Απάντηση: Στείρωση και ηθικά διλήμματα
Ξέρω κι εγώ την ιστορία της γάτας κι είναι
σίγουρο ότι είναι όλες οι αδέσποτες δημιούργημα ανθρώπινο, μιάς και πριν 3.000 χρόνια δεν υπήρχαν γάτες ούτε στην ευρώπη, ούτε στην αμερική, ούτε στην ασία, πλην μεσοποταμίας. Φυσικά δεν πήγε μόνη της σε όλες τις ηπείρους, αλλά την πήγαν οι άνθρωποι για δικούς τους σκοπούς.
Μεσοποταμία εξημερώθηκε και μεταφέρθηκε Αίγυπτο και Κύπρο κι αργότερα Κρήτη.
Το παραμυθάκι ότι ήταν ιερά ζώα, είναι κι αυτό μια καλή προπαγάνδα για το πόσο καλά φέρθηκε ο άνθρωπος στη γάτα, παίρνοντας κάποιες εξαιρέσεις κι όχι τον κανόνα για το πως διέδωσε την γάτα αποκλειστικά σαν ζώο αφημένο στην τύχη του , για να του κάνει την "δουλειά" του, κυνηγώντας ποντίκια.
Στην Αίγυπτο ήταν ιερά ζώα γιατί είχαν τεράστιες αποθήκες σιτηρών και τις θέλανε για εξόντωση τρωκτικών, αλλά τις κρατάγανε μέσα σε κλουβιά και τις αμολάγανε εποχές συγκομιδών. Επίσης σκοτώνανε χιλιάδες απο αυτές οι ιερείς με σκοπό το κέρδος, πουλώντας κομματάκια τους στους αδαείς πιστούς, σαν ιερά .... φυλαχτά!

Στην Κίνα και Ινδία πλην ελαχίστων ναών που τις είχανε για τα τρωκτικά, δεν ήταν ιερές απλά μεταφερθήκανε κι αφέθηκαν ελεύθερες απο τον άνθρωπο για τα ποντίκια και καμία δεν έγινε οικόσιτη, για χιλιάδες χρόνια, απεναντίας οι κατώτερες κάστες των ασιατικών λαών τις κυνηγούσαν και τις σκότωναν για .... γεύμα, κάτι που ισχύει ακόμα και σήμερα σε πολλές ασιατικές χώρες.
Το ίδιο έγινε και στην αρχαία Ελλάδα που αντιμετωπίστηκαν με μεγάλη δυσπιστία και δεν γίνανε οικόσιτες, αλλά αφεθήκανε στην τύχη τους και δεν τις τρώγανε φυσικά.

Πρωτογίνανε στην αρχαία Ρώμη αλλά κι αυτές ήταν ελάχιστες.
Ποιοί βασιλιάδες διέταζαν υπηκόους να βγάλουν γάτες έξω απο τα σπίτια τους, όταν ο άνθρωπος μετέφερε γάτες κατα χιλιάδες αμερική, αυστραλία κι αποικίες και τις "πέταγε" στην τύχη τους στα χωράφια για τα ποντίκια?
Ποιά σπίτια τους, αφού οι οικόσιτες γάτες πριν 500 χρόνια ήταν απειροελάχιστες έως ανύπαρκτες σε σχέση με αυτές που είχε δημιουργήσει ο άνθρωπος για αδέσποτες.
Αλλο φυσικά ο λύγκας και η τίγρης κι άλλο οι αγριόγατες, που είναι αδέσποτες πολλών γεννεών.
Αυτές οι γάτες δεν πιάνονται και δεν έχουν επαφή με ανθρώπους, αλλά προέρχονται απο τις αδέσποτες κι όχι το αντίθετο, όσο κι αν αυτό κάποιοι είναι δύσκολο να το αντιληφθούν κι είναι λογικό.
Φύση είναι να μην έχουμε καθόλου κατοικίδια, αλλά να είχαν την ευτυχία να ζούνε στο περιβάλλον τους, όλα τα πλάσματα και εμείς τώρα να μιλάγαμε και να ασχολούμασταν με τα προβλήματα του είδους μας και των συνανθρώπων μας και να έδειχνε ο καθένας μας εκεί την ευαισθησία και το τι μπορεί να προσφέρει.
Δυστυχώς τα ζώα τα μεταφέραμε και τα δημιουργήσαμε με σκοπούς οικονομικούς πάντα και τώρα είναι στο περιβάλλον το ανθρώπινο, που μόνο φυσικό δεν είναι.
Εκεί δυστυχώς όλα τα κατοικίδια είναι εξίσου ανίκανα να
επιβιώσουν πετυχημένα ως είδος.
Τύχη θα ήτανε να μην υπήρχανε καθόλου στειρώσεις κι όλα να είχανε φροντίδα ανθρώπων που τα αγαπάνε.
Φυσικά υπάρχουν και χειρότερα όπως οι συνθήκες που έχουμε τα ζωα που εκτρέφουμε για τροφή.
Μακάρι να είχαν οι άνθρωποι κι οι ισχυροί κάθε εποχής άλλη άποψη για το πως να διαχειριστούν το φυσικό περιβάλλον και μακάρι να μην υπήρχε η ανάγκη ούτε για κατοικίδια και σίγουρα ποτέ για αδέσποτα. Φαίνεται ακραίο κι απόλυτο, το ξέρω, αλλά το πιστεύω μιας και σαν μέλος συλλόγου προστασίας άγριου ζώου, πιστεύω στο φυσικό περιβάλλον και στην προσαρμογή του ζώου σ αυτό, που εμείς οι άνθρωποι καταστρέφουμε.