Το ότι βγάζει έστω και λίγα ούρα είναι καλό. Η ουρολιθίαση, αλλά και η ίδια η διαδικασία του καθετηριασμού, προκαλούν οίδημα, δηλαδή πρήξιμο που φράζει την ουρήθρα και το οποίο θα περάσει με την αντιβίωση.
Εμένα ο γάτος για αρκετό καιρό ουρούσε εκτός αμμολεκάνης και απ' ότι διάβασα αυτό είναι φυσιολογικό, γιατί ταυτίζουν στο γατίσιο μυαλουδάκι τους την αμμολεκάνη με τον πόνο που ένιωθαν και την αποφεύγουν.
Κολλάρο ήταν επιβεβλημένο να βάλει, αλλιώς ήταν σίγουρο ότι θα βγάλει τον καθετήρα, όπως και το έκανε.
Επίσης, είναι πάρα πολύ σημαντικό να πίνει πολύ νερό. Αν τρώει φαγητό, ένας τρόπος είναι να διαλύεις κομματάκια κονσέρβας ή κρέατος ή τόνου μέσα σε νερό (σε αναλογία τροφής/νερού 1/10) και ο γατούλης θα πίνει το νερό για να φάει το φαγητό που του αρέσει. Αν δεν τρώει, πρέπει οπωσδήποτε να του δίνεις εσύ νερό με σύριγγα. Θα πάρεις μία σύριγγα μικρού μεγέθους από το φαρμακείο, θα την γεμίζεις νερό και (ασφαλώς χωρίς την βελόνα) θα την βάζεις στο πλάι του στόματος, ανάμεσα στα δόντια, και θα πιέζεις σιγά και σταθερά το έμβολο, για να δίνεις χρόνο στον γατούλη να καταπίνει. Αυτό θα το κάνεις τουλάχιστον 3-4 φορές την ημέρα. Αν δεν το έχεις ξανακάνει, πρέπει να είσαι προετοιμασμένη ότι ο γατούλης θα αντιδράσει έντονα! Εγώ τον δικό μου τον τύλιγα σε μια πετσέτα, αφήνοντας μόνο το κεφάλι έξω και τον κρατούσα στην αγκαλιά μου για να του δώσω νερό, ώστε να μην έχει ποδαράκια ελεύθερα για να με γρατζουνίσει...!
Και να ξέρεις ότι στις γάτες αρέσει η ποικιλία. Καλό είναι να του βάλεις μπολάκια με νερό σε διάφορα σημεία του σπιτιού και να τους αλλάζεις θέση. Έτσι θα του κινήσεις το ενδιαφέρον και θα πίνει περισσότερο.
