Γατάκια στον κάδο

senda990

Νεοφερμένο μέλος

Η senda990 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 41 ετών και μας γράφει από Αγία Βαρβάρα (Αττική). Έχει γράψει 114 μηνύματα.
Γεια σας,
Είμαι νέα στο forum και είπα να μοιραστώ μια από τις ιστορίες με τις γάτες μου μαζί σας.
Πριν 2μιση χρόνια πέθανε η Φουντέλα μου από λευχεμία. Ήταν κούκλα, 7 χρονών φουντωτή με τρία χρώματα και πολύ πολύ γλυκιά. Ήταν η τελευταία γάτα που μου είχε απομείνει κι επειδή δεν θα άντεχα πάλι να δεθώ με κάποιο γατί και να το χάσω από αυτοκίνητο, αρρώστια κτλ. υποσχέθηκα στον εαυτό μου τέρμα οι γάτες. Αλλά.... σκέφτηκα πως αν κάποια στιγμή βρω ένα γατάκι που θα χρειαστεί βοήθεια θα το μαζέψω.
Δεν πέρασαν δυο μήνες και πήγαινα επίσκεψη σε μια φίλη μου. Στο δρόμο άκουσα κλάμα μικρού γατιού. Έψαξα λίγο τριγύρω και δεν είδα τίποτα. Τότε συνειδητοποίησα ότι ακογόταν από τον δίπλα κάδο. Φρικαρισμένη, έτρεξα στο σπίτι της φίλης μου και της λέω το και το. "Τι θα κάνουμε;" ρωτάω. "Πάμε να τα βγάλουμε από μέσα". Έτσι κι έγινε. Εγώ με το τακούνι κι η φίλη μου με τις πυτζάμες και τη παντόφλα αδειάσαμε τον κάδο. Το ένα γατί το βρήκαμε εύκολα. Ήταν πάνω πάνω τυλιγμένο σε σακούλα. Ήταν δεν ήταν δυο εβδομάδων (ολόμαυρο). Το δεύτερο μας παίδεψε γιατί είχε πέσει στο πάτο. Η φίλη μου σκαρφάλωσε στον κάδο και κατάφερε να το πιάσει. Αυτό ήταν άσπρο γκρι. Και τα δυο αρσενικά.
Τα βάλαμε σε ένα κουβά και τα πήρα σπίτι μου, μιας και η φίλη μου λόγω της οικογενειάς της δεν μπορούσε να τα κρατήσει.
Επειδή δεν μπορούσα να τα φροντίζω τόσο μικρά που ήταν και γκρίνιαζε κι η μάνα μου, τα πήγαμε σε μια θετή μαμά και σε δυο βδομάδες τα πήραμε πίσω.
Ήταν δυο μικρά σποράκια, ίσαμε τη χούφτα μου. Όταν με έβλεπαν να πηγαίνω κοντά τους έτρεχαν σαν παλαβά ειδικά ο μαυρούλης. Μέσα σε 4 μέρες είχε κάνει μια κοιλιά σαν μπαλονάκι. Ο άλλος πάντα ήταν πιο μικροκαμωμένος.
Το μαυρούλι (ο Αράπης) είχε ένα τεράστιο σπυρί στο μάτι και το ασπρο-γκρι (Τόμι) είχε θωλό το δικό του. Κι αυτό γιατί μολύνθηκαν από τα σκουπίδια. Τελικά ο Αράπης έμεινε τυφλός από το δεξί μάτι.
Πέντε - έξι μηνών ήταν όταν αναγκαστήκαμε να τον πάμε στο γιατρό να του αφαιρέσει το ματάκι του. Το καημένο. Όλο πρηζόταν και ξεπρηζόταν κι αν δεν έβγαινε, η μόλυνση θα πήγαινε στον εγκέφαλο και.......
Ο Τόμι όμως δεν τυφλώθηκε αλλά έμεινε λίγο αλοίθωρος. Παραμένει αδύνατος αν και στηρωμένος, κάτι που με φοβίζει ότι έχει κι αυτός λευχαιμία όπως η γάτα που έχασα.
Τώρα οι δυο τους είναι στο χωριό και ζουν ήρεμα. Έκλεισαν τα δυο χρόνια και μπορώ να πω ότι έπαθαν πολλά αλλά πάντα επιβίωσαν. πχ. Ο Τόμι έπεσε μωρό από το μπαλκόνι, ο Αράπης έπεσε από τη ταράτσα και τρυπήθηκε στα κάγκελα, λίγο έλειψε να τον πατήσει αμάξι κτλ κτλ.
Φαίνεται ότι το έχει η μοίρα τους να ζήσουν (κάτι που με κάνει να ελπίζω ότι ο Τόμι δεν θα φύγει κι αυτός από λευχεμεία).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πολύ ωραία ιστορία και χίλια μπράβο και σε σένα για όλα αυτά που έκανες!!!!:):up::up:

Πολλές φορές δεν διαλέγουμε εμείς αλλά οι γάτες!!!!!!!!!!!;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
:(:( Πολύ sad το μήνυμα σου...
Θα έπρεπε να έισαι τόσο αισιόδοξει που η μοίρα σου ανέθεσε την ανατροφή δυό γατιών που έχουν τόσο την ανάγκη σου...:)
Ακόμα και αν συμβαίνει αυτό που λές (λευκαιμία), σημασία έχει ότι του χάρισες την ευκαιρία να ζήσει:)
Συγχαρητήρια για αυτό που έκανες... και να συνεχίσεις να τα προστατεύεις τα μωρά σου!!!!Σε αγαπούν σίγουρα!
Δώσ' τους πολλά πολλά χαδάκια από εμένα:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Σκέψου πόσο τυχερές ήταν αυτές οι ψυχούλες! Ότι έτυχε να περάσεις εκείνη την ώρα και να τα ακούσεις! Θα μπορούσαν να είχαν πεθάνει από ασφυξία μέσα στη σακούλα ή και να πολτοποιηθούν από το απιρριματοφόρο! Πολύ πολύ τυχερά, που όπως ειπώθηκε και παραπάνω η περίπτωση του να έχει λευχαιμία το ένα μπροστά στην ευκαιρία που είχαν να ζήσουν μου φαίνεται ασήμαντη σχετικά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ναι το ξέρω ότι είναι πολύ τυχερά. Ούτως ή άλλως ό,τι δυσκολία κι αν υπήρξε πέρασε και τώρα είναι ευτυχισμένα στο χωριό. Τα βλέπω όποτε πάω και ειδικά ο μαυρούλης (που έχει γίνει τεράστιος) μου κάνει πολλά πολλά χαδάκια.
Δεν τα κρατήσαμε Αθήνα γιατί ο κίνδυνος να τα πατήσει αμάξι ήταν μεγάλος. Ειδικά για το ένα που δεν βλέπει από το ένα μάτι.
Αν μπορέσω θα βάλω και καμια φωτογραφία τους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ναι να μας βάλεις φώτο:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τι ωραία ιστορία...Μπράβο σου που τους έδωσες την ευκαιρία να ζήσουν!Περιμένουμε φωτογραφίες των ηρωϊκών γατιών!:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μπράβο για αυτό που έκανες.Δεν μπορώ να καταλάβω τι άνθρωποι είναι αυτοί που πέταξαν τα γατάκια στον κάδο.
Και γω τη γάτα μου την βρήκα στο δρόμο νεογέννητη και μισοπεθαμένη και τώρα είναι σούπερ καλά (την έχω 2,5 χρόνια).
Περιμένω και γω φωτο από τα γατάκια σου!!!:rolleyes:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Να τα τα γατάκια που σώθηκαν από το κάδο. Τι γατάκια δηλαδή, ολόκληροι γάταροι πλέον. Ο Αράπης και ο Τόμι μου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Συνημμένα

  • Εικόνα027.jpg
    Εικόνα027.jpg
    40,2 KB · Εμφανίσεις: 64
  • Εικόνα001.jpg
    Εικόνα001.jpg
    148 KB · Εμφανίσεις: 67
Είναι πανέμορφοι και οι δύο,και φαίνονται καλή παρέα!Να τους χαίρεσαι!:up:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Χιλια μπραβο σε σενα που τα εσωσες:DΑκομη και αν φυγουν νωρις,εχουν
ζηση μια ηρεμη ζωη και προπαντων εχουν γνωρισει την αγαπη σου:D
Φυσικα σας ευχομαι να εισαστε μαζι για πολλα,πολλα χρονια ακομη:up: Στην φωτο φαινονται υπεροχα και πολυ ευτυχισμενα μαζι:up:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μπράβο και πάλι είναι τέλεια!!!:)
Και να θυμάσαι εσύ έκανες το καθήκον σου όλα τα αλλά τα αποφασίζει άλλος...:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
μια φιλη μου καποια μερα βρηκε κοντα στο σπιτι της ενα γατακι 1μηνος το οποιο σκεφτηκε με τους γονεις της να το κρατησει.τελικα οταν το χαιδεψανε εντοπισανε ενα προβλημα.η μητερα της της ειπε οτι εχει προβλημα στην σπονδυλικη του στηλη.το πηγαν αμεσως στον κτηνιατρο και ο κτηνιατρος τους ειπε οτι εχει σπασει η σπονδυλικη του στηλη και δεν υπαρχει περιπτωση να ζησει...:(
τελικα το κρατησανε κ το ταιζανε οσπου καποια μερα πεθανε....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τι νέα από τα τυχερά σου που σώθηκαν??:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τι νέα από τα τυχερά σου που σώθηκαν??:)

Μια χαρά είναι τελευταία φορά που τα είδα. Με ενημερώνουν και οι παππούδες. Όλο χάδια και ναζάκια για να φάνε. Θέλω να κάνω στον ένα εξετάσεις αίματος όταν θα ξαναπάω στο χωριό κι ελπίζω να βγουν όλα καλά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ο Τόμι (λευκόγκριζος) χάθηκε. Έμεινε μόνο ο μαυρούλης τώρα. :cry:
Θα τον αποχαιρετίσω στο σχετικό forum.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top