Αγαπάς τα ζώα; Απόδειξη!

[Ismini]

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή. Δεν μου αρέσει η λέξη «φιλόζωος» και «φιλοζωία». Κατ' αρχάς υπονοεί ότι το να αγαπά κανείς τα ζώα, να νοιάζεται για την τύχη τους αποτελεί κάποια έξτρα ιδιότητα που κάποιοι έχουν και άρα κάποιοι άλλοι νομιμοποιούνται να μην έχουν. Στην πραγματικότητα, το να νοιάζεται κάποιος για την τύχη ζωντανών πλασμάτων με τα οποία συμβιώνουμε είναι -ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι- κάτι φυσικό.
Επειτα, ο όρος αφορά πλέον μόνο τα ζώα συντροφιάς και έχει ταυτιστεί με την υπερβολή, με το στοιχείο του γραφικού. Ο φιλόζωος στο μυαλό των περισσοτέρων είναι ένας μοναχικός τύπος που ζει με 25 γάτες μέσα στη βρωμιά ή ξοδεύει όλα του τα χρήματα να ταΐζει αδέσποτα.
Παρ'όλα αυτά, η αλήθεια είναι πως η σύγχρονη φιλοζωία διαθέτει στοιχεία υπερβολής. Στα 60 εκατομμύρια κατοίκους της Γαλλίας αντιστοιχούν 30 εκατομμύρια κατοικίδια. Στις ΗΠΑ, οι δαπάνες περίθαλψης των ζώων συντροφιάς είναι πλέον συγκρίσιμες με αυτές των ανθρώπων. Παρότι στη χώρα μας δεν κρατάμε επισήμως τέτοιου τύπου στοιχεία, από την εμπειρία γνωρίζει κανείς ότι κάτι παρόμοιο συμβαίνει και εδώ. Φαίνεται πως τα ζώα συντροφιάς παίρνουν τη θέση των συνανθρώπων μας σε μια αποξενωτική και ανταγωνιστική κοινωνία, ενώ αποτελούν και τη μόνη επαφή μας με τη Φύση. Τι περίεργο… Την ώρα που καταστρέφουμε το περιβάλλον με αδυσώπητους ρυθμούς, έχουμε εξυψώσει, όπως λέει ο κτηνίατρος Γιώργος Λιέρος, το σκύλο και τη γάτα σε λατρευτικά αντικείμενα, σε «τοτέμ του σύγχρονου δυτικού ανθρώπου». «Οι λατρεμένοι σκύλοι και γάτες προσλαμβάνονται τελικά σαν ομοιώματα ανθρώπων ή σαν ζωντανά τρόπαια από μια τιθασευμένη και ερημωμένη Φύση. Εξυψώνονται και εξαγνίζονται, αφού βέβαια πρώτα ταξινομηθούν, ελεγχθούν και ακρωτηριασθούν, ώστε να προσαρμοστούν στις ανάγκες μας και γίνουν προβλέψιμα».
Tης MANINAΣ NTANOY η συνέχεια εδω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Διαβάζοντας ολόκληρο το άρθρο, σε γενικές γραμμές συμφωνώ.
Έχω κάποιες αντιρρήσεις:
- στο "Εξυψώνονται και εξαγνίζονται", που περιγράφει μόνο μια μικρή μερίδα των ιδιοκτητών κατοικίδιων, όχι αντιπροσωπευτική θα ήθελα να πιστεύω. Στις περισσότερες περιπτώσεις (ελπίζω) τα κατοικίδια αντιμετωπίζονται ως ισότιμα μέλη της οικογένειας, κάτι που δε συνεπάγεται ούτε εξύψωση, ούτε εξαγνισμό. Σ' αυτό το πλαίσιο, βεβαίως και θα δαπανηθούν χρήματα για την ιατρική τους περίθαλψη, όπως θα γινόταν και για κάθε άλλο μέλος της οικογένειας (το ότι "οι δαπάνες περίθαλψης των ζώων συντροφιάς είναι πλέον συγκρίσιμες με αυτές των ανθρώπων" δεν το βρίσκω από μόνο του κακό).

- στο "αφού βέβαια πρώτα ταξινομηθούν, ελεγχθούν και ακρωτηριασθούν, ώστε να προσαρμοστούν στις ανάγκες μας και γίνουν προβλέψιμα". Την ταξινόμηση και τον έλεγχο εγώ για καλά πράγματα τα είχα, δε βλέπω πού είναι το κακό... Ο ακρωτηριασμός πάλι, ναι, όταν γίνεται για λόγους αισθητικούς, συμφωνώ, είναι απαράδεκτος. Όταν όμως γίνεται για λόγους υγείας και ποιότητας ζωής (στείρωση) είναι εντελώς άλλης τάξης ζήτημα.

Μου άρεσε πολύ αυτό που γράφει στο τέλος: "Μικρά κοριτσάκια με το κουτάβι τους αγκαλιά να ρωτάνε με αγωνία τον κτηνίατρο για την τύχη του, μαθαίνοντας από πρώτο χέρι και από πολύ νωρίς πώς είναι να αγαπάς, να φροντίζεις και να έχεις την ευθύνη ενός άλλου πλάσματος." Νομίζω ότι περιγράφει πολύ καλά τη σχέση ανθρώπου-κατοικίδιου και την ευεργετική επίδραση των ζώων στους ιδιοκτήτες τους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Συμφωνώ απόλυτα με τις παρατηρήσεις σου Αλίκη. Με κάλυψες απόλυτα! Όσο για το "οι δαπάνες περίθαλψης των ζώων συντροφιάς είναι πλέον συγκρίσιμες με αυτές των ανθρώπων" μπορώ να πω ότι τις ξεπερνάνε κι όλας τουλάχιστον στην περίπτωσή μου που πηγαίνω σπανίως στο γιατρό

Μου άρεσε πολύ αυτό που γράφει στο τέλος: "Μικρά κοριτσάκια με το κουτάβι τους αγκαλιά να ρωτάνε με αγωνία τον κτηνίατρο για την τύχη του, μαθαίνοντας από πρώτο χέρι και από πολύ νωρίς πώς είναι να αγαπάς, να φροντίζεις και να έχεις την ευθύνη ενός άλλου πλάσματος." Νομίζω ότι περιγράφει πολύ καλά τη σχέση ανθρώπου-κατοικίδιου και την ευεργετική επίδραση των ζώων στους ιδιοκτήτες τους.

Αυτό το τελευταίο είναι σαν να φωτογραφίζει την ανηψιά μου. Δεν ξέρω, αλλά διαβάζοντάς το μου ήρθε κατευθείαν η εικόνα της μικρής με τον Ραμσή της αγκαλιά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Σε σχεση με το αρθρο, καταρχην συμφωνω πως δεν αγαπουν τα ζωα μονο οσοι εχουν καποιο στο σπιτι τους, αλλα κι εκεινοι που γενικοτερα νοιαζονται γι' αυτα και ας μην επιτρεπουν τα δεδομενα της ζωης τους να εχουν καποιο. Δεν νομιζω πως τα ζωα τα εξειδανικευει κανεις, περαν μιας μειοψηφιας. Για οσους εχουν γευτει τη ζωση μαζι τους, ειναι ξεκαθαρο πως η συνροφια που προσφερουν, η αγαπη και το δεσιμο, αγγιζουν σε ενταση ανθρωπινα συναισθηματα. Αρα δημιουργειται μια αμφιδρομη σχεση αγαπης μεταξυ ανθρωπων και ζωων. Αυτο δεν το ονομαζω εξειδανικευση, αλλα φυσικο επακολουθο μιας στοργικης, διαδραστικης σχεσης. Πολλα ασχημα συμβαινουν γυρω μας, πολλοι πεινανε, το περιβαλλον καταστρεφεται.... Κανεις κανει οσα μπορει. Διαφορετικοι ανθρωποι, σε διαφορετικους τομεις, αλλα πιστευω ολοι απλα προσθετουν ενα λιθαρακι προσφορας....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Διαβάζοντας ολόκληρο το άρθρο, σε γενικές γραμμές συμφωνώ.
Έχω κάποιες αντιρρήσεις:
- στο "Εξυψώνονται και εξαγνίζονται", που περιγράφει μόνο μια μικρή μερίδα των ιδιοκτητών κατοικίδιων, όχι αντιπροσωπευτική θα ήθελα να πιστεύω. Στις περισσότερες περιπτώσεις (ελπίζω) τα κατοικίδια αντιμετωπίζονται ως ισότιμα μέλη της οικογένειας, κάτι που δε συνεπάγεται ούτε εξύψωση, ούτε εξαγνισμό. Σ' αυτό το πλαίσιο, βεβαίως και θα δαπανηθούν χρήματα για την ιατρική τους περίθαλψη, όπως θα γινόταν και για κάθε άλλο μέλος της οικογένειας (το ότι "οι δαπάνες περίθαλψης των ζώων συντροφιάς είναι πλέον συγκρίσιμες με αυτές των ανθρώπων" δεν το βρίσκω από μόνο του κακό).

Ουτε κι εγω, αλλά μάλλον εννοεί ότι τα ζώα γίνονται υποκατάστατα."Φαίνεται πως τα ζώα συντροφιάς παίρνουν τη θέση των συνανθρώπων μας σε μια αποξενωτική και ανταγωνιστική κοινωνία, ενώ αποτελούν και τη μόνη επαφή μας με τη Φύση." Πάντως δεν θα συμφωνήσω ότι από τους περισσότερους αντιμετωπίζονται ως ισότημα μέλη. Νομίζω μια ματιά στα μπαλκόνια και στις ταράτσες οπου ζουν σκυλιά χειμώνα/καλοκαίρι είναι αρκετή...

- στο "αφού βέβαια πρώτα ταξινομηθούν, ελεγχθούν και ακρωτηριασθούν, ώστε να προσαρμοστούν στις ανάγκες μας και γίνουν προβλέψιμα". Την ταξινόμηση και τον έλεγχο εγώ για καλά πράγματα τα είχα, δε βλέπω πού είναι το κακό... Ο ακρωτηριασμός πάλι, ναι, όταν γίνεται για λόγους αισθητικούς, συμφωνώ, είναι απαράδεκτος. Όταν όμως γίνεται για λόγους υγείας και ποιότητας ζωής (στείρωση) είναι εντελώς άλλης τάξης ζήτημα.

Ωστόσο δεν παυει να είναι ανθρωποκεντρικό ζήτημα. Δηλαδή σε αυτή την πόλη, με τα αυτοκίνητα κτλ κτλ που εμείς (οι άνθρωποι) φτιάξαμε τα ζώα (σκύλοι και γάτες) πρέπει να είναι ταξινομημένα και στειρωμένα για να επιβιώσουν.

Εμένα μου άρεσε πολύ αυτό: "Φιλόζωος δεν είναι ο οποιοσδήποτε έχει ένα ζώο στο σπίτι του. Φιλόζωος μπορεί να είναι και κάποιος που δεν έχει, γιατί ξέρει ότι στο ημιυπόγειο δυάρι του ή με τις ώρες εργασίας του δεν μπορεί να του προσφέρει αυτά που πρέπει. Φιλόζωος, όπως λέει και το λεξικό, είναι αυτός που ανεξαρτήτως αν είναι ιδιοκτήτης ενός ζώου ή όχι, νοιάζεται για την τύχη τους, νιώθει ότι τον αφορά και δεν τα αντιμετωπίζει ως παρείσακτους ή ως απλά εργαλεία για διάφορες δουλειές ή αντικείμενα επίδειξης. Δεν είναι φιλόζωος κάποιος που αγαπά και θέλει να υιοθετεί μόνο ζώα ράτσας, τα οποία φροντίζει με περισσή διάθεση, την ίδια ώρα που εκατοντάδες αξιαγάπητα, πανέξυπνα, αφοσιωμένα και ιδιαιτέρως ανθεκτικά ζώα ζουν στο δρόμο. Φιλόζωος δεν είναι αυτός που αγοράζει ένα χάσκι και το βάζει να ζει στους 40 βαθμούς της καλοκαιρινής Αθήνας."

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Απο τετοιες αντιθεσεις, υπερβολές και νευρωτικες αντιδρασεις απεναντι στα κατοικιδια ξεκινησε και η μαχη των οργανωσεων animal welfare vs animal rights ενω στην ουσια ολοι για τα ζωα νοιαζονται και θα χρειαζονταν κοινοι στοχοι.

Εξισου να επισημανω δεν ειναι το θεμα τι αγαπας (εναν ανθρωπο η ενα ζωακι) ειναι το θεμα του πως το αγαπας, δηλαδη τι ρολο το βαζεις να παιζει προκειμενου να το αγαπας και εαν μπορεις οντως να το δεις σαν ξεχωριστο ον με αναγκες και το μεν και τα δε.

Υπαρχουν ανθρωποι που αγαπουν συνανθρωπους τους με τοσο περιοριστικο τροπο και επιβλητικο, χωρις να βλεπουν τι ειναι ο αλλος σαν να ηταν κατοικιδιο τους, κι αλλοι που αγαπουν ενα ζωο βλεπωντας το σαν ενα αλλο ξεχωριστο ον.

Γενικα το να μπορει κανεις να ανοιγει την υπαρξη του στο να βλεπει τα αλλα οντα και να τα αγαπαει για αυτο ακριβως που ειναι σεβομενος τις αναγκες τους χωρις να βαζει σε αυτα δικες του ιδεες και προβολες ειναι δειγμα πολυ καλης ψυχικης υγειας , στην σημερινη κατασταση ομως των πραγματων αυτο σπανια συνανταται και σε ανθρωπους και σε ζωα. Η νευρωτικη αγαπη των ζωων σαν κατοικιδια και η υποκατασταση του δεσμου με τους ανθρωπους που περιεχει μεγαλυτερες απογοητευσεις, δεν ειναι ελενχομενος κλπ δεν ειναι παρα το συμπτωμα μια ς ανωριμης συναισθηματικα κοινωνίας που δεν μπορει να αντιμετωπισει την ματαιωση, την απογοητευση και την στερηση αλλα ορωωθει την υπερκαλυψη των καθε ειδους ψυχικων κενων. Ενα απο αυτα τα αντικειμενα καλυψης μπορει να ειναι και τα κατοικιδια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Εξισου να επισημανω δεν ειναι το θεμα τι αγαπας (εναν ανθρωπο η ενα ζωακι) ειναι το θεμα του πως το αγαπας, δηλαδη τι ρολο το βαζεις να παιζει προκειμενου να το αγαπας και εαν μπορεις οντως να το δεις σαν ξεχωριστο ον με αναγκες και το μεν και τα δε.

Συμφωνώ. Και να προσθέσω ότι τα αδέσποτα μερικές φορές είναι πιο τυχερά από τα ζώα που πέφτουν σε καταπιεστικούς ιδιοκτήτες. Τουλάχιστον τα μεν έχουν ελπίδες, ενώ τα δε είναι ισόβια καταδικασμένα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mia_m]

Είχα έναν φίλο που είχε ένα σκυλάκι,κανεις τερριέ. Αυτός έφυγε απ'την Ελλάδα για να σπουδάσει,πήγε στην Ιορδανία,όπου εκεί τα σκυλιά τα θεωρούν βρώμικα και απαγορεύουν στον κόσμο να έχουν σκύλο σαν κατοικίδιο (βέβαια το 2% του πληθυσμού τους έχουν σκύλο,οι οποίοι είναι Καθολικοί).Οπότε το άφησε εδώ,με τη μάνα του,η οποία είναι ο πιο ανεύθηνος άνθρωπος στον πλανήτη και η "αγάπη" που είχε γι αυτό το σκυλάκι ήταν πολύ αρρωστημένη. Εκεί που την έβλεπες την μαντάμ να το χαϊδεύει,γυρνούσε το βράδυ απ'την έξοδό της, κομμάτια απ'τα ποτά,και ξεσπούσε στο ζώο.Αργότερα,πήγα απ'το σπίτι,έκλεψα τον σκύλο και τον έδωσα στον αδερφό του φίλου μου,αυτός πάλι δεν είχε χρόνο με τη σχολή και τη δουλειά να κοιτάξει το σκύλο και τον άφησε εδώ και 8 μήνες περίπου σ' έναν ξενώνα,δε νομίζω να ζει αυτό το σκυλί πλέον εκτός και αν το πήρε κάποιος άλλος. Αν δεν υπήρχε πρόβλημα με τη γάτα μου, θα το έπαιρνα στο σπίτι κι ας μη μ' άφηναν οι γονείς μου.
Σε τέτοιες περιπτώσεις τι κάνεις,που η Ελλαδίτσα μας είναι πίσω σ'αυτά τα θέματα?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Σε αυτες τις περιπτωσεις μαθαινεις παραπανω για τον ξενωνα ( εαν ειναι του λαντεν πχ θα ζει καλα)δειχνεις ενδιαφερον για τον σκυλο, εδοποιεισ τον ιδιοκτητη για το τι γινεται και προωθεις το ζωο μεσω αφισσας και αγγελιας για δευτερη υιοθεσία που την ελενχεις εσυ. Στο αρθρο για το πως να δωσεις ενα γατακι εχει καρτα υιοθεσιας και υπευθυνη δηλωση που μπορεις να αλλαξεις και να την κανεις για σκυλο.
Δεν χρειαζεται παντα να απελπιζομαστε οταν δεν μπορουμε εμεις να παρουμε ενα ζωο, χριεαζεται ομως να λεμε σε οσο πιο πολλους και να το προωθουμε για να το παρει καποιος αλλος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mia_m]

Ωραία θα ανεβάσω φωτογραφίες της σκυλίτσας και θα βάλω αγγελία,το Σάββατο είναι να επικοινωνήσω με τον φίλο μου στην Ιορδανία για να κανονίσουμε τι θα κάνουμε.
Ευχαριστώ!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.