Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool
yasmin1gr
Περιβόητο μέλος
Η yasmin1gr αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι μας γράφει από Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 6.478 μηνύματα.
19-11-06
01:25
Tαξίδι στον Παράδεισο ή στην κόλαση;
Γεγονός 1ον: Σκυλιά και γάτες χρησιμοποιούνται νόμιμα ή παράνομα για πειραματόζωα σε όλο τον κόσμο.
Γεγονός 2ον: Πληθαίνουν οι καταγγελίες για χρησιμοποίηση δέρματος σκύλων στην παρασκευή γούνας.
Γεγονός 3ον: Πολλά σκυλιά μεταφέρονται από την Eλλάδα στο εξωτερικό,τα περισσότερα χωρίς τα απαραίτητα έγγραφα. Μόνο εχέγγυο για την κατάληξή τους, φωτογραφίες ευτυχισμένων ζώων, που όμως κανείς δεν μπορεί να πιστοποιήσει ποια απεικονίζουν.Mπορεί τα τρία αυτά γεγονότα να είναι εντελώς άσχετα μεταξύ τους. Mπορεί, όμως, και να μην είναι.Eίναι έργο της πολιτείας -που και γι' αυτό το λόγο έχει θεσπίσει ειδική νομοθεσία- να το ελέγξει.H δημοσιογραφική έρευνα απλώς καταθέτει μερικά ερωτήματα και προβληματισμούς.
Εδώ και πολλά χρόνια, στην Ελλάδα, καταγγέλλονται από πολίτες αλλά και ζωοφιλικές οργανώσεις οι μαζικές και μεμονωμένες αποστολές αδέσποτων ζώων στο εξωτερικό (κυρίως σε χώρες της Ευρωπαϊκής Eνωσης), προκειμένου αυτά να υιοθετηθούν από πολίτες που ζουν στον παράδεισο της ζωοφιλίας. Οι καταγγελίες αυτές, που μιλούν για χιλιάδες ζώα και εστιάζουν στην τύχη τους και στον κίνδυνο να καταλήξουν πειραματόζωα ή γούνες, επί πολλά χρόνια μένουν αναπάντητες.
Η μοναδική επίσημη «απάντηση» που έχει δώσει η ελληνική πολιτεία στις καταγγελίες είναι η υπογραφή μιας υπουργικής απόφασης που θέτει τους όρους και τις προϋποθέσεις για την υιοθεσία αδέσποτων ζώων από πολίτες της Ε.Ε. Η πολιτική ηγεσία του αρμόδιου για τα ζώα συντροφιάς υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης τον Δεκέμβριο του 2004 αποδέχθηκε περίτρανα ότι αυτοί οι όροι δεν τηρούνται, ενώ συχνά οι μαζικές εξαγωγές αδέσποτων παίρνουν τη μορφή «εσπευσμένης εν κρυπτώ φυγάδευσης».
Η «εν γνώσει του υπουργείου παρανομία» ομολογήθηκε στην απάντηση που δόθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο σε σχετική ερώτηση που κατέθεσε ο Αλέκος Αλαβάνος στη Βουλή: από το τέλος του 2003 (που ισχύει η υπουργική απόφαση) ταξίδεψαν στο εξωτερικό 208 αδέσποτα - αριθμός που δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Από αυτά, τα 199 δεν συνοδεύονταν από τα απαιτούμενα νομιμοποιητικά έγγραφα.Φωτογραφίες «αποκατεστημένων» ζώων προβάλλονται ως το μόνο εχέγγυο για την ευτυχία τους. Ωστόσο, αυτές οι φωτογραφίες θα ήταν πραγματικά μια απόδειξη εφ' όσον τα ζώα διέθεταν μικροτσίπ και κάποιος έμπαινε στον κόπο να το ελέγξει.
Oσοι ανησυχούν για την τύχη των ζώων θεωρούνται «εχθροί» και δέχονται κάθε είδους επίθεση (φραστική, πολιτική, ιδεολογική, προσωπική). Οι υποστηρικτές των ανεξέλεγκτων υιοθεσιών διοργανώνουν διεθνείς εκστρατείες δυσφήμησης της τουριστικής Ελλάδας και -παράλληλα- υποστήριξης του έργου τους. Ζητούν την κατάργηση του νόμου γιατί δεν λειτουργεί.
Oλοι θεωρούν εαυτούς εθελοντές. Aν όμως ξαφνικά η λέξη «αδέσποτο» αποσυνδεόταν από τις λέξεις «χρηματοδότηση», «δωρεά» και «ενίσχυση», οι αληθινοί εθελοντές θα ήταν αυτοί που δίνουν -ιδίοις εξόδοις- ένα πιάτο φαγητό σ' ένα απροστάτευτο ζώο και παράλληλα κυνηγάνε -και πάλι αφιλοκερδώς- την «συντεταγμένη Πολιτεία» να πράξει τα όσα ο νόμος (που η ίδια ψήφισε) της επιβάλλει.
Το ερώτημα είναι καθαρό: στις χώρες - αποδέκτες αδέσποτων βρίσκεται όντως ο παράδεισος των απροστάτευτων ζώων; Ή μήπως μια κοινωνία που έχει αδέσποτα, επειδή οι άνθρωποι τα ταΐζουν, τα φροντίζουν και τα αγαπούν (ανιδιοτελώς) είναι περισσότερο ζωόφιλη από αυτές που την κατηγορούν;Ο σκοπός της έρευνας (που στο σύνολό της θα κυκλοφορήσει τις επόμενες ημέρες από την Ευώνυμο Οικολογική Βιβλιοθήκη) είναι σαφής: Συμβολή στον προβληματισμό όσων πιστεύουν ότι «στο εξωτερικό τα πειράματα έχουν καταργηθεί», όσων στρουθοκαμηλίζουν καλυπτόμενοι πίσω από ένα ανώδυνο «δεν πιστεύω ότι γίνονται τέτοια πράγματα» και όσων μάχονται για τον έλεγχο αυτών των ανεξέλεγκτων -επί της ουσίας- υιοθεσιών αδέσποτων ζώων, δηλαδή για την χωρίς ερωτήματα κατάληξή τους σε ζωόφιλους ιδιοκτήτες.
Οι μύθοι, που επί χρόνια παραπέμπουν σε αμερικανικούς και ευρωπαϊκούς παραδείσους της ζωοφιλίας, καταρρίπτονται και όλα δείχνουν ότι η Ελλάδα συμμετέχει στο διεθνές trafficking κατοικίδιων ζώων που ανθεί σε όλο τον «πολιτισμένο» κόσμο, με αποτέλεσμα τα ζώα που διακινούνται παράνομα -με την αξιοποίηση των κενών που πάντα αφήνουν οι νόμοι- να κινδυνεύουν να χρησιμοποιηθούν... κατά το δοκούν. Αφετηρία του trafficking: η ύπαρξη αδέσποτων ή ανεπιθύμητων ζώων, για τα οποία κάποιοι αναλαμβάνουν να βρουν «παραδεισένια» στέγη.
Kλεμμένα κατοικίδια στις HΠA:
μια επιχείρηση εκατομμυρίων δολαρίων
H ιστορία ξεκινάει μ' ένα εφιαλτικό σενάριο: Το κατοικίδιο μιας οικογένειας χαρίζεται, γιατί είναι αδύνατον να συνεχίσει να φιλοξενείται στο σπίτι. Στην καλύτερη των περιπτώσεων, ο ιδιοκτήτης φροντίζει να βρει την κατάλληλη οικογένεια και το παραδίδει, με τη συνείδηση ήσυχη ότι ο «σύντροφος» που μοιράστηκε μαζί του ένα κομμάτι της ζωής του, έχει πέσει σε καλά χέρια. Δεν του περνάει καν από το μυαλό ότι το δικό του κατοικίδιο ίσως περνάει το κατώφλι που οδηγεί σ' ένα σκοτεινό και παράνομο εμπόριο κατοικίδιων ζώων, που καταλήγουν οπουδήποτε αλλού (κυρίως σε ερευνητικά κέντρα και φαρμακευτικές εταιρείες), παρά σε καλά σπίτια, αποφέροντας τεράστια κέρδη σε μια αλυσίδα μεσαζόντων, ένα κύκλωμα που ο τζίρος του φτάνει κάθε χρόνο σε αστρονομικά ποσά.
Οι έμποροι που προμηθεύουν με ζώα τα πειραματικά εργαστήρια, τις βιομηχανίες και τους κρατικούς οργανισμούς για έρευνες και δοκιμές προϊόντων αδειοδοτούνται από το αμερικανικό υπουργείο Γεωργίας. Οι μεσίτες «πρώτης κατηγορίας» (Class A dealers) εμπορεύονται μόνο ζώα που έχουν εκθρέψει και μεγαλώσει οι ίδιοι. Αυτά τα ζώα έχουν τεκμηριωμένο γενετικό υπόβαθρο και ιατρικό ιστορικό και γι' αυτό επιλέγονται για την επιστημονική έρευνα και τις δοκιμές.
Στους κατόχους άδειας «δεύτερης κατηγορίας» (Class B dealers) περιλαμβάνονται μεσίτες, οργανωτές δημοπρασιών και μπόγιες. Οι τελευταίοι μαζεύουν ζώα και τα πωλούν στους μεσίτες δεύτερης κατηγορίας, που προκειμένου να αποκτήσουν την κρατική άδεια χρειάζονται μόνον 50 δολάρια και καθόλου ειδικές γνώσεις σχετικά με τα ζώα. Oλοι μαζί αποτελούν το σχήμα που είναι γνωστό ως «τυχαία προέλευση» («random source»). Αυτοί μπορούν, με τις ευλογίες του νόμου, να παίρνουν ζώα από οπουδήποτε. Και αυτό ακριβώς κάνουν, ποντάροντας κυρίως στις ελκυστικές επωνυμίες με τις οποίες λειτουργούν τις επιχειρήσεις τους. Στον επίσημο κατάλογο που εκδίδει το αμερικανικό υπουργείο για 1.200 μεσίτες δεύτερης κατηγορίας αναφέρονται δεκάδες «παράδεισοι»: «Puppyland», «Kitten Valey», «Freedom Pets», «Puppy Villa», «Pet paradise», «Animal Kingdom», «Pet Adventure» είναι μερικές χαρακτηριστικές επωνυμίες, που στοχεύουν στο να ξεγελάσουν αφελείς ζωόφιλους.
Κάθε χρόνο στις ΗΠΑ, εκατοντάδες χιλιάδες κατοικίδια (κατά τις ζωοφιλικές οργανώσεις περισσότερα από δύο εκατομμύρια) κλέβονται από τις αυλές, από τα αυτοκίνητα και από το δρόμο. Η μοίρα τους ποικίλλει - από κυνομαχίες μέχρι ερευνητικά κέντρα. Το εμπόριο κλεμμένων κατοικίδιων σ' αυτή τη χώρα είναι μια πολύ καλά οργανωμένη επιχείρηση πολλών εκατομμυρίων δολαρίων.
Ομολογείται η έλλειψη ελέγχων...
Τα κλεμμένα κατοικίδια που καταλήγουν σε ερευνητικά εργαστήρια δεν είναι κάτι νέο. Ο Michael Dunn, υψηλόβαθμο στέλεχος του Αμερικανικού υπουργείου Γεωργίας δήλωσε ότι το 1995 το υπουργείο επέβαλε πρόστιμα πάνω από 450.000 δολάρια και ανακάλεσε 19 άδειες, στις οποίες περιλαμβάνονταν (άδειες) μεσιτών δεύτερης κατηγορίας, που κατηγορήθηκαν για συμμετοχή σε trafficking κλεμμένων ζώων. Το υπουργείο προέβλεπε ότι τα επόμενα χρόνια οι αριθμοί θα ήταν μεγαλύτεροι.Για τον George Brown Jr, μέλος του Κογκρέσου, τα πράγματα είναι συγκεκριμένα: «Δυστυχώς, με την Πράξη Προστασίας των ζώων δεν καταφέραμε να εμποδίσουμε επαρκώς τα χαμένα ή κλεμμένα κατοικίδια να μπουν στο εμπόριο των ζώων για έρευνα. Αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι το κράτος επιτρέπει σε ιδιώτες που μαζεύουν ζώα τυχαίας προέλευσης να αδειοδοτούνται από το υπουργείο Γεωργίας, ώστε να προμηθεύουν με αυτά τα ζώα τα κέντρα ερευνών. Αυτοί οι έμποροι, γνωστοί σαν μεσίτες δεύτερης κατηγορίας, καθημερινά αγοράζουν και πωλούν κατοικίδια κλεμμένα από οικογένειες, αγοράζουν ζώα χωρίς πιστοποιητικά από δημοπρασίες και «υιοθετούν» ζώα από καταφύγια και οικογένειες με ψεύτικες προφάσεις. Για πολλά χρόνια ανησυχούσα ότι οι διατάξεις της Πράξης Προστασίας των ζώων για τις κλοπές κατοικίδιων δεν εφαρμόζονταν. Αποκαλύφθηκε, μέσω των ΜΜΕ και του Γενικού Επιθεωρητή του Υπουργείου, ότι οι ελεγκτές εν γνώσει τους παρέβλεπαν επανειλημμένες καταστρατηγήσεις των ομοσπονδιακών νόμων, περιλαμβανομένης και της παραποίησης των μητρώων προέλευσης των ζώων, που είναι ο μόνος τρόπος για να βεβαιωθεί ότι κλεμμένα ζώα δεν έχουν μπει στο εμπόριο των ζώων για πειράματα».
Γερουσιαστές καταγγέλλουν κακοποιήσεις
Ο δημοκρατικός γερουσιαστής Daniel Akaka, υποστηριζόμενος και από τον ρεπουμπλικανό Bob Smith έδωσαν πραγματικές μάχες, με μικρά κάθε φορά αποτελέσματα.Σε μία από τις εισηγήσεις του προς την Αμερικανική Γερουσία, ο Daniel Akaka αναφέρει ότι το κόστος ενός ζώου «τυχαίας προέλευσης» είναι από 200 μέχρι 500 δολάρια για ένα ερευνητικό κέντρο (σ.σ. οι τιμές αυτές αναφέρονται στο 1998). Τα ζώα, πριν φτάσουν στο εργαστήριο που τα αγοράζει, υφίστανται απίστευτες κακοποιήσεις, αλλάζουν πολλά χέρια και διανύουν πολλά χιλιόμετρα, μεταφερόμενα από Πολιτεία σε Πολιτεία, προκειμένου να χαθούν τα ίχνη τους.
Ο Akaka καταλήγει προτείνοντας την αύξηση των προστίμων για την κλοπή κατοικίδιων και την οριστική απαγόρευση της χρήσης των ζώων «τυχαίας προέλευσης» για πειράματα και δοκιμές προϊόντων.Η γερμανική εταιρεία όπλων Schmeisser International κατηγορήθηκε για ανάμειξη σε πολυάριθμα πειράματα σε αδέσποτους σκύλους στην Ουκρανία. Η εταιρεία, που έχει την έδρα της στη Γερμανία, κατασκευάζει όπλα για την αστυνομία, τις υπηρεσίες ασφαλείας, καθώς και όπλα για κυνηγετική και αθλητική χρήση.Πηγές της εφημερίδας Deutsches Waffenjournal (DWJ) που ερεύνησε το θέμα αναφέρουν ότι η Schmeisser έχει αναμειχθεί σε πειράματα με ζώα στην Ουκρανία, καθώς κάτι τέτοιο είναι παράνομο στη Γερμανία. «Πειράματα με ζώα για τη δοκιμή ή τη βελτίωση όπλων, πυρομαχικά ή εγκαταστάσεις όπλων απαγορεύονται», αναφέρει η Γερμανική Πράξη Προστασίας των Ζώων. Η γερμανική κυβέρνηση θεωρεί επίσης απαράδεκτο για τις γερμανικές εταιρείες το να κάνουν τέτοια πειράματα εκτός Γερμανίας.
Η εφημερίδα περιγράφει πώς γίνονται τα πειράματα: «Ενήλικα σκυλιά παρατάσσονται σε μια απόσταση 6 μέτρων και πυροβολούνται στις αρθρώσεις, στις βουβωνική χώρα, στην καρδιά, στο πάγκρεας και στον σπλήνα, ώστε να προκληθεί ισχυρή αιμορραγία (30 - 125 τετραγωνικών χιλιοστών). Η ηλεκτρο-φυσική εξέταση δείχνει ότι αυτός ο τραυματισμός προκαλεί πολύ ισχυρό πόνο. Oταν το σκυλί πυροβοληθεί στην άρθρωση από απόσταση 6 μέτρων, η σφαίρα προκαλεί κάκωση αλλά όχι βλάβη των οστών. Oταν η απόσταση πυροβολισμού μειώνεται στα 3,5 μέτρα, η σφαίρα εισχωρεί σε βάθος από 6 έως 15 χιλιοστά, προκαλώντας ισχυρή αιμορραγία και αντιδράσεις ισχυρού πόνου. Oταν η απόσταση μειωθεί στα 3 μέτρα, η σφαίρα προκαλεί εσωτερική βλάβη και απαιτεί κτηνιατρική βοήθεια. Oταν η απόσταση μεγαλώνει (10 μέτρα), η σφαίρα δεν είναι ικανή να σταματήσει την επίθεση».
Λόγω των επιστολών διαμαρτυρίας που εστάλησαν στην Γερμανική Πρεσβεία στο Κίεβο, η Πρεσβεία επικοινώνησε με την εταιρεία «Schmeisser», η οποία δήλωσε ότι στο πείραμα χρησιμοποιήθηκε μόνον ένας σκύλος που είχε αναισθητοποιηθεί. Η έρευνα της εφημερίδας προχώρησε από τον ειδικευμένο στα όπλα Wolfgang Krausslich που επιβεβαίωσε ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. O Wolfgang Krausslich επιχείρησε να συζητήσει το θέμα με εκπρόσωπο της Schmeisser στο Ratingen, αλλά ο διευθυντής της εταιρείας, Dr Ing. Werner Resch αρνήθηκε να δώσει συνέντευξη.
Eρευνα που έγινε από την Εταιρεία Προστασίας των Ζώων του Κιέβου «SOS» (SPA-SOS) επιβεβαιώνει ότι τα πειράματα που έγιναν με αδέσποτα ζώα συνδέονται με το Ινστιτούτο Ιατρικής και Βιολογίας του Πανεπιστημίου του Κιέβου και το Ουκρανικό Στρατιωτικό Ιατρικό Ινστιτούτο. Η SPA-SOS επιβεβαίωσε ότι κατά κανόνα χρησιμοποιούνται αδέσποτοι σκύλοι σε δοκιμές όπλων που παράγονται από την Schmeisser Ukraine και η εταιρεία συνεχίζει τις έρευνές της πάνω στο θέμα.
Aδήλωτα ζώα:
πιο φθηνά και πιο «χρήσιμα» στα πειράματα
Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στις 28/2/2004 στην επίσημη ιστοσελίδα της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσιολογίας με τον τίτλο «Από πού παίρνουν τα ζώα οι επιστήμονες», αναφέρεται ότι οι περισσότεροι επιστήμονες χρησιμοποιούν ζώα που εκτρέφονται ειδικά και ότι η χρήση σκύλων και γάτων για έρευνα εποπτεύεται από την Πράξη Προστασίας των ζώων. Σύμφωνα με το αμερικανικό υπουργείο Γεωργίας, ο αριθμός των ζώων που χρησιμοποιήθηκε για έρευνα το 1996 μειώθηκε κατά 60% από το 1973. Η Εθνική Eνωση Βιοϊατρικών Ερευνών εκτιμά ότι τα μισά σκυλιά και γατιά που χρησιμοποιήθηκαν στην έρευνα το 1996 είχαν εκτραφεί ειδικά, ενώ τα άλλα μισά ήταν «τυχαίας προέλευσης».
Από το άρθρο προκύπτει ότι τα ειδικά εκτρεφόμενα ζώα συνήθως είναι νεαρά, έχουν κοινό γενετικό υπόβαθρο και είναι μικρού μεγέθους. Oταν όμως, οι επιστήμονες θέλουν να μελετήσουν καρδιακές νόσους, συστήματα οργάνων, ανατομικές ατέλειες ή άλλες διαταραχές, πρέπει να χρησιμοποιήσουν μεγάλα ζώα, φυσιολογικά μεγαλωμένα, ακόμη και γέρικα, γιατί αυτό είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα ενός γενετικώς ποικίλου πληθυσμού.
Η θέση που υιοθετήθηκε το 1986 από τη Διοίκηση της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσιολογίας είναι σαφής: «Τα αδήλωτα ζώα των καταφυγίων (σκύλοι και γάτες τυχαίας προέλευσης) αποδείχθηκαν τα πλέον χρήσιμα για την έρευνα και τη διδασκαλία. Τα ιατρικά επιτεύγματα που ωφελούν ανθρώπους και ζώα πραγματοποιήθηκαν χάρη στη διαθεσιμότητα των αδήλωτων ζώων των καταφυγίων για ερευνητική χρήση».
Τα ζώα από μεσίτες μειώνουν το κόστος της έρευνας
Στις 5 Ιουνίου 2003, δημοσιεύθηκε στη State News (Michigan State University's Independent Voice) άρθρο με τον τίτλο «Η έρευνα με ζώα κοστίζει λιγότερο όταν αυτά αγοράζονται από μεσίτες». Από το αποκαλυπτικό αυτό κείμενο προκύπτουν ενδιαφέροντα στοιχεία που προέρχονται από επίσημες πηγές του Πανεπιστημίου του Michigan, σύμφωνα με τα οποία επισήμως ομολογείται ότι το κόστος της έρευνας μειώνεται όταν χρησιμοποιούνται ζώα που έχουν αγοραστεί από μεσίτες.Στο άρθρο αναφέρεται ότι το κέντρο έρευνας του Michigan μπορεί να αγοράζει σκύλους και γάτες από καταφύγια, όπως είναι το δημοτικό καταφύγιο ζώων του Ingham έναντι 10 δολαρίων. Οι τιμές για τα ζώα που προέρχονται από μεσίτες δεύτερης κατηγορίας κυμαίνονται από 200 μέχρι 400 δολάρια. Οι ίδιοι οι μεσίτες αγοράζουν τα ζώα από καταφύγια έναντι 10 δολαρίων, τα προετοιμάζουν ώστε να είναι κλινικά κατάλληλα για έρευνα και τα πωλούν στα ερευνητικά κέντρα.Οι μεσίτες πρώτης κατηγορίας κάνουν ειδική εκτροφή και πωλούν τα ζώα στα ερευνητικά κέντρα σε τιμές που φτάνουν τα 700 δολάρια.
Πώς «προετοιμάζονται» τα πειραματόζωα
Στον κανονισμό εισαγωγής ζώων για έρευνα της Ιατρικής Σχολής του Michigan παρουσιάζονται αναλυτικά οι πηγές προέλευσης και η κατάλληλη χρήση τριών κατηγοριών σκύλων: αυτών που χαρακτηρίζονται «μη προετοιμασμένοι», αυτών που αναφέρονται ως «προετοιμασμένοι» και αυτών που προέρχονται από ειδική εκτροφή.Σύμφωνα με τον κανονισμό, ένας «μη προετοιμασμένος» σκύλος είναι «τυχαίας προέλευσης» (σκύλος από μεσίτες δεύτερης κατηγορίας) και δεν έχει εμβολιασθεί ή ελεγχθεί για παράσιτα. Επειδή ενδέχεται να είναι φορέας λοιμώδους ασθένειας που κλινικά θα εμφανισθεί στη διάρκεια του πειράματος, πρέπει να χρησιμοποιηθεί σε μικρής διάρκειας πειράματα ή σε πειράματα που προϋποθέτουν αναισθησία, από την οποία το ζώο δεν επανέρχεται, μέσα σε πέντε ημέρες από την άφιξή του στο Πανεπιστήμιο, ενώ οι ελεγκτές θα πρέπει να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να τηρείται αυτό το χρονικό περιθώριο.
«Προετοιμασμένος» θεωρείται ένας σκύλος (από μεσίτες δεύτερης κατηγορίας) που έχει κρατηθεί το λιγότερο τριάντα ημέρες. Τέτοιοι σκύλοι είναι κλινικά φυσιολογικοί, έχουν γνωστό ιστορικό εμβολιασμών και είναι απαλλαγμένοι από παράσιτα. Προορίζονται για χρήση σε πειράματα που περιλαμβάνουν ανάνηψη από την αναισθησία, καθώς και σε πειράματα μακράς διάρκειας που δεν περιλαμβάνουν αναισθησία ή χειρουργείο.
Μερικές φορές, οι αριθμοί των κατοικίδιων που χρησιμοποιούνται για ένα και μόνο πείραμα είναι εξαιρετικά μεγάλοι. Για παράδειγμα, στην Κτηνιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Purdue της Indiana, για ένα πείραμα δεκαετούς διάρκειας (1994-2003) χρησιμοποιήθηκαν 2.000 σκύλοι και για ένα άλλο (2003) χρησιμοποιήθηκαν 180 νεαρά υγιή κουτάβια «τυχαίας περισυλλογής».
Πολυεθνικές εταιρείες «παράγουν» πειραματόζωα
Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν πολλές εταιρείες που εκτρέφουν και εμπορεύονται πειραματόζωα. Μία από τις πιο γνωστές είναι η πολυεθνική Harlan, που δραστηριοποιείται σε εννέα χώρες: στην Ινδιανάπολη των ΗΠΑ (όπου και η έδρα της), στην Αγγλία, στη Γαλλία, στη Γερμανία, στην Ιταλία, στην Ολλανδία, στην Ισπανία, στο Ισραήλ και στο Μεξικό. Συνολικά παράγει 250 είδη ζώων, μεταξύ των οποίων σκύλους (ράτσας beagles, ράτσας hounds και ημίαιμα) και γάτες (ημίαιμες, γνωστές περισσότερο ως ευρωπαϊκές κατοικίδιες κοντότριχες). Τα ζώα αυτά «παράγονται» στην Ινδιανάπολη, στην Αγγλία και στη Γερμανία, σε εγκαταστάσεις «υψίστης ασφαλείας». Στην παρουσίαση των «προϊόντων», η εταιρεία δίνει τα χαρακτηριστικά των ζώων, με αναφορά στην ειδική εκπαίδευση από την οποία περνούν τα νεαρά κουτάβια, προκειμένου να είναι εύχρηστα και συνεργάσιμα σε περιβάλλον εργαστηρίου. Τα ζώα που κοινωνικοποιούνται και εμβολιάζονται είναι έτοιμα για συνήθη βιοϊατρική έρευνα.
Για τα σκυλιά ράτσας beagle οι τιμές (ανάλογα με την ηλικία) κυμαίνονται από 515 μέχρι 590 δολάρια. Η τιμή των ζώων άνω των επτά μηνών είναι «διαπραγματεύσιμη». Eνας διαφορετικός τιμοκατάλογος ισχύει για μια βελτιωμένη παραγωγή, που ξεκινάει με διαπραγματεύσιμη τιμή για σκυλιά beagles μέχρι 5 μηνών, περνάει από την τιμή των 1.230 δολαρίων για ζώα ηλικίας 6 - 10 μηνών και φτάνει στην τιμή των 1.300 δολαρίων για ζώα άνω των 11 μηνών.
Mέχρι 1.445 δολάρια για ένα ημίαιμο
Τα ημίαιμα (μπάσταρδα) σκυλιά, όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, χρεώνονται με πολύ υψηλές τιμές. Με την εκτροφή τους επιτυγχάνεται «προϊόν» από 12 μέχρι 33 κιλά που χαρακτηρίζεται από το στρογγυλό (βαρελοειδές) στέρνο και πόδια κοντύτερα από το «μοντέλο» hound. Η τιμή τους ξεκινάει από 605 δολάρια και φτάνει στα 1.445, ενώ επιβαρύνεται με 200 δολάρια για την εκπαίδευσή τους.Η οικιακή κοντότριχη (κοινή ευρωπαϊκή) γάτα που «παράγεται» στα εκτροφεία της Harlan προέρχεται από τα εκτροφεία της εταιρείας στην Ολλανδία. Τα «προϊόντα» περνούν από ένα ανάλογο -προς αυτό των σκύλων- πρόγραμμα κοινωνικοποίησης, προκειμένου να διευκολύνεται ο χειρισμός τους από το προσωπικό των πειραματικών εργαστηρίων. Η τιμή της γάτας είναι συνάρτηση της ηλικίας της. Ξεκινάει από 450 δολάρια και φτάνει τα 745 («διαπραγματεύσιμη» τιμή ισχύει για γάτες πάνω από 3 ετών).
Πολλές εταιρείες εκτροφής πειραματόζωων δηλώνουν ότι τα ημίαιμα ζώα με τα οποία εφοδιάζουν τους πελάτες τους προέρχονται από «τυχαία πηγή», δηλαδή είναι προϊόντα που αγοράστηκαν από μεσίτες. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η εμπορία και η χρήση ημίαιμων ζώων υπονοεί ότι αυτά δεν έχουν ειδικά εκτραφεί, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από δημοσιευμένες εργασίες (στις οποίες υποχρεωτικά αναφέρεται η προέλευση των ζώων που χρησιμοποιήθηκαν), ενώ πλήθος επιστημονικών δημοσιεύσεων αναφέρει τη χρήση μεγάλου αριθμού ημίαιμων σκύλων σε πειράματα στην Αμερική, στην Ιαπωνία, στη Γερμανία, ακόμη και στην Ελλάδα (ΑΧΕΠΑ και Κτηνιατρική Σχολή του ΑΠΘ).
Η Ευρώπη προσπαθεί να θωρακιστεί
Με τη δραστηριοποίηση πολυεθνικών εταιρειών εκτροφής κατοικίδιων ως πειραματόζωων και την ομολογημένη μεγάλη «χρησιμότητα» των ημίαιμων ζώων -νεαρών, ενήλικων ή και υπερήλικων- στην επιστημονική έρευνα και όχι μόνον, είναι επόμενο οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να προσπαθούν να ελέγξουν τη διακίνησή τους.
Οι μετακινήσεις των ζώων συντροφιάς, όπως και η προστασία των ζώων που χρησιμοποιούνται στην έρευνα, διέπονται από συγκεκριμένες διατάξεις, η εφαρμογή των οποίων συχνά αποτυγχάνει και επιβάλλονται ποινές στα κράτη-μέλη που δεν συμμορφώνονται με το ενιαίο πλαίσιο κανόνων. Η Ευρωπαϊκή Οδηγία 86/609, που αποτελεί την Oδηγία-πλαίσιο για τις εθνικές νομοθεσίες, περιλαμβάνει πολλές προϋποθέσεις για τη χρήση των ζώων, ιδιαίτερα των γατιών, των σκύλων και των σπονδυλωτών. Η Οδηγία προβλέπει ότι εγκαταστάσεις στις οποίες εκτρέφονται και/ή χρησιμοποιούνται ζώα σε εργαστήρια θα πρέπει να έχουν εγκριθεί ή καταγραφεί από τις αρχές κάθε χώρας-μέλους(άρθρο 15). Το άρθρο 21 ορίζει ότι σκύλοι και γάτες που προορίζονται για εργαστηριακή χρήση θα πρέπει να έχουν εκτραφεί για το σκοπό αυτόν, «…εκτός ειδικών ή γενικών εξαιρέσεων που καθορίζονται από τις εθνικές αρχές». Ακόμη και στις περιπτώσεις που εθνικές αρχές επιτρέπουν εξαίρεση από την πρόβλεψη περί ειδικής εκτροφής, το άρθρο 19 δεν επιτρέπει τη χρήση αδέσποτων, υπό οποιεσδήποτε προϋποθέσεις.
Αυτές οι εξαιρέσεις συντηρούν ένα νομοθετικό κενό, με αποτέλεσμα πρώην κατοικίδια και κλεμμένα ή αδέσποτα σκυλιά και γατιά να χρησιμοποιούνται για πειράματα στα εργαστήρια. Οι καταγγελίες που γίνονται από μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, υπό μορφήν ερωτήσεων, τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί και το γεγονός είναι ενδεικτικό της ανησυχίας για το ποια είναι η τύχη των αδέσποτων ή ανεπιθύμητων, ακόμη και κλεμμένων κατοικίδιων ζώων που διακινούνται στο έδαφος της Ε.E. Στην επίσημη εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων μπορεί κανείς να ενημερωθεί για πληθώρα γραπτών ερωτήσεων, που όλες σχετίζονται με τη χρήση κατοικίδιων ζώων. Η (επίσημη) Ευρώπη γνωρίζει και αναγνωρίζει αυτό που συμβαίνει στο έδαφός της με τα αδέσποτα, όπως γνωρίζει ότι το εμπόριο γούνας από σκύλους και γάτες θα της προκαλεί για χρόνια πονοκέφαλο, αφού τα ζώα όχι μόνον εισάγονται, αλλά και εκτρέφονται για το σκοπό αυτόν.
Ποιοι έχουν παραπεμφθεί
Σε κάποιες περιπτώσεις η Ε.Ε. στρέφεται εναντίον των κρατών-μελών, εις βάρος των οποίων προκύπτουν στοιχεία για παραβίαση των κανόνων που έχει θέσει. Είναι χαρακτηριστικά τα παραδείγματα της Γαλλίας, του Βελγίου, της Ολλανδίας και της Ιρλανδίας, για τις οποίες έχει κινηθεί η διαδικασία παραπομπής τους στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Στις χώρες αυτές η Κομισιόν έχει απευθύνει «αιτιολογημένη γνώμη» για παράλειψη του εκσυγχρονισμού των εθνικών τους νομοθεσιών και της ενσωμάτωσης των ευρωπαϊκών κανονισμών που αφορούν τη χρήση των ζώων για πειραματικούς και άλλους σκοπούς. Κατά καιρούς, η Ε.Ε. έχει στραφεί με έγγραφες προειδοποιήσεις και προς άλλες χώρες, όπως η Αυστρία, το Λουξεμβούργο, η Πορτογαλία, η Αγγλία και η Ιταλία.
Στην πρώτη αιτιολογημένη γνώμη που είχε αποσταλεί το 2001 στο Βέλγιο, αναφερόταν ότι, λόγω των πολλών εξαιρέσεων που ενέκριναν οι βελγικές αρχές, το ποσοστό των κατοικίδιων ειδικής εκτροφής που χρησιμοποιήθηκαν σε πειράματα ήταν 50%, χωρίς να αναφέρεται η προέλευση του υπόλοιπου 50%. Στην πρόταση ψηφίσματος που υπέβαλαν στην Κομισιόν 40 μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (σχετικά με τις παραβιάσεις της Οδηγίας 86/609 από διάφορες χώρες) αναφέρεται η «ευρέως διαδεδομένη χρήση αδέσποτων σκύλων και γάτων σε πειράματα στο Βέλγιο».
Τα μεγάλα θέματα όμως είναι ακόμη ανοιχτά. Η Γερμανία π.χ. συμπεριέλαβε μεν στο σύνταγμά της την προστασία των ζώων, απείχε όμως από την ψηφοφορία για την κατάργηση των δοκιμών καλλυντικών σε ζώα, ξεφεύγει από τους κανόνες της Ε.Ε. όταν υποβάλλει στατιστικά στοιχεία για τα πειραματόζωα, δικαιολογεί την αύξηση της χρήσης κατοικίδιων σε πειράματα, εξακολουθεί να «ηγείται» ως χώρα-αποδέκτης αδέσποτων για υιοθεσία και αποφεύγει να αντιμετωπίσει το μείζον πολιτικό θέμα που λέγεται «κλοπή κατοικίδιων».
Τι ισχύει στην Ελλάδα
Η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής έχει ασχοληθεί σε βάθος με την εξέταση των ηθικών και κοινωνικών ζητημάτων που αφορούν τη μεταχείριση των ζώων στην έρευνα.
Η Επιτροπή θεωρεί ότι το ελληνικό δίκαιο αντιμετωπίζει το θέμα με επάρκεια, ακολουθώντας τις κατευθύνσεις του διεθνούς δικαίου και του δικαίου της Ε.Ε.
Eτσι, η Ελλάδα, αφενός έχει κυρώσει με τον ν. 2015/1992 τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης «για την προστασία των σπονδυλωτών ζώων που χρησιμοποιούνται για πειραματικούς ή άλλους επιστημονικούς σκοπούς» (1986) και αφετέρου έχει ενσωματώσει με το π.δ. 160/1991 την Οδηγία 86/609/ΕΟΚ, η οποία άλλωστε περιλαμβάνει, κατά βάσιν, ταυτόσημες ρυθμίσεις με τη Σύμβαση.Το π.δ. 160/1991 (σ.σ.: η υπογραφή του, καθώς και η ψήφιση του ν.2015, «επιταχύνθηκαν» λόγω των εκτεταμένων καταγγελιών που είχαν γίνει το 1990 για παράνομη χρήση σκύλων σε πειράματα που γίνονταν σε δημόσια νοσοκομεία) ορίζει εξουσιοδοτημένα πρόσωπα που μπορούν να υποβάλλουν αιτήσεις για πειράματα σε σπονδυλωτά ζώα, καθώς και αρμόδια ελεγκτικά όργανα στο υπουργείο Γεωργίας.
Εικοσι πεντε σκυλια σ' ενα βαν στου φιλοπαππου
Οι παρακάτω ιστορίες έχουν πολλά κενά, ίσως και ασάφειες. Περιγράφουν όσα έτυχε να δω και να μάθω. Αν πίστευα ότι ο πολίτης οφείλει να γίνει ντετέκτιβ, ίσως να είχε γίνει ένα πλήρες ρεπορτάζ. Θεωρώ όμως ότι κανένας δεν μπορεί να υποκαταστήσει το κράτος και τις αρχές. Που, δυστυχώς, στη συγκεκριμένη περίπτωση πήραν μηδέν στην αποτελεσματικότητα.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΡΩΤΗ
Ιούλιος 2004. Eνα άσπρο βαν με ξένες πινακίδες έχει παρκάρει στον Λουμπαρδιάρη. Eνα ζευγάρι που μιλάει Aγγλικά με ξενική προφορά και περίπου 25 σκυλιά, τα περισσότερα κουτάβια, είναι οι επιβάτες του. Τους πιάνω κουβέντα. Ο άντρας που μοιάζει με χίπη κάνει τις δημόσιες σχέσεις, όσο η γυναίκα με πλαστικά γάντια βγάζει τα σκυλιά από τα κλουβιά τους και τα τοποθετεί μέσα στον περιφραγμένο χώρο που έφτιαξε με ένα πλέγμα. Βάζει φαγητό. «Θα τα πάμε στη Γερμανία όπου έχουν βρεθεί οικογένειες», μας λέει ο άντρας. Με τη γυναίκα μιλούν στα Γερμανικά. Ενημερώνουμε μια φίλη κι εκείνη το υπουργείο. Στο μεταξύ, συνεχίζουμε την κουβέντα με τον άντρα. «Πόσα είναι;» «Πάνω από 20. Oλα εμβολιασμένα και έχουν μικροτσίπ». Και πού θα πάτε, «Πάτρα και από 'κει Ανκόνα». Τα παρατηρώ συγκεντρωμένα γύρω από μια μεγάλη που έχει γεννήσει πρόσφατα, μάλλον η μάνα τους. Είναι δεν είναι δύο μηνών. Αρχίζω να φωτογραφίζω. Στο πίσω μέρος του βαν στοιβαγμένα κλουβιά μεταφοράς. Πάνω τους γραμμένο το όνομα μιας οργάνωσης, που δεν αρνείται ότι στέλνει ζώα για να τα «σώσει» στη Γερμανία. Μπροστά στο παρμπρίζ μια ταμπέλα MINOAN LINES. Eνα μαύρο σκυλάκι που κοιμάται χωριστά μοιάζει να είναι άρρωστο. Φοράει μπρούτζινη ταμπέλα που γράφει «Ζυρίχη» ή Γενεύη (ήμουν ταραγμένη και δεν θυμάμαι καλά).
«Είναι άρρωστο», του λέμε, «Ισως», απαντά. «Γιατί δεν το πηγαίνεις στον κτηνίατρο;». «Κοίτα, τρώει είναι καλά», απαντάει ο άντρας. Αναρωτιέμαι αν θα αντέξει το ταξίδι.Ξαναμιλάω με τη φίλη. «Θα ενημερώσω την Αστυνομία να ελέγξει αν έχουν τα νόμιμα χαρτιά», μου λέει «Μείνετε εκεί». «Αν θέλουν, θα έρθουν αμέσως», σκέφτομαι κοιτάζοντας ένα περιπολικό παρκαρισμένο ακριβώς απέναντι.Μέχρι την ώρα που έφυγαν, δεν φάνηκε κανείς. Η αστυνομία είπε ότι έστειλε σήμα στα διόδια και στο λιμεναρχείο Πάτρας. Κανένα αποτέλεσμα.Την επόμενη, το λιμεναρχείο της Πάτρας απαντά πως από εκεί δεν πέρασε το βαν.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ
Eνας άντρας που έμενε σε ξενοδοχείο της περιοχής της Ακρόπολης εκείνη την εποχή πλησίασε μια κυρία που φρόντιζε ένα αδέσποτο. Της είπε ότι στέλνει ζώα στο εξωτερικό σε συνεργασία με ελληνικό σωματείο. Της έδωσε και κάρτα - αν θέλει να στείλει κι εκείνη να τον ειδοποιήσει. Δεν πρέπει να είναι ο ίδιος με αυτόν της πρώτης ιστορίας. Το ξενοδοχείο και η περιγραφή τους είναι διαφορετικά.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΡΙΤΗ
Τον επόμενο μήνα μια νέα πληροφορία. Εξω από το τελωνείο στη Χειμάρρα είναι πεταμένα εκατοντάδες κλουβιά με γραμμένο πάνω το όνομα του σωματείου που έγραφαν τα κλουβιά στο Λουμπαρδιάρη. Ειδοποιούμε το υπουργείο. Κάνουν μια μέρα να στείλουν κλιμάκιο. Oταν πηγαίνουν, δεν βρίσκουν τίποτα.
ΑΠΟΡΙΕΣ… ΠΟΛΛΕΣ ΚΑΙ ΣΚΟΡΠΙΕΣ
1) Πόσο κοστίζει να «χρηματοδοτήσει» κανείς δύο άτομα να έρθουν από το εξωτερικό, τη Γερμανία ή την Αυστρία ας πούμε, οδικώς στην Ελλάδα (πλοίο, βενζίνη κ.λπ.), να μείνουν όσο χρειάζεται (ξενοδοχείο και φαγητό) και να επιστρέψουν πίσω;
2) Στο όνομα ποιας «φιλοζωίας» στοιβάζονται με άθλιες συνθήκες σκυλιά σε κλουβιά και ταξιδεύουν ημέρες ολόκληρες;
3) Πώς βρέθηκε η ταυτότητα από την Ελβετία στο «ελληνικό» σκυλί;
4) Πώς δεν βρέθηκε το άσπρο βαν, αφού είχε δοθεί στις αρχές τόσο ο αριθμός κυκλοφορίας όσο και η διαδρομή που θα έκανε; Κι αν δεν έκανε αυτή τη διαδρομή, γιατί είπε ψέματα ο Αυστριακός;
5) Πώς μπορεί να ελέγξει κανείς τι απέγιναν αφού δεν είναι πουθενά επίσημα καταγεγραμμένα;
Καθημερινη
Γεγονός 1ον: Σκυλιά και γάτες χρησιμοποιούνται νόμιμα ή παράνομα για πειραματόζωα σε όλο τον κόσμο.
Γεγονός 2ον: Πληθαίνουν οι καταγγελίες για χρησιμοποίηση δέρματος σκύλων στην παρασκευή γούνας.
Γεγονός 3ον: Πολλά σκυλιά μεταφέρονται από την Eλλάδα στο εξωτερικό,τα περισσότερα χωρίς τα απαραίτητα έγγραφα. Μόνο εχέγγυο για την κατάληξή τους, φωτογραφίες ευτυχισμένων ζώων, που όμως κανείς δεν μπορεί να πιστοποιήσει ποια απεικονίζουν.Mπορεί τα τρία αυτά γεγονότα να είναι εντελώς άσχετα μεταξύ τους. Mπορεί, όμως, και να μην είναι.Eίναι έργο της πολιτείας -που και γι' αυτό το λόγο έχει θεσπίσει ειδική νομοθεσία- να το ελέγξει.H δημοσιογραφική έρευνα απλώς καταθέτει μερικά ερωτήματα και προβληματισμούς.
Εδώ και πολλά χρόνια, στην Ελλάδα, καταγγέλλονται από πολίτες αλλά και ζωοφιλικές οργανώσεις οι μαζικές και μεμονωμένες αποστολές αδέσποτων ζώων στο εξωτερικό (κυρίως σε χώρες της Ευρωπαϊκής Eνωσης), προκειμένου αυτά να υιοθετηθούν από πολίτες που ζουν στον παράδεισο της ζωοφιλίας. Οι καταγγελίες αυτές, που μιλούν για χιλιάδες ζώα και εστιάζουν στην τύχη τους και στον κίνδυνο να καταλήξουν πειραματόζωα ή γούνες, επί πολλά χρόνια μένουν αναπάντητες.
Η μοναδική επίσημη «απάντηση» που έχει δώσει η ελληνική πολιτεία στις καταγγελίες είναι η υπογραφή μιας υπουργικής απόφασης που θέτει τους όρους και τις προϋποθέσεις για την υιοθεσία αδέσποτων ζώων από πολίτες της Ε.Ε. Η πολιτική ηγεσία του αρμόδιου για τα ζώα συντροφιάς υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης τον Δεκέμβριο του 2004 αποδέχθηκε περίτρανα ότι αυτοί οι όροι δεν τηρούνται, ενώ συχνά οι μαζικές εξαγωγές αδέσποτων παίρνουν τη μορφή «εσπευσμένης εν κρυπτώ φυγάδευσης».
Η «εν γνώσει του υπουργείου παρανομία» ομολογήθηκε στην απάντηση που δόθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο σε σχετική ερώτηση που κατέθεσε ο Αλέκος Αλαβάνος στη Βουλή: από το τέλος του 2003 (που ισχύει η υπουργική απόφαση) ταξίδεψαν στο εξωτερικό 208 αδέσποτα - αριθμός που δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Από αυτά, τα 199 δεν συνοδεύονταν από τα απαιτούμενα νομιμοποιητικά έγγραφα.Φωτογραφίες «αποκατεστημένων» ζώων προβάλλονται ως το μόνο εχέγγυο για την ευτυχία τους. Ωστόσο, αυτές οι φωτογραφίες θα ήταν πραγματικά μια απόδειξη εφ' όσον τα ζώα διέθεταν μικροτσίπ και κάποιος έμπαινε στον κόπο να το ελέγξει.
Oσοι ανησυχούν για την τύχη των ζώων θεωρούνται «εχθροί» και δέχονται κάθε είδους επίθεση (φραστική, πολιτική, ιδεολογική, προσωπική). Οι υποστηρικτές των ανεξέλεγκτων υιοθεσιών διοργανώνουν διεθνείς εκστρατείες δυσφήμησης της τουριστικής Ελλάδας και -παράλληλα- υποστήριξης του έργου τους. Ζητούν την κατάργηση του νόμου γιατί δεν λειτουργεί.
Oλοι θεωρούν εαυτούς εθελοντές. Aν όμως ξαφνικά η λέξη «αδέσποτο» αποσυνδεόταν από τις λέξεις «χρηματοδότηση», «δωρεά» και «ενίσχυση», οι αληθινοί εθελοντές θα ήταν αυτοί που δίνουν -ιδίοις εξόδοις- ένα πιάτο φαγητό σ' ένα απροστάτευτο ζώο και παράλληλα κυνηγάνε -και πάλι αφιλοκερδώς- την «συντεταγμένη Πολιτεία» να πράξει τα όσα ο νόμος (που η ίδια ψήφισε) της επιβάλλει.
Το ερώτημα είναι καθαρό: στις χώρες - αποδέκτες αδέσποτων βρίσκεται όντως ο παράδεισος των απροστάτευτων ζώων; Ή μήπως μια κοινωνία που έχει αδέσποτα, επειδή οι άνθρωποι τα ταΐζουν, τα φροντίζουν και τα αγαπούν (ανιδιοτελώς) είναι περισσότερο ζωόφιλη από αυτές που την κατηγορούν;Ο σκοπός της έρευνας (που στο σύνολό της θα κυκλοφορήσει τις επόμενες ημέρες από την Ευώνυμο Οικολογική Βιβλιοθήκη) είναι σαφής: Συμβολή στον προβληματισμό όσων πιστεύουν ότι «στο εξωτερικό τα πειράματα έχουν καταργηθεί», όσων στρουθοκαμηλίζουν καλυπτόμενοι πίσω από ένα ανώδυνο «δεν πιστεύω ότι γίνονται τέτοια πράγματα» και όσων μάχονται για τον έλεγχο αυτών των ανεξέλεγκτων -επί της ουσίας- υιοθεσιών αδέσποτων ζώων, δηλαδή για την χωρίς ερωτήματα κατάληξή τους σε ζωόφιλους ιδιοκτήτες.
Οι μύθοι, που επί χρόνια παραπέμπουν σε αμερικανικούς και ευρωπαϊκούς παραδείσους της ζωοφιλίας, καταρρίπτονται και όλα δείχνουν ότι η Ελλάδα συμμετέχει στο διεθνές trafficking κατοικίδιων ζώων που ανθεί σε όλο τον «πολιτισμένο» κόσμο, με αποτέλεσμα τα ζώα που διακινούνται παράνομα -με την αξιοποίηση των κενών που πάντα αφήνουν οι νόμοι- να κινδυνεύουν να χρησιμοποιηθούν... κατά το δοκούν. Αφετηρία του trafficking: η ύπαρξη αδέσποτων ή ανεπιθύμητων ζώων, για τα οποία κάποιοι αναλαμβάνουν να βρουν «παραδεισένια» στέγη.
Kλεμμένα κατοικίδια στις HΠA:
μια επιχείρηση εκατομμυρίων δολαρίων
H ιστορία ξεκινάει μ' ένα εφιαλτικό σενάριο: Το κατοικίδιο μιας οικογένειας χαρίζεται, γιατί είναι αδύνατον να συνεχίσει να φιλοξενείται στο σπίτι. Στην καλύτερη των περιπτώσεων, ο ιδιοκτήτης φροντίζει να βρει την κατάλληλη οικογένεια και το παραδίδει, με τη συνείδηση ήσυχη ότι ο «σύντροφος» που μοιράστηκε μαζί του ένα κομμάτι της ζωής του, έχει πέσει σε καλά χέρια. Δεν του περνάει καν από το μυαλό ότι το δικό του κατοικίδιο ίσως περνάει το κατώφλι που οδηγεί σ' ένα σκοτεινό και παράνομο εμπόριο κατοικίδιων ζώων, που καταλήγουν οπουδήποτε αλλού (κυρίως σε ερευνητικά κέντρα και φαρμακευτικές εταιρείες), παρά σε καλά σπίτια, αποφέροντας τεράστια κέρδη σε μια αλυσίδα μεσαζόντων, ένα κύκλωμα που ο τζίρος του φτάνει κάθε χρόνο σε αστρονομικά ποσά.
Οι έμποροι που προμηθεύουν με ζώα τα πειραματικά εργαστήρια, τις βιομηχανίες και τους κρατικούς οργανισμούς για έρευνες και δοκιμές προϊόντων αδειοδοτούνται από το αμερικανικό υπουργείο Γεωργίας. Οι μεσίτες «πρώτης κατηγορίας» (Class A dealers) εμπορεύονται μόνο ζώα που έχουν εκθρέψει και μεγαλώσει οι ίδιοι. Αυτά τα ζώα έχουν τεκμηριωμένο γενετικό υπόβαθρο και ιατρικό ιστορικό και γι' αυτό επιλέγονται για την επιστημονική έρευνα και τις δοκιμές.
Στους κατόχους άδειας «δεύτερης κατηγορίας» (Class B dealers) περιλαμβάνονται μεσίτες, οργανωτές δημοπρασιών και μπόγιες. Οι τελευταίοι μαζεύουν ζώα και τα πωλούν στους μεσίτες δεύτερης κατηγορίας, που προκειμένου να αποκτήσουν την κρατική άδεια χρειάζονται μόνον 50 δολάρια και καθόλου ειδικές γνώσεις σχετικά με τα ζώα. Oλοι μαζί αποτελούν το σχήμα που είναι γνωστό ως «τυχαία προέλευση» («random source»). Αυτοί μπορούν, με τις ευλογίες του νόμου, να παίρνουν ζώα από οπουδήποτε. Και αυτό ακριβώς κάνουν, ποντάροντας κυρίως στις ελκυστικές επωνυμίες με τις οποίες λειτουργούν τις επιχειρήσεις τους. Στον επίσημο κατάλογο που εκδίδει το αμερικανικό υπουργείο για 1.200 μεσίτες δεύτερης κατηγορίας αναφέρονται δεκάδες «παράδεισοι»: «Puppyland», «Kitten Valey», «Freedom Pets», «Puppy Villa», «Pet paradise», «Animal Kingdom», «Pet Adventure» είναι μερικές χαρακτηριστικές επωνυμίες, που στοχεύουν στο να ξεγελάσουν αφελείς ζωόφιλους.
Κάθε χρόνο στις ΗΠΑ, εκατοντάδες χιλιάδες κατοικίδια (κατά τις ζωοφιλικές οργανώσεις περισσότερα από δύο εκατομμύρια) κλέβονται από τις αυλές, από τα αυτοκίνητα και από το δρόμο. Η μοίρα τους ποικίλλει - από κυνομαχίες μέχρι ερευνητικά κέντρα. Το εμπόριο κλεμμένων κατοικίδιων σ' αυτή τη χώρα είναι μια πολύ καλά οργανωμένη επιχείρηση πολλών εκατομμυρίων δολαρίων.
Ομολογείται η έλλειψη ελέγχων...
Τα κλεμμένα κατοικίδια που καταλήγουν σε ερευνητικά εργαστήρια δεν είναι κάτι νέο. Ο Michael Dunn, υψηλόβαθμο στέλεχος του Αμερικανικού υπουργείου Γεωργίας δήλωσε ότι το 1995 το υπουργείο επέβαλε πρόστιμα πάνω από 450.000 δολάρια και ανακάλεσε 19 άδειες, στις οποίες περιλαμβάνονταν (άδειες) μεσιτών δεύτερης κατηγορίας, που κατηγορήθηκαν για συμμετοχή σε trafficking κλεμμένων ζώων. Το υπουργείο προέβλεπε ότι τα επόμενα χρόνια οι αριθμοί θα ήταν μεγαλύτεροι.Για τον George Brown Jr, μέλος του Κογκρέσου, τα πράγματα είναι συγκεκριμένα: «Δυστυχώς, με την Πράξη Προστασίας των ζώων δεν καταφέραμε να εμποδίσουμε επαρκώς τα χαμένα ή κλεμμένα κατοικίδια να μπουν στο εμπόριο των ζώων για έρευνα. Αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι το κράτος επιτρέπει σε ιδιώτες που μαζεύουν ζώα τυχαίας προέλευσης να αδειοδοτούνται από το υπουργείο Γεωργίας, ώστε να προμηθεύουν με αυτά τα ζώα τα κέντρα ερευνών. Αυτοί οι έμποροι, γνωστοί σαν μεσίτες δεύτερης κατηγορίας, καθημερινά αγοράζουν και πωλούν κατοικίδια κλεμμένα από οικογένειες, αγοράζουν ζώα χωρίς πιστοποιητικά από δημοπρασίες και «υιοθετούν» ζώα από καταφύγια και οικογένειες με ψεύτικες προφάσεις. Για πολλά χρόνια ανησυχούσα ότι οι διατάξεις της Πράξης Προστασίας των ζώων για τις κλοπές κατοικίδιων δεν εφαρμόζονταν. Αποκαλύφθηκε, μέσω των ΜΜΕ και του Γενικού Επιθεωρητή του Υπουργείου, ότι οι ελεγκτές εν γνώσει τους παρέβλεπαν επανειλημμένες καταστρατηγήσεις των ομοσπονδιακών νόμων, περιλαμβανομένης και της παραποίησης των μητρώων προέλευσης των ζώων, που είναι ο μόνος τρόπος για να βεβαιωθεί ότι κλεμμένα ζώα δεν έχουν μπει στο εμπόριο των ζώων για πειράματα».
Γερουσιαστές καταγγέλλουν κακοποιήσεις
Ο δημοκρατικός γερουσιαστής Daniel Akaka, υποστηριζόμενος και από τον ρεπουμπλικανό Bob Smith έδωσαν πραγματικές μάχες, με μικρά κάθε φορά αποτελέσματα.Σε μία από τις εισηγήσεις του προς την Αμερικανική Γερουσία, ο Daniel Akaka αναφέρει ότι το κόστος ενός ζώου «τυχαίας προέλευσης» είναι από 200 μέχρι 500 δολάρια για ένα ερευνητικό κέντρο (σ.σ. οι τιμές αυτές αναφέρονται στο 1998). Τα ζώα, πριν φτάσουν στο εργαστήριο που τα αγοράζει, υφίστανται απίστευτες κακοποιήσεις, αλλάζουν πολλά χέρια και διανύουν πολλά χιλιόμετρα, μεταφερόμενα από Πολιτεία σε Πολιτεία, προκειμένου να χαθούν τα ίχνη τους.
Ο Akaka καταλήγει προτείνοντας την αύξηση των προστίμων για την κλοπή κατοικίδιων και την οριστική απαγόρευση της χρήσης των ζώων «τυχαίας προέλευσης» για πειράματα και δοκιμές προϊόντων.Η γερμανική εταιρεία όπλων Schmeisser International κατηγορήθηκε για ανάμειξη σε πολυάριθμα πειράματα σε αδέσποτους σκύλους στην Ουκρανία. Η εταιρεία, που έχει την έδρα της στη Γερμανία, κατασκευάζει όπλα για την αστυνομία, τις υπηρεσίες ασφαλείας, καθώς και όπλα για κυνηγετική και αθλητική χρήση.Πηγές της εφημερίδας Deutsches Waffenjournal (DWJ) που ερεύνησε το θέμα αναφέρουν ότι η Schmeisser έχει αναμειχθεί σε πειράματα με ζώα στην Ουκρανία, καθώς κάτι τέτοιο είναι παράνομο στη Γερμανία. «Πειράματα με ζώα για τη δοκιμή ή τη βελτίωση όπλων, πυρομαχικά ή εγκαταστάσεις όπλων απαγορεύονται», αναφέρει η Γερμανική Πράξη Προστασίας των Ζώων. Η γερμανική κυβέρνηση θεωρεί επίσης απαράδεκτο για τις γερμανικές εταιρείες το να κάνουν τέτοια πειράματα εκτός Γερμανίας.
Η εφημερίδα περιγράφει πώς γίνονται τα πειράματα: «Ενήλικα σκυλιά παρατάσσονται σε μια απόσταση 6 μέτρων και πυροβολούνται στις αρθρώσεις, στις βουβωνική χώρα, στην καρδιά, στο πάγκρεας και στον σπλήνα, ώστε να προκληθεί ισχυρή αιμορραγία (30 - 125 τετραγωνικών χιλιοστών). Η ηλεκτρο-φυσική εξέταση δείχνει ότι αυτός ο τραυματισμός προκαλεί πολύ ισχυρό πόνο. Oταν το σκυλί πυροβοληθεί στην άρθρωση από απόσταση 6 μέτρων, η σφαίρα προκαλεί κάκωση αλλά όχι βλάβη των οστών. Oταν η απόσταση πυροβολισμού μειώνεται στα 3,5 μέτρα, η σφαίρα εισχωρεί σε βάθος από 6 έως 15 χιλιοστά, προκαλώντας ισχυρή αιμορραγία και αντιδράσεις ισχυρού πόνου. Oταν η απόσταση μειωθεί στα 3 μέτρα, η σφαίρα προκαλεί εσωτερική βλάβη και απαιτεί κτηνιατρική βοήθεια. Oταν η απόσταση μεγαλώνει (10 μέτρα), η σφαίρα δεν είναι ικανή να σταματήσει την επίθεση».
Λόγω των επιστολών διαμαρτυρίας που εστάλησαν στην Γερμανική Πρεσβεία στο Κίεβο, η Πρεσβεία επικοινώνησε με την εταιρεία «Schmeisser», η οποία δήλωσε ότι στο πείραμα χρησιμοποιήθηκε μόνον ένας σκύλος που είχε αναισθητοποιηθεί. Η έρευνα της εφημερίδας προχώρησε από τον ειδικευμένο στα όπλα Wolfgang Krausslich που επιβεβαίωσε ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. O Wolfgang Krausslich επιχείρησε να συζητήσει το θέμα με εκπρόσωπο της Schmeisser στο Ratingen, αλλά ο διευθυντής της εταιρείας, Dr Ing. Werner Resch αρνήθηκε να δώσει συνέντευξη.
Eρευνα που έγινε από την Εταιρεία Προστασίας των Ζώων του Κιέβου «SOS» (SPA-SOS) επιβεβαιώνει ότι τα πειράματα που έγιναν με αδέσποτα ζώα συνδέονται με το Ινστιτούτο Ιατρικής και Βιολογίας του Πανεπιστημίου του Κιέβου και το Ουκρανικό Στρατιωτικό Ιατρικό Ινστιτούτο. Η SPA-SOS επιβεβαίωσε ότι κατά κανόνα χρησιμοποιούνται αδέσποτοι σκύλοι σε δοκιμές όπλων που παράγονται από την Schmeisser Ukraine και η εταιρεία συνεχίζει τις έρευνές της πάνω στο θέμα.
Aδήλωτα ζώα:
πιο φθηνά και πιο «χρήσιμα» στα πειράματα
Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στις 28/2/2004 στην επίσημη ιστοσελίδα της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσιολογίας με τον τίτλο «Από πού παίρνουν τα ζώα οι επιστήμονες», αναφέρεται ότι οι περισσότεροι επιστήμονες χρησιμοποιούν ζώα που εκτρέφονται ειδικά και ότι η χρήση σκύλων και γάτων για έρευνα εποπτεύεται από την Πράξη Προστασίας των ζώων. Σύμφωνα με το αμερικανικό υπουργείο Γεωργίας, ο αριθμός των ζώων που χρησιμοποιήθηκε για έρευνα το 1996 μειώθηκε κατά 60% από το 1973. Η Εθνική Eνωση Βιοϊατρικών Ερευνών εκτιμά ότι τα μισά σκυλιά και γατιά που χρησιμοποιήθηκαν στην έρευνα το 1996 είχαν εκτραφεί ειδικά, ενώ τα άλλα μισά ήταν «τυχαίας προέλευσης».
Από το άρθρο προκύπτει ότι τα ειδικά εκτρεφόμενα ζώα συνήθως είναι νεαρά, έχουν κοινό γενετικό υπόβαθρο και είναι μικρού μεγέθους. Oταν όμως, οι επιστήμονες θέλουν να μελετήσουν καρδιακές νόσους, συστήματα οργάνων, ανατομικές ατέλειες ή άλλες διαταραχές, πρέπει να χρησιμοποιήσουν μεγάλα ζώα, φυσιολογικά μεγαλωμένα, ακόμη και γέρικα, γιατί αυτό είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα ενός γενετικώς ποικίλου πληθυσμού.
Η θέση που υιοθετήθηκε το 1986 από τη Διοίκηση της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσιολογίας είναι σαφής: «Τα αδήλωτα ζώα των καταφυγίων (σκύλοι και γάτες τυχαίας προέλευσης) αποδείχθηκαν τα πλέον χρήσιμα για την έρευνα και τη διδασκαλία. Τα ιατρικά επιτεύγματα που ωφελούν ανθρώπους και ζώα πραγματοποιήθηκαν χάρη στη διαθεσιμότητα των αδήλωτων ζώων των καταφυγίων για ερευνητική χρήση».
Τα ζώα από μεσίτες μειώνουν το κόστος της έρευνας
Στις 5 Ιουνίου 2003, δημοσιεύθηκε στη State News (Michigan State University's Independent Voice) άρθρο με τον τίτλο «Η έρευνα με ζώα κοστίζει λιγότερο όταν αυτά αγοράζονται από μεσίτες». Από το αποκαλυπτικό αυτό κείμενο προκύπτουν ενδιαφέροντα στοιχεία που προέρχονται από επίσημες πηγές του Πανεπιστημίου του Michigan, σύμφωνα με τα οποία επισήμως ομολογείται ότι το κόστος της έρευνας μειώνεται όταν χρησιμοποιούνται ζώα που έχουν αγοραστεί από μεσίτες.Στο άρθρο αναφέρεται ότι το κέντρο έρευνας του Michigan μπορεί να αγοράζει σκύλους και γάτες από καταφύγια, όπως είναι το δημοτικό καταφύγιο ζώων του Ingham έναντι 10 δολαρίων. Οι τιμές για τα ζώα που προέρχονται από μεσίτες δεύτερης κατηγορίας κυμαίνονται από 200 μέχρι 400 δολάρια. Οι ίδιοι οι μεσίτες αγοράζουν τα ζώα από καταφύγια έναντι 10 δολαρίων, τα προετοιμάζουν ώστε να είναι κλινικά κατάλληλα για έρευνα και τα πωλούν στα ερευνητικά κέντρα.Οι μεσίτες πρώτης κατηγορίας κάνουν ειδική εκτροφή και πωλούν τα ζώα στα ερευνητικά κέντρα σε τιμές που φτάνουν τα 700 δολάρια.
Πώς «προετοιμάζονται» τα πειραματόζωα
Στον κανονισμό εισαγωγής ζώων για έρευνα της Ιατρικής Σχολής του Michigan παρουσιάζονται αναλυτικά οι πηγές προέλευσης και η κατάλληλη χρήση τριών κατηγοριών σκύλων: αυτών που χαρακτηρίζονται «μη προετοιμασμένοι», αυτών που αναφέρονται ως «προετοιμασμένοι» και αυτών που προέρχονται από ειδική εκτροφή.Σύμφωνα με τον κανονισμό, ένας «μη προετοιμασμένος» σκύλος είναι «τυχαίας προέλευσης» (σκύλος από μεσίτες δεύτερης κατηγορίας) και δεν έχει εμβολιασθεί ή ελεγχθεί για παράσιτα. Επειδή ενδέχεται να είναι φορέας λοιμώδους ασθένειας που κλινικά θα εμφανισθεί στη διάρκεια του πειράματος, πρέπει να χρησιμοποιηθεί σε μικρής διάρκειας πειράματα ή σε πειράματα που προϋποθέτουν αναισθησία, από την οποία το ζώο δεν επανέρχεται, μέσα σε πέντε ημέρες από την άφιξή του στο Πανεπιστήμιο, ενώ οι ελεγκτές θα πρέπει να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να τηρείται αυτό το χρονικό περιθώριο.
«Προετοιμασμένος» θεωρείται ένας σκύλος (από μεσίτες δεύτερης κατηγορίας) που έχει κρατηθεί το λιγότερο τριάντα ημέρες. Τέτοιοι σκύλοι είναι κλινικά φυσιολογικοί, έχουν γνωστό ιστορικό εμβολιασμών και είναι απαλλαγμένοι από παράσιτα. Προορίζονται για χρήση σε πειράματα που περιλαμβάνουν ανάνηψη από την αναισθησία, καθώς και σε πειράματα μακράς διάρκειας που δεν περιλαμβάνουν αναισθησία ή χειρουργείο.
Μερικές φορές, οι αριθμοί των κατοικίδιων που χρησιμοποιούνται για ένα και μόνο πείραμα είναι εξαιρετικά μεγάλοι. Για παράδειγμα, στην Κτηνιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Purdue της Indiana, για ένα πείραμα δεκαετούς διάρκειας (1994-2003) χρησιμοποιήθηκαν 2.000 σκύλοι και για ένα άλλο (2003) χρησιμοποιήθηκαν 180 νεαρά υγιή κουτάβια «τυχαίας περισυλλογής».
Πολυεθνικές εταιρείες «παράγουν» πειραματόζωα
Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν πολλές εταιρείες που εκτρέφουν και εμπορεύονται πειραματόζωα. Μία από τις πιο γνωστές είναι η πολυεθνική Harlan, που δραστηριοποιείται σε εννέα χώρες: στην Ινδιανάπολη των ΗΠΑ (όπου και η έδρα της), στην Αγγλία, στη Γαλλία, στη Γερμανία, στην Ιταλία, στην Ολλανδία, στην Ισπανία, στο Ισραήλ και στο Μεξικό. Συνολικά παράγει 250 είδη ζώων, μεταξύ των οποίων σκύλους (ράτσας beagles, ράτσας hounds και ημίαιμα) και γάτες (ημίαιμες, γνωστές περισσότερο ως ευρωπαϊκές κατοικίδιες κοντότριχες). Τα ζώα αυτά «παράγονται» στην Ινδιανάπολη, στην Αγγλία και στη Γερμανία, σε εγκαταστάσεις «υψίστης ασφαλείας». Στην παρουσίαση των «προϊόντων», η εταιρεία δίνει τα χαρακτηριστικά των ζώων, με αναφορά στην ειδική εκπαίδευση από την οποία περνούν τα νεαρά κουτάβια, προκειμένου να είναι εύχρηστα και συνεργάσιμα σε περιβάλλον εργαστηρίου. Τα ζώα που κοινωνικοποιούνται και εμβολιάζονται είναι έτοιμα για συνήθη βιοϊατρική έρευνα.
Για τα σκυλιά ράτσας beagle οι τιμές (ανάλογα με την ηλικία) κυμαίνονται από 515 μέχρι 590 δολάρια. Η τιμή των ζώων άνω των επτά μηνών είναι «διαπραγματεύσιμη». Eνας διαφορετικός τιμοκατάλογος ισχύει για μια βελτιωμένη παραγωγή, που ξεκινάει με διαπραγματεύσιμη τιμή για σκυλιά beagles μέχρι 5 μηνών, περνάει από την τιμή των 1.230 δολαρίων για ζώα ηλικίας 6 - 10 μηνών και φτάνει στην τιμή των 1.300 δολαρίων για ζώα άνω των 11 μηνών.
Mέχρι 1.445 δολάρια για ένα ημίαιμο
Τα ημίαιμα (μπάσταρδα) σκυλιά, όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, χρεώνονται με πολύ υψηλές τιμές. Με την εκτροφή τους επιτυγχάνεται «προϊόν» από 12 μέχρι 33 κιλά που χαρακτηρίζεται από το στρογγυλό (βαρελοειδές) στέρνο και πόδια κοντύτερα από το «μοντέλο» hound. Η τιμή τους ξεκινάει από 605 δολάρια και φτάνει στα 1.445, ενώ επιβαρύνεται με 200 δολάρια για την εκπαίδευσή τους.Η οικιακή κοντότριχη (κοινή ευρωπαϊκή) γάτα που «παράγεται» στα εκτροφεία της Harlan προέρχεται από τα εκτροφεία της εταιρείας στην Ολλανδία. Τα «προϊόντα» περνούν από ένα ανάλογο -προς αυτό των σκύλων- πρόγραμμα κοινωνικοποίησης, προκειμένου να διευκολύνεται ο χειρισμός τους από το προσωπικό των πειραματικών εργαστηρίων. Η τιμή της γάτας είναι συνάρτηση της ηλικίας της. Ξεκινάει από 450 δολάρια και φτάνει τα 745 («διαπραγματεύσιμη» τιμή ισχύει για γάτες πάνω από 3 ετών).
Πολλές εταιρείες εκτροφής πειραματόζωων δηλώνουν ότι τα ημίαιμα ζώα με τα οποία εφοδιάζουν τους πελάτες τους προέρχονται από «τυχαία πηγή», δηλαδή είναι προϊόντα που αγοράστηκαν από μεσίτες. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η εμπορία και η χρήση ημίαιμων ζώων υπονοεί ότι αυτά δεν έχουν ειδικά εκτραφεί, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από δημοσιευμένες εργασίες (στις οποίες υποχρεωτικά αναφέρεται η προέλευση των ζώων που χρησιμοποιήθηκαν), ενώ πλήθος επιστημονικών δημοσιεύσεων αναφέρει τη χρήση μεγάλου αριθμού ημίαιμων σκύλων σε πειράματα στην Αμερική, στην Ιαπωνία, στη Γερμανία, ακόμη και στην Ελλάδα (ΑΧΕΠΑ και Κτηνιατρική Σχολή του ΑΠΘ).
Η Ευρώπη προσπαθεί να θωρακιστεί
Με τη δραστηριοποίηση πολυεθνικών εταιρειών εκτροφής κατοικίδιων ως πειραματόζωων και την ομολογημένη μεγάλη «χρησιμότητα» των ημίαιμων ζώων -νεαρών, ενήλικων ή και υπερήλικων- στην επιστημονική έρευνα και όχι μόνον, είναι επόμενο οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να προσπαθούν να ελέγξουν τη διακίνησή τους.
Οι μετακινήσεις των ζώων συντροφιάς, όπως και η προστασία των ζώων που χρησιμοποιούνται στην έρευνα, διέπονται από συγκεκριμένες διατάξεις, η εφαρμογή των οποίων συχνά αποτυγχάνει και επιβάλλονται ποινές στα κράτη-μέλη που δεν συμμορφώνονται με το ενιαίο πλαίσιο κανόνων. Η Ευρωπαϊκή Οδηγία 86/609, που αποτελεί την Oδηγία-πλαίσιο για τις εθνικές νομοθεσίες, περιλαμβάνει πολλές προϋποθέσεις για τη χρήση των ζώων, ιδιαίτερα των γατιών, των σκύλων και των σπονδυλωτών. Η Οδηγία προβλέπει ότι εγκαταστάσεις στις οποίες εκτρέφονται και/ή χρησιμοποιούνται ζώα σε εργαστήρια θα πρέπει να έχουν εγκριθεί ή καταγραφεί από τις αρχές κάθε χώρας-μέλους(άρθρο 15). Το άρθρο 21 ορίζει ότι σκύλοι και γάτες που προορίζονται για εργαστηριακή χρήση θα πρέπει να έχουν εκτραφεί για το σκοπό αυτόν, «…εκτός ειδικών ή γενικών εξαιρέσεων που καθορίζονται από τις εθνικές αρχές». Ακόμη και στις περιπτώσεις που εθνικές αρχές επιτρέπουν εξαίρεση από την πρόβλεψη περί ειδικής εκτροφής, το άρθρο 19 δεν επιτρέπει τη χρήση αδέσποτων, υπό οποιεσδήποτε προϋποθέσεις.
Αυτές οι εξαιρέσεις συντηρούν ένα νομοθετικό κενό, με αποτέλεσμα πρώην κατοικίδια και κλεμμένα ή αδέσποτα σκυλιά και γατιά να χρησιμοποιούνται για πειράματα στα εργαστήρια. Οι καταγγελίες που γίνονται από μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, υπό μορφήν ερωτήσεων, τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί και το γεγονός είναι ενδεικτικό της ανησυχίας για το ποια είναι η τύχη των αδέσποτων ή ανεπιθύμητων, ακόμη και κλεμμένων κατοικίδιων ζώων που διακινούνται στο έδαφος της Ε.E. Στην επίσημη εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων μπορεί κανείς να ενημερωθεί για πληθώρα γραπτών ερωτήσεων, που όλες σχετίζονται με τη χρήση κατοικίδιων ζώων. Η (επίσημη) Ευρώπη γνωρίζει και αναγνωρίζει αυτό που συμβαίνει στο έδαφός της με τα αδέσποτα, όπως γνωρίζει ότι το εμπόριο γούνας από σκύλους και γάτες θα της προκαλεί για χρόνια πονοκέφαλο, αφού τα ζώα όχι μόνον εισάγονται, αλλά και εκτρέφονται για το σκοπό αυτόν.
Ποιοι έχουν παραπεμφθεί
Σε κάποιες περιπτώσεις η Ε.Ε. στρέφεται εναντίον των κρατών-μελών, εις βάρος των οποίων προκύπτουν στοιχεία για παραβίαση των κανόνων που έχει θέσει. Είναι χαρακτηριστικά τα παραδείγματα της Γαλλίας, του Βελγίου, της Ολλανδίας και της Ιρλανδίας, για τις οποίες έχει κινηθεί η διαδικασία παραπομπής τους στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Στις χώρες αυτές η Κομισιόν έχει απευθύνει «αιτιολογημένη γνώμη» για παράλειψη του εκσυγχρονισμού των εθνικών τους νομοθεσιών και της ενσωμάτωσης των ευρωπαϊκών κανονισμών που αφορούν τη χρήση των ζώων για πειραματικούς και άλλους σκοπούς. Κατά καιρούς, η Ε.Ε. έχει στραφεί με έγγραφες προειδοποιήσεις και προς άλλες χώρες, όπως η Αυστρία, το Λουξεμβούργο, η Πορτογαλία, η Αγγλία και η Ιταλία.
Στην πρώτη αιτιολογημένη γνώμη που είχε αποσταλεί το 2001 στο Βέλγιο, αναφερόταν ότι, λόγω των πολλών εξαιρέσεων που ενέκριναν οι βελγικές αρχές, το ποσοστό των κατοικίδιων ειδικής εκτροφής που χρησιμοποιήθηκαν σε πειράματα ήταν 50%, χωρίς να αναφέρεται η προέλευση του υπόλοιπου 50%. Στην πρόταση ψηφίσματος που υπέβαλαν στην Κομισιόν 40 μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (σχετικά με τις παραβιάσεις της Οδηγίας 86/609 από διάφορες χώρες) αναφέρεται η «ευρέως διαδεδομένη χρήση αδέσποτων σκύλων και γάτων σε πειράματα στο Βέλγιο».
Τα μεγάλα θέματα όμως είναι ακόμη ανοιχτά. Η Γερμανία π.χ. συμπεριέλαβε μεν στο σύνταγμά της την προστασία των ζώων, απείχε όμως από την ψηφοφορία για την κατάργηση των δοκιμών καλλυντικών σε ζώα, ξεφεύγει από τους κανόνες της Ε.Ε. όταν υποβάλλει στατιστικά στοιχεία για τα πειραματόζωα, δικαιολογεί την αύξηση της χρήσης κατοικίδιων σε πειράματα, εξακολουθεί να «ηγείται» ως χώρα-αποδέκτης αδέσποτων για υιοθεσία και αποφεύγει να αντιμετωπίσει το μείζον πολιτικό θέμα που λέγεται «κλοπή κατοικίδιων».
Τι ισχύει στην Ελλάδα
Η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής έχει ασχοληθεί σε βάθος με την εξέταση των ηθικών και κοινωνικών ζητημάτων που αφορούν τη μεταχείριση των ζώων στην έρευνα.
Η Επιτροπή θεωρεί ότι το ελληνικό δίκαιο αντιμετωπίζει το θέμα με επάρκεια, ακολουθώντας τις κατευθύνσεις του διεθνούς δικαίου και του δικαίου της Ε.Ε.
Eτσι, η Ελλάδα, αφενός έχει κυρώσει με τον ν. 2015/1992 τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης «για την προστασία των σπονδυλωτών ζώων που χρησιμοποιούνται για πειραματικούς ή άλλους επιστημονικούς σκοπούς» (1986) και αφετέρου έχει ενσωματώσει με το π.δ. 160/1991 την Οδηγία 86/609/ΕΟΚ, η οποία άλλωστε περιλαμβάνει, κατά βάσιν, ταυτόσημες ρυθμίσεις με τη Σύμβαση.Το π.δ. 160/1991 (σ.σ.: η υπογραφή του, καθώς και η ψήφιση του ν.2015, «επιταχύνθηκαν» λόγω των εκτεταμένων καταγγελιών που είχαν γίνει το 1990 για παράνομη χρήση σκύλων σε πειράματα που γίνονταν σε δημόσια νοσοκομεία) ορίζει εξουσιοδοτημένα πρόσωπα που μπορούν να υποβάλλουν αιτήσεις για πειράματα σε σπονδυλωτά ζώα, καθώς και αρμόδια ελεγκτικά όργανα στο υπουργείο Γεωργίας.
Εικοσι πεντε σκυλια σ' ενα βαν στου φιλοπαππου
Οι παρακάτω ιστορίες έχουν πολλά κενά, ίσως και ασάφειες. Περιγράφουν όσα έτυχε να δω και να μάθω. Αν πίστευα ότι ο πολίτης οφείλει να γίνει ντετέκτιβ, ίσως να είχε γίνει ένα πλήρες ρεπορτάζ. Θεωρώ όμως ότι κανένας δεν μπορεί να υποκαταστήσει το κράτος και τις αρχές. Που, δυστυχώς, στη συγκεκριμένη περίπτωση πήραν μηδέν στην αποτελεσματικότητα.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΡΩΤΗ
Ιούλιος 2004. Eνα άσπρο βαν με ξένες πινακίδες έχει παρκάρει στον Λουμπαρδιάρη. Eνα ζευγάρι που μιλάει Aγγλικά με ξενική προφορά και περίπου 25 σκυλιά, τα περισσότερα κουτάβια, είναι οι επιβάτες του. Τους πιάνω κουβέντα. Ο άντρας που μοιάζει με χίπη κάνει τις δημόσιες σχέσεις, όσο η γυναίκα με πλαστικά γάντια βγάζει τα σκυλιά από τα κλουβιά τους και τα τοποθετεί μέσα στον περιφραγμένο χώρο που έφτιαξε με ένα πλέγμα. Βάζει φαγητό. «Θα τα πάμε στη Γερμανία όπου έχουν βρεθεί οικογένειες», μας λέει ο άντρας. Με τη γυναίκα μιλούν στα Γερμανικά. Ενημερώνουμε μια φίλη κι εκείνη το υπουργείο. Στο μεταξύ, συνεχίζουμε την κουβέντα με τον άντρα. «Πόσα είναι;» «Πάνω από 20. Oλα εμβολιασμένα και έχουν μικροτσίπ». Και πού θα πάτε, «Πάτρα και από 'κει Ανκόνα». Τα παρατηρώ συγκεντρωμένα γύρω από μια μεγάλη που έχει γεννήσει πρόσφατα, μάλλον η μάνα τους. Είναι δεν είναι δύο μηνών. Αρχίζω να φωτογραφίζω. Στο πίσω μέρος του βαν στοιβαγμένα κλουβιά μεταφοράς. Πάνω τους γραμμένο το όνομα μιας οργάνωσης, που δεν αρνείται ότι στέλνει ζώα για να τα «σώσει» στη Γερμανία. Μπροστά στο παρμπρίζ μια ταμπέλα MINOAN LINES. Eνα μαύρο σκυλάκι που κοιμάται χωριστά μοιάζει να είναι άρρωστο. Φοράει μπρούτζινη ταμπέλα που γράφει «Ζυρίχη» ή Γενεύη (ήμουν ταραγμένη και δεν θυμάμαι καλά).
«Είναι άρρωστο», του λέμε, «Ισως», απαντά. «Γιατί δεν το πηγαίνεις στον κτηνίατρο;». «Κοίτα, τρώει είναι καλά», απαντάει ο άντρας. Αναρωτιέμαι αν θα αντέξει το ταξίδι.Ξαναμιλάω με τη φίλη. «Θα ενημερώσω την Αστυνομία να ελέγξει αν έχουν τα νόμιμα χαρτιά», μου λέει «Μείνετε εκεί». «Αν θέλουν, θα έρθουν αμέσως», σκέφτομαι κοιτάζοντας ένα περιπολικό παρκαρισμένο ακριβώς απέναντι.Μέχρι την ώρα που έφυγαν, δεν φάνηκε κανείς. Η αστυνομία είπε ότι έστειλε σήμα στα διόδια και στο λιμεναρχείο Πάτρας. Κανένα αποτέλεσμα.Την επόμενη, το λιμεναρχείο της Πάτρας απαντά πως από εκεί δεν πέρασε το βαν.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ
Eνας άντρας που έμενε σε ξενοδοχείο της περιοχής της Ακρόπολης εκείνη την εποχή πλησίασε μια κυρία που φρόντιζε ένα αδέσποτο. Της είπε ότι στέλνει ζώα στο εξωτερικό σε συνεργασία με ελληνικό σωματείο. Της έδωσε και κάρτα - αν θέλει να στείλει κι εκείνη να τον ειδοποιήσει. Δεν πρέπει να είναι ο ίδιος με αυτόν της πρώτης ιστορίας. Το ξενοδοχείο και η περιγραφή τους είναι διαφορετικά.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΡΙΤΗ
Τον επόμενο μήνα μια νέα πληροφορία. Εξω από το τελωνείο στη Χειμάρρα είναι πεταμένα εκατοντάδες κλουβιά με γραμμένο πάνω το όνομα του σωματείου που έγραφαν τα κλουβιά στο Λουμπαρδιάρη. Ειδοποιούμε το υπουργείο. Κάνουν μια μέρα να στείλουν κλιμάκιο. Oταν πηγαίνουν, δεν βρίσκουν τίποτα.
ΑΠΟΡΙΕΣ… ΠΟΛΛΕΣ ΚΑΙ ΣΚΟΡΠΙΕΣ
1) Πόσο κοστίζει να «χρηματοδοτήσει» κανείς δύο άτομα να έρθουν από το εξωτερικό, τη Γερμανία ή την Αυστρία ας πούμε, οδικώς στην Ελλάδα (πλοίο, βενζίνη κ.λπ.), να μείνουν όσο χρειάζεται (ξενοδοχείο και φαγητό) και να επιστρέψουν πίσω;
2) Στο όνομα ποιας «φιλοζωίας» στοιβάζονται με άθλιες συνθήκες σκυλιά σε κλουβιά και ταξιδεύουν ημέρες ολόκληρες;
3) Πώς βρέθηκε η ταυτότητα από την Ελβετία στο «ελληνικό» σκυλί;
4) Πώς δεν βρέθηκε το άσπρο βαν, αφού είχε δοθεί στις αρχές τόσο ο αριθμός κυκλοφορίας όσο και η διαδρομή που θα έκανε; Κι αν δεν έκανε αυτή τη διαδρομή, γιατί είπε ψέματα ο Αυστριακός;
5) Πώς μπορεί να ελέγξει κανείς τι απέγιναν αφού δεν είναι πουθενά επίσημα καταγεγραμμένα;
Καθημερινη
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Thanasis46
Πολύ δραστήριο μέλος
Ο Thanasis46 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 1.807 μηνύματα.
19-11-06
19:15
Μάλιστα… Πάντως με τα αδέσποτα που έφυγαν από την Ελλάδα για Γερμανία, νομίζω έχει σχέση το pets.gr και οτι γίνονται επισκέψεις και παρακολουθούνται τα ζώα.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
