Άλλα μηνύματα του μέλους tammy σε αυτό το thread

Το καλοκαίρι στην εθνική οδό, στην ιδιαίτερη πατρίδα μου,είδα κάτι που θα μου μείνει αξέχαστο. Ήταν ένα, σκοτωμένο από τροχαίο, νεκρό σκυλί και από πάνω του άλλο ένα. Σταμάτησα το αυτοκίνητο γιατί νόμισα ότι ήταν τραυματισμένο. Δεν ήταν...Θρηνούσε για τον φίλο του. Σπαρακτικά...Τράβηξα το νεκρό σκυλί-ήταν μεγαλόσωμο- σ΄ένα διπλανό χωράφι για να μη χτυπήσουν τα διερχόμενα αμάξια το άλλο σκυλάκι.Με ακολούθησε κλαίγοντας.(Ειδοποίησα την αστυνομία και ασχολήθηκαν άμεσα, οφείλω να πω.)Αυτό για όσους πιστεύουν ότι τα ζώα δεν έχουν ανώτερα ένστικτα.Αυτοί όμως δε διαβάζουν σα'ίτ σαν το δικό μας...Δυστυχώς.

Είναι συγκλονιστικό. Εμάς τους ανθρώπους μας βολεύει να μην αναγνωρίζουμε τη νοημοσύνη και τον συναισθηματικό κόσμο στα ζωάκια. Μας βολεύει για τους λόγους που,πολύ εύστοχα,ανέφερε η Έφη. Μας αρέσει δεν μας αρέσει, το ορφανό αυτό είναι πρωτεύων θηλαστικό.Ότι είναι και τα παιδιά μας δηλαδή...