Η επιλογή του χρώματος ήταν τυχαία υπόθεση για σας;

[Ηλίας-77]

Το θυμάμαι σα να 'γινε τώρα. Ήμουν μικρός, παίζαμε στο δρόμο και ξαφνικά μας προσπερνάνε τρέχοντας δύο γατάκια που τα κυνηγούσε ένας σκύλος. Προλαβαίνουν τα μικρά και κρύβονται σε ένα δέντρο.
Κρυμένος πιό ψηλά απο κλαδί σε κλαδί κατεβαίνει καμαρωτός ένας απίστευτος μαύρος τσαμπουκάς γάτος ( με το παιδικό μου μάτι ήταν θηρίο, 7 κιλά σίγουρα ) με ύφος που δε σήκωνε πολλά πολλά - και ούτε κάν να σηκώσει πλάτη και να βγάλει νύχια για καυγά - , ο σκύλος πολύ σοφά εκτίμησε τη σωματική του ακεραιοτητά και έφυγε.

Αυτός ο μαύρος γάτος όπως ξαφνικά εμφανίστηκε έτσι ξαφνικά χάθηκε. Δεν τον είδα ποτέ ξανά, αλλά η εντυπώση που μου έκανε σ'αυτό το μισό λεπτό ήταν καθοριστική και έγινε κρυφό μου όνειρο μιά μέρα ένα τέτοιο περήφανο ζώο να με τιμήσει δειχνοντάς μου εμπιστοσύνη.

Τώρα λοιπόν μετά απο τόσα χρόνια έχοντας ένα μαύρο γάτο δίπλα μου και βλέποντας τις φωτογραφίες απο τις γάτες σας, θαυμάζοντας την ομορφιά τους, γυρίζω, τον κοιτάζω και ξέρω πως αν γυρνούσε λίγο πίσω ο χρόνος και πάλι στο μαύρο θα πόνταρα και πως για όλα φταίει εκείνο το μισό λεπτό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Ηλία μου, πόσο όμορφα γράφεις!!
Ομολογώ ότι πάντα ήθελα κι εγω να αποκτήσω μαύρο γάτο. Πες γιατί υπάρχει μια άλφα προκατάληψη, ή γιατί οι μάγισσες στα παραμύθια είχαν πάντα μαύρους γάτους.. ίσως γιατί μου βγάζουν κάτι το μυστηριώδες οι μαύροι γάτοι! Τελικά με διάλεξε ένα ασπρόμαυρο γατάκι όμως, που δεν αλλάζω με τίποτα στον κόσμο. Γιατί μοιάζει λες και φοράει ασπρες καλτσούλες και με τα ξαφνιασμένα του ματάκια με ταξιδεύει στα καρτούν του Walt Disney...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Claire Rentfield]

Πολυ ωραιο και ενδιαφερον θεμα Ηλια μου.
Στα δικα μου τα γατια, το χρωμα ηταν τελειως τυχαιο, μαζευα οτι εβρισκα μπροστα μου και οτι μου τυχαινε. Ειχα βεβαια και μαυρη γατουλα, οποτε καταλαβαινω απολυτα τι εννοεις, εχουν κατι μαγικο, το τριχωμα τους, τετοιο βελουδο δεν το βρισκεις σε αλλο χρωμα, το περπατημα τους, ακομα και ο τροπος που κοιμουνται, η πλενονται ειναι διαφορετικος.
Σ' εμενα λοιπον το χρωμα ηταν τυχαιο, αυτο ομως που δεν ηταν τυχαιο, ειναι η αγαπη μου για τις γατες, που ξεκιναει απο την εποχη που ημουν ακομη μωρο.
Ημουν περιπου 7 - 8 μηνων. Μεναμε σε μονοκατοικια με αυλη απο τις παληες, που για να πας τουαλετα εβγαινες στην αυλη. Καλοκαιρακι και η μανα μου ηθελε να κανει κατι δουλειες, ενα δωματιο και η κουζινα ηταν το σπιτι, δεν μπορουσε μ' εμενα μεσα να τριγυρναω μπουσουλωντας. Εστρωσε λοιπον στην αυλη μια κουρελου, εβαλε επανω και δυο παιχνιδακια και με εβαλε εκει να παιξω. Καποια στιγμη κοιταει απο το παραθυρο της κουζινας να δει τι κανω και με βλεπει περιτριγυρισμενη απο καμμια δεκαρια γατες, που ειχαν κανει γυρω μου εναν τελειο κυκλο, μη αφηνοντας με να βγω απο αυτον, οπως προσπαθουσα να κανω και αν το εκανα θα επεφτα στο κατω μερος της αυλης και θα χτυπουσα. Η μανα μου τρελλαθηκε, ηταν ετοιμη να τρεξει να με παρει απο κει νομιζοντας πως κινδυνευω, της λεει ομως η θεια μου που μεναμε μαζι, ασε να δουμε τι θα γινει, δεν την πειραζουν. Αυτο που εβλεπαν κρατησε για λιγη ωρα και μετα εγω φαινεται βαρεθηκα να προσπαθω να βγω απο τον κυκλο των γατιων για να εξερευνησω το χωρο και αρχισα να απλωνω τα χερια μου προς τις γατες και εκεινες να τριβονται στα χερια μου. Γατες αδεσποτες, χωρις επαφη με τους ανθρωπους, εκεινη την εποχη πασχιζαν να βρουν τροφη οι ιδιοι οι ανθρωποι, ποσο μαλλον να ταισουν τις γατες.
Οταν μεγαλωσα και μου ανεφεραν αυτη την ιστορια, λυθηκαν πολλες αποριες μου σχετικα με τον ερωτα μου για τις γατες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Τι δυνατές ιστορίες! Η καθεμιά με τον τρόπο της! Τις απόλαυσα!

Για 'μένα,όχι νομίζω δεν είναι κριτήριο. Αν και ίσως θαυμάζω τις μονόχρωμες, γκρι, άσπρες, μαύρες.... Μου αρέσει πολύ αυτο το απόλυτο. Το Μισιρλούδι όταν με βρήκε απλά με έκανε να λιώσω! Χώρια που δεν το διάλεξα, μου το έφεραν έκπληξη! Και ήταν από τα καλύτερα δώρα που έλαβα ποτέ, αδιαμφισβήτητα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.