Ο Χιόνης πήδηξε απ' το μπαλκόνι!!!

Εγώ πάντως παιδιά και μαυτα που έχω ακούσει δεν το βγάζω το μικρό έξω.. μόνο όταν ειμαι κ εγώ δίπλα του.. 2 φορες δειλα δειλα εχει βγει μαζι μου στο μπαλκονι.. Τουλάχιστον δεν έχω δρόμο απο κάτω αλλά το προάυλιο της πολυκατοικίας.. Πάντως πηδάει απο τον λαιμό μου (Έχω 1.70 ύψος) κάτω στο πάτωμα άνετα και με φοβίζει αυτο.. ειναι μόλις 28 ημερών..

Πω πω καημένο τι έπαθες!!!!!! Φρίκη!!!!!

Ούτε να το φανταστω δεν μπορω (αλλά εγω μενω τρίτο) Και το ισόγειο βέβαια αν εβγαιναν θα πάθαινα κρίση πανικού
Η περιγραφή βέβαια, πολύ γελιο (τωρα που όλα ειναι καλα)
Παντως κι εγω τα δικα μου από το φόβο μου μόνο όταν τα επιβλέπω τα σφηνω έξω. Δεν εχουν δειξει διαθεσεις να σκαρφαλώσουν αλλά ασε μην τους έρθει απότομα
Τα πισω μπαλκόνια ειναι μονιμα κλειστα γιατι δεν εχουν καγκελα αλλά τοιχάκι κι ο Πιου Μιου δεν κατανοει πως μετα ειναι το χαος. Ηθελε να ανεβει. Οποτε ούτε με εμενα παρούσα δεν τον αφήνω εξω!!!!

Χθες βράδυ ο μικρός μου είχε πολύ ανησυχία και μαζί με αυτόν κι εμείς. Όλη την ώρα χοροπηδούσε πάνω μας, έπαιζε με τα μαλλιά μου νιουρίζοντας με αυτό το αστείο νιαούρισμα που κάνει όταν γκρινιάζει: πρρρρρρρρρρνιάάάάου, με κλειστό το στόμα σχεδόν, σαν να βγαίνει από μέσα του... Μετά βγήκε στο μπαλκόνι και άρχισε να παίζει σαν παλαβό με ότι έβρισκε. Τα μπαλάκια του, τα μπωλάκια με το φαγητό και το νερό, που τελικά τα τούμπαρε και τα άδειασε, μάδησε ότι φυτό είχε απομείνει .... Όλη την ώρα το κουδουνάκι του χτυπούσε σαν τρελλό μέσα στην ησυχία... Τι τον έπιασα με το καλό, τι με το κακό τίποτα! Δεν μπορούσα να τον βάλω και με το ζόρι μέσα, γιατί έπρεπε να σηκώσω εντελώς το ρόλο για να βγω έξω, το οποίο ρολό στην τρίφυλλη μπαλκονόπορτα είναι μεγάλο βαρύ και ξύλινο και θα σήκωσα τη γειτονιά στο πόδι μες τη μαύρη νύχτα... Κατά τις 5 το πρωί τον ακούω να νιουρίζει με τον ιδιαίτερο τρόπο που επικοινωνούν οι γάτες μεταξύ του, όχι το μισοσβισμένο νιάου που κάνει σ'εμάς όταν θέλει κάτι. Σηκώνομαι και τον βλέπω, ξανά, πάνω στα κάγκελα!!!... Ήταν βλέπετε η πέτρα του σκανδάλου από κάτω πάλι και τον ξεμυάλιζε!!! Του έβαλα τις φωνές, ξέχασα και τη γειτονιά και τους δικούς μου που κοιμόντουσαν, ή προσπαθούσαν να κοιμηθούν τέλος πάντων, με όλη αυτή τη φασαρία, και αφού άνοιξα τα ρολά, τον βούτηξα και τον έχωσα μέσα. Εννοείται ότι έκλεισα την μπαλκονόπορτα και δεν ξαναβγήκε! Αρχικά γκρίνιαξε λίγο, αλλά μετά ξεράθηκε στον ύπνο στα πόδια μου στο κρεββάτι. Εγώ πάλι, μετά απ'όλη την αναστάτωση δεν ξανακοιμήθηκα. Να δω πως θα βγάλω τη μέρα σήμερα....

Σκέφτομαι ότι ο μόνος τρόπος για να γλειτώσω και εγώ και ο Χιόνης από την ταλαιπωρία που τραβάμε λόγω της αδέσποτης φιλενάδας του, είναι μόλις μεγαλώσουν τα μωρά της, τα οπιία ακόμα περιμένω να μου φέρει για να τα δω, να την στειρώσω και να την πάρω πάνω στο σπίτι για παρέα. Βέβαια έχω πολλά κολλήματα. Τη μητέρα μου που με το ζόρι δέχθηκε τον Χιόνη και ακόμα που και που το θυμάται και γκρινιάζει, τον Κώστα που δεν ήθελε ούτε πρώτη γάτα πόσο μάλλον δεύτερη, αν και αυτός παραμαλάκωσε και του αρέσουν και την ίδια τη γατούλα που είναι τουλάχιστον 2 ετών, έχει κάνει 2 γέννες, απ'όσο γνωρίζω και δύσκολα θα προσαρμοστεί μέσα στο σπίτι. Το καλό απ'την άλλη είναι ότι γνωρίζονται κι έτσι δεν νομίζω να υπάρχει αντίδραση ανάμεσα στις γάτες....

Υ.Γ. Εννοείται ότι δεν ξαναφήνω τον Χιόνη βράδυ έξω, ούτε καν μέσα-έξω όπως έκανα την τελευταία εβδομάδα. Θα κοιμάται μέσα και θα του ανοίγω το πρωί να κάνει πιπί του. Δεν θα σκάσει κιόλας... Άντε μπας και κοιμηθώ κανένα βράδυ σαν άνθρωπος!!!

Αρχική Δημοσίευση από χριστινα:

Τα πισω μπαλκόνια ειναι μονιμα κλειστα γιατι δεν εχουν καγκελα αλλά τοιχάκι κι ο Πιου Μιου δεν κατανοει πως μετα ειναι το χαος. Ηθελε να ανεβει. Οποτε ούτε με εμενα παρούσα δεν τον αφήνω εξω!!!!

Click για ανάπτυξη...

Εγω αυτη τη φοβια την ειχα με την ταρατσα, οπου τον αφήνω να βολτάρει. Εκει υπάρχει ένα αρκετά ψηλό τοιχίο, όπου ήθελε να πηδήξει χωρίς να ξέρει ότι απο κάτω είναι το χάος. Λοιπόν τον πήρα αγκαλιά και τον ανέβασα για να δει και χ.....κε! Εκτοτε δεν έκανε κίνηση να ξανανέβει εκεί.

Ασπασία τι τραβάς.... Τελικά νομίζω ότι τα άσπρα είναι πολύ διαόλια!

Ασπασία τι τραβάς.... Τελικά νομίζω ότι τα άσπρα είναι πολύ διαόλια![/quote]


και τα κόκκινα και τα κόκκινα

Ασπασία συμφωνώ να μην αφήνεις έξω τον Χιόνι το βράδυ.

Όσο για την άλλη γατούλα: δεν ξέρω πόσο εύκολα θα συνηθίσει μέσα όταν έχει μάθει έξω. Συν τοις άλλοις είναι και τα γατάκια της. Ωστόσο, μία δεύτερη γάτα στο σπίτι δεν φέρνει κανέναν επιπλέον φόρτο για τους ανθρώπους (εξάλλου μία ίσον καμία) και ο Χιόνης θα νιώθει πολύ καλύτερα και δεν θα είναι μόνος του. Μήπως λοιπόν θα έπρεπε να πάρεις ένα σχετικά μικρό γατάκι, ή έστω ένα στην ηλικία του Χιόνι;

Όσο για αυτό που λες ότι γνωρίζονται, η εμπειρία μου έχει δείξει ότι δεν ισχύει. Οι δικοί μου ενώ αρχικά έπαιζαν με την Μπεζ όσο καιρό αυτή ήταν αδεσποτούλα, μετά την πρώτη εβδομάδα που ήρθε στο σπίτι μέσα άρχισαν το ξύλο. Προφανώς διότι μεσολάβησε η ζήλεια και η αίσθηση απειλής ότι κάποιος άλλος διεκδικεί την αγάπη μας...

Αρχική Δημοσίευση από chouzouris:

Όσο για την άλλη γατούλα: δεν ξέρω πόσο εύκολα θα συνηθίσει μέσα όταν έχει μάθει έξω. Συν τοις άλλοις είναι και τα γατάκια της. Ωστόσο, μία δεύτερη γάτα στο σπίτι δεν φέρνει κανέναν επιπλέον φόρτο για τους ανθρώπους (εξάλλου μία ίσον καμία) και ο Χιόνης θα νιώθει πολύ καλύτερα και δεν θα είναι μόνος του. Μήπως λοιπόν θα έπρεπε να πάρεις ένα σχετικά μικρό γατάκι, ή έστω ένα στην ηλικία του Χιόνι;

Click για ανάπτυξη...

Τα γατάκια της περιμένω να μεγαλώσουν λίγο, να μου τα φέρει και να ψάξω να τους βρω σπίτι. Κι εγώ πιστεύω ότι η δεύτερη γάτα δεν θα μου είνάι ούτε βάρος, ούτε πρόβλημα εκτός ίσως από την περίπτωση ταξιδιού. Για τους δικούς μου δεν ξέρω. Όσο για την γατούλα είναι πολύ ήσυχη κι επειδή και παλιά όταν ήταν στον δρόμο και οι δύο τους έβλεπα αρκετά μαζί, αλλά και τώρα πότε αυτή ανεβαίνει να τον δει πότε αυτός πηδάει για να την βρει, πιστεύω ότι ίσως τα πάνε καλά. Η θεία μου μάλιστα, επιμένει ότι η συγκεκριμένη γατούλα είναι η μαμά του Χιόνη. Εγώ πάλι δεν ξέρω, αλλά θα μου έκανε εντύπωση. Είναι θέμα γεννετικής βέβαια και είμαι άσχετη, αλλά δεν μοιάζουν καθόλου ούτε σε χρώμα ούτε σε μέγεθος....

Ασπασία μου εδώ υπάρχει ένας έρωτας μεγάλος και συ μιλάς για κάτι πράγματα απλά

Απο το κανενα, κοντευεις στα δυο ασπασια!!!
Θα συμφωνισω με την Βικτωρια, στο να μην τον βγαζεις εξω το βραδυ.
Τωρα οσο αφορα τη δευτερη γατουλα, πιστευω και εγω πως ειναι δυσκολο να προσαρμοστει.Μαλλον θελει τον χιονη "εκει κατω"και οχι να ανεβει εκεινη "εκει πανω".
Αν παλι νομιζεις οτι θα πετυχει, παρτην δοκιμαστικα.
Και πες στη μαμα σου(αν δεν την ξερει)οτι θα την φιλοξενισετε για λιγες μερες.

Ωραια ειναι τα δυο γατακια, ναι! Παρτο Ασπασια, και θα κανεις και ενα καλο. Μολις οι δικοι σου δουν οτι με δυο ειναι καλυτερα θα τους αρεσει κιολας, ετσι γινεται παντα.
Οσο για το θεμα του μπαλκονιου, σε καταλαβαινω γιατι εχει κατι μερες η Οπρα προσπαθει ρε γ....το να πηδηξει σε ενα μικρο τσιμεντενιο που ειναι η οροφη απο ενα μικροσκωπικο μπαλκονακι του κατου οροφου. Μαζευονται πουλια εκει. Εαν πηδηξει εκει δεν θα τα καταφερει να ξαναανεβει γιατι ειναι παρα πολυ μικρο και αν στραβοπατησει, επεσε. Ασε...και γω αναρωτιεμαι τι να κανω......
Το πλεγμα;Το σκεφτηκες καθολου;

Ασπασία ο Χιόνης μέσα. Γιατί βλέπω να σας ξανακάνει καμιά λαχτάρα!! Δεν μπορείς να του βάζεις και την άμμο καπου μέσα? Μην στα κάνει και πουθενά αλλού καμια ώρα!

Αρχική Δημοσίευση από aspasiapef:

Μετά βγήκε στο μπαλκόνι και άρχισε να παίζει σαν παλαβό με ότι έβρισκε. Τα μπαλάκια του, τα μπωλάκια με το φαγητό και το νερό, που τελικά τα τούμπαρε και τα άδειασε, μάδησε ότι φυτό είχε απομείνει .... Όλη την ώρα το κουδουνάκι του χτυπούσε σαν τρελλό μέσα στην ησυχία...

Click για ανάπτυξη...

Ένας Κεφαλλονίτης γάτος
ονόματι Χιόνης... Σφαιράτος!

Αρχική Δημοσίευση από aiorasky:

Το πλεγμα;Το σκεφτηκες καθολου;

Click για ανάπτυξη...

Μα έχω πλέγμα το οποίο φτάνει ψηλά γιατί έχουμε και παιδικά κάγκελα. Το ύψος της κουπαστής μαζί με το πλέγμα φτάνει στους ώμους μου. Δεν είναι ότι δεν έχουμε βάλει προστατευτικο... Εκτός πια αν κλεισω όλο το μπαλκόνι από πάνω μέχρι κάτω με κοτετσόσυρμα! Μη φτάσουμε μέχρι εκεί....

Αρχική Δημοσίευση από rotonda:

Ένας Κεφαλλονίτης γάτος
ονόματι Χιόνης... Σφαιράτος!

Click για ανάπτυξη...

Σφαιράτος! Καλό!!! Έχει και Κεφαλλονίτικη κατάληξη!!!
Μπορεί να μην γεννήθηκε Κεφαλλονιά αλλά να είναι λόγω καταγωγής της μαμάς (δηλ.εμού ), μια φορά όμως την Κεφαλλονίτικη τρέλλα την διαθέτει στο μέγιστο βαθμό. Α! Και μην ξεχάσω το Ηπειρώτικο πείσμα του μπαμπά του....

Θαύμα! Θαύμα!!!

Παιδιά συνέβει κάτι εντελώς τρελλό! Τόσους μήνες, ο Χιόνης σκαρφάλωνε στα κάγκελα και δεν κατέβαινε όσο και αν φώναζα... Δύομιση μέρες έλλειψα, (Τετάρτη βράδυ με χαράματα Σαββάτου) και βρήκα άλλο γατί! Η μητέρα μου είπε ότι όταν μας είδε να βάζουμε τη βαλίτσα στο αυτοκίνητο ανέβηκε και πήγε να πηδήξει σαν να καταλάβαινε ότι έφευγα μακριά. Τον μάλωσε και κατέβηκε, καθώς και άλλες δυο φορές εκείνη τη μέρα. Από Πέμπτη πρωί όμως και μετά δεν έχει ξανανέβει! Ούτε μια φορά ομως!!! Και αυτό φαίνεται γιατί δεν είναι κατεβασμένο το πλαστικό προστατευτικό που είχα βάλει. Δηλαδή τι, δεν άκουγε εμένα, δε φοβήθηκε από το πέσιμο, αλλά τον έπεισε τελικά η μητέρα μου???

Να και μια φωτογραφία από μια από τις τελευταίες φορές που είχε ανέβει στα κάγκελα πριν πέσει

Εμ ,έτσι είναι, η μαμά έχει τον τρόπο της...

Η γιαγια ειναι δυο φορες μαμα λενε

μπραβο η μαμα!!! στρατιωτακι τον εκανε τον χιονη!!!

Αφού εμένα ποτέ δεν με έκανε καλά και δεν άκουγα σε τίποτα (η μαμά είναι πολύ ήρεμη και γλυκιά και δεν μπορεί να επιβληθεί, την κάναμε πάντα ότι θέλαμε κι εγώ και η αδελφή μου!) είναι απορίας άξιο πως κατάφερε τον γάτο! Παναγίτσα ο Χιόνης την τελευταία εβδομάδα!!! Φτου, φτου να μην το μελετάω κι όλας....

μμμμ η μαμα περασε το τεστ! τα εγγονια βλεπω να τα εκπαιδευει εκεινη!!!!

Αρχική Δημοσίευση από mimikaki:

μμμμ η μαμα περασε το τεστ! τα εγγονια βλεπω να τα εκπαιδευει εκεινη!!!!

Click για ανάπτυξη...

Άσε μη το λες! Τα ανήψια μου όταν τα έστελνε διακοπές η αδελφή μου με τους γονείς μου Κεφαλλονιά, μια χαρά πήγαιναν, αγρίμια γύριζαν. Μάλλον με τα ζώα έχει κάτι, γιατί και τον σκύλο μας, που και αυτόν δεν τον ήθελε αρχικά, αυτή τον φρόντιζε γιατί εμείς πηγαίναμε σχολείο, κι όταν είχε αρρωστήσει σ'εκείνη έτρεχε και έκανε αιμοπτήσεις μπροστά στα πόδια της σαν να της ζητούσε να τον βοηθήσει