SOS!! Ο Μάρκος έφαγε τα καναρινάκια!

Αρχική Δημοσίευση από mela:

Δεν θα ξεπεράσω ποτέ τις τύψεις που νοιώθω που την έχω περιορισμένη στο διαμέρισμα και στο μπαλκόνι ενώ η φύση της είναι να κυκλοφορεί ελεύθερη και να κυνηγάει πτηνά και άλλα ...

Και για τα παιδιά συμφωνώ και επαυξάνω... Αλίμονο σ'αυτούς που νομίζουν ότι "κατέχουν" έμψυχα όντα. Είτε ανθρώπους είτε ζώα

Click για ανάπτυξη...

Και γω το ιδιο βρε mela....Και μην ξεχναμε και τη στειρωση. Εγω πιστευω πως ναι μεν τα ζωα δεν νιωθουν "σεξουαλικη ευχαριστηση", αλλα χαιρονται τη μητροτητα.
Η γατα μου η Κλεοπατρα γουργουριζε δυνατα κατα τη γεννα - παρα τους πονους- και ειχε ενα μακαριο υφος. Και επειτα που θηλαζε τα γατακια της γουργουριζε κι αυτη και τα μικρα. Ηταν χαρμα οφθαλμων (και αυτιων!!!) Να ακους ενα γουργουρητο απο 6 γατια ταυτοχρονα!
ΥΣ. Δεν ειμαι κατα της στειρωσης παρ΄ολα αυτα για ευνοητους λογους.

Κι εμάς η Μίτσυ όταν γεννούσε γουργούριζε δυνατά παρόλο που πρέπει να ήμουν 8-9 χρονών την θυμάμαι πολύ ζωντανά αυτή την εικόνα. Ήταν απόγευμα και θέλαμε να φύγουμε με την μητέρα μου από το σπίτι αλλά η Μίτσυ δεν μας άφηνε. Μόλις μας έβλεπε να πλησιάζουμε την πόρτα ερχόταν, μας νιαούριζε και πήγαινε στο κουτάκι με τα ρούχα που της είχαμε βάλει. Στην αρχή δεν της πολυδώσαμε σημασία (η Μίτσυ τα κάνει αυτά τα καλοπιάσματα και δεν είχαμε παρόμοια εμπειρία από γάτες) και ξαφνικά παρατηρούμε ότι κρεμόταν η ουρά από το πρώτο γατάκι!! Εννοείται δεν πήγαμε πουθενά εκείνο το απόγευμα και η Μίτσυ γέννησε 4 πανέμορφα σιαμ γατάκια! Μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση που ενώ ήταν εξαντλημένη τα έπλενε συνέχεια μέχρι να καθαρίζουν τελείως. Την αφήσαμε και γέννησε άλλη μία φορά και μετά την στειρώσαμε γιατί ήταν πολύ δύσκολο να βρίσκουμε συνέχεια σπίτι για τα γατάκια της και επίσης δύσκολο να την προσέχουμε μην μας την κοπανήσει την περίοδο του οίστρου της.

Αρχική Δημοσίευση από anabou:

Κι εμάς η Μίτσυ όταν γεννούσε γουργούριζε δυνατά παρόλο που πρέπει να ήμουν 8-9 χρονών την θυμάμαι πολύ ζωντανά αυτή την εικόνα. Ήταν απόγευμα και θέλαμε να φύγουμε με την μητέρα μου από το σπίτι αλλά η Μίτσυ δεν μας άφηνε. Μόλις μας έβλεπε να πλησιάζουμε την πόρτα ερχόταν, μας νιαούριζε και πήγαινε στο κουτάκι με τα ρούχα που της είχαμε βάλει. Στην αρχή δεν της πολυδώσαμε σημασία (η Μίτσυ τα κάνει αυτά τα καλοπιάσματα και δεν είχαμε παρόμοια εμπειρία από γάτες) και ξαφνικά παρατηρούμε ότι κρεμόταν η ουρά από το πρώτο γατάκι!! Εννοείται δεν πήγαμε πουθενά εκείνο το απόγευμα και η Μίτσυ γέννησε 4 πανέμορφα σιαμ γατάκια! Μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση που ενώ ήταν εξαντλημένη τα έπλενε συνέχεια μέχρι να καθαρίζουν τελείως. Την αφήσαμε και γέννησε άλλη μία φορά και μετά την στειρώσαμε γιατί ήταν πολύ δύσκολο να βρίσκουμε συνέχεια σπίτι για τα γατάκια της και επίσης δύσκολο να την προσέχουμε μην μας την κοπανήσει την περίοδο του οίστρου της.

Click για ανάπτυξη...

Και μενα η Κλεοπατρα τα ιδια αnabou! Mε περιμενε να γυρισω απο το σχολειο για να γεννησει την πρωτη της φορα. Ταλαιπωρηθηκε πολυ και ηταν τοσο εξαντλημενη που το τελευταιο γατακι δεν το καθαρισε απο τα υγρα. Το καθαρισα εγω με ενα υγρο πανακι ομως στη μυτη και ανεπνευσε. Ηταν Σιαμ και ζευγαρωσε με Σιαμ οποτε τα δωσαμε ευκολα τα γατακια.

Κι εμεις την πρώτη φορά που είχε ζευγαρώσει με σιαμ τα δώσαμε πολύ εύκολα τα γατάκια. Την δεύτερη φορά όμως προσπαθήσαμε ανεπιτυχώς να την κρατήσουμε μέσα στο σπίτι για να μην ξαναζευγαρώσει (ο πατέρας μου δεν ήθελε να την στειρώσουμε γιατί θεωρούσε ότι έτσι χαλάς τα ένστικτα του ζωου). Το αποτέλεσμα ήταν να ζευγαρώσει με έναν μαύρο γάτο και να κάνει 5 κατάμαυρα γατάκια τα οποία κατά τη γνώμη μου ήταν πανέμορφα. Αλλά είναι γνωστή η προκατάλυψη με τα μαύρα γατιά οπότε φαντάζεσαι πόσο δύσκολο ήταν να τα δώσουμε. Άσε που η γάτα είχε ταλαιπωρηθεί πολύ στη γέννα γιατί ήταν πολύ μεγαλύτερα από τα σιαμ. Μετα απο αυτό πίστηκε και ο πατέρας μου και την στειρώσαμε.

Εμεις τη δωσαμε την Κλεοπατρα. Η μαμα μου (ζουσα με τους γονεις μου) δεν την αντεχε. Ηταν λιγο χαζη ειναι η αληθεια αλλα αξιαγαπητη. Την πηρε μια φιλη μου και η Κλεοπατρα της εφυγε και εκανε (και αυτη!!!) ενα μαυρο παιδι! (μανια με τους μαυρους...!). Μετα τη στειρωσε. Ειχε μια ευτυχισμενη ζωη και πεθανε σχετικα προσφατα.

Κατʼαρχάς καλημέρα σε όλους!

Λυπάμαι πολύ που καθυστέρησα να απαντήσω τόσο κ φτάνω να βλέπω ότι έχει φτάσει το θέμα σε αυτό το σημείο, αλλά δυστυχώς ο χρόνος είναι λιγοστός ενώ οι υποχρεώσεις πολλές!

Λοιπόν, αρχικά, θαʼθελα να ευχαριστήσω όλους όσους παρέθεσαν στοιχεία από τις εμπειρίες τους (αυτό ήταν κ το ζητούμενο, καθώς δεν μου έχει ξανατύχει να φάει κάποια γάτα μου στο παρελθόν καναρινάκι κ γενικά πουλάκι όσο ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ κ αν είναι) κ έπειτα να βάλω τα πράγματα στη θέση τους διότι έχουν ξεφύγει κατά πάρα πολύ από το σκοπό του θέματος, κ ναι μεν είναι χρήσιμα αρκετά από αυτά τα οποία έχουν αναφερθεί ΑΛΛΑ εκτός ορίων.. !!

Α) Να εξηγήσω τα περί ξυλιών κ μαλωμάτων:

Μιλώντας για τα εξής στο αρχικό μου post:
«Εδώ κ αρκετές μέρες τον παρατηρούμε που τα ζαχαρώνει...2 φορές μάλιστα τον βρήκαμε πάνω στο κλουβί να νιαουρίζει κ του δώσαμε αρκετές ξυλιές κ τον μαλώσαμε απίστευτα!»
δεν εννοώ σε ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ότι κακοποιήσαμε τον μικρούλη μου ή ότι του κάναμε κάτι το οποίο δεν είναι φυσιολογικό.....ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο άλλωστε να τα βρίσκει, να συμβιώνει αρμονικά, δηλαδή, με το γατάκι του κ γενικότερα με οποιοδήποτε κατοικίδιό του.....ως γνωστόν ʽη γλώσσα κόκαλα δεν έχει κ κόκαλα τσακίζειʼ, που σημαίνει στην περίπτωσή μας συγκεκριμένα ότι το μάλωμα μπορεί να είναι πολύ χειρότερο κ να ενοχλήσει πολύ περισσότερο από μια ξυλιά!!
Με τα παραπάνω λόγια μου λοιπόν, εννοούσα ότι του δώσαμε μερικές ξυλιές στον πωπό κ του βάλαμε τις φωνές κ φυσικά δεν θα απολογηθώ γιʼαυτό διότι δεν παθαίνει κάτι το γατί κ μάλιστα όταν κάποιος βλέπει ότι έχει αποτέλεσμα σε αρκετές περιπτώσεις γιατί να μην το κάνει όταν θεωρεί πως είναι σωστό!!!!!

Β) Να τοποθετηθώ επί των ενστίκτων:

Σίγουρα, οι γάτες από την φύση τους είναι κυνηγοί κ δεν μπορεί να τους το κόψει κανείς αυτό, όπως μας είπε κ η ladycat!
__________________


Επίσης, δεν γίνεται να κατηγορούμε τις γάτες για το ένστικτό τους, όπως μας είπε κ η chouzouris...! Όμως, κανείς δεν το έκανε αυτό άλλωστε! Απλά, αν εύρισκε καθένας από εμάς (γιατί ευτυχώς δεν τα βρήκα εγώ αλλά οι γονείς μου), 2 σκοτωμένα πουλάκια σε άθλια κατάσταση μέσα στο κλουβί τους, ανήμπορα να προστατεύσουν τη ζωούλα τους κ ειδικά όταν μόλις είχε κάνει 2 αυγουλάκια η θηλυκιά....τότε σίγουρα θα τρελαινόταν κ θα νευρίαζε με το γατάκι όσο αξιολάτρευτο-αξιαγάπητο κ αν είναι, όσο κ αν δεν φταίει για τα ένστικτά του, κ θα έκανε κάτι(ξυλιές, μάλωμα, κλείσιμο στο δωμάτιο.....οτι,δήποτε θεωρεί ο καθένας σωστό) για να του δώσει να κατάλάβει ότι δεν πρέπει να το ξανακάνει!!! Εγώ ακόμη, βρίσκω λογικό κ το γεγονός ότι ο μπαμπάς μου όταν συναίβει αυτό μου ζήτησε να τον δώσουμε τον μικρούλη γιατί είχε στεναχωρηθεί πάρα πολύ....όμως την τελική απόφαση η οποία πάρθηκε αργότερα βάζοντας κάτω τη λογική κ εξηγώντας του, θα σας την πω στο τέλος για να σας κρατήσω σε αγωνία !!
__________________

Ένα καναρινάκι μας έμεινε κ εννοείται ότι δεν θα ξαναπάρουμε άλλα πουλάκια στο σπίτι Thanasis46 για πολλούς λόγους!! Ευτυχώς, ο Μαρκούλης συνετίστηκε κ τώρα ούτε καν το κοιτάζει το πουλάκι...εκτός κ αν θέλει να μας παραπλανήσει ! Να λοιπόν που οι ξυλιές στον πωπό του κάνανε καλό(οι μυτιές δεν πετυχαίνουν ʽστην δική μας περίπτωση πάντα τονίζω, δεν είμαι απόλυτη για τα γατάκια του υπόλοιπου κόσμουʼ ...τοʼχω δοκιμάσει κ στους 2 γατούληδες) !
__________________

Γ) Συμφωνώ κ με κάλυψαν απόλυτα τα εξής που ανέφεραν ο Προφέσσορας_Χάος κ η Αθανασία:

Προφέσσορας_Χάος:
(1)
και να ακονίζει τα νύχια του στους καναπέδες με αποτέλεσμα να τους καταστρέφει..ειναι φυσιολογικό..να σκίζει τις κουρτίνες..ειναι φυσιολογικό..παίζει..και άλλα πολλά ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ!Οπότε ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ μην ξαναμαλώσετε γάτα δεν ειναι φυσιολογικό!!!!
Πλάκα κάνουμε;Και καλά εκανε και τον χτύπησε την στιγμή που το έκανε και ειμαι σίγουρος οτι κατάλαβε τουλάχιστον οτι αυτό που εκανε ηταν πολύ κακό!
Οσο για το αν ειναι μέσα στην φύση της γάτας ειμαι της ίδια άποψης..
Επίσης τι σχέση εχει ο λύκος με την γάτα..;Αγριο το ένα κατοικίδιο το άλλο..
__________________
(2)
Οχι να τις δέρνουμε -κακοποιούμε, αλλά μια ξυλιά στον πωπό πρέπει να δίνουμε που και που για να καταλαβαίνουν το λάθος τους φυσικά οταν το επαναλαμβάνουν και οταν ειναι σοβαρό..
__________________


Αθανασία:
(1)
Εννοείται ότι μαλώνουμε τη γάτα για πολλά (και αυτά που ανέφερες).
Δεν μπορεί να κάνει ό,τι θέλει μέσα στο σπίτι, και αυτό πρέπει να της το δείξουμε!
Αλλιώς, ας ζει έξω ελεύθερη και να της δίνουμε μόνο φαγάκι και ιατρική περίθαλψη χωρίς να είμαστε τα αφεντικά της.

Όμως, *δεν είναι λόγος να διώξουν άρον άρον το γατάκι γιατί έκανε κάτι που το αισθανόταν φυσικό! Είτε τζιτζίκια (αμάν! η δική μου συνεχίζει και στενοχωριέται αν της το πάρουμε) είτε πουλάκια ΘΑ ΟΡΜΗΣΕΙ!
Δύσκολο πράγμα να συνταιριάξεις αταίριαστα κατοικίδια, αλλά μη ρίξουμε τώρα το φταίξιμο και στους ανθρώπους που αγαπάνε πολλά και διάφορα! Άλλες φορές τα καταφέρνουν και συμβιώνουν, άλλες όχι. Ο Μαρκούλης και τα καναρινάκια είναι της β' περίπτωσης.
__________________
(2)
"Αφεντικά", λέμε τώρα... Μην κολλάς στη λέξη, κατά κάποιον τρόπο θεωρούμαστε ιδιοκτήτες του ζώου (άλλοι λένε "γατομαμά" και τέτοια, ό,τι βολεύει τον καθένα )

Δεν είναι αξιώματα όλα αυτά τα ρητά.

Πιστεύω στο συνετισμό (αφού η "τιμωρία" πέφτει βαριά ως λέξη), στο μάλωμα, στη συνεννόηση με κάθε θεμιτό τρόπο για να συμβιώνουμε αγαπημένα. Δεν είναι άνθρωποι να μιλούν τη γλώσσα μας και να τους εξηγήσουμε (εδώ δε δουλεύει με τα παιδιά συχνά αυτό, ).
__________________

*Αθανασία, κοίτα προς το τέλος...λέω τελικά γιʼαυτό!

Δ) Ευχαριστώ την Ismini για τα παρακάτω, ίσως ισχύουν ...όμως ευτυχώς κ πάλι ευτυχώς στη δική μου περίπτωση δεν ισχύουν σε γενικές γραμμές κ θέλω να τονίσω ότι ναι μεν μπορεί να είναι χρήσιμα κάποια λόγια σου αλλά κατά την ταπεινή μου άποψη θεωρώ ότι ξέφυγαν από το μέτρο :

Ismini:
"Οι λέξεις τιμωρία και γάτα δεν πρέπει ποτέ να χρησιμοποιούνται στην ίδια πρόταση. Μια γάτα δεν ανταποκρίνεται στην τιμωρία με θετικό τρόπο, ούτε μαθαίνει από αυτήν. Τρίβοντας για παράδειγμα τη μύτη της γάτας σε έναν πρόσφατο λεκέ από ούρα πιθανότατα θα έχει ως αποτέλεσμα είτε να δαγκωθείτε είτε να γρατσουνιστείτε είτε να την κάνετε να θέλει να σας εκδικηθεί. Οι γάτες όταν περιορίζονται, θα το πολεμήσουν άγρια. Δεν έχουν τρόπο να ξέρουν ότι σας ενόχλησε κάτι στη συμπεριφορά τους. Το μόνο που ξέρουν είναι ότι κάτι μεγαλύτερο από αυτές τις κρατάει παρά τη θέληση τους."
__________________

"Οι γάτες δεν πιστεύουν ότι είναι μικροί άνθρωποι. Πιστεύουν ότι οι άνθρωποι είναι μεγάλες γάτες. Αυτό επηρεάζει την συμπεριφορά τους με πολλούς τρόπους."

"You can keep a dog; but it is the cat who keeps people, because cats find humans useful domestic animals."
(Μετάφραση: Μπορείς να κατέχεις έναν σκύλο, αλλά οι γάτες κατέχουν ανθρώπους επειδή τους θεωρούν χρήσιμα κατοικίδια ζώα")

-George Mikes

"A cat sees no good reason why it should obey another animal, even if it does stand on two legs."
(Μετάφραση: "Μια γάτα δεν βρίσκει λόγο να υπακούσει κάποιο άλλο ζώο, ακόμα κι αν αυτό στέκεται σε δύο πόδια")

-Sarah Thompson
__________________


Για τα παραπάνω θαʼθελα να παραθέσω κάποια λόγια της Αθανασίας μιας κ τα βρίσκω κατάλληλα κ με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνη:
ʽΠιστεύω στο συνετισμό (αφού η "τιμωρία" πέφτει βαριά ως λέξη), στο μάλωμα, στη συνεννόηση με κάθε θεμιτό τρόπο για να συμβιώνουμε αγαπημένα. Δεν είναι άνθρωποι να μιλούν τη γλώσσα μας και να τους εξηγήσουμε (εδώ δε δουλεύει με τα παιδιά συχνά αυτό,).ʼ

Επίσης, σε κάτι που σου έγραψε η Αθανασία απαντάς το εξής:
ʽΒρε Αθανασια δεν τα εγραψα για σενα αυτα!ʼ
Υποθέτω φυσικά ότι εννοείς πως τα έγραψες γενικά αυτά τα λόγια προς ανάγνωση όλων κ όχι για κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο!

Ακόμη, όσο για τα παρακάτω λόγια σου:
ʽΤο φταιξιμο θα ηταν δικο μου και δεν θα ξαναεφερνα καναρινακια και αλλα ωδικα και μη πτηνα.ʼ
να τονίσω πως εννοείται ότι δεν θα ρίξουμε το φταίξιμο σε κάποιον επειδή έχει παράλληλα γατάκια κ καναρινάκια....τα καναρινάκια, τα είχαμε χρόνια πριν έρθει ο Μαρκούλης στο σπίτι, μου είναι εξίσου αγαπητά κ φυσικά έκανα ό,τι μπορούσα για να μην φτάνει το κλουβί...δεν μπορούσα με τπτ να φανταστώ ότι θα κατάφερνε ακόμη κ να ανοίξει την πορτούλα, την οποία δυσκολευόμουν να ανοίξω ακόμη κ εγώ, κ να μπει μέσα...θα την κλείδωνα!!

Διότι όπως είπε κ η Αθανασία:
ʽΔύσκολο πράγμα να συνταιριάξεις αταίριαστα κατοικίδια, αλλά μη ρίξουμε τώρα το φταίξιμο και στους ανθρώπους που αγαπάνε πολλά και διάφορα! Άλλες φορές τα καταφέρνουν και συμβιώνουν, άλλες όχι.ʼ


Κλείνω την ΤΕΡΑΣΤΙΑ απάντησή μου λέγοντας ότι καθένας σε αυτό το εξαιρετικό site καλό θα είναι να απαντά όταν έχει να πει κάτι χρήσιμο κ να βοηθήσει κάποιον συνάνθρωπό του, όχι για να έρθει σε αντιπαράθεση ή δεν ξέρω κ εγώ τί άλλο......κοιτάξτε από που ξεκίνησε το θέμα κ
που έχει καταλήξει!!

Εγώ ζήτησα ΜΟΝΑΧΑ αυτό:
«Είχα ανάγκη να σας γράψω μήπως μπορεί κάποιος να μου πει αν υπάρχει αιτιολογία για την πράξη του, λαμβάνοντας υπόψη όλα όσα έχω γράψει, κ να νιώσω λίγο καλύτερα...είμαι πολύ στενοχωρημένη κ για την απώλεια των 2 αθώων ψυχών αλλά κ για το γεγονός ότι ευθύνεται ο Μάρκος!»
κ ΟΧΙ να ειπωθεί αν είναι σωστό ή λάθος που το μαλώσαμε κ του δώσαμε ορισμένες ξυλιές....ξέρω πολύ καλά κ με αποδείξεις, εμπειρικά κ μόνο, γιʼαυτό το θέμα κ δόξα τω Θεώ όλα είναι μια χαρά!!

Παρακαλώ πολύ να απαντήσει μόνο όποιος έχει να πει κάτι επί του θέματος κ όχι για να συνεχιστεί κάποια αντιπαράθεση.....ήμαρτον δηλαδή, εδώ δεν γράφουμε για να σκοτώνουμε την ώρα μας αλλά για το καλό των μικρών μας φίλων αλλά κ του δικού μας καλού!!!!

Να σας ενημερώσω ότι το 'Μαρκουλάκι ' μου δεν θα το αποχωριστώ .......μετά από ώριμη συζήτηση με τους δικούς μου αποφασίστηκε ότι θα μείνει....απλά πάνω στα νεύρα τους με το θέαμα που αντίκρυσαν:cry: μου είπαν να το δώσουμε σε κάποια φιλική οικογένεια!!!

Επομένως, τέλος καλό-όλα καλά κ ό,τι είπαμε νερό κ αλάτι !!!!

Ευαγγελίτσα η αιτιολογία για την πράξη του ειναι ότι οι γάτες μερικές φορές ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟΑΡΑΙΤΗΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΦΑΝΕ σκοτωνουν πουλακια.

Δ) Ευχαριστώ την Ismini για τα παρακάτω, ίσως ισχύουν ...όμως ευτυχώς κ πάλι ευτυχώς στη δική μου περίπτωση δεν ισχύουν σε γενικές γραμμές κ θέλω να τονίσω ότι ναι μεν μπορεί να είναι χρήσιμα κάποια λόγια σου αλλά κατά την ταπεινή μου άποψη θεωρώ ότι ξέφυγαν από το μέτρο :
Παρακαλώ, αλλά αυτά τα εκανα απλώς copy paste απο το συγκεκριμενο site. Eπίσης συγνώμη εαν ξέφυγα απο το θέμα και προχωρησα στο γατα και τιμωρια (oφειλεται κυριως στην απαντηση του προφεσσορα χαος).
Το πρωτο μου μηνυμα παντως ηταν ξεκαθαρο: οτι δηλαδη αυτο που εκανε η γατα σου δεν οφειλεται σε προβλημα αλλα σε φυσιολογικη σταση (για τη γατα). Αλλες γατες μπορει και να μην ηταν τοσο επιθετικες. Καταλαβαινω το σοκ σου και τη λυπη σου. Κριμα για τα πουλακια! Και προσεχε με αυτο που απεμεινε. Αν το εκανε θα το ξανακανει μαλλον. Εγω αυτο το συμπερασμα εχω βγαλει απο τις δικες μου γατες στο παρελθον και τωρα απο το Shiva!
Oταν βαζουν κατι στο μυαλο τους θα το κανουν! Και επιμενω (γνωμη που ετσι κι αλλιως δεν μπορω να στην επιβαλω) οτι δεν πρεπει να χτυπαμε τα ζωα. Ουτε στον ποπο ουτε πουθενα! Η δυνατή φωνή την ωρα ακριβως που το κανει ή κανει απόπειρα είναι αρκετή.

Ευαγγελίτσα, μη στενοχωριέσαι ο καθένας μας αντιλαμβάνεται τα πράγματα με τον δικό του τρόπο.
Κι εγώ νομίζω πως καμιά φορά όπου δεν "πιπτει λόγος πίπτει ράβδος" χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μιλάμε για "κακοποίηση".
Η Μέλα από τότε που έφαγε κανα δυο χαστουκάκια "ελαφριά" - έτσι ακριβώς όπως κάνει η μαμά-γάτα για να συνετίσει τα γατάκια της - αντιλαμβάνεται πολύ πιο εύκολα πότε και τί είναι αυτό που δεν θέλουμε να ξανακάνει.
Παρ'όλα αυτά κατάφερε ένα γερό "χτύπημα" στο ευαίσθητο σημείο του Θανάση: τον υπολογιστή του!!! Σκαλίζοντας πίσω απο τον Η/Υ κατάφερε ένας Θεός ξέρει πως;;; να κουνήσει τις επαφές του σκληρού δίσκου, με αποτέλεσμα να καεί. Και δεν είχαμε κρατήσει backup.:cry: :cry: :cry:

Ευαγγελίτσα η αιτία είναι οτι τέτοια είναι η φύση του. Για κανέναν άλλο λόγο δεν το έκανε παρά μόνο γι αυτό.
Ο γατούλης δεν είναι όπως οι άνθρωποι, που καταλαβαίνουν καλύτερα και που ναι μεν θέλουν κάτι αλλά καταλαβαίνοντας το αποτέλεσμα παραβλέπουν τα θέλω τους.
Ακόμα κι αυτοί δεν το καταλαβαίνουν πολλές φορές, και εν ονόματι των επιθυμιών τους παραβλέπουν το αποτέλεσμα πόσο μάλλον ένα ζώο. Του γατούλη, του είναι αδύνατο να καταλάβει ότι τα πουλάκια τα θέλεις για διακόσμηση κι ότι δεν πρέπει να τα φάει, ή οτι θέλουν κι αυτά να ζήσουν, γι αυτόν είναι μόνο τροφή και τίποτα άλλο, και καθώς τα βλέπει στο κλουβί είναι γι αυτόν μονίμως μια πρόκληση. Οσο και να τον ταΐζεις και να είναι χορτάτος, αυτό εκεί είναι άλλο πράμα και θα το λιγουρεύεται και θα του τρέχουν τα σάλια, γιατί, είναι ένας νόστιμος μεζές που πρέπει να τον γευτεί.
Θέλησες να συμβιβάσεις τα ασυμβίβαστα και το αποτέλεσμα ήταν αυτό που ήταν.

Εχω κάνει παρόμοια πράγματα αλλά με τελείως διαφορετικό τρόπο. Και δεν είχαν μεγάλη διάρκεια, αλλιώς δεν ξέρω αν θα πετύχαιναν ως το τέλος.

Ένα κοτοπουλάκι μικρό σαν σπουργίτι μια φορά και μια κουκουβάγια τη δεύτερη. Και στις δυο περιπτώσεις γρύλιζαν και φερμάριζαν να ορμήσουν όχι μια αλλά δέκα γάτες, και κατάφερα σε λίγες ώρες να μην τα βλέπουν ως μεζέ. Με το μάλωμα θα τα έβλεπαν ως μεζέ απαγορευμένο.
Μόνο με ποντίκι και γάτα δεν θα κατάφερνα τέτοιο πράγμα.

Κάποιες φορές έχω πει σε γονείς, οτι θεωρώ λάθος να θέλουν να προσαρμόσουν τα παιδιά στο χώρο του σπιτιού και όχι το αντίθετο… ΄΄Έ μα πως…να μην έχουμε τίποτα στο σπίτι έτσι θα το’χουμε;΄΄ λέει ο γονέας…
Όταν αποφασίζει κάποιος να ΄΄αποκτήσει΄΄ ένα ον που δεν έχει την νοημοσύνη και τη φύση του ενήλικα ανθρώπου, θα πρέπει να το πάρει απόφαση ότι κάποια πραγματάκια θα τα στερηθεί. Κάποια αντικείμενα μπορεί να είναι δυνατόν να προστατευτούν, κάποια άλλα όχι. Τα δεύτερα, για να μπορέσουμε να τα προστατεύσουμε θα πρέπει να περιορίσουμε πάρα πολύ την ελευθερία του οντος αυτού. Ενα βάζο πχ είναι πολύ εύκολο να καταστραφεί με την πρώτη και πριν προλάβουμε να το προστατέψουμε, άρα δεν θα το έχουμε. Και διάφορα άλλα παρόμοια.

Με την περίπτωσή σου ότι έγινε δεν ξεγίνεται, και δεν χρειάζεται νομίζω να εκπέμπεις sos, γιατί δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Αυτό που μπορεί να αλλάξει, και που ισχύει λίγο πολύ για όλους μας σε διάφορα πράγματα στη ζωή μας, είναι να καταλαβαίνουμε όσο το δυνατόν καλύτερα, οτι δυο καρπούζια στην ίδια μασχάλη δεν κρατιούνται και αργά ή γρήγορα το ένα τουλάχιστον θα πέσει και θα σπάσει.

Understanding Your Cats Predatory Nature and Behavior


[FONT=Arial, Helvetica, sans-serif]Cats are born with a hunting and chasing instinct. But they are not necessarily born hunters that kill for food. Killing and eating prey are generally learned behaviors. Hunger will not automatically teach a cat to kill. A cat can be a skillful mouse killer and yet never eat a single mouse or even desire to eat one.
Kittens are programmed from birth to chase. Through play, they develop the coordination and timing needed to successfully capture their target. They learn to adjust their speed to the speed of moving objects. They learn to gauge distance by pouncing. Play gives the kitten a chance to learn to make judgments by experience.
The mother cat teaches her kittens to kill to eat. Her first lesson consists of bringing home dead prey and consuming it in front of the kittens. Soon they learn to join in. At the end of this stage, she brings the dead prey home and leaves it for the kittens to eat on their own. Cats will not only do this for their own litter, but for another cat's kittens as well. Many cats (especially spayed females) will provide this lesson to their human owners. Thus, bringing home dead prey and dropping it at our feet.
The second lesson is bringing home partially dead prey and finishing off the kill in front of the kittens. The kittens are then allowed to practice their skills and learn to kill the wounded, slow-moving prey themselves. Gradually more prey is brought home until the kittens become skilled at catching and killing them. Finally the kittens accompany the mother and learn to hunt and kill completely on their own.
Why do cats often appear to torture or play with their catch before killing it? There are several theories. One theory is that these cats lack confidence. They may still be wary of their prey which if not killed quickly can fight and bite back. Another theory is that domestic cats who live in a relatively rodent-free environment lack the opportunity to catch real live prey. When they finally do catch a mouse, they want to prolong the "great" event as much as possible.
If socialization occurs extremely early, it is possible for cats to form friendships with prey animals. Even if a kitten grows up with a hamster or mouse, the two should never be left unattended. If the cat becomes over stimulated, it may suddenly attack and kill its friend without remorse. Generally, it is better not to try to force these natural enemies to become friends.
Cats pose a threat to the song birds in our gardens. Recent studies indicate that cats kill a minimum of 55 million birds in the UK alone!! If your cat must be outdoors, please put a small bell on your cat's break-away collar. This at least will hopefully warn birds of the arrival of your cat and give them ample time to fly away.
Predators living in a "sterile" environment can cause problems. With no real prey to hunt, your cat will still need to express this natural behavior. The result is cats who pretend that people are prey. They play-attack wiggling toes and fingers. They chase imaginary prey up and down the drapes, across table tops and wreck havoc in the process. You can vent this pent up energy in play with your cat. Find enticing, exciting toys and give your cat the opportunity to hunt, pounce and "kill" these things. Pet stores are filled with toys that move, roll and bounce erratically for your cats entertainment. Toys attached to the end of wands, wires, and string can be waved, dragged and waggled in front of kitty. All these toys and games are supposed to simulate moving prey and stimulate your cat's predatory nature. Take time to play these games with your cat and your cat will also be less likely to pounce on and bite you in play. An exercised, contented cat will be less likely to go into a wild frenzy of phantom prey chasing in the middle of the night.

Αυτο το αντεγραψα απο εδω: https://www.perfectpaws.com/help3.html

Γενικα το site αυτο παρεχει πολλες και χρησιμες πληροφοριες για να κατανοησουμε τη συμπεριφορα των γατων.
Γιατι εαν καταλαβα καλα ζητουσες να μαθεις γιατι τα εφαγε ο Μαρκουλης.
[/FONT]

Αρχική Δημοσίευση από Thanasis46:

Κάποιες φορές έχω πει σε γονείς, οτι θεωρώ λάθος να θέλουν να προσαρμόσουν τα παιδιά στο χώρο του σπιτιού και όχι το αντίθετο… ΄΄Έ μα πως…να μην έχουμε τίποτα στο σπίτι έτσι θα τοʼχουμε;΄΄ λέει ο γονέας…
Όταν αποφασίζει κάποιος να ΄΄αποκτήσει΄΄ ένα ον που δεν έχει την νοημοσύνη και τη φύση του ενήλικα ανθρώπου, θα πρέπει να το πάρει απόφαση ότι κάποια πραγματάκια θα τα στερηθεί. Κάποια αντικείμενα μπορεί να είναι δυνατόν να προστατευτούν, κάποια άλλα όχι. Τα δεύτερα, για να μπορέσουμε να τα προστατεύσουμε θα πρέπει να περιορίσουμε πάρα πολύ την ελευθερία του οντος αυτού. Ενα βάζο πχ είναι πολύ εύκολο να καταστραφεί με την πρώτη και πριν προλάβουμε να το προστατέψουμε, άρα δεν θα το έχουμε. Και διάφορα άλλα παρόμοια.

Click για ανάπτυξη...

Πάνω σε αυτό που λέει ο Θανάσης εχω να προσθεσω ότι οι ενηλικες γάτες έχουν τη νοημοσύνη ενός τρίχρονου παιδιού.
Και για τα τριχρονα παιδια (ψυχολογοι το λενε αυτο Οχι εγω) δεν πρεπει να αφηνουμε εκτεθειμενα στο σπιτι επικινδυνα αντικειμενα πχ. μαχαιρια, σπιρτα, σακουλες κ.α. Αντιθετως αυτα πρεπει να ειναι καλα φυλαγμενα σε μερη που δεν εχει το παιδακι προσβαση ωστε να μην ειμαστε υποχρεωμενοι να φωναζουμε "ΜΗ" συνεχεια και χωρις αποτελεσμα, μιας και τα μικρα παιδια εχουν την ταση να εξερευνουν τα παντα.
Ναι τελικα κατα καποιο τροπο τα γατια ειναι παιδια.

Αρχική Δημοσίευση από mela:

Ευαγγελίτσα, μη στενοχωριέσαι ο καθένας μας αντιλαμβάνεται τα πράγματα με τον δικό του τρόπο.
Κι εγώ νομίζω πως καμιά φορά όπου δεν "πιπτει λόγος πίπτει ράβδος" χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μιλάμε για "κακοποίηση".
Η Μέλα από τότε που έφαγε κανα δυο χαστουκάκια "ελαφριά" - έτσι ακριβώς όπως κάνει η μαμά-γάτα για να συνετίσει τα γατάκια της - αντιλαμβάνεται πολύ πιο εύκολα πότε και τί είναι αυτό που δεν θέλουμε να ξανακάνει.
Παρ'όλα αυτά κατάφερε ένα γερό "χτύπημα" στο ευαίσθητο σημείο του Θανάση: τον υπολογιστή του!!! Σκαλίζοντας πίσω απο τον Η/Υ κατάφερε ένας Θεός ξέρει πως;;; να κουνήσει τις επαφές του σκληρού δίσκου, με αποτέλεσμα να καεί. Και δεν είχαμε κρατήσει backup.:cry: :cry: :cry:

Click για ανάπτυξη...

Λυπάμαι πολύ για τον Η/Υ mela!!
Εμένα εξερευνούν κ ο Μάρκος κ ο Τόμυ το κουτί του Η/Υ αλλά ευτυχώς δεν έχει δημιουργηθεί ποτέ πρόβλημα, απλά τους αρέσει πολύ να είναι κοντά λόγω της θερμότητας που εκπέμπει....οπότε το μάθημα από το γεγονός με τον υπολογιστή: "Πες στον Θανάση να κρατά πάντα backup "....πέρα από την πλάκα, ελπίζω να μη χάθηκαν σημαντικά αρχεία!

Αρχική Δημοσίευση από Thanasis46:

Ευαγγελίτσα η αιτία είναι οτι τέτοια είναι η φύση του. Για κανέναν άλλο λόγο δεν το έκανε παρά μόνο γι αυτό.
Ο γατούλης δεν είναι όπως οι άνθρωποι, που καταλαβαίνουν καλύτερα και που ναι μεν θέλουν κάτι αλλά καταλαβαίνοντας το αποτέλεσμα παραβλέπουν τα θέλω τους.
Ακόμα κι αυτοί δεν το καταλαβαίνουν πολλές φορές, και εν ονόματι των επιθυμιών τους παραβλέπουν το αποτέλεσμα πόσο μάλλον ένα ζώο. Του γατούλη, του είναι αδύνατο να καταλάβει ότι τα πουλάκια τα θέλεις για διακόσμηση κι ότι δεν πρέπει να τα φάει, ή οτι θέλουν κι αυτά να ζήσουν, γι αυτόν είναι μόνο τροφή και τίποτα άλλο, και καθώς τα βλέπει στο κλουβί είναι γι αυτόν μονίμως μια πρόκληση. Οσο και να τον ταΐζεις και να είναι χορτάτος, αυτό εκεί είναι άλλο πράμα και θα το λιγουρεύεται και θα του τρέχουν τα σάλια, γιατί, είναι ένας νόστιμος μεζές που πρέπει να τον γευτεί.
Θέλησες να συμβιβάσεις τα ασυμβίβαστα και το αποτέλεσμα ήταν αυτό που ήταν.

Εχω κάνει παρόμοια πράγματα αλλά με τελείως διαφορετικό τρόπο. Και δεν είχαν μεγάλη διάρκεια, αλλιώς δεν ξέρω αν θα πετύχαιναν ως το τέλος.

Ένα κοτοπουλάκι μικρό σαν σπουργίτι μια φορά και μια κουκουβάγια τη δεύτερη. Και στις δυο περιπτώσεις γρύλιζαν και φερμάριζαν να ορμήσουν όχι μια αλλά δέκα γάτες, και κατάφερα σε λίγες ώρες να μην τα βλέπουν ως μεζέ. Με το μάλωμα θα τα έβλεπαν ως μεζέ απαγορευμένο.
Μόνο με ποντίκι και γάτα δεν θα κατάφερνα τέτοιο πράγμα.

Κάποιες φορές έχω πει σε γονείς, οτι θεωρώ λάθος να θέλουν να προσαρμόσουν τα παιδιά στο χώρο του σπιτιού και όχι το αντίθετο… ΄΄Έ μα πως…να μην έχουμε τίποτα στο σπίτι έτσι θα τοʼχουμε;΄΄ λέει ο γονέας…
Όταν αποφασίζει κάποιος να ΄΄αποκτήσει΄΄ ένα ον που δεν έχει την νοημοσύνη και τη φύση του ενήλικα ανθρώπου, θα πρέπει να το πάρει απόφαση ότι κάποια πραγματάκια θα τα στερηθεί. Κάποια αντικείμενα μπορεί να είναι δυνατόν να προστατευτούν, κάποια άλλα όχι. Τα δεύτερα, για να μπορέσουμε να τα προστατεύσουμε θα πρέπει να περιορίσουμε πάρα πολύ την ελευθερία του οντος αυτού. Ενα βάζο πχ είναι πολύ εύκολο να καταστραφεί με την πρώτη και πριν προλάβουμε να το προστατέψουμε, άρα δεν θα το έχουμε. Και διάφορα άλλα παρόμοια.

Με την περίπτωσή σου ότι έγινε δεν ξεγίνεται, και δεν χρειάζεται νομίζω να εκπέμπεις sos, γιατί δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Αυτό που μπορεί να αλλάξει, και που ισχύει λίγο πολύ για όλους μας σε διάφορα πράγματα στη ζωή μας, είναι να καταλαβαίνουμε όσο το δυνατόν καλύτερα, οτι δυο καρπούζια στην ίδια μασχάλη δεν κρατιούνται και αργά ή γρήγορα το ένα τουλάχιστον θα πέσει και θα σπάσει.

Click για ανάπτυξη...

Σίγουρα Θανάση αυτή είναι η φύση κάθε γάτας κ δεν το αμφισβητεί κανείς αυτό, άλλωστε θεωρώ πως ήμουν σαφέστατη στην απάντησή μου στη σελ 3!
Δυστυχώς, δεν πήγαν καλά τα πράγματα με τον Μαρκούλη κ τα 2 μου καναρινάκια ....αλλά με το καναρινάκι που έμεινε όλα είναι μια χαρά κ απ'ό,τι φαίνεται, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, τα καταφέρνω πολύ καλά γιατί ούτε που του δίνει σημασία (κ επίσης έχω ασφαλίσει κ το πορτάκι του κλουβιού )!!

Να τονίσω ότι τα καναρινάκια δεν τα έχω για διακόσμηση, τα αγαπώ εξίσου με τα γατάκια!!

Λες ότι κατάφερες σε λίγες ώρες οι γάτες να μην βλέπουν ως μεζέ τα πουλάκια, θα'θελες να μας πεις τον τρόπο; Ίσως είναι πολύ χρήσιμο να το μοιραστείς μαζί μας!

Τέλος, ο τίτλος του αρχικού μου post ξεκινάει με SOS όχι για να με βοηθήσει κάποιος να φέρω πίσω τα νεκρά πουλάκια, κάτι το οποίο έγινε κ δεν αλλάζει, αλλά για να συζητήσουμε για την συμπεριφορά του μικρού καθώς δεν μου έχει ξανασυμβεί με καμία άλλη γατούλα μου στο παρελθόν παρόμοιο περιστατικό όσο φυσιολογικό κ αν είναι...κ γιατί ήμουν πολύ φορτιμένη κ στενοχωρημένη!

Αρχική Δημοσίευση από Ismini:

Γιατι εαν καταλαβα καλα ζητουσες να μαθεις γιατι τα εφαγε ο Μαρκουλης.

Click για ανάπτυξη...

Ismini, πολύ καλό το site (το επισκέφθηκα) καθώς κ το κείμενο που μας παρέθεσες...απλά ακόμη καλύτερα θα ήταν αν αυτό αποτελούσε κ την πρώτη σου απάντηση αντί για αυτή:
''Συμφωνώ και επαυξάνω. Επίσης να μην τον ξαναμαλώσετε και φυσικά δείρετε για κατι που ειναι Φ Υ Σ Ι Ο Λ Ο Γ Ι Κ Ο (σημαινει: συμφωνα με τους νομους της φυσης)! Και η φυση μερικες φορες ειναι "σκληρη". Δηλαδη εαν ειχες ενα λύκο με ενα αρνι και ο λυκος το ετρωγε, θα εφταιγε κι απο πανω?''...έτσι δε θα ανοιγόταν η συζήτηση περί τιμωρίας κ.λπ !

Εν πάσει περιπτώσει, έχω κατανοήσει πλήρως γιατί τα έφαγε ο Μαρκούλης, άλλωστε το αναφέρω κ σε προηγούμενη απάντησή μου...ελπίζω πως θα πάνε καλά τα πράγματα με το πουλάκι που απέμεινε, το προσέχω πολύ!

Ευχαριστώ όλους, καλό απόγευμα !

Αρχική Δημοσίευση από Ευαγγελίτσα:

Λες ότι κατάφερες σε λίγες ώρες οι γάτες να μην βλέπουν ως μεζέ τα πουλάκια, θα'θελες να μας πεις τον τρόπο; Ίσως είναι πολύ χρήσιμο να το μοιραστείς μαζί μας!

Click για ανάπτυξη...

Η μέθοδος που εφάρμοσα αποδείχτηκε άριστη σε μια περίπτωση, που η γάτα δεν ήθελε ένα μικρό γατάκι που είχα βρει που ακόμα δεν είχε ανοίξει τα μάτια του, αλλά φοβάμαι ότι δεν είναι εγγύηση για πουλάκια. Γι αυτό λέω ότι μακροπρόθεσμα δεν ξέρω τι αποτέλεσμα θα είχε. Τα πουλιά τα είχα πάρει αναγκαστικά στο σπίτι, και όχι για να τα έχω συνέχεια, και δεν έμειναν για μεγάλο διάστημα.

Το μικρό κοτοπουλάκι το πήραν οι γονείς μου μέσα γιατί ήταν χωρίς μάνα. Μια κότα ΄΄έκατσε΄΄ κλώσα σε ένα και μόνο αυγό και όταν άρχισε το πουλάκι να βγαίνει, για κάποιο λόγο που δεν μπορέσαμε να εξηγήσουμε το παράτησε κι έφυγε. Το ερώτημα ήταν πως θα το γλιτώσουμε από τις γάτες. Το πήρα λοιπόν στο δωμάτιό μου ξάπλωσα στο κρεβάτι με το κοτοπουλάκι στην κοιλιά μου πάνω, και σε λίγο οι γάτες άρχισαν να καταφθάνουν. Το σκέπασα με τις χούφτες κοντά μου κι άρχισαν τα γρυλίσματα τα νιαουρίσματα και τα φερμαρίσματα. Το άφηνα λιγάκι να φαίνεται ερχόταν να ορμήσουν τις εμπόδιζα και τις χάιδευα παροτρύνοντάς τις να αφεθούν στα χάδια. Αφήνονταν για λίγο αλλά ξανά πάλι τα ίδια. Είχαν μαζευτεί όλες κοντά μου, και όλες θέλανε χάδια αλλά θέλανε και το πουλάκι το οποίο όλο ήθελε να ξεφύγει από το χέρι μου.
Για αρκετή ώρα, τις άφηνα το πλησίαζαν αλλά μόλις έκαναν να απλώσουν χέρι το έκρυβα να μην φαίνεται και συνέχιζα τα χάδια. Μ αυτό τον τρόπο, σιγά –σιγά άρχισαν να απλώνουν μόνο τη μουσούδα ενώ ταυτόχρονα εγώ έκανα διάφορους ήχους αγάπης, το μύριζαν κι αποτραβιόνταν από μόνες τους μέχρι που μια έκανε να βγάλει και τη γλώσσα να το γλύψει αλλά δεν της άρεσε φαίνεται και το παράτησε. Αφού το μύρισαν και το περιεργάστηκαν ενώ ήμουν σε ετοιμότητα μην το αρπάξουν, στρώθηκαν στον ύπνο. Το κοτοπουλάκι έκανε βολτίτσες στην κοιλιά μου έκανε και μερικά τσιου τσιου ανασηκώθηκαν καναδυο το κοίταξαν το κατέβασα από το κρεβάτι το κοίταξαν από πάνω σαν ένα περίεργο ον και το ξανάριξαν στον ύπνο. Από τότε το έβλεπαν με αδιαφορία ή τουλάχιστον έτσι έδειχναν κι αν τις πλησίαζε το μύριζαν λιγάκι κι απομακρύνονταν. Το πουλάκι βέβαια δεν έζησε πάνω από δυο τρεις μέρες, είτε γιατί δεν μπορούσε να φάει καλά; είτε γιατί δεν είχε την περιποίηση της μάνας; Δεν ξέρω…
Το ίδιο έκανα και με την κουκουβάγια που τη βρήκα νύχτα στο δρόμο γυρνώντας στο σπίτι, δεν μπορούσε να πετάξει, δεν είχε χτύπημα, ήταν μικρή μάλλον και γι αυτό, αλλά επειδή ήταν αργά δεν είχαν και πολύ όρεξη να ασχοληθούν και δεν επέμειναν, την έβαλα σε μια χαρτόκουτα και δεν την πείραξαν καθόλου. το πρωί την πήγα στο βιότοπο της Δαδιάς.

Τα παραπάνω όμως δεν με κάνουν να πιστεύω οτι θα μπορούσε να συνυπάρξουν γάτες και μικρά πουλιά…πιθανόν να ήταν προσωρινή αυτή η αδιαφορία και κάποια στιγμή μπορεί να το έβλεπαν σαν μεζέ και να το έτρωγαν. Αν τελικά ζούσε και τα κατάφερνα μέχρι να μεγαλώσει λίγο, μετά δεν θα κινδύνευε όπως δεν κινδύνευαν και τα άλλα κοτόπουλα στην αυλή μεγέθους περιστεριού. Μετά μπορεί και να παίζανε κιόλας μαζί, αλλά όσο ήταν μικρό σαν σπουργίτι…μμμμ….δεν ξερω…

Αρχική Δημοσίευση από mela:

Σκαλίζοντας πίσω απο τον Η/Υ κατάφερε ένας Θεός ξέρει πως;;; να κουνήσει τις επαφές του σκληρού δίσκου, με αποτέλεσμα να καεί. Και δεν είχαμε κρατήσει backup.:cry: :cry: :cry:

Click για ανάπτυξη...

Ηταν ανοιχτό το κουτί του υπολογιστή; Αν ήταν ανοιχτό, θα προσπάθησε να μπει μέσα να χουζουρέψει. Αν δεν ήταν ανοιχτό, δεν υπάρχει πρόσβαση στις επαφές του δίσκου. Περίεργο συμβάν πάντως …με κούνημα των επαφών να καεί δίσκος… (άσχετα πως κουνήθηκαν)
Να κουνηθούν οι επαφές τροφοδοσίας και να ΄΄παίξει΄΄ η τάση την ώρα που ο δίσκος γράφει ή διαβάζει μπορεί να ΄΄χτυπήσει΄΄ δεν μου φαίνεται περίεργο. Να δεχτεί κραδασμό, πάλι το ίδιο. Πάντως ότι ηλεκτρονικό καίγεται βγάζει μυρουδιά, έχω κάψει και ξέρω, έχω κάψει και δίσκο στον πρώτο – πρώτο υπολογιστή μου γιατί έβαλα ανάποδα το φις τροφοδοσίας, και μύρισε. Από πίσω από τον υπολογιστή και να θέλεις να κάψεις δίσκο δεν μπορείς (εσωτερικό δίσκο)
Ο υπολογιστής δουλεύει τώρα;

Αρχική Δημοσίευση από Ευαγγελίτσα:

Ismini, πολύ καλό το site (το επισκέφθηκα) καθώς κ το κείμενο που μας παρέθεσες...απλά ακόμη καλύτερα θα ήταν αν αυτό αποτελούσε κ την πρώτη σου απάντηση αντί για αυτή:
''Συμφωνώ και επαυξάνω. Επίσης να μην τον ξαναμαλώσετε και φυσικά δείρετε για κατι που ειναι Φ Υ Σ Ι Ο Λ Ο Γ Ι Κ Ο (σημαινει: συμφωνα με τους νομους της φυσης)! Και η φυση μερικες φορες ειναι "σκληρη". Δηλαδη εαν ειχες ενα λύκο με ενα αρνι και ο λυκος το ετρωγε, θα εφταιγε κι απο πανω?''...έτσι δε θα ανοιγόταν η συζήτηση περί τιμωρίας κ.λπ !

Εν πάσει περιπτώσει, έχω κατανοήσει πλήρως γιατί τα έφαγε ο Μαρκούλης, άλλωστε το αναφέρω κ σε προηγούμενη απάντησή μου...ελπίζω πως θα πάνε καλά τα πράγματα με το πουλάκι που απέμεινε, το προσέχω πολύ!

Ευχαριστώ όλους, καλό απόγευμα !

Click για ανάπτυξη...

Χιλιαδες συζητησεις θα μπορουσαν να προκυψουν απο αυτο....Και οχι μονο για την τιμωρια. Ειναι πιο απλοποιημενη απαντηση απο το κειμενο που σου εδωσα μετα. Κεντρικη ιδεα. Ουσια.

Πανω σε αυτο που γραφει ο Θανάσης για τα πουλακια (δεν εκανα παραθεση θα ηταν too much) εγω να προσθεσω και μια δικη μου εμπειρια. Ειχα καποτε ενα μικρο παπακι μαζι με δυο γατες (Καισαρα και Ροζα). Στην αρχη το προσεχα επειδη ο Καισαρας, ειδικα, ειχε σκοτωσει αρκετες δεκαοχτουρες και γενικα ηταν επιθετικος. Τελικα δεν το πειραξαν καθολου, και οχι μονο αυτο, αλλα το παπακι μεγαλωνοντας αρχισε να κυνηγαει τις γατες!!! Οταν βαζαμε κροκετες για τον Καισαρα ερχοταν ο παπιος τον εδιωχνε και ετρωγε τις κροκετες....
Αβυσσος η ψυχη της γατας λοιπον! Αλλα πρεπει να προσεχουμε οταν προκειται για πουλακια και ποντικακια....

Αρχική Δημοσίευση από Ismini:

Τελικα δεν το πειραξαν καθολου, και οχι μονο αυτο, αλλα το παπακι μεγαλωνοντας αρχισε να κυνηγαει τις γατες!!! Οταν βαζαμε κροκετες για τον Καισαρα ερχοταν ο παπιος τον εδιωχνε και ετρωγε τις κροκετες....

Click για ανάπτυξη...

Μοιάζει σαν να μην θέλουν να πειράξουν κάτι όταν το νιώθουν μέλος της οικογένειας, και προτιμούν να απομακρυνθούν γιατί αν αμυνθούν θα το κάνουν με τρόπο βλαβερό για το άλλο μέλος.

Μοιάζει να διακατέχονται από σεβασμό. Ενα διάστημα ήταν τρία γατιά σε ηλικία που θέλουν όλο να παίζουν να παλεύουν κλπ. Το ένα όμως ήταν αρκετά μεγαλύτερο και τα παιχνίδια του ήταν πιο ζωηρά με αποτέλεσμα τα δυο μικρότερα να μην μπορούν να παίξουν μαζί του. Το μεγαλύτερο λοιπόν όταν ήθελε να παίξει τα έκανε άνω κάτω. αυτά έτρεχαν να κρυφτούν αυτό τα κυνηγούσε και γινόταν χαμός. Ενα μεσημεράκι τα δυο κοιμόταν και κάποια στιγμή ακούω το μεγαλύτερο να έρχεται. μπαίνει μέσα με φόρα (ωχ λέω τώρα θα τα τρομοκρατήσει πάλι) ορμάει στο κρεβάτι ορεξάτο και μόλις τα βλέπει να κοιμούνται έμεινε κόκαλο. Στάθηκε τα κοίταξε για δευτερόλεπτα και με την ίδια φόρα γύρισε κι έφυγε χωρίς να τα πειράξει. Αυτά ούτε που κατάλαβαν τίποτα. Κόκαλο έμεινα κι εγώ και σκεφτόμουν οτι ο άνθρωπος κοιτάει πώς να πετύχει τον άλλον στον ύπνο για να του τη φέρει....
Γενικά έχω δει πολλά πράγματα στις γάτες που μ έχουν εντυπωσιάσει. Είναι εκπληκτικός ο κόσμος τους και κάποια στιγμή άρχισα και υποστήριζα ότι αν παρατηρούσαμε τα ζώα θα μπορούσαμε να διδαχτούμε πολλά. Οσο κι αν φαίνεται παράξενο εγώ το πιστεύω.
Με εξαίρεση τα όποια άγρια ένστικτά τους, έχουν ηθική είναι τελείως άδολα, και αν υπάρχει άλλη ζωή είναι τα μόνα που δικαιούνται τον παράδεισο.