Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool
Thanasis46
Πολύ δραστήριο μέλος
Ο Thanasis46 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 1.807 μηνύματα.
02-08-06
15:17
Ύφασμα από ...ανθρώπινα κύτταρα;
PATHFINDER 13 Οκτ. 04
Το παλτό αναπτύσσεται μέσα σε ένα ειδικά διαμορφωμένο βίο-αντιδραστήρα.
Μπορεί οι διαστάσεις του να είναι ελάχιστες και η ανάπτυξή του να μην έχει ολοκληρωθεί ακόμα, όμως το «ζωντανό» παλτό που κατασκευάζουν Αυστραλοί εκπλήσσει και εγείρει μια σειρά από ερωτήματα...!
Φανταστείτε ένα –εν μέρει τουλάχιστον- ζωντανό παλτό, πιθανότητα «καλλιεργημένο» από τα ίδια σας τα κύτταρα! Ακούγεται σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας και θυμίζει μάλλον κάτι από τα παιδικά εικονογραφημένα αναγνώσματά μας, έτσι δεν είναι; Και όμως, ένα πανωφόρι αυτού του είδους αναπτύσσεται ήδη στα αυστραλιανά εργαστήρια!
Στην προσπάθεια αυτή έχουν επιδοθεί δύο ερευνητές-καλλιτέχνες, οι Oron Catts και Ionat Zurr, οι οποίοι στα πλαίσια του προγράμματος «Tissue Culture & Art Project» («Πρόγραμμα για τον Πολιτισμό και την Τέχνη του Ιστού) προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα ζωντανό κατά το ήμισυ παλτό με απώτερο σκοπό να καταφέρουν να υλοποιήσουν ένα δερμάτινο πανωφόρι, για την κατασκευή του οποίου δε θα χρειάζεται ο θάνατος κάποιου ζώου.
Το ερευνητικό «ντουέτο» ήδη τονίζει την πιθανότητα ύπαρξης των παλτό «χωρίς θύματα» και επικεντρώνει τις προσπάθειές του στη δημιουργία ενός υλικού που θα μιμείται το δέρμα. Για το υλικό αυτό η πρώτη ύλη είναι ο ζωντανός ιστός, ενώ, καθώς η διαδικασία προχωρά, αναπτύσσεται και μια μινιατούρα σε σχήμα που θυμίζει παλτό χωρίς ραφές.
«Η διαδικασία ξεκίνησε από την έρευνά μας στις ζωντανές επιφάνειες» εξηγεί ο Catts. «Υπό μια έννοια, το ερώτημα που θελήσαμε να θέσουμε είναι 'με ποιο τρόπο θα εξετάσουμε κάτι που απέξω μοιάζει ζωντανό όμως είναι ένα αντικείμενο που καθένας αναγνωρίζει ως άψυχο;'»
Η πιο κοντινή φωτογραφία δείχνει περισσότερες λεπτομέρειες του «ενδύματος», το οποίο βασίζεται στη χρήση 3T3 κυττάρων ποντικού και ανθρώπινων κυττάρων από τα οστά.
Το δημιούργημα των δύο ερευνητών αποτελείται από κύτταρα ποντικού και ανθρώπου και αυτή τη στιγμή είναι ακόμα ελαχίστων διαστάσεων. Με ύψος 5 εκατοστά και πλάτος περίπου 3, το πιο πιθανό είναι ότι αποτελεί ένα ένδυμα μόνο για …ποντικούς!
Χρησιμοποιώντας σαν βάση ένα βιοδιασπόμενο πολυμερές, η ομάδα έθεσε επ' αυτού ένα στρώμα από κύτταρα ποντικού 3T3, προκειμένου να δημιουργηθούν οι απαραίτητοι συνδετικοί ιστοί και το επικάλυψε στο τέλος με ανθρώπινα κύτταρα από οστά με την ελπίδα ότι το ανώτερο στρώμα θα είναι έτσι ανθεκτικότερο.
Το παλτό συνεχίζει να εξελίσσεται μέσα σε έναν ειδικά διαμορφωμένο βίο-αντιδραστήρα που λειτουργεί ως αντικαταστάτης του σώματος. Οι ερευνητές ελπίζουν ότι όταν το πολυμερές διασπαστεί, τα στρώματα κυττάρων που το καλύπτουν θα διατηρήσουν το σχήμα τους, έτσι ώστε αυτό που θα μείνει τελικά να είναι ένα ακέραιο «ζωντανό» παλτό.
Τα μέλη της ομάδας ελπίζουν ότι θα καταφέρουν μακροχρόνια να κατασκευάσουν και μεγαλύτερα παλτό, στα πλαίσια της προσπάθειας για δημιουργία αυτού που οι ίδιοι ονομάζουν «τέχνο-επιστημονικό σώμα» -δηλαδή ένα τεχνητό περιβάλλον όπου «σχεδόν ζωντανά» αντικείμενα θα αναπτύσσονται με απώτερο σκοπό την υλοποίηση ενός κόσμου όπου τίποτα δε θα χρειάζεται το θάνατο ενός ζώου για να κατασκευαστεί.
Για άλλη μια φορά, αυτό που τονίζεται είναι το θέμα της «δημιουργίας χωρίς θύματα», καθώς τα κύτταρα που έχουν χρησιμοποιηθεί μέχρι τώρα στο πείραμα προέρχονται από τις λεγόμενες «αθάνατες γραμμές κυττάρων» - ή με άλλα λόγια, από κύτταρα που διαχωρίζονται και αναπαράγονται συνεχώς μετά την απομάκρυνσή τους από τον οργανισμό (ανθρώπου ή ζώου) στον οποίο ανήκαν, όντας με τον τρόπο αυτό μια ανεξάντλητη πηγή κυτταρικών «πρώτων υλών».
Η έρευνα αλλά και οι εργασίες για την κατασκευή του «ζωντανού υφάσματος» λαμβάνουν χώρα στα εργαστήρια του πανεπιστημίου της Δυτικής Αυστραλίας, με τη συνεργασία της Verigen, μιας εταιρίας που ειδικεύεται στην μηχανική ιστού και χόνδρου για κλινικές εφαρμογές.
Το παλτό έχει ήδη παρουσιαστεί στο κοινό, στα πλαίσια μιας έκθεσης που πραγματοποιήθηκε νωρίτερα φέτος στη δυτική Αυστραλία και ονομαζόταν «το διάστημα ανάμεσα» («the space between»). Οι αντιδράσεις του κοινού ήταν ποικίλες.
«Ένα από τα συνηθέστερα, όμως σε ένα βαθμό λιγότερο αναμενόμενα, σχόλια που ακούσαμε ήταν ο προβληματισμός του κόσμου σε σχέση με την ηθική του να χρησιμοποιεί κανείς κύτταρα για να δημιουργήσει ζωντανά υλικά» περιγράφει ο Zurr.
Ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του '80, οι φανατικοί των κόμικς, εξοικειώθηκαν με την ιδέα των χαρακτήρων που φορούν "ζωντανές" στολές.
»Αντίθετα, η χρήση του δέρματος, το οποίο λαμβάνουμε από ζώα φαίνεται ότι γίνεται αποδεκτή χωρίς να ενδιαφέρεται κανείς για τα ζώα των οποίων το δέρμα αφαιρούμε».
Παρόλο που η απόσταση που πρέπει να διανυθεί μέχρι την κατασκευή ενός παλτό ανθρωπίνων διαστάσεων από «ζωντανά υλικά», οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα σπεύδουν να τονίσουν ότι δεν ενδιαφέρονται να προχωρήσουν στην εμπορική εκμετάλλευση ή ακόμα και να κάνουν περαιτέρω βήματα τον ερευνητικό τομέα.
Αποκαλώντας τους εαυτούς τους «εννοιολογικούς καλλιτέχνες που δημιουργούν πρότυπα προς εργασία» υποστηρίζουν ότι ο σκοπός τους ήταν να φέρουν στο προσκήνιο τις φιλοσοφικές εμπλοκές της κατασκευής εργαλείων από ζωντανούς οργανισμούς για να εξυπηρετηθούν οι ανθρώπινες ανάγκες.
«Είναι αρκετά τρομακτική η ανθρώπινη αντιμετώπιση της ζωής, όπως είναι διαμορφωμένη αυτή τη στιγμή» κρίνει ο Zurr.
«Και όσο περισσότερο εκμεταλλευόμαστε τη ζωή για ανθρωποκεντρικούς σκοπούς, αναρωτιέμαι πόση συμπάθεια έχουμε σκοπό να δείξουμε στα ζωντανά αυτά συστήματα. Η εργασία μας έγινε περισσότερο με στόχο να θέσει αυτά τα ερωτήματα παρά να υποστηρίξει ότι 'Καλό είναι αυτό, ας το κάνουμε'»
Wired News
PATHFINDER 13 Οκτ. 04
Το παλτό αναπτύσσεται μέσα σε ένα ειδικά διαμορφωμένο βίο-αντιδραστήρα.
Μπορεί οι διαστάσεις του να είναι ελάχιστες και η ανάπτυξή του να μην έχει ολοκληρωθεί ακόμα, όμως το «ζωντανό» παλτό που κατασκευάζουν Αυστραλοί εκπλήσσει και εγείρει μια σειρά από ερωτήματα...!
Φανταστείτε ένα –εν μέρει τουλάχιστον- ζωντανό παλτό, πιθανότητα «καλλιεργημένο» από τα ίδια σας τα κύτταρα! Ακούγεται σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας και θυμίζει μάλλον κάτι από τα παιδικά εικονογραφημένα αναγνώσματά μας, έτσι δεν είναι; Και όμως, ένα πανωφόρι αυτού του είδους αναπτύσσεται ήδη στα αυστραλιανά εργαστήρια!
“ Mε ποιο τρόπο θα εξετάσουμε κάτι που απέξω μοιάζει ζωντανό όμως είναι ένα αντικείμενο που καθένας αναγνωρίζει ως άψυχο; ” -Oron Catts
Στην προσπάθεια αυτή έχουν επιδοθεί δύο ερευνητές-καλλιτέχνες, οι Oron Catts και Ionat Zurr, οι οποίοι στα πλαίσια του προγράμματος «Tissue Culture & Art Project» («Πρόγραμμα για τον Πολιτισμό και την Τέχνη του Ιστού) προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα ζωντανό κατά το ήμισυ παλτό με απώτερο σκοπό να καταφέρουν να υλοποιήσουν ένα δερμάτινο πανωφόρι, για την κατασκευή του οποίου δε θα χρειάζεται ο θάνατος κάποιου ζώου.
Το ερευνητικό «ντουέτο» ήδη τονίζει την πιθανότητα ύπαρξης των παλτό «χωρίς θύματα» και επικεντρώνει τις προσπάθειές του στη δημιουργία ενός υλικού που θα μιμείται το δέρμα. Για το υλικό αυτό η πρώτη ύλη είναι ο ζωντανός ιστός, ενώ, καθώς η διαδικασία προχωρά, αναπτύσσεται και μια μινιατούρα σε σχήμα που θυμίζει παλτό χωρίς ραφές.
«Η διαδικασία ξεκίνησε από την έρευνά μας στις ζωντανές επιφάνειες» εξηγεί ο Catts. «Υπό μια έννοια, το ερώτημα που θελήσαμε να θέσουμε είναι 'με ποιο τρόπο θα εξετάσουμε κάτι που απέξω μοιάζει ζωντανό όμως είναι ένα αντικείμενο που καθένας αναγνωρίζει ως άψυχο;'»
Η πιο κοντινή φωτογραφία δείχνει περισσότερες λεπτομέρειες του «ενδύματος», το οποίο βασίζεται στη χρήση 3T3 κυττάρων ποντικού και ανθρώπινων κυττάρων από τα οστά.
Το δημιούργημα των δύο ερευνητών αποτελείται από κύτταρα ποντικού και ανθρώπου και αυτή τη στιγμή είναι ακόμα ελαχίστων διαστάσεων. Με ύψος 5 εκατοστά και πλάτος περίπου 3, το πιο πιθανό είναι ότι αποτελεί ένα ένδυμα μόνο για …ποντικούς!
Χρησιμοποιώντας σαν βάση ένα βιοδιασπόμενο πολυμερές, η ομάδα έθεσε επ' αυτού ένα στρώμα από κύτταρα ποντικού 3T3, προκειμένου να δημιουργηθούν οι απαραίτητοι συνδετικοί ιστοί και το επικάλυψε στο τέλος με ανθρώπινα κύτταρα από οστά με την ελπίδα ότι το ανώτερο στρώμα θα είναι έτσι ανθεκτικότερο.
Το παλτό συνεχίζει να εξελίσσεται μέσα σε έναν ειδικά διαμορφωμένο βίο-αντιδραστήρα που λειτουργεί ως αντικαταστάτης του σώματος. Οι ερευνητές ελπίζουν ότι όταν το πολυμερές διασπαστεί, τα στρώματα κυττάρων που το καλύπτουν θα διατηρήσουν το σχήμα τους, έτσι ώστε αυτό που θα μείνει τελικά να είναι ένα ακέραιο «ζωντανό» παλτό.
Τα μέλη της ομάδας ελπίζουν ότι θα καταφέρουν μακροχρόνια να κατασκευάσουν και μεγαλύτερα παλτό, στα πλαίσια της προσπάθειας για δημιουργία αυτού που οι ίδιοι ονομάζουν «τέχνο-επιστημονικό σώμα» -δηλαδή ένα τεχνητό περιβάλλον όπου «σχεδόν ζωντανά» αντικείμενα θα αναπτύσσονται με απώτερο σκοπό την υλοποίηση ενός κόσμου όπου τίποτα δε θα χρειάζεται το θάνατο ενός ζώου για να κατασκευαστεί.
Για άλλη μια φορά, αυτό που τονίζεται είναι το θέμα της «δημιουργίας χωρίς θύματα», καθώς τα κύτταρα που έχουν χρησιμοποιηθεί μέχρι τώρα στο πείραμα προέρχονται από τις λεγόμενες «αθάνατες γραμμές κυττάρων» - ή με άλλα λόγια, από κύτταρα που διαχωρίζονται και αναπαράγονται συνεχώς μετά την απομάκρυνσή τους από τον οργανισμό (ανθρώπου ή ζώου) στον οποίο ανήκαν, όντας με τον τρόπο αυτό μια ανεξάντλητη πηγή κυτταρικών «πρώτων υλών».
Η έρευνα αλλά και οι εργασίες για την κατασκευή του «ζωντανού υφάσματος» λαμβάνουν χώρα στα εργαστήρια του πανεπιστημίου της Δυτικής Αυστραλίας, με τη συνεργασία της Verigen, μιας εταιρίας που ειδικεύεται στην μηχανική ιστού και χόνδρου για κλινικές εφαρμογές.
Το παλτό έχει ήδη παρουσιαστεί στο κοινό, στα πλαίσια μιας έκθεσης που πραγματοποιήθηκε νωρίτερα φέτος στη δυτική Αυστραλία και ονομαζόταν «το διάστημα ανάμεσα» («the space between»). Οι αντιδράσεις του κοινού ήταν ποικίλες.
«Ένα από τα συνηθέστερα, όμως σε ένα βαθμό λιγότερο αναμενόμενα, σχόλια που ακούσαμε ήταν ο προβληματισμός του κόσμου σε σχέση με την ηθική του να χρησιμοποιεί κανείς κύτταρα για να δημιουργήσει ζωντανά υλικά» περιγράφει ο Zurr.
Ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του '80, οι φανατικοί των κόμικς, εξοικειώθηκαν με την ιδέα των χαρακτήρων που φορούν "ζωντανές" στολές.
»Αντίθετα, η χρήση του δέρματος, το οποίο λαμβάνουμε από ζώα φαίνεται ότι γίνεται αποδεκτή χωρίς να ενδιαφέρεται κανείς για τα ζώα των οποίων το δέρμα αφαιρούμε».
Παρόλο που η απόσταση που πρέπει να διανυθεί μέχρι την κατασκευή ενός παλτό ανθρωπίνων διαστάσεων από «ζωντανά υλικά», οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα σπεύδουν να τονίσουν ότι δεν ενδιαφέρονται να προχωρήσουν στην εμπορική εκμετάλλευση ή ακόμα και να κάνουν περαιτέρω βήματα τον ερευνητικό τομέα.
Αποκαλώντας τους εαυτούς τους «εννοιολογικούς καλλιτέχνες που δημιουργούν πρότυπα προς εργασία» υποστηρίζουν ότι ο σκοπός τους ήταν να φέρουν στο προσκήνιο τις φιλοσοφικές εμπλοκές της κατασκευής εργαλείων από ζωντανούς οργανισμούς για να εξυπηρετηθούν οι ανθρώπινες ανάγκες.
«Είναι αρκετά τρομακτική η ανθρώπινη αντιμετώπιση της ζωής, όπως είναι διαμορφωμένη αυτή τη στιγμή» κρίνει ο Zurr.
«Και όσο περισσότερο εκμεταλλευόμαστε τη ζωή για ανθρωποκεντρικούς σκοπούς, αναρωτιέμαι πόση συμπάθεια έχουμε σκοπό να δείξουμε στα ζωντανά αυτά συστήματα. Η εργασία μας έγινε περισσότερο με στόχο να θέσει αυτά τα ερωτήματα παρά να υποστηρίξει ότι 'Καλό είναι αυτό, ας το κάνουμε'»
Wired News
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
