Άλλα μηνύματα του μέλους regaltipboy σε αυτό το thread

Αρχική Δημοσίευση από moukelis:

να της δωσετε παστα για τρεις μερες,αν ειναι τριχομπαλα θα τη βοηθησει πολυ.Δεν εχει σημασια που ειναι κοντοτριχη,τα δικα μου κοντοτριχα μαδανε περισσοτερο απο τα μακρυτριχα μου.

Click για ανάπτυξη...

Πολυ καλη ιδεα! Θα τον ρωτησω. Σε ευχαριστώ πολυ!
(Εμενα σιγα μην κατσει. Γενικα οποτε παμε Γιατρο του ορμαει!)

Απάντηση: Την λατρεύεις; Μην τη στειρώσεις

Απο χθες δεν εχει κανει αλλο εμετο. Ειπε οτι ισως ειναι ξενο σωμα, δεν νομιζει να ειναι τριχομπαλα.

Αρχική Δημοσίευση από moukelis:

Μηπως εχει τριχομπαλα;

Click για ανάπτυξη...

Έίχε κάνει πάνω από 10 φορές εμετό. Δεν θα την έβγαζε?

Καλημέρα!
Μόλις επιστρέψαμε από τον γιατρό.
Τις έβαλε ορό για να μην αφυδατωθεί και φάρμακο για τον εμετο. Της κάναμε και εξετάσεις αίματος. Δεν είναι κάποιος ιός.
Δυστυχώς με το που γυρίσαμε σπίτι ξαναέκανε εμετό οπότε ανησυχούμε.

Ελπίζω να μην της πέταξαν τα παιδιά του από πάνω κανένα κρέας με κόκκαλο. Παλιά της έιχαν πετάξει μάλλον σαρδέλα και είχε κάνει ξανά εμετό...

Ίσως ο εμετός να ήταν λόγω της νάρκωσης, αλλα ο γιατρός είπε αν ξανακάνει να την πάμε στο ιατρείο να μείνει μέσα και να την παρακολουθεί.

Είναι ευαισθητούλα...

Καλησπέρα σε όλους μετά από αρκετό καιρό!
Τόσο καιρό το ένιωθα χρέος μου να έρθω εδώ ξανά και να σας γράψω τα νέα μας
Πριν το κάνω όμως θα ήθελα να σας ευχαριστήσω όλους από καρδιάς, απο πολύ καρδιάς! Ειδικά σε όσους απάντησαν αμέσως γιατί πραγματικά χρειαζόμουν να μιλήσω εκείνη τη στιγμή σε καποιον που καταλαβαίνει σας ευχαριστώ γιατί με ηρεμήσατε!

Όσο θυμάμαι ακόμα το τι περάσαμε εκείνη την εβδομάδα σκιάζομαι! χαχα

Δευτέρα κάναμε την εγχείρηση, το κουλούρι πέρασε δύσκολα γιατι είχε φάει μια κρυμμενη τροφη χωρις να την δω. (Προσοχή!)
Τεταρτη έγραψα το μηνυμα εδώ. Λίγες ώρες μετά το κουλουράκι άρχισε να επανερχεται.
Απο εκει που με το ζορι ανεβαινε στους καναπεδες και μας μισουσε, εγινε σιγα σιγα μεσα στην εβδομαδα το καλο παλιο κουλορελι μας

Ομολογω οτι αυτό που με ανησυχούσε πάρα πολύ, δηλαδή ο χαρακτηρας της, ευτυχώς δεν αλλαξε.
Παρέμεινε τρελή και παιχνιδιάρα βέβαια αυτές οι λίγες μέρες αλλαγής με τρόμαξαν απίστευτα.

Απλα πλέον, μισει 1000% τον κτηνιατρο.
Επίσης, η ορεξη της για φαγητο πρεπει να τριπλασιαστηκε!

Τωρα βεβαια ειναι καλοκαιρακι, οποτε εχει μειωθει το παιχνιδι και το φαγητο (δεν εχουμε και αιρ κοντισιον σπιτι).

Αυτη τη στιγμη που μιλαμε μολις γυρισαμε απο ενα μονοημερο ταξιδι και την βρηκαμε να εχει κανει εμετο. Απο εκεινη τη στιγμη και μετα κανει εμετο ανα μια ωρα. Δεν μπορω να καταλαβω τι μπορει να την πειραξε. ο κτηνίατρος είπε να της δώσουμε 1cc primperan για να ηρεμήσει. Προσπάθησα με σύριγγα αλλά δεν την καταφέρνω να κάτσει ήσυχη.

Προσφατα υιοθετησαμε και αλλο ενα γατακι που εκλαιγε εξω απο το γραφειο μου. Ειναι κοριτσακι και αυτο. Λεμε μολις παρει τα πανω της να το φερουμε να κανει παρεα με το κουλουρι, αλλα δεν ξερω αν θα την δεχτει

Τι λετε? 2 Θηλυκα σπιτι?

Τη λατρεύεις; Μην τη στειρώσεις

Καλησπέρα σε όλους!

Με την κοπέλα μου έχουμε το Κουλούρι μια υπερδραστηρια τρελη παιχνιδιαρικη γατα που τρελαινεται, τρεχει, κυνηγαει πηδαει, κανει παρκουρ! (Ναι χωρις πλακα, ρωτηστε τους φιλους μας!) Γενικα ποτε δεν ηταν ιδιαιτερως χαδιαρα, αλλα μεσα σε 8 μηνες που μενουμε μαζι αρχισε σιγα σιγα να κοιμαται μαζι μας και να συμπεριφερεται πιο πολυ σαν... σκυλος πχ, αν κλεισουμε την πορτα απο το μπανιο θα περιμενει απο εξω μεχρι να βγουμε! Δεν παει πουθενα! Οταν ταξιδευουμε στο αυτοκινητο καθεται στη μεση και αγναντευει ηρεμη, σαν να οδηγαει αυτη!

Οταν την επιασαν οι οιστροι αρχισα να τη λυπαμαι παρα πολυ. Ηταν σφιγμενη, διαφορετικη, δεν επαιζε, δεν ετρωγε, αλλος ανθρωπος. Διαβάσαμε για την στείρωση, ρωτήσαμε, μας πηρε πολυ καιρο μεχρι να το αποφασισουμε να της κανουμε στειρωση. Συγκεκριμενα το αποφασισα αφου διαβασα οτι φορουμ υπηρχε και ημουν σχετικά σιγουρος οτι δεν αλλαζει η συμπεριφορα της. Μόλις τώρα βρήκα ένα post που λεει και καποιες αλλες εμπειρίες... Λίγο αργά.

Σημερα ειναι Τεταρτη πρωι. Την στειρωσαμε τη Δευτερα απογευμα.

Η διαδικασια για το Κουλουρακι δεν πηγε καθολου καλα. Ενω την ειχα αφησει νυστικια ολο το βραδυ και δεν ειχε φαει καθολου, λιγο πριν την εγχειρηση καπου βρηκε λιγη ξηρα και την εφαγε χωρις να την δουμε. Ετσι κατα τη διαρκεια της εγχειρησης τη Δευτερα εκανε εμετο.

Ξυπνησε την Δευτερα το απογευμα και ηταν πολυ ζαλισμενη οποτε ο γιατρος προτεινε αφου την χαιδεψαμε να την αφησουμε να μεινει εκει ενα βραδυ. Ανοιξε τα ματακια της και μας αναγνωρισε

Την Τριτη το πρωι την εφερα σπιτι και αφου μου νιαουριζε πολυ την αφησα ελευθευρη. Εκανε μια βολτα σε ολο το σπιτι, μυρισε και τελικα ξαπλωσε στην αγαπημενη της σεζλονγκ.
Ειναι πολυ δυσκολο να την βλεπω να περπαταει αργα και να μην μπορει ευκολα να ανεβει στον καναπε. Να τρέμει οταν ξαπλωνει. Είναι ενα κομματι της διαδικασιας που ΚΑΝΕΝΑΣ δεν μας περιεγραψε.
Ειναι σαν να μας ανοιγαν εμας ολοκληρη την κοιλιακη χωρα. Δεν ειναι ευκολο, ρουτινα, κτλ. Ειναι ΕΓΧΕΙΡΗΣΗ. ΠΟΝΑΕΙ. Ειναι ΔΥΣΚΟΛΗ.

Σημερα ειναι Τεταρτη και ακομα δεν τρωει καλα-καλα, μονο γλυφει την ειδικη τροφη που μας εδωσε ο γιατρος.
Αλλα το χειροτερο, δεν θελει χαδια, δεν μας κοιταει καν στα ματια και κανα 2 φορες επιτεθηκε στο χερι μου οταν την ταιζα, ακομα και στο μπολακι με το νερο. Εχει τρομαξει παρα πολυ και ανησυχω αν και ποτε θα επανελθει. Δεν θελει να την χαιδευω, δεν μας κοιταει, ειναι μονη της ξαπλωμενη σε άλλο δωμάτιο και δεν μας δινει καθολου σημασια.

Η ζωη με το κουλουρι ηταν απιστευτη, οποιος την εχει γνωρισει εχει ξετρελαθει, εχει γελασει με την καρδια του με τα κολπα που κανει, με τις παλαβομαρες της, με τον απιστευτο χαρακτηρα της.

Τωρα ειναι πολυ αργα, αλλα αν και εσεις λατρευεται το γατακι σας και φοβαστε μην αλλαξει με την εγχειρηση, σας λεω πως θα προτιμουσα χιλιες φορες να συμπεριφερομουν στο γατακι μου οπως η φυση προσταζει απο το να την βλεπω σημερα να αλλαζει και να υποφερει, δηλαδη:

1. Πριν αρχισει ο οιστρος φροντιζω να της βρω ενα ομορφο και υγιη συντροφο.
2. Οταν εχει τον πρωτο της οιστρο τους γνωριζω και τα αφηνω σε ενα δωματιο μονα τους να "γνωριστουν" καλυτερα
3. Της προσφερουμε μια εγκυμοσυνη καθε χρονο και φροντιζουμενα να βρισκουμε ΠΑΝΤΑ σπιτι για τα γατακια
4. Φροντιζουμε να την κραταμε υγιη ωστε να την εχουμε πλαι μας μακροχρονια

Αν λατρευεις το χαρακτηρα της γατας σου, καλυτερα να μην το ρισκαρεις. Μην την ταλαιπωρησεις τοσο πολυ, μην ρισκαρεις να αλλαξει. Δεν ειναι αστειο, δεν ειναι απλο, δεν αξιζει. Αν μπορουσα θα το εκανα και εγω με το Κουλουρακι αλλα τωρα ειναι πολυ αργα δυστυχως. Πραγματικα ελπιζω μονο να επανελθει αλλα ειναι σιγουρα πολυ οδυνηρο για ολους μας να την βλεπουμε να ποναει και να αλλαζει τοσο πολυ η συμπεριφορα της.