Λοιπον….τωρα που εχω λιγο χρονο.
Τη περασμένη Κυριακη μεσημερι ειδαμε τη Carmen μονο μαζι με το αγορι της από κοντα. Μαζι τους ειχαν και μια μικρη σκατουλα που νιαουριζε συνεχεια.
Το girlfriend και εγω ως πρωτη εντυπωση που ειχαμε ηταν το ποσο μικρη και πανεμορφη (ματαααααρεςςςςς) είναι η kazumi.
Η προικα που μας εφεραν ηταν απεριγραπτη. Μας ειχε προετοιμασει ψυχολογικα η Γιουλη αλλα με τιποτα δεν περιμεναμε τοσα πολλα πραγματακια. Πληθος από τροφες, ειτε κονσερβες ειτε ξηρα τροφη, γαλατακι, παιχνιδακια. Γεμισαμε μια βαλιτσα(αφου ειχαμε προνοήσει να παμε με αρκετες αποσκευες) με τη προικα της kazumi.
Οι εντυπωσεις πολύ καλες από τη Carmen φυσικα. Φαινοταν σαν να αποχωριζοταν με δυσκολια τη καζουμι.
Τωρα σχετικα με τη kazumi.
Αποφασισαμε να κρατησουμε το αρχικο της ονομα ως λατρεις της Ιαπωνιας και ότι συνεπαγεται αυτης.
Τα αεροπορικο ταξιδι ηταν σχετικα ευκολη υποθεση.
Εντυπωση μας εκανε που κανενας δεν ελεγξε στο βιβλαριο της στο αεροδρομιο του Μοναχου. Λιγο χυμα η κατασταση στην Aegean.
Η διαδικασια παντως για οσους μεταφερουν γατι από εξωτερικο είναι η εξης: κανεις booking για μεταφορα του γατιου (εντος αεροπλανου στη δικια μας περιπτωση), πας και παραδιδεις τις αποσκευες οπου στο ζυγιζουν, πηγαινεις στο stand της εταιριας που ταξιδευεις (πχ Aegean), πληρωνεις το γατι ως εξτρα αποσκευη (52 ευρω στη περιπτωση της kazumi) και ελεγχουν (θεωρητικα παντα) το βιβλιαριο υγειας, πηγαινεις παλι εκει που παρεδωσες αποσκευες ώστε να δειξεις ότι πληρωσες και να σου δωσουν το boarding pass και εισαι ετοιμος.
Τις πρωτες δυο ημερες μας ειχε τη συνηθεια να μας κανει ζυμαρακια σαν να μας κανει μασαζ με τα νυχακια της. Ελαφρως επιπονο (το εκανε σχεδον από τη πρωτη στιγμη που την ειχαμε στα χερια μας) αλλα ευχαριστο παραδοξος. Ηταν σαν ένα μικρο μωρο οπου δεν μπορουσες να του αντισταθεις. Σημερα, μια εβδομαδα μετα εχει σταματησει παντελως να κανει ζυμαρακια (ισως να καταλαβε πως δεν ειμαστε γατες και μας πονουσε )αλλα συνεχιζει να είναι τρομερα μα τρομερα μα απιστευτα χαδιαρα όπως τη πρωτη ημερα. Μας σπρωχνει με το κεφαλακι της και μετα πεφτει σαν σκυλακι για να τη χαιδεψουμε. Αυτό το κανει ειδικα μετα από κάθε ξυπνημα μας και συνεχεια συνεχεια συνεχεια.Αγαπημενο της παιχνιδι ειναι ενα μπαλακι απο τετοιο υλικο που τις επιτρεπει να γατζωνεται στα νυχακια της και το πεταει στον αερα η μας το φερνει για να της το πεταξουμε και να μας το φερει ξανα
Τα ανεξηγητα τωρα:
είναι ομιλητική, πολύ ομιλητική, υπερβολικα ομιλητικη θα ελεγα. Ειδικα μετα από κάθε ξυπνημα μας της ριχνει ένα παραπονιαρικο νιαουρισμα. Αμα της πεις το ονομα της απανταει με νιαουρισμα ξανα. Αυτό το νιαουρισμα δεν εχουμε καταλαβει τι σημαινει. Παραπονο; Θελει τη προσοχη μας; Σημερα για παραδειγμα με εχει ταραξει στο νιαουρισμα.
Ξαπλωνει στα ποδια μου και ριχνει και ένα νιαουρισμα. Θα ελεγα πως είναι λιγο πιεστικη. Τι θελει; 
Επισης εχει μια ταση να γατζωνεται με τα νυχακια της στο χαλι. Μπορουμε να κανουμε κατι για αυτό; Ο καναπες δεν μας ενδιαφερει, είναι στα τελευταια του αλλωστε.
Μηπως φταιει οτι δεν εχει ακομα (ειναι καθοδον) γατοδεντρο;
Σε γενικες γραμμες ειναι αξιολατρευτο πλασματακι, πολυ μικρο και περιεργο (δεν υπαρχει γωνια του σπιτιου που να μην εχει ξεσκονισει...ερμ..εξερευνησει)
