Εντυπώσεις από την πρώτη στείρωση στο θηλυκό μου γατάκι...

[hliosporos]

Καλησπέρα! Πρώτα να πώ ένα ευχαριστώ στο κορίτσι που μέσα απο το σάιτ με βοήθησε να βρώ έναν 'αξιοπρεπή' γιατρό στο Βόλο. Ευχαριστώ πολύ και να είσαι καλά!
Τώρα...
Τι να πώ... μάλλον έχει να κάνει και με την φιλοσοφία ζωής που επιλέγει ο κάθε ένας.
Τα συναισθήματα που είχα... είναι απλώς απερίγραπτα.
Το να παίρνεις μια τέτοια απόφαση για λογαριασμό ενός άλλου πλάσματος είναι το πιο δύσκολο πράγμα τελικά.
Ειδικά οσο αφορά τα θηλυκά, πρώτα γιατι είναι οι φορείς της ζωής, κι έπειτα γιατι τα θηλυκά έχουν να αντιμετωπίσουν μια πολύ πιο δύσκολη κατάσταση. Προσωπικά πάντα μιλώντας.. λατρεύω τα θηλυκά και αν ξαναδώ ενα σε αυτή την κατάσταση θα μου στρίψει. Δεν μπορούσα να συνέλθω με τίποτα οταν την ένιωθα να πονάει και να ταλαιπωρείται τόσο πολύ.
Τα έβαλά με το κράτος, με το Θεό, με τη μάνα μου, με όλους.
Πάντα την πληρώνουν τα θηλυκά τελικά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[natalouko]

Κάθε γατούλα βιώνει διαφορετικά την επέμβαση της στείρωσης..Η δική μου γάτα δεν πόνεσε καθόλου και μάλιστα συνήλθε λίγες ώρες μετά την επέμβαση..Πάντως είναι το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε γι αυτά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kounelaki]

Καλησπέρα! Πρώτα να πώ ένα ευχαριστώ στο κορίτσι που μέσα απο το σάιτ με βοήθησε να βρώ έναν 'αξιοπρεπή' γιατρό στο Βόλο. Ευχαριστώ πολύ και να είσαι καλά!
Τώρα...
Τι να πώ... μάλλον έχει να κάνει και με την φιλοσοφία ζωής που επιλέγει ο κάθε ένας.
Τα συναισθήματα που είχα... είναι απλώς απερίγραπτα.
Το να παίρνεις μια τέτοια απόφαση για λογαριασμό ενός άλλου πλάσματος είναι το πιο δύσκολο πράγμα τελικά.
Ειδικά οσο αφορά τα θηλυκά, πρώτα γιατι είναι οι φορείς της ζωής, κι έπειτα γιατι τα θηλυκά έχουν να αντιμετωπίσουν μια πολύ πιο δύσκολη κατάσταση. Προσωπικά πάντα μιλώντας.. λατρεύω τα θηλυκά και αν ξαναδώ ενα σε αυτή την κατάσταση θα μου στρίψει. Δεν μπορούσα να συνέλθω με τίποτα οταν την ένιωθα να πονάει και να ταλαιπωρείται τόσο πολύ.
Τα έβαλά με το κράτος, με το Θεό, με τη μάνα μου, με όλους.
Πάντα την πληρώνουν τα θηλυκά τελικά...

Δεν καταλαβα.Δεν θελατε να στειρωσετε τη γατουλα σας αλλα τελικα το κανατε και το μετανιωσατε? Για ποια κατασταση μιλατε?Σε τι κατασταση ηταν η γατουλα δηλαδη?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[hliosporos]

Απάντηση: Εντυπώσεις απο την πρώτη στειρώση στο θηλυκό μου γατάκι..

απερίγραπτη θα έλεγα. Περπατούσε και έπεφτε συνέχεια, έκανε εμετό, έτρεμε και ήταν σαν κουβάρι.
Είναι η τέταρτη μέρα μετά την επέμβαση δεν τρώει και δεν πίνει νερό απο χθές έχει ληθαργικότητα, και ακανόνιστες αναπνοές. Μοιάζει να πονάει πολύ. Εχω κατατρομοκρατηθεί, και ο γιατρός μου λέει ότι δεν φαίνεται να έχει πρόβλημα....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Cloud and Snow]

Η στειρωση ειναι μια κανονικη χειρουργική επεμβαση με τη ναρκωση της και με τα όλα της. Αφαιρουνται εσωτερικά οργανα, υπαρχει τομή και ραμματα και χορηγειται αντιβιωση.

Η διαδικασια αναρρωσης λοιπον ειναι αναλλογη με τη δική μας, οταν εχει χρειαστει να χειρουργηθουμε. Οσο αβολα αισθανομαστε εμεις, τοσο αβολα αισθανεται και η γατα.

Ομως η στειρωση δεν ειναι επικινδυνη διαδικασια και ενας λογος παραπανω οταν γινεται απο εμπειρα χερια. Το θεαμα της γατας μας τις πρωτες μερες ωσπου να συνελθει ειναι στεναχωρο σιγουρα. Το χουμε ζησει και μεις και οσο κι αν ξερουμε οτι ολα πηγαν καλα και θα πανε και στη συνεχεια, ε ανησυχουμε λιγακι, μεχρι να τη δουμε να τρεχει και να κανει ο,τι και πριν.

Οταν συνελθει λοιπον, ουτε αυτη ουτε εσεις θα θυμαστε πια ο,τι εγινε. Μεχρι και η τομη θα εξαφανιστει τελειως και θα ειναι σαν να μην περασε ποτε την ταλαιπωρια που εγινε για το καλο της, γιατι απο κει και περα ειναι μια γατα πανετοιμη να απολαυσει ακομα περισσοτερη μακροζωϊα και να σας δωσει απιστευτες χαρές...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[julia]

Δεν θυμάμαι πόσες στειρώσεις έχω κάνει, και πόσες έχω παρακολουθήσει.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι το πάν είναι η γνώση και η εμπειρία του γιατρού.
Απο τον τρόπο που θα κάνει την στείρωση, την τομή, την διάρκεια, και την τεχνική θα εξαρτηθεί και ο χρόνος ανάκαμψης της γάτας.
Φυσικά ρόλο παίζει πάντα και η κατάσταση της γάτας και η γενικότερη υγεία της.

Δεν έχω τρομάξει ποτέ για την υγεία γατιού μου. Μόνο μια φορά ανησύχησα λίγο (δεν τρόμαξα), αλλά έπεσα σε άσχετο, και η γάτα χρειάστηκε 4 μέρες για να βγεί κάτω απο το κρεβάτι.

Γενικά δεν έχω άσχημες εντυπώσεις.Βλέπω τα αστείρωτα γατιά, βλέπω και τα στειρωμένα, και η ποιότητα ζωής η υγεία τους, η ζωντάνια τους και γενικά η ευτυχία είναι φανερή στα στειρωμένα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kounelaki]

απερίγραπτη θα έλεγα. Περπατούσε και έπεφτε συνέχεια, έκανε εμετό, έτρεμε και ήταν σαν κουβάρι.
Είναι η τέταρτη μέρα μετά την επέμβαση δεν τρώει και δεν πίνει νερό απο χθές έχει ληθαργικότητα, και ακανόνιστες αναπνοές. Μοιάζει να πονάει πολύ. Εχω κατατρομοκρατηθεί, και ο γιατρός μου λέει ότι δεν φαίνεται να έχει πρόβλημα....

Προφανως δεν ξερατε πως το ζωο δεν επρεπε να βγει απο το κλουβακι για 12 ωρες και να περπατησει,οτι δεν επρεπε να εχει φαει τιποτα ουτε νερο για αρκετες ωρες πριν και οτι επρεπε να παραμεινει σε ενα κλουβακι διπλα σε καλοριφερ ολο το βραδυ.
Απο αυτα που λετε καταλαβαινω οτι ο γιατρος δεν εδωσε αντιδοτο στη γατα.Κατι αναλογο περασα κι εγω με τη Σελινα που τη στειρωσε ενας αθλιος γιατρος.Σε γατες που δινουν αντιδοτο αμεσως μετα τη στειρωση ειναι περδικια και μαλιστα η Αρεθουσα-μια αδεσποτουλα μου που στειρωσα-σκαρφαλωνε στο παραθυρο για να βγει απέξω λιγες ωρες μετα την επεμβαση,εκανε βαρελακια κανονικα,τεντωνοτανε και τριβοτανε στα ποδια μου για να φαει!Και τα ιδια εκανε και ο Σηφης μου.
Οσο για τη ληθαργηκοτητα ειναι λογικο το πρωτο 24ωρο λογω ναρκωσης.
Απο ολα τα υπολοιπα που αναφερατε καταλαβαινω πως ο γιατρος ειναι μαπας-με το συμπαθειο.Ειναι αφυσικο να ειναι 4η μερα και να ειναι ετσι η γατα.Δεν το εχω ξανασυναντησει ποτε.
Ακομα κι εμεις που κανουμε καισαρικη την ιδια μερα το βραδυ εισαι σε θεση να σηκωθεις και να περπατησεις και μαλιστα στο επιβαλει και ο γιατρος!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[truzoni]

Εγω πηγα σημερα το πρωι τον γατουλη μου για στειρωση κ θα τον παρω πισω το απογευμα.
Εχω διαβασει το θεμα απ την αρχη κ ψιλοαγχωθηκα παλι!
Εχω διαβασει βεβαια εδω μεσα οτι η στειρωση στα αρσενικα δεν ειναι το ιδιο επωδυνη οσο στα θυληκα.
Και η κτηνιατρος ηταν πολυ χαλαρη οταν της ειπα οτι ειναι αρσενικο, αλλα ενα αγχος το χω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Hlianna]

Εγω πηγα σημερα το πρωι τον γατουλη μου για στειρωση κ θα τον παρω πισω το απογευμα.
Εχω διαβασει το θεμα απ την αρχη κ ψιλοαγχωθηκα παλι!
Εχω διαβασει βεβαια εδω μεσα οτι η στειρωση στα αρσενικα δεν ειναι το ιδιο επωδυνη οσο στα θυληκα.
Και η κτηνιατρος ηταν πολυ χαλαρη οταν της ειπα οτι ειναι αρσενικο, αλλα ενα αγχος το χω...

δεν χρειαζεται να εχεις αγχος..εχω μια θυληκη και εναν αρσενικο και τα 2 στειρωμενα..κανενα απο τα 2 δεν αντιμετωπισαν τετοιο προβλημα..εκτος αυτου να σου πω οτι πριν μια βδομαδα στειρωσα εναν αρσενικο γατουλη αδεσποτο και την επομενη μερα τον αφησα ελευθερο..και φυσικα δεν επαθε τιποτα..εκανες το καλυτερο που θα μπορουσες για τον γατουλι σου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[truzoni]

Ναι, ξερω οτι ειμαι λιιιιγο υπερβολικη !
Ουφ! περιμενω πως και πως να περασει η ωρα να παω να τον παρω! Μου λειψε το σκασμενο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Hlianna]

Ναι, ξερω οτι ειμαι λιιιιγο υπερβολικη !
Ουφ! περιμενω πως και πως να περασει η ωρα να παω να τον παρω! Μου λειψε το σκασμενο!

δεν εισαι καθολου υπερβολικη..ειναι λογικο να εχεις αγχος και να φοβασαι..και εγω ετσι ημουν και ολοι πιστευω..ακομα και στον αδεσποτουλη που στειρωσα παλι αγχος ειχα..και ας μην ηταν δικος μου κλπ..αλλα θα δεις μετα τη ποιοτητα ζωης που θα εχει και ποσο ηρεμος θα ειναι χωρις να τρελαινεται απο ορμονες και θα σκεφτεσαι το αγχος σου και θα γελας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[truzoni]

δεν εισαι καθολου υπερβολικη..ειναι λογικο να εχεις αγχος και να φοβασαι..και εγω ετσι ημουν και ολοι πιστευω..ακομα και στον αδεσποτουλη που στειρωσα παλι αγχος ειχα..και ας μην ηταν δικος μου κλπ..αλλα θα δεις μετα τη ποιοτητα ζωης που θα εχει και ποσο ηρεμος θα ειναι χωρις να τρελαινεται απο ορμονες και θα σκεφτεσαι το αγχος σου και θα γελας

Σ αυτη την ποιοτητα ζωης στοχευω κι εγω...
Αλλα οχι στην δικη του...στην δικη μου! Τις τελευταιες μερες...νυχτες μαλλον...εκλαιγε πισω απ την εξωπορτα κ πηδουσε για να ανοιξει το πομολο κ δε με αφηνε να κοιμηθω!
Αστειευομαι βεβαια...δε του κανα γι αυτο την στειρωση, αλλα ελπιζω ο ησυχος βραδυνος μου υπνος να ειναι μια απ τις θετικες παρενεργειες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[My Amelie]

Εγώ πάλι είμαι αντίθετη με το θέμα της στείρωσης των ζώων γενικότερα..Εκτός εάν λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας της γάτας είναι
"αναγκαιο κακό"..
Βέβαια μεγάλωσα και σε περιβάλλον ιδανικό θα έλεγα-στην εξοχή- και είχα την δυνατότα να έχω πολλες γάτες από μικρή, που όταν γεννούσαν,
άλλες φορές κρατούσαμε τα γατάκια ή τα δίναμε σε ανθρώπους που ξέραμε ότι θα τα φροντίσουν...
Είναι αντικρουόμενες οι απόψεις σε αυτό το θέμα πιστεύω...

Τον τελευταίο χρόνο έχω την Αmelie μου στο σπίτι.. Η αλήθεια είναι ότι τέθηκε θέμα στείρωσης, αλλά θεωρώ ότι δεν θα πάρω την απόφαση για αυτό, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν έχω το Δικαίωμα να αφαιρέσω και να στερήσω από ένα ζωντανό πλασματάκι το δικό του δικαίωμα στον τοκετό, στην γέννηση....στην αναπαραγωγή... Ένα πλάσμα το οποίο αγαπώ και έχω η ίδια επιλέξει να "υοθετήσω" ...

Υ.Γ: Φωτογραφία της Αmelie's σύντομα στο λογαριασμό μου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

εχεις σκεφτει τι θα κανεις τα γατακια οταν γεννηθουν;;;,και με τη σειρα τους,τα νεα γατακια,ποσα θα κανουν το καθενα;;;μιλαμε για εκατονταδες γατια,μονο απο μια γατα και τους απογονους της...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

My Amelie, προχτές μια πολύ καλή φίλη μάζεψε ένα νεογέννητο γατάκι από το δρόμο. Το είχε παρατήσει η μαμά του γιατί ήταν εμφανώς άρρωστο. Ήταν μια σταλιά πλασματάκι, κοκκαλιάρικο και με τα ματάκια του εντελώς κλειστά από τις τσίμπλες και πρησμένα. Η κτηνίατρος που το είδε είπε ότι ήταν εντελώς τυφλό, χωρίς ελπίδα να σωθούν τα ματάκια, προφανώς από ιό που του μετέδωσε η αδέσποτη γατούλα που το γέννησε. Το γατάκι αυτό, από τη στιγμή που γεννήθηκε έζησε μέσα σε αφόρητο πόνο, πείνα και αγωνία, χωρίς να μπορεί να δει, να τραφεί, να προστατευθεί. Και παρόλα αυτά, έβρισκε ακόμα το κουράγιο ν' ανταποκρίνεται στα χάδια και τη φροντίδα της κοπέλας που το βρήκε.Δυστυχώς, είτε λόγω του ότι ήταν τρομερά καχεκτικό, είτε λόγω του ότι ο ιός που πείραξε τα ματάκια του είχε κάνει ζημιά και σ' άλλα όργανα, το γατάκι μας άφησε.
Στη σύντομη ζωή του, αυτό το αθώο πλάσμα δεν γνώρισε τίποτα άλλο εκτός από πόνο, πείνα και εγκατάλειψη.

Κι αυτό γιατί η γατούλα που το γέννησε, γεννάει δυό φορές το χρόνο από 5-6 γατάκια. Αυτή είναι η φύση, αυτή είναι η φυσική επιλογή. Πόνος και αγωνία, ζωές σύντομες και άθλιες, πλάσματα που γεννιούνται μόνο για να υποφέρουν. Αν η γάτα που γέννησε αυτό το μωράκι είχε στειρωθεί, τότε και εκείνη θα ζούσε καλύτερα (χωρίς τη σωματική ταλαιπωρία από τις συνεχείς γέννες, χωρίς τον κίνδυνο να κολλήσει ασθένειες από το ζευγάρωμα) και αυτή η απίστευτη αδικία δεν θα είχε συμβεί.
Καταλαβαίνω ότι οι προθέσεις σου είναι καλές, πρέπει όμως να δεις και την πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από τη θεωρία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Voula]

Εγώ πάλι είμαι αντίθετη με το θέμα της στείρωσης των ζώων γενικότερα..Εκτός εάν λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας της γάτας είναι
"αναγκαιο κακό"..
Βέβαια μεγάλωσα και σε περιβάλλον ιδανικό θα έλεγα-στην εξοχή- και είχα την δυνατότα να έχω πολλες γάτες από μικρή, που όταν γεννούσαν,
άλλες φορές κρατούσαμε τα γατάκια ή τα δίναμε σε ανθρώπους που ξέραμε ότι θα τα φροντίσουν...
Είναι αντικρουόμενες οι απόψεις σε αυτό το θέμα πιστεύω...

Τον τελευταίο χρόνο έχω την Αmelie μου στο σπίτι.. Η αλήθεια είναι ότι τέθηκε θέμα στείρωσης, αλλά θεωρώ ότι δεν θα πάρω την απόφαση για αυτό, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν έχω το Δικαίωμα να αφαιρέσω και να στερήσω από ένα ζωντανό πλασματάκι το δικό του δικαίωμα στον τοκετό, στην γέννηση....στην αναπαραγωγή... Ένα πλάσμα το οποίο αγαπώ και έχω η ίδια επιλέξει να "υοθετήσω" ...

Υ.Γ: Φωτογραφία της Αmelie's σύντομα στο λογαριασμό μου!

Το είπες και μόνη σου, μεγάλωσες σε ιδανικό περιβάλλον. Το περιβάλλον της πόλης δεν είναι όμως ιδανικό για τα αδέσποτα ζώα.
Μπαίνεις ποτέ σε σκέψεις όταν βλέπεις σκοτωμένα ζώα στην άσφαλτο ? Μπαίνεις σε σκέψεις όταν βλέπεις κοκκαλιασμένα και άρρωστα ζώα να ψάχνουν τα σκουπίδια ? Μπαίνεις σε σκέψεις για τα χιλιάδες ζώα που ζουν αξιοθρήνητα γύρω μας ? Για τα ζώα που φολιάζονται δίχως έλεος ? Μπαίνεις σε σκέψεις για τα ζώα που εγκαταλείπονται, είτε είναι ράτσας είτε αδέσποτα ? Θα μπορούσα να σου πω πολλά ακόμα αλλά δεν έχω τα χρονικά περιθώρια.
Φυσικά και εσύ αποφασίζεις για το ζώο που υιοθέτησες αλλά καλό θα ήταν να γνωρίζεις από πριν, ότι όταν γεννήσει θα πρέπει να βρεις και τις ανάλογες υπεύθυνες οικογένειες που θα τα υιοθετήσουν και δεν θα τα πετάξουν στον δρόμο.
Τα ζώα δεν έχουν το αίσθημα της αναπαραγωγής που έχει ο άνρθωπος. Δεν του στερείς τίποτα με το να το στειρώσεις.
Του προσφέρεις όμως μια καλύτερη ποιότητα ζωής που θα του επιτρέψει να ζήσει για πολλά χρόνια ευτυχισμένο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Hlianna]

Εγώ πάλι είμαι αντίθετη με το θέμα της στείρωσης των ζώων γενικότερα..Εκτός εάν λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας της γάτας είναι
"αναγκαιο κακό"..
Βέβαια μεγάλωσα και σε περιβάλλον ιδανικό θα έλεγα-στην εξοχή- και είχα την δυνατότα να έχω πολλες γάτες από μικρή, που όταν γεννούσαν,
άλλες φορές κρατούσαμε τα γατάκια ή τα δίναμε σε ανθρώπους που ξέραμε ότι θα τα φροντίσουν...
Είναι αντικρουόμενες οι απόψεις σε αυτό το θέμα πιστεύω...

Τον τελευταίο χρόνο έχω την Αmelie μου στο σπίτι.. Η αλήθεια είναι ότι τέθηκε θέμα στείρωσης, αλλά θεωρώ ότι δεν θα πάρω την απόφαση για αυτό, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν έχω το Δικαίωμα να αφαιρέσω και να στερήσω από ένα ζωντανό πλασματάκι το δικό του δικαίωμα στον τοκετό, στην γέννηση....στην αναπαραγωγή... Ένα πλάσμα το οποίο αγαπώ και έχω η ίδια επιλέξει να "υοθετήσω" ...

Υ.Γ: Φωτογραφία της Αmelie's σύντομα στο λογαριασμό μου!

αν βγεις λιγο απο τον ιδανικο κοσμο που μεγαλωσες θα δεις πατημενα ζωακια στον δρομο σκελετωμενα ζωακια που ζητιανευουν λιγο φαι νεογεννητα γατακια στους καδους που καποιοι ιδιοκτητες θυληκων γατων ηθελαν η γατα τους να νιωσει την χαρα της μητροτητας και να γεννησει και οχι να κανει ενα καλο και να στειρωσει το ζωακι του..γιατι πιστεψε με ολα αυτα τα σκουπιδοπεταμενα γατακια και σκυλακια που προφανως δεν εχεις δει ποτε και στο ευχομαι γιατι ειναι μεγαλο το σοκ ειναι απο ιδιοκτητες γατες και οχι απο αδεσποτες..οι γατες δεν ειναι γυναικες να τρελενονται και να λενε εγω ποτε θα γινω μανα?λειτουργουν μονο με τις ορμονες γι αυτο και πολλες γατες παρατανε τα παιδια τους 10-20 ημερων δεν τα θελουν και πανε και ξαναζευγαρωνουν..αν ειχαν τετοιου ειδους αισθηματα εσυ πιστευεις οτι θα παραταγαν τα γατια τους?η απαντηση ειναι οχι..αν στειρωσεις την γατουλα σου θα της κανεις περισσοτερο καλο απο το κακο που νομιζεις οτι θα της προκαλεσεις..αγαπας πιο πολυ την γατουλα σου αν την εχεις αστειρωτη να περναει 3 και 4 απανωτους οιστρους τον μηνα δημιουργωντας της πυομητρα και καρκινο της μητρας και του μαστου που το μονο που θα γινεται ειναι η γατα να μην ειναι ευτυχισμενη και να υποφερει?εγω εχω επιλεξει να μην αγαπαω ετσι τις γατουλες μου και να χαιρομαι να ειναι ηρεμες και ευτιχισμενες

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Εγώ πάλι είμαι αντίθετη με το θέμα της στείρωσης των ζώων γενικότερα..Εκτός εάν λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας της γάτας είναι
"αναγκαιο κακό"..
Βέβαια μεγάλωσα και σε περιβάλλον ιδανικό θα έλεγα-στην εξοχή- και είχα την δυνατότα να έχω πολλες γάτες από μικρή, που όταν γεννούσαν,
άλλες φορές κρατούσαμε τα γατάκια ή τα δίναμε σε ανθρώπους που ξέραμε ότι θα τα φροντίσουν...
Είναι αντικρουόμενες οι απόψεις σε αυτό το θέμα πιστεύω...

Τον τελευταίο χρόνο έχω την Αmelie μου στο σπίτι.. Η αλήθεια είναι ότι τέθηκε θέμα στείρωσης, αλλά θεωρώ ότι δεν θα πάρω την απόφαση για αυτό, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν έχω το Δικαίωμα να αφαιρέσω και να στερήσω από ένα ζωντανό πλασματάκι το δικό του δικαίωμα στον τοκετό, στην γέννηση....στην αναπαραγωγή... Ένα πλάσμα το οποίο αγαπώ και έχω η ίδια επιλέξει να "υοθετήσω" ...

Υ.Γ: Φωτογραφία της Αmelie's σύντομα στο λογαριασμό μου!

αν θελεις,διαβασε το αρθρο που εβαλα σε λινκ...απανταει σιγουρα σε πολλα απο τα ερωτηματικα που φανταζομαι οτι εχεις....ενημερωσου...ψαξτο και μετα παιρνεις την αποφαση σου...
https://www.interpet.gr/nea/recent_2005/neo2_260305.htm

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[julia]

Και εγώ μεγάλωσα σε ένα ιδανικό περιβάλλον μπορείς να πείς. Σε χωριό με φύση, αυλή, κήπο, δέντρα, εξοχή...
Πάντα είχαμε και έχουμε γάτες. Τις δικές μας, και αυτές που έρχονται για φαγητό που συνήθως είναι άγριες.
Ο συνολικός αριθμός των γατιών κυμαίνεται μεταξύ 20 με 30.
Μόνη σου είπες, και έτσι και είναι ότι ο συνολικός πληθυσμός είναι σταθερός. Τί σημαίνει όμως αυτό?
Για μένα αυτό σημαίνει ότι οι περίπου οι 13 θηλυκές που η καθεμιά κάνει περίπου πες 8(σου βάζω το ελάχιστο) μικρά τον χρόνο (σύνολο 13 χ 8=108 γατιά συν τον χρόνο) για να μένει ο αριθμός σταθερός σημαίνει ότι κάθε χρόνο πεθαίνουν απο την δική μου συλλογή περίπου 108 γατιά.
Και εγώ έδινα παλιά γατιά.. σε καλούς ανθρώπους, αλλά κανένα απο αυτά δεν έζησε πάνω απο χρόνο.. και αν έχουν κανένα γατί θα είναι δισέγγονό του, και αυτό με αβέβαιο μέλλον. Έχοντας παράξει και αυτό με την σειρά του 8 γατιά τον χρόνο, και τα θηλυκά σε 6 μήνες απο 8 το καθένα. Που κανένα δεν έζησε πάνω απο χρόνο....

Όταν μια γάτα "εξαφανίζεται" απο κάπου που την αγαπάνε, έχει φαγητό, νερό και στέγη 1000% δεν ζεί πιά. Κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας, λέγοντας ότι είναι κάπου.
Εγώ φυσικά ποτέ δεν έθαψα 100γατιά κάθε χρόνο... κάποια τα βρήκα και τα έθαψα, κάποια όχι. Το θέμα είναι ότι σε ένα χωριό με φόλες, με αμάξια, με σκυλιά.. η εξαφανισμένη γάτα είναι νεκρή γάτα.

Γάτες έρχονταν, γάτες γένναγαν χαιρόμασταν με τα μικρά γούτσου-γούτσου... γάτες εξαφανίζονταν.... Ο κύκλος της ζωής θα μου πείς. ΟΚ.
Ο κύκλος της ζωής όμως είναι σε ένα άλλο περιβάλλον. Στην πραγματική φύση όπου η τροφή είναι πιο δυσεύρετη η γάτα δεν γεννά 10 μικρά τον χρόνο.. δεν αντέχει να γεννήσει 10 μικρά. Και φυσικά η ίδια η μάνα δεν θα φτάσει και σε μεγάλη ηλικία...

Σε μια αυλή με φαγητό... οι γάτες γεννοβολάνε ατελείωτα. Τα αρσενικά μονίμως ξεσκισμένα και γεμάτα πληγές, οι μάνες έγκυες ή ετοιμόγεννες.. ή με μικρά...Ένας πανικός.

Και όπου υπάρχει υπερπληθυσμός... επεμβαίνει πάλι η φύση και επιζεί ο πιο δυνατός.
1985 Νομίζω ήταν...και σε ένα μήνα έθαψα η ίδια με τα χέρια μου 15 γάτες. Βασανισμένες για εβδομάδες, με φριχτούς πόνους δεν ήξερα τον λόγο, δεν ήξερα την αιτία, δεν υπήρχε γιατρός, δεν υπήρχε λύση... Μάζευα κάθε πρωί πρίν πάω για σχολείο την/τις γάτες και της έθαβα στον κήπο... (Αργότερα έμαθα για την αρρώστια που την λένε περιτονίτιδα και κατάλαβα πολλά.)

Μετά φυσικά απο αυτό και σε μηδέν χρόνο, πάλι 30 οι γάτες.. ΟΚ κανένα πρόβλημα.
Φυσικά τότε είχε τύχει και μερικές άλλες φορές πάλι να βρώ πεθανέμες γάτες στην αυλή, αλλά απο φόλα... Κάποιανού του χάλαγαν τα λουλούδια μάλλον, και έριξε "κεφτεδάκια" το βράδυ στην αυλή.. ή έριξε ποντικοφάρμακο στην δική του αυλή, μην γνωρίζοντας ότι η γάτα μπορεί να το φάει ή να το πιάσει και να το πάει για φαγητό στα παιδιά της...

Εδώ και 3 χρόνια έχει μπεί στην ζωή μου η λέξη στείρωση.
Έχω στειρώσει περίπου όλες τις θηλυκές μου και τα ήμερα αρσενικά. Εδώ και 2 χρόνια είχα 5 γεννητούρια που επέζησαν απο τις άγριες μάνες. Γεννήθηκαν και άλλα, αλλά ποτέ δεν τα είδα.... Προσπαθώ να τα στειρώσω όλα. Φυσικά δεν υπάρχει καλός γιατρός εδώ ή κοντινότερα και με λογικές τιμές, και με σωστή δουλειά και πάω τις γάτες στην Αθήνα για στείρωση. (3 ώρες πήγαινε, 3 έλα)
Εδώ και 2 χρόνια δεν γεννιούνται 108γατιά τον χρόνο..(216 σύνολο) και στους 6 μήνες δεν γεννάνε και τα μικρά θηλυκά αφού δεν υπάρχουν.

Ξέρεις πόσες γάτες έχω τώρα???
25-30. Ναι σωστά. Γιατί απλά, έρχονται από αλλού... Δεν μπορώ να στειρώσω όλες τις γάτες του χωριού μου φυσικά!!
Έρχονται ξένοι, και φεύγουν... έρχονται και μένουν... έρχονται κάθε 2 μήνες ή όποτε βρεθεί καμιά θηλυκή αστείρωτη.

Θα μου πείς.. είμαι βλάξ. Είμαι χαζή που πετάω τόσα λεφτά και το αποτέλεσμα είναι το ίδιο... Ίσως να είναι και έτσι.

Εγώ είμαι καλά με τον εαυτό μου. Γνωρίζω ότι τουλάχιστον εγώ δεν είμαι υπεύθυνη για τον χαμό 108 γατιών τον χρόνο (ελάχιστο νούμερο της πρώτης γενιάς) Όσα γατιά είναι σε μένα είναι υγιεί και καλοταϊσμένα. Είναι ευτυχισμένα, χωρίς τσακωμούς και γέννες... Και φυσικά δεν προκαλώ και κανέναν (όσο μπορεί να ισχύει αυτό...) και να τον αναγκάσω να "κανονίσει" αυτός να ελαττώσει τις γάτες...

20 γατάκια μάζεψα φέτος.. απο κάδους, σακούλες, κούτες. 3 Έζησαν μόνο, ενσωματώθηκαν στην οικογένεια, και μόλις φτάσουν 6 μηνών θα στειρωθούν. Έχω και 3 άγρια απο μια άγρια μάνα που επέζησαν, σύνολο 6 νέα. Αν δεν στείρωνα τις δικές μου, δεν θα είχα την δυνατότητα να μαζέψω ούτε μισό γατί. Τώρα κάπως και μέχρι έναν βαθμό μπορώ να βοηθήσω και κάποια άλλα πιο άτυχα...

Το ότι δεν βλέπουμε πτώματα... δεν σημαίνει και ότι δεν υπάρχουν. Το ότι βασανίζονται και στην φύση τα ζώα είναι σίγουρο... Σήμερα είχε 40 βαθμούς. 3 φορές γέμισα τα κυπελλάκια με νερό... Όσες γινόταν τις πήρα μέσα στην δροσιά, για τις άλλες, έβρεχα την αυλή με το λάστιχο και πότιζα κάτω απο τα δέντρα...
Οι πιο άτυχες γάτες θα πάθουν θερμοπληξία, και θα πεθάνουν απο την ζέστη.
Το ίδιο σκηνικό και τον χειμώνα.

Νομίζω μπορείς να καταλάβεις το σκεπτικό μου, να μην μακρηγορώ και άλλο και γίνομαι ακόμα πιο κουραστική.
Επιλέγω την στείρωση γιατί αγαπώ τις γάτες και νοιάζομαι για το καλό τους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[xr1st1na]

μην ανησυχεις καθολου γιατι με την στειρωση γλιτωνεις τη γατα απο πολλα προβληματα..και μενα ο δικος μου ηταν χαλια..επεφτε,εκλαιγε ολο το βραδυ..ειχα κοιμηθει ελαχιστα γτ τον κοιτουσα που πονουσε και εκλαιγα και γω..αλλα μετα την αναρρωση θα δεις οτι ολα θα ειναι φυσιολογικα και ισως και καλητερα..αα ο εμετος αποφευγεται αν η γατουλα ειναι νηστικη πριν την στειρωση..εμενα ο δικος μου εκανε ελαχιστο και αυτο γιατι ειχε πιει λιγι νερακι.μην αγχωνεσαι εκανες το καλητερο για το γατουλακι σου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.