Γατοθεραπεία!

[ladycat]

Μπορει να μας ακουγεται λιγο περιεργο αλλα οσοι εχουν στην κατοχη τους γατα αποδεδειγμένα κανουν καλο στην υγεια τους. Και οσοι εχουν ζωακια μπορουν να νιωσουν ευχαριστηση ότι θα ζησουν περισσοτερο από τους γκρινιαριδες γειτονες τους.
Είναι γνωστο σε ολους μας ότι η επαφη με την γατα μας, μας ανακουφιζει από το στρες κ το αγχος. είναι πολύ γλυκια η επαφη μας με την γατα μας. Η γατα μας τριβεται πανω μας κ εμεις χαιδευουμε την γουνα της. Όταν βρεθούμε εκείνη την στιγμή μέσα στο εργαστήριο κ μετρήσουμε τις αντιδράσεις μας, θα βρεθεί ότι ο οργανισμός μας χαλαρώνει κ αρχίζει να εξαφανίζεται η ένταση τις ημέρας. Αυτή η μορφή γατοθεραπειας αποδείχτηκε σωστή κ στην πράξη αφού χρησιμοποιήθηκε σε περίπτωση νευροπαθών που ηρεμούσαν μόλις τους επέτρεπαν να έχουν κοντά τους γατιά.
Όλοι μας νιώθουμε μια ανακούφιση μόλις έρχεται κοντά η γάτα μας γιατί η σχέση μας μαζί τους είναι τίμια κ απλή χωρίς ανταλλάγματα!!!
Δεν είναι απλά το ζήτημα επαφής, όσο σημαντικό κ αν είναι αυτό. Είναι το ότι υπάρχει μια συναισθηματική σχέση ανάμεσα σε εμάς κ το γατί μας. Η σχέση αυτή δεν έχει μέσα υποκρισίες, αντιφάσεις ή ο,τι άλλο έχει μια σχέση μας με έναν άνθρωπο. όλοι μας έχουμε πληγωθεί από σχέσεις άλλοι περισσότερο κι άλλοι λίγότερο. Όσοι έχουμε πληγωθεί πιο πολύ δεν δείχνουμε εύκολα εμπιστοσύνη. Έτσι η σχέση με την γάτα μπορεί να φανεί χρήσιμη κ να τους κάνει να ξανά εμπιστευτούμε τους ανθρώπους. Τέλος μια μελέτη που έχει γίνει στην Αμερική απόδειξε ότι, σε όσους ανθρώπους το άγχος δημιούργησε καρδιακό πρόβλημα, το να έχουν γάτα μπόρεσε κυριολεκτικά να τους επαναφέρει στην ζωή, μειώνοντας την αρτηριακή πίεση και ηρεμώντας την κουρασμένη καρδιά τους!!!
Αυτά έδειξαν οι έρευνες. Εσείς τι λέτε?

Από το catwatching και ένα κεντρο ερευνων στην αμερικη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mela]

Λοιπόν συμφωνώ και επαυξάνω.
Από πολύ μικρή ηλικία. προσπαθούσα να πιάσω φιλίες με τις αδέσποτες γάτες που κυκλοφορούσαν στον κήπο. (Τότε είχα την ευτυχία να ζω σε μονοκατοικία με κήπο). Με απορροφούσε τόσο πολύ αυτή η διαδικασία και χαράς ευαγγέλια έτσι και κατάφερνα να εξημερώσω καμμία είτε με λίγο γάλα είτε με λίγο φαγάκι. Ήμουν πάντα πολύ νευρικό παιδί και η επαφή με τις γάτες ήταν το μόνο που με κάλμαρε. Μεγαλώνοντας και από τα 16 μου ζω με γάτα στο σπίτι. Τα διαστήματα που αναγκάστηκα είτε λόγω σπουδών είτε λόγω συγκυριών να ζήσω μακρυά τους ήταν βασανιστικά. Πάντως όπου κι αν πήγαινα κατάφερνα τους πάντες να υιοθετήσουν γατιά.
Θυμάμαι όταν ήμουν στενοχωρημένη ή έκλαιγα, η Μπλάκυ ερχόταν στην αγκαλιά μου και μου έγλειφε το πρόσωπο. Η ηρεμία που αποπνέουν αυτά τα ζώα είναι βάλσαμο, ειδικά με το άγχος που κυριαρχεί πια στη ζωή μας.
Ακόμα και η Μέλα που εκ πρώτης έδειχνε αδιάφορη, τώρα και λίγο καιρό που καταλαβαίνει ότι κάτι με απασχολεί έντονα και χωρίς να έχει αλλάξει η συμπεριφορα μου, επιδιώκει όλο να είναι στην αγκαλιά μου, έτσι και με δει να κάτσω σε καρέκλα ή καναπέ.
Αναμφίβολα υπάρχει συναίσθημα στην σχέση μας με τη γάτα και μάλιστα αμφίδρομο.
Δεν με εκπλήσσει το γεγονός ότι κάνουν τόσο καλό σε άρρωστους ανθρώπους γιατί ακριβώς η σχέση τους μαζί μας δεν χαρακτηρίζεται από ιδιοτέλεια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.