Γάτα και αρχάριος ιδιοκτήτης!

[mirena]

Καλημέρα σε όλους!
Όπως έχω ξαναγράψει, μόλις υιοθέτησα ένα γατάκι το οποίο ήταν αδέσποτο και έχει μείνει μόνο 15 μέρες σε σπίτι.
Το γατάκι (ο Τρόι) είναι 5 μηνών περίπου, έχει κάνει τα εμβόλιά του και φαίνεται υγιέστατο.
Ήρθε στο σπίτι την Τρίτη (προχθές) και επειδή εγώ δεν είχα ποτέ γατές και γενικά είμαι λίγο άσχετη (αν και έχω ξεσκονίσει το mycat.gr!), θα ήθελα να σας ρωτήσω κάποια πράγματα για να δω αν του φέρομαι σωστά ή όχι. Ελπίζω να με βοηθήσετε!

1. Το πιο σημαντικό είναι ότι δεν με πλησιάζει. Πάει και κρύβεται όπου βρει: κάτω από το κρεβάτι μου, μέσα στο τζάκι, πίσω από τον καναπέ. Όταν του πάω το φαγητό του, κάνει ένα-δυο βήματα πίσω και περιμένει να φύγω για να φάει. Να ανησυχήσω που δεν με θέλει? Να περιμένω? Και αν πρέπει να περιμένω, πότε να αρχίσω να ανησυχώ?
2. Χθες, έμεινε όλη τη μέρα μόνο του και περίμενα ότι θα είχε εξερευνήσει το σπίτι με την ησυχία του. Αντ'αυτού, τον βρήκα μέσα στο τζάκι, το φαγάκι και το νερό του άθικτα και η άμμος του καθαρή. Έλειψα 9 ώρες και δεν έκανε τίποτα, ούτε καν έφαγε! Είναι ανησυχητικό αυτό ή είναι από το σοκ της μετακίνησης?
3. Όταν φεύγω, του αφήνω ανοιχτά κάποια φώτα ώστε αν γυρίσω και έχει σκοτεινιάσει να μην φοβάται μέσα στα σκοτάδια. Είναι σωστό αυτό?
4. Γενικά, την έχω την απορία με το φως. Εγώ μέσα στο δωμάτιό μου έχω τηλεόραση και χωρίς τηλεόραση δεν μπορώ να κοιμηθώ. Μήπως όμως το ενοχλεί το γατάκι? Επίσης, να κλείνω τελείως τα φώτα όταν κοιμάμαι? Προς το παρόν, κλείνω όλα τα φώτα και αφήνω μόνο αναμμένο το φως του δωματίου του όπου είναι όλα του τα πράγματα: η άμμος του, το φαί του, το νερό του, το ονυχοδρόμιο (ούτε που το έχει πλησιάσει). Αυτό είναι σωστό?

Αν μπορείτε να με βοηθήσετε, θα το εκτιμούσα ιδιαίτερα! Δεν θα ήθελα να με φοβάται ο Τρόι μου!

Ευχαριστώ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mia_m]

Απ' ότι κατάλαβα μετακόμισες!!! Κοίτα, είναι μικρούλικο ακόμα το γατάκι σου και σίγουρα με τον καιρό θα εξοικιωθεί. Του φαίνεται το μέρος ξένο ακόμα, μόλις αρχίσει να συνηθίζει τις μυρωδιές όλα θα πάνε καλά. Θέλει πολύ υπομονή πάντως, τώρα για το φαί, δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει, δοκίμασε να του δώσεις απ' το χέρι, ίσως να αντιδράσει καλύτερα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[RedCat]

Καλημερα,
επειδή είμαι στη δουλειά και δεν μπορώ να σου απαντήσω πολύ αναλυτικά (φαντάζομαι όμως θα στα πουν και άλλοι από εδω) το μόνο που έχω να πω είναι το εξής:
1. Είναι αρκετά νωρίς για να σε συνηθίσει, δώστου λίγο χρόνο.
2. Να του μιλάς με χαιδευτικό και ιδιαίτερο τόνο, όταν του βάζεις φαγητο και όταν το πλησιάζεις σιγα σιγα θα αρχίσει να έρχεται μόνο του.
3. Το φως δεν ενοχλεί, ειδικά αυτό που λες για την τηλεόραση στο δωμάτιό σου. Αλλωστε τα γατιά είναι πλάσματα της συνήθειας, όπως συνηθίσει έτσι θα του αρέσει.
4. το οτι όταν λείπεις δεν κάνει τίποτα είναι συνηθισμένο. Και μένα ο Τσε πριν πάρω τη δεύτερη γατούλα μας, όλοι μέρα που έλειπα στην δουλειά κοιμόταν και ήταν σαν να μπαίνει στην πρίζα όταν έρχομαι σπίτι.
5. Να του πάρεις ένα κρεβατάκι ή ένα ονυχοδρόμιο-καθισματάκι (αν δεν έχεις πάρει ήδη ) για να περνάει η ώρα του και να έχει κάποιο σημείο αναφοράς..(να κρύβεται, να κοιμάται κλπ)
6. Οταν επιστρέφεις στο σπίτι αφιέρωσέ το λίγο χρόνο για παιχνίδι μεταξύ σας. Ετσι θα δεθείτε γρηγορότερα και αργότερα θα στο ζητάει μόνο του
Αυτά και θα επανέλθω...καλώς μας ήρθες
(φαντάσου και να ήμουν αναλυτική)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Καλωσήρθατε!!
Στα παραπάνω, να προσθέσω τα εξής:
- όταν το πλησιάζεις (πχ με το φαγητό του) καλύτερα να "χαμηλώνεις" στα γόνατα, για να μη φαίνεσαι πολύ απειλητική
- μην κάνεις απότομες και νευρικές κινήσεις, τις εκλαμβάνει ως επιθετικές
- μην το κοιτάζεις επίμονα κατευθείαν στα μάτια, κι αυτό μπορεί να το εκλάβει ως επιθετικότητα
-δοκίμασε να παίξεις μαζί του, κουνώντας του μια κορδελίτσα και φέρνοντάς τη σιγά σιγά όλο και πιο κοντά σου
-γενικά, όσο πιο άνετη και χαλαρή είσαι, τόσο πιο γρήγορα θα χαλαρώσει κι αυτό και θ'αρχίσει να σε πλησιάζει!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mirena]

Σας ευχαριστώ για τις τόσο άμεσες απαντήσεις!
Είναι αλήθεια ότι είναι αρκετά νωρίς και δεν έχουμε περάσει πολύ ώρα μαζί με τον Τρόι. Αλλά επειδή όπως είπα, δεν είχα ποτέ γάτα, δεν είμαι σίγουρη ότι του φέρομαι σωστά. Χθες, είχε κρυφτεί κάτω από το κρεβάτι μου, πήγα κι εγώ εκεί και του έδειχνα το ονυχοδρόμιό του (το οποίο έχει ποντικάκια πάνω και μια μπαλίτσα που κάνει θόρυβο) και έπαιζα μόνη μου μιλώντας του αλλά δεν το κοίταζα συνέχεια μπας και ξεθαρέψει και βγει λίγο... Μπαααα... Χαμπάρι δεν πήρε! Του κούναγα και τα ποντικάκια του... Έπαιξε ελάχιστα μαζί τους, τα πέταξε σε μια άκρη και ξανακούρνιασε κάτω από το κρεβάτι. Η ερώτηση βασικά είναι: να ασχολούμαι μαζί του σε αυτό το επίπεδο? Ή είναι καλύτερα να το αφήσω ήσυχο να συνηθίσει? Προς το παρόν, ακολουθώ μια μεικτή τακτική: πάω λίγο, του παίζω, του μιλάω, του δίνω φαγητό και μετά το αφήνω λίγο ήσυχο. Ξαναπάω, κάνω τα ίδια, το αφήνω ήσυχο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mia_m]

Δύσκολη η περίπτωσή σου!!! Ίσως θέλει αρκετό χρόνο για να συνηθήσει!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mespairos]

μην αγχώνεσαι έτσι κάνουν στην αρχή, φοβούνται και κρύβονται, επίσης από το στρεσάρισμα της αλλάγής χώρου τις πονάει και το στομαχάκι τους και δεν πολυτρώνε τις πρώτες μέρες

να του έχεις πάντα διαθέσημο φρέσκο νεράκι και να μην το πιεζείς να βγέι απο εκεί που αισθάνεται ασφαλής, μπορείς να το φωνάζεις με ήρεμη φωνή να έρθει σε σένα αλλά μη το τραβολογάς δώστου χρόνο.

μόλις βγεί από την τρύπα του και αρχίζει να μοιρίζει αριστερά δεξιά σημαίνει ότι τα πάτε καλύτερα, αστο να εξερευνήσει όλο το σπίτι και μετά άρχισε να το "πιέζεις" για γνωριμίες και παιχνίδια κουνόντας του κορδέλες, μπαλάκια κτλ.

Το κάθε γατάκι θέλει το χρόνο του, της γάτας που έχει η μητέρα μου της πήρε ένα ολόκληρο χρόνο, αλλά ήταν μεγάλη σε ηληκία (5-6 χρονών) και είχε τραυματικές εμπειρίες. Την βρίκαν μετά από ένα μήνα μόνη της μέσα στο σπίτι του αφεντικού της που είχε παιθάνει, είχε σκήσει τη σακούλα με τις κροκέτες της που είχαν τελειώσει και έπεινε νερό από την τουαλέτα γιανα ζήσει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Fotini]

Να σου πω τί έκανα πριν 15 μέρες όταν πήρα σπίτι το 4 μηνών γατάκι μου; Το βράδυ που την έβγαλα από τη γατοφόρο και την έβαλα στην άμμο για να δει πού είναι, ήταν πολύ τρομαγμένη και δεν ήθελε να την πλησιάσω. Το επόμενο πρωί το πέρασα γονατιστή μπροστά από τη γατοφόρο να της μιλάω και να την χαϊδεύω και ως το βράδυ (αφού αποφάσισε να βγει) κυλιόμουν στο πάτωμα ώστε να είμαι στο ύψος της, τη χάιδευα συνέχεια και της μίλαγα και παίζαμε. Σιγά σιγά ξεθάρρεψε και με έμαθε. Ήταν, όμως, ένα εφιαλτικό Σάββατο. Την επόμενη ημέρα με πόναγαν τα γόνατά μου και σχεδόν όλο μου το σώμα.
Νομίζω ότι πρέπει να περάσεις χρόνο με τη γάτα σου. Πάρε μια-δυο μέρες άδεια από τη δουλειά και ασχολήσου μόνο με το γατί. Δώστου θάρρος και μίλα του όμορφα για να ξεθαρρέψει. Προφανώς δεν είναι συνηθισμένο στην ανθρώπινη παρουσία και θέλει το χρόνο του. Προσπάθησε και θα ανταμειφθείς!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mia_m]

Αχ μωρέ το καημένο, τι τραβάνε κι αυτά τα ζωάκια!!!
Πάντως μην αγχώνεσαι πάνω από όλα, σιγά σιγά θα έρθει και η μέρα που θα κάνετε αγκαλίτσες. Τώρα που έρχεται και ο χειμώνας θα θέλει αγκαλίτσες για να ζεσταθεί!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ruko]

Μια χαρά τα πας, mirena! Μερικά άλλα tips:
Προσπάθησε να περνάς όσο πιο πολλές ώρες γίνεται στο ίδιο δωμάτιο μαζί του, χωρίς να ασχολείσαι κατ' ανάγκη μαζί του: έτσι θα συνηθίσει στην παρουσία σου.
Όταν το ταΐζεις, μια ιδέα είναι να κάθεσαι κι εσύ στο πάτωμα λίγο μακριά του. Σε κάθε τάισμα, φέρνε το μπολάκι όλο και πιο κοντά σου. Όταν πια δεχτεί να φάει κοντά στα πόδια σου, δοκίμασε να το χαΐδέψεις στην πλατούλα. Ένα άλλο κόλπο είναι να τρως κι εσύ κάτι εκείνη την ώρα: μπορεί να μπει στον πειρασμό να σκαρφαλώσει επάνω σου για να φάει κι αυτό.
Απόφευγε να απλώνεις τα χέρια να το πιάσεις, γιατί μπορεί να το δει σαν επίθεση. Αν θέλεις να το χαϊδέψεις, άγγιξε το απ' το πλάι, όταν δεν σε βλέπει (π.χ. όταν είναι σκυμμένο στο φαΐ του). Αυτό συνήθως το δέχονται.
Όταν αρχίσει να ξεμυτίζει, δοκίμασε να το παίξεις με ένα καλάμι ψαρέματος για γάτες ή με ένα παιχνιδάκι δεμένο με σπάγκο, που να μπορεί να το κυνηγήσει χωρίς να σε πλησιάσει.
Τα παραπάνω είναι για πολύ φοβιτσιάρικα γατιά. Μπορεί να χρειαστεί λίγη υπομονή, γιατί είναι μεγαλούτσικο και δεν έχει μείνει πολύ καιρό με άνθρωπο, αλλά μπορεί και να σε συνηθίσει γρήγορα. Σε κάθε περίπτωση, μην πιέζεις τα πράγματα: ακολούθησε τους ρυθμούς του και όλα θα πάνε καλά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mirena]

Ευχαριστώ ruko για την ενθάρρυνση! Φοβάμαι ότι ο Τρόι είναι ακόμα πιο φοβιτσιάρης από αυτό που περιγράφεις. Φανταστείτε ότι είναι κρυμμένος κάτω από το κρεβάτι, στη δεξιά πλευρά. Όταν εγώ πάω δεξιά, αυτός πάει αριστερά και τούμπαλιν! Ούτε καν έχω διανοηθεί να απλώσω το χέρι μου για να τον χαϊδέψω. Καλά, δεν συζητώ καν να τον πλησιάσω την ώρα που τρώει: με το που θα με ακούσει, σταματάει να τρώει και κρύβεται. Επίσης, δεν τρώει όταν είμαι μπροστά του, είτε καθισμένη είτε ξαπλωμένη (ποτέ όρθια).
Στο προηγούμενο σπίτι που έμεινε για 15 μέρες, ξεθάρεψε μετά την πρώτη εβδομάδα. Βέβαια, η κυρία που τον είχε ήταν συνταξιούχος και περνούσε ώρα μαζί του - εγώ, δεν έχω αυτή τη δυνάτοτητα. Οπότε, μάλλον θέλει υπομονή και επιμονή, απ' ό,τι καταλαβαίνω!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mia_m]

Είπες τις 2 μαγικές λέξεις!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

mirena αρχικά καλώς ήρθες!!

Αυτό που θελω να προσθέσω εγώ σαν προσωπική εμπειρία είναι πώς:

Ο γατούλης μου ο Φρού ήταν ο ποιό φοβισμένος και τρομοκρατημένος γατούλης που είχα συναντήσει! Όταν τον βρήκα , μάλλον όταν με βρήκε, ήταν μικρούλης και κακοποιημένος, κάποιος τον πέταξε μαζί με το αδερφάκι του στον κήπο μας, αφού πρίν "κανόνισε" να βγάλει την ανωμαλία και την αρρώστια του πάνω του(είχε μέχρι και καψίματα από τσιγάρα).
Ο Φρού με έβλεπε να βγαίνω στο μπαλκόνι, από τον κήπο(μιλάμε για απόσταση 100μ) και έτρεχε και κρυβόταν, παρόλο που έβγαινα για να του ρίξω λίγο φαγάκι...
Όταν δυστυχώς πέθανε το αδερφάκι του (το οποίο ήταν το ίδιο φοβισμένο), σιγά σιγά και με πολύ υπομονή κατάφερα να τον φέρω μέχρι το μπαλκόνι, και μετά μια μέρα τον έκανα με τροφή να μπεί στο δωμάτιο μου..Τον άγγιξα τον χάιδεψα και αυτό ήταν!!! Σάν να βγήκαν καρδούλες πάνω από τα κεφάλια μας
Επιφυλακτικά πάντα ερχόταν κοντά μου να πάρει τα χάδια του, αλλά σε κάθε απότομη κίνηση, σε κάθε θόρυβο εξαφανιζόταν!Όταν δε έβλεπε άλλο άνθρωπο πέρα από μένα?? Μήν τον είδατε τον Φρού!!

Όλα αυτά έγιναν στο πατρικό μου...Μια μέρα μετακόμοισα και τότε ήρθε το μεγάλο βήμα..Τις πρώτες μέρες που έλειπα από το πατρικό και ο 'Φρού είχε μείνει εκέι με "φώναζε" συνέχεια, οι γονείς μου είχαν πάθει σόκ! Όταν πήγαινα εκεί για να φάω ερχόταν στην αγκαλία μου και δεν κούναγε μέχρι να φύγω...Έ αυτό ήταν τον πήρα μαζί μου!!
Από τότε έχει γίνει ο προσωπικός μου Φρου-ρός!!( ο καλός μου τον λέει και "κολιτσίδα") Είμαστε αχώριστοι, δεν πάω πουθενά μέσα στο σπίτι που να μην με ακολουθήσει ο Φρού!Μέχρι και στην τουαλέτα μαζί πάμε!!

Αυτό που θέλω να πώ μέσα από αυτό το μακρυσκελές μήνυμα είναι:

Το πάν είναι να σε εμπιστευτεί, θέλει υπομονή αλλά δεν θα αργήσει να γίνει..Και όταν γίνει, να είσαι σίγουρη ότι το αποτέλεσμα θα σε ανταμοίψει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ruko]

Στο προηγούμενο σπίτι που έμεινε για 15 μέρες, ξεθάρεψε μετά την πρώτη εβδομάδα.

Αυτό είναι καλό, σημαίνει ότι είναι φιλικό γατί!
Πάντως, θα σου συνιστούσα να επιμείνεις στο θέμα του φαγητού. Πρέπει να του δώσεις κίνητρο για να σε πλησιάσει. Βάλε το πιατάκι του κάτω απ' το κρεβάτι, κάτσε μακριά του και κάνε κάτι άλλο π.χ. διάβασε, δες τηλεόραση, οτιδήποτε αρκεί να μην ασχολείσαι μαζί του, και περίμενε να φάει. Επειδή πέρασα ακριβώς τα ίδια με δυο άγρια γατάκια, σου λέω ότι αυτό μπορεί να πάρει και κανά μισάωρο, οπότε βάλε ένα μαξιλαράκι!

Εδώ θα βρεις ένα πολύ καλό άρθρο (στα αγγλικά), το οποίο με βοήθησε πολύ.

Από τότε έχει γίνει ο προσωπικός μου Φρου-ρός!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mespairos]

Ααα δόκίμασε να του βάλεις και λίγη απαλή μουσική χαλαρώνουν

το δοκίμασα στις δικές μου όταν τις πιάνει κρίση παιχνιδιού και σπάνε τα πάντα, στήνονται απέναντι από τα ηχία και ξαπλάρουν ΖZzzz....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Αντε, βρε Μιμίκα με συγκίνησες μεσημεριάτικα! Ο καημένος ο Φρου... :cry:
Μιρένα μην ανησυχείς. Νομίζω οτι απο αυτά που λες το έχεις πιάσει το νόημα. Θέλει τρυγφερότητα αλλά και το χρόνο του να σε εμπιστευτεί σιγά σιγά. Τον έχει στρεσάρει η αλλαγή χώρου και γατομαμάς ταυτόχρονα.
Σύντομα θα ειναι μια χαρά όλα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marfot75]

Μιρένα, θα σου πω κι εγώ την εμπειρία μου.
Τον καλό μου τον Ματάκη τον είχα βρει πολύ μικρούλη να βυζαίνει την πεθαμένη μανούλα του, κάτω από το σπίτι μου. Ήταν πολύ άγριος. Για μέρες του άφηνα φαγάκι και στεκόμουν πολύ μακριά για να πλησιάσει να φάει. Σιγά σιγά, αφού πια είχε συνηθίσει την παρουσία μου πλησίαζα και του έκανα χαδάκια την ώρα που έτρωγε μόνο.Αυτό ήταν.
Σήμερα είναι 2 χρονών ο αγαπημένος μου.
Υπομονή, λοιπόν, και θα δεις....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Νομιζω μια ιδεα τη πηρες
Συμφωνω φυσικα με οσα γραφτηκαν και νομιζω αν τα τηρησεις ολα θα πανε καλα. Θα το δεις και μονη σου. Κι εμενα ο τελευταιος μου (πριν 1 χρονο τον βρηκα) φοβοταν παρα πολυ. Χρειαστηκε αρκετος χρονος να μην αισθανεται απειλουμενος. Ακομη και τωρα μονο στο κρεβατι και στο καναπε αφηνεται πληρως (ειναι τα ασυλα του ) Αλλα αξιζε το κοποη υπομονη Θα δεις ποσο γρηγορα θα νιωσει μεγαλυτερη αυτοπεποιθηση.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mirena]

Παιδιά, σας ευχαριστώ πολύ όλους για τις συμβουλές! Ήδη, χθες, έφαγε αμέσως το κοτόπουλό του (είναι και καλομαθημένο το χρυσό μου!) παρ'όλο που ήμουν μέσα στο δωμάτιο! Κάνουμε κάποιες προόδους λοιπόν! Θα σας κρατώ ενήμερους για τις εξελίξεις!
Να ρωτήσω και κάτι άλλο; Γράφετε όλοι ότι σας πήρε "μέρες", "καιρό" για να σας πλησιάσουν τα γατάκια... Πόσο περίπου ήταν αυτό για να μην απογοητεύομαι; Ξέρω βέβαια ότι εξαρτάται από το γατί (στο pet shop μου είπαν ότι παίρνει 40 μέρες maximum) αλλά η δική σας εμπειρία τι λέει?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Εξαρτάται απο το γατί και απο το πώς θα το αντιμετωπίσεις εσύ καθαρά. Δεν νομίω οτι υπάρχει συνταγή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.