Ελπιδοφόρες εμπειρίες απο συνανθρώπους μας

[Κατερίνα Χαρισιάδου]

Για την φύση θα συμφωνήσω. (τουλάχιστον στην Ελλάδα) ακόμα είμαστε μακρυά.. . Άλλωστε, όταν κάποιος αδιαφορεί για κάτι που βλέπει κάθε μέρα στα πεζοδρόμια και ζεί με αυτό στην ίδια γειτονιά, είναι αδύνατο να ευαισθητοποιηθεί για κάτι με το οποίο δεν έχει καν άμεση οπτική επαφή ή δεν το έχει δεί ποτέ του (αρκούδες;;; καρχαρίες;;;ελέφαντες;;. Πιστεύω, όμως, πως η σταδιακή προσέγγιση του προβλήματος που είναι μπροστά μας ανοίγει μεγαλύτερες προοπτικές για να "πονέσουμε" κάποτε (ελπίζω πριν να είναι πολύ αργά) και γι' αυτό που ζεί στους ωκεανούς ή στα βουνά, κι ας μην μπορούμε να το αγγίξουμε. Τα κατοικίδια, εκτός από την αγάπη και τις ανεπανάληπτες στιγμές που μας προσφέρουν ως "οικογένεια", μας θυμίζουν έστω και ανεπαίσθητα τον δεσμό μας με το περιβάλλον και μας κάνουν λιγότερο αναίσθητους και τυφλούς σε πράγματα που δεν πέφτουν στην άμεση αντίληψή μας. Από αυτή την οπτική είμαι λιγουλάκι αισιόδοξη. Φυσικά η απόσταση που μας χωρίζει ως είδος από την μέριμνα για το περιβάλλον είναι έτη φωτός μακριά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Επαναφέρω το θέμα για να πρσοσθέσω μια ακόμη μικρή ιστοριούλα.
Χτες περίμενα στο σταθμό Νέος Κόσμος του τραμ και ήρθε μια γατούλα τιγρε, υπολογίζω οτι πρέπει να ήταν περίπου 3-5 μηνών. Δεν ήταν καθόλου φοβισμένη και με άφησε στο άνετο να τη χαιδέυω αρκετή ώρα (όσοι παίρνετε τραμ γνωρίζετε οτι ενίοτε αργεί αρκετά). Σε λίγο με είδε μια γριούλα και άρχισε να μου λέει πόσο αγαπάει κι εκείνη τα ζώα και χαίδευε τη γατούλα. Μετά απο λίγο κι άλλος κόσμος. Δεν υπήρξε ούτε ένας με αρνητική αντίδραση, οι περισσότεροι εκεί φάνηκαν αρκετά εξοικειωμένοι με τα ζώα (ή τουλάχιστον τις γάτες) ή στη χειρότερη, δεν έκαναν τίποτα. Καμία απδοκιμασία όπως ακούμε πότε πότε στο φόρουμ.
Μια κοπέλα είπε οτι ήθελε να την υιοθετήσει αλλά δυστυχώς δεν πήγαινε σπίτι (όπως είπε χαρακτηριστικά "έχω τρέλα με τα ζωάκια").
Εντάξει, κανονικά τέτοια φαινόμενα θα έπρεπε να είναι συνηθισμένα, αλλά δεδομένης της κατάστασης στην Ελλάδα, ήταν μια ευχάριστη έκπληξη

Παρεπιπτόντως τι θα λέγατε να κάνω αυτό το θέμα ξεχωριστή κατηγορία στο φόρουμ, όπως είναι οι Καταγγελίες; Να έιναι δηλαδή το αντίθετο των καταγγελιών; Μήπως είναι πλεονασμός;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Όχι δεν είναι πλεονασμός. Κάθε άλλο! Πρέπει να βγαίνει και η άλλη πλευρά, όπου υπάρχει, και όχι μόνο καταγγελίες...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[RedCat]

Michelle, συμφωνώ. Θα είναι όμορφο να αναφέρουμε τέτοια περιστατικά, ούτε και εγώ το θεωρώ πλεονασμό.
Εχω ζήσει διάφορα περιστατικά τελευταία σε σχέση με τα αδεσποτάκια της Αθήνας. Οπως έχω αναφέρει και σε άλλο ποστ, στη γειτονιά μου, δύσκολα βλέπεις γατούλες να ψάχνουν στα σκουπίδια για τροφή αλλά παρόλαυτα η γειτονιά είναι γεματη απο καλοθρεμμένα γατιά. Επειδή τα περισσότερα σπίτια έχουν πυλωτη, παρατήρησα ότι όλοι αφήνουν λίγη ξηρα τροφη και νεράκι. Επίσης με χαρά είδα ότι στα περισσότερα διαμερίσματα υπάρχουν σκυλάκια (και γατάκια φαντάζομαι αλλά δεν τα βλέπω).
Εχουμε βέβαια ακόμη δρόμο μπροστά μας αλλά καλό είναι να αναφέρουμε και τέτοια περιστατικά για να μην τα θεωρούμε "όλα από χέρι χαμένα"
Καλημέρα σε όλους

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ismini]

Συμφωνώ με τη Νοτα. Καλό ειναι να υπάρχει μια ισσοροπία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sardela]

Για μενα, ο πιο αισιοδοξος και ελπιδοφορος σε τετοια θεματα αβθρωπος ειναι η γιαγια μου. Αγαπαει παρα πολυ τις γατες, τις ταιζει, τις φροντιζει και εκεινες της το ανταποδιδουν. Οταν κατεβαινει στον κηπο μας, ολες τρεχουν να κατσουν μαζι της.
Τριβονται στα ποδια της και γενικοτερα την λατρευουν.
Αλλα οχι μονο στο σπιτι μας, οπου και να παει, ολο και καποια γατα θα βρει. Στην χιο, για παραδειγμα, ταιζουμε πολλες γατες και ολες τις εφερε η γιαγια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[giota]

Εμενα παλι ο πεθερος μου Ουτε να της δη δεν ηθελε Και τωρα ετυχε να κοιμηθη και αγκαλια με τον γατο .Αυτο κι αν δεν ειναι αλλαγη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mimikaki]

εμενα μου αρεσει που μεσα στα χρονια εχω γνωρισει ανθρωπους που λενε οτι δεν τους αρεσουν οι γατες και οτι προτιμουν τον σκυλο κλπ τετοια, και μετα που γνωριζαν τα γατακια μου αλλαζαν γνωμη για τις γατες και τις αγαπουσαν και τις καταλαβαιναν και καποιοι πηραν και γατες ενω δηλωναν σκυλοφιλοι... τελικα ειναι κατι σαν προκαταληψη... χωρις να τις γνωριζουν τις αντιπαθουν η νοιωθουν αδιαφοροι για αυτες.. οταν ομως τις γνωριζουν τρελλαινονται!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

εμενα μου αρεσει που μεσα στα χρονια εχω γνωρισει ανθρωπους που λενε οτι δεν τους αρεσουν οι γατες και οτι προτιμουν τον σκυλο κλπ τετοια, και μετα που γνωριζαν τα γατακια μου αλλαζαν γνωμη για τις γατες και τις αγαπουσαν και τις καταλαβαιναν και καποιοι πηραν και γατες ενω δηλωναν σκυλοφιλοι... τελικα ειναι κατι σαν προκαταληψη... χωρις να τις γνωριζουν τις αντιπαθουν η νοιωθουν αδιαφοροι για αυτες.. οταν ομως τις γνωριζουν τρελλαινονται!!!

Κι εγώ αυτό έπαθα! Για την ακρίβεια το πάθαμε οικογενειακώς! Δεν συμπαθούσαμε ποτέ ιδιαίτερα τις γάτες, αλλά με το Χιόνη έχουμε πάθει ψύχωση οικογενειακώς. Μέχρι που η μητέρα μου τον αφήνει να κοιμάται στο κρεββάτι της εκεί που σιχαινώταν τις γάτες αφάνταστα!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Niki]

Μια φορά στο χωριό μου ξεκινούσαμε μετο αμάξι κι ακου΄γαμε συνεχώς νιαουρίσματα . Κάναμε μόλις 50 μ σταματήσαμε και μέσα στη μηχανή του αμαξιού ήταν ένα γατάκι 1 μηνός ! Τρελάθηκα ! Αν το αμάξι είχε ζεσταθεί πιο πολύ θα πέθαινε ! Το πήραμε και το υιοθέτησε η ξαδέρφη μου . Μετά όμως από λίγες μέρες το πάτησε ένα αμάξι ~!!! Ήταν εξαρχής καταδικασμένο το καημένο να "φύγει" από αμάξι ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mici]

Στην Αμερική ζουν δυο δίδυμοι παιδικοί μου φίλοι. Ο ένας ψυχολόγος και ο άλλος χειρούργος ιατρός. Είναι ψυχούλες σας λεω.
Είχαν βρει κάποτε ένα γατάκι που δεν μπορούσε να περιπατήσει με τα πίσω του ποδιά. Το πήραν στο σπίτι τους, το τάισαν, το καθάρισαν του κάνανε τα εμβόλια. Και ως γιατροί που είναι τα μανάρια μου, τους ήρθε μια φαεινή ιδέα (νομίζω ότι την είχαν ακούσει από κάπου, δεν είμαι σίγουρη) πήγαν έφτιαξαν ένα "καροτσάκι" με μια σανιδά με 3 ρόδες, οι δυο πίσω και μια περιστρεφόμενη στο κέντρο μπροστά, βάλανε και μια ζώνη όπου περνούσε από τα παράλυτα ποδιά και έδενε στην μέση του γάτου. Την έμαθαν να το κινεί. Πέθανε 10 χρόνων ευτυχισμένος γάτος χάρη σε δυο ψυχούλες.
Τους είπα για το forum και θα ήθελαν πολύ να το επισκεφτούν κάποια στιγμή. Έχουν τόσο λίγο χρόνο.
Τώρα έχουν δυο περσικές γατούλες. Μια άσπρη και έναν γκρι-μπλε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mici]

Έχω παρατηρήσει πολλά ζώα στον δρόμο να με πλησιάζουν χωρίς λόγο. Κάθονται δίπλα μου σαν να μου ζητάνε κάτι. Τα χαϊδεύω, τους μιλάω και αν έχω κάτι πάνω μου, φαγώσιμο τους ταΐζω.
Μέχρι και πούλια έχω δει να με πλησιάζουν. Πριν από χρόνια, καθόμουν στην βεράντα και διάβαζα απορροφημένη ένα βιβλίο ήρθε και έκατσε πάνω στο τραπέζι ένας κοκκινολαίμης και με παρακολουθούσε.
Κατεβάζω σιγά - σιγά το βιβλίο και άρχισα να τον κοιτάζω. Δίπλα μου είχα κάτι κουλουράκια με σουσάμι, περνώ ένα και σιγά - σιγά το τρίβω, ανοίγω την παλάμη μου, δειλά - δειλά ανέβηκε και άρχισε να τρωει. Αυτό συνέχισε να έρχεται πάντα την ίδια ώρα.
Ο πατέρας μου είχε πάθει την πλάκα του με αυτό, έτσι μια φόρα που εγώ έλειπα εκτός Αθηνών. Πήγε ο πατέρας μου για να το ταΐσει, δεν εμφανίστηκε. Άρχισε να του σφυρίζει, ήρθε, έφαγε και έφυγε. Έμαθε το σφύριγμα του πατέρα μου και πηγαινοερχόταν όταν το φώναζε. Όταν το είδα τρελάθηκα.
Όταν ήμουν στην Αμερική, ήμουν 3-4 χρόνων. Ζούσαμε στο σπίτι μιας θειας μου που ήταν κοντά σε πάρκο. Ένα πρωινό ήμουν στο καροτσάκι μου στον κήπο και χάζευα. Ξαφνικά ήρθαν κοντά μου 3 σκιουράκια και άρχισαν να τρωνε το μπισκότο μου με μεγάλη άνεση. Το είδε η μαμά μου και τρελάθηκε. Έλεγε η θεια μου ότι δεν πλησιάζουν εύκολα ανθρώπους. Μου έδωσαν κάτι σπασμένα καρύδια και απομακρύνθηκαν για να δουν εάν θα με ξαναπλησιάσουν και έγινε!

Εδώ ένας ξάδελφος μου, στην Καλαμάτα κάποτε είχε φίλιες με μια νυχτεριδούλα. Είχε πέσει μια φορά πάνω στο παρμπρίζ του αυτοκίνητου, την πήρε την γιάτρεψε και την άφησε ελεύθερη μέχρι και σήμερα έρχεται κοντά του τα βράδια και της δίνει μεζεδάκια. Τρελάθηκα όταν το είδα με τα μάτια μου.

Δεν έχω καταλάβει πότε γιατί γίνεται αυτό. Το να σε πλησιάζουν "αγρία" ζώα χωρίς να φοβούνται.

Οι πιο αισιόδοξες ψυχούλες που έχω γνωρίσει είναι αυτοί οι φίλοι μου που σας ανάφερα. Γι αυτό έγιναν γιατροί για να βοηθάνε τον κόσμο ΚΑΙ τα ζώα. Είναι εθελοντές σε καταφύγια ζώων. Βοηθάνε με μεγάλα χρηματικά πόσα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Niki]

Οι γάτες είναι indigo . Καταλαβαίνουν ή πιο σωστά νιώθουν όταν κάποιος τα αγαπά .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Μιας και πλέον έχουμε ολόκληρη κατηγορία γι'αυτό, το θέμα κλειδώνεται. Αν θέλετε να γράψετε κάποια ελπιδοφόρα εμπειρία σας, παρακαλώ ανοίξτε νέο θέμα στην παρούσα κατηγορία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Μιας και πλέον έχουμε ολόκληρη κατηγορία γι'αυτό, το θέμα κλειδώνεται. Αν θέλετε να γράψετε κάποια ελπιδοφόρα εμπειρία σας, παρακαλώ ανοίξτε νέο θέμα στην παρούσα κατηγορία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.