Χθες βράδυ έχασα 10 χρόνια απ'τη ζωή μου!!! Έπεσα για ύπνο κατά τις 23:30 και άφησα όπως κάνω τα τελευταία βράδια την μπαλκονόπορτα μισάνοιχτη και το ρολό ανοιχτό 15-20 εκατοστά για να μπορεί ο Χιόνης να μπαινοβγαίνει στο μπαλκόνι για πιπί και φαγητό. Αφού γκρίνιαζα για κάμποση ώρα στον Κώστα να κλείσει ή έστω να χαμηλώσει την τηλεόραση γιατί έβλεπε τον Θέμο Αναστασιάδη, κατά τις 12:15 πρέπει να με ψιλοπήρε ο ύπνος. Δεν πέρασε ένα μισάωρο και ακούω ένα γδούπο από τη μεριά της βεράντας. Ευτυχώς που κοιμάμαι ελαφρά και ξυπνάω ακόμα και μύγα να μπει στο δωμάτιο. Πετάχτηκα αμέσως σκεπτόμενη ότι έριξε καμιά γλαστρα στη βεράντα. Ο Κώστας πάλι είχε φτάσει κιόλας στην πόρτα φωνάζοντάς μου "Ο Χιόνης έπεσε!!!". Δεν τον πίστεψα και άνοιξα το ρολό να βγω στη βεράντα. Ο Χιόνης πουθενά!!! Κρεμμάστηκα απ'το μπαλκόνι φωνάζοντάς το όνομά του, ενώ ο Κώστας έψαχνε ήδη κάτω από τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα και στο πάρκο απέναντι. Κατεβαίνω σαν την τρελλή κάτω όπως ήμουν (baby doll και παντόφλες!!!) και κοίταξα στην διπλανή μονοκατοικία φωνάζοντας πάντα το όνομά του. Ο Χιόνης άφαντος! Τότε είδα μια κίνηση στο σκοτάδι δίπλα στο αυτοκίνητο στο ημιυπόγειο γκαράζ. Ήταν η γατούλα που ταϊζω, η οποία πρόσφατα έγινε μανούλα, που κοίταζε απορημένη κάτω από το αυτοκίνητο. Κατάλαβα ότι εκεί πηγε και κρύφτηκε το τέρας μου! Άκουσα μάλιστα και το κουδουνάκι του! Δυστυχώς δεν μπορούσα να ανοίξω την πόρτα και να μπω, γιατί η ηλικιωμένη που έμενε στη μονοκατοικία πριν κανένα μήνα αρρώστησε και μπήκε σε κλινική και το σπίτι είναι ακατοίκητο και διπλοκλειδωμένο...
Τότε ανέβηκε ο Κώστας να φέρει το μπωλ με το φαγητό του αλλά ούτε με αυτό συγκινήθηκε για να βγει από την κρυψώνα του. Τότε σκέφτηκα κάτι: πήδηξα τα κάγκελα και φώναξα κοντά μου την γατούλα η οποία με πλησίασε και άρχισα να της λέω γλυκόλογα και να την χαϊδεύω. Ο Χίονης, ως μέγα ζηλιαρόγατο που είναι έβγαλε το κεφαλάκι του κάτω από το αυτοκίνητο. Τότε είπα στον Κώστα και πήγε κι έφερε το λέϊζερ. Η γατούλα άρχισε να παίζει σαν τρελλή ενώ ο Χιόνης μισοβγήκε και παρακολουθούσε τα τεκτενόμενα. Δεν ήθελα να τον αρπάξω, γιατί αν τρόμαζε μπορεί να χωνόταν πάλι κάτω από το αυτοκίνητο ή ακόμα χειρότερα να κρυβόταν στον κήπο της γειτόνισσας που τόσο καιρό απεριποίητος έχει γίνει ζούγκλα και είναι θεοσκότεινος! Σιγά-σιγά άρχισε να πλησιάζει και όταν έφτασε σε σημείο που τον ψιλοέφτανα, του χάιδεψα το κεφαλάκι με τα ακροδάκτυλα. Σε ανύποπτη στιγμή τον βούτιξα απ΄το σβέρκο και τον πήρα σφιχτά αγκαλιά. Άρχισε να κλαψουρίζει και να τρέμει και επειδή ο Κώστας φοβόταν να τον πιάσει μήπως τον γρατζουνίσει ή του φύγει, πήδηξα τα κάγκελα αγκαλιά με το Χιόνη και τον άφησα απ'τα χέρια μου μόνο όταν μπήκαμε στην είσοδο. Τότε έβαλε μια τρεχάλα, ανένηκε τις σκάλες και χώθηκε στο σπίτι! Ήταν τόση η τρομάρα του, που χώθηκε κάτω από το τραπέζι στην τραπεζαρία κι έκλαιγε... Κάθησα λίγο δίπλα του και μετά τον άφησα μόνο του να κάνει ότι θέλει. Ξάπλωσα στο κρεβάτι νιώθοντας κουρέλι. Ούτς μπάνιο δεν έκανα να βγάλω από πάνω μου όλη τη βρώμα που μάζεψα στον διπλανό κήπο...
Φανταστείτε όμως σκηνικό: ένας τρελλός με μποξεράκι και μια τρελλή με babydoll μέσα στη νύχτα και στο κρύο, να ψάχνουν στο πάρκο και κάτω από αυτοκίνητα και να πηδάνε σε ξένους κήπους. Πώς δεν κάλεσε κανείς την αστυνομία να μας μαζέψουν νυχτιάτικα!!!
Ο Χιόνης εντέλει ήρθε στο κρεββάτι μετά από λίγο και μας τριβότανε και κοιμήθηκε στα πόδια μας γουργουρίζοντας τρισευτυχισμένος. Δεν κουνήθηκε από τη θέση αυτή όλο το βράδυ! Δεν βγήκε καθόλου έξω ούτε καν για κακά και πιπί του, ούτε για φαγητό. Το πρωί που σηκώθηκα να φύγω κλαψούρισε λίγο και μου τριβόταν για χαδάκια. Ούτε μέχρι να φύγει ο Κώστας βγήκε βεράντα. Η μητέρα μου μου είπε ότι ακόμα είναι μέσα στο σπίτι, τώρα στον καναπέ, και σκέφτεται να του φέρει τη άμμο και το φαγητό του μέσα στο σπίτι, γιατί κρατιέται και θα σκάσει!!!
Απ'ότι κατάλαβα, μάλλον δεν ήθελε να πηδήξει. Αν ήταν θα το έκανε τόσους μήνες που έμενε όλη τη νύχτα στη βεράντα. Μάλλον θα είδε τη γατούλα και θα έσκυψε να την δει όπως πάντα και έχασε την ισσοροπία του κι έπεσε. Πάλι καλά που είμαστε πρώτο όροφο...
Η μαμά μου φοβάται ότι θα το ξανακάνει, αλλά νομίζω ότι φοβήθηκε αρκετά και δεν θα το ξαναεπιχειρήσει. Λέτε να είχε ζαλιστεί από το catnip? Εγώ δεν κατάλαβα διαφορά όταν του το έδωσα. Η μητέρα μου είπε ότι έκανε σαν παλαβός, πήδαγε πάνω στα έπιπλα και έτρεχε πάνω κάτω στο σπίτι. Εγώ δεν κατάλαβα διαφορά γιατί τέτοιες παλαβομάρες τις κάνει κάθε βράδυ. ΕΙδικά στην Κεφαλονιά είχε δώσει ρέστα! Πάντως για καλό και για κακό λέω να μην του ξαναδώσω....
