Η ιστορία της Ουρανίας!

[ρενακι 13]

Μια φορα κι εναν καιρο,μια κρυα και χειμωνιατικη νυχτα,βγηκα εξω να πεταξω τα σκουπιδια,ειμαι και τυπος νυχτερινος,ειχα και το μωρο τοτε πολυ μικρο και τα ξενυχτια ηταν πολυ συνηθισμενα.
καθως πεταξα μια μεγαλη σακουλα με πανες,μωρομαντηλα και επιθεματα στηθους,το τονιζω αυτο γιατι θυλαζα ακομα τη κορη μου,βλεπω ενα μωρο γατακι,μεσα σ ενα σακουλακι απ αυτα που βαζουν τα τροφιμα,το σακουλακι ειχε μια τρυπιτσα,ευτυχως,απο νυχακια?απο κονσερβες πεταγμενες?δε ξερω,παντως το γατακι μεσα ζουσε κανονικα,ισα που ανασαινε.
αχου!!!λεω το καημενο,το περνω σπιτι,τι να κανω?τι να κανω?το καθαρισα με μωρομαντηλα,ηταν παγωμενο,σχεδον νεκρο,οπως ηταν το οινοπνευμα που καθαριζα τον ομφαλιο λωρο της κορης μου,βαζω λιγο στα χερια και το τριβα,αρχισε να ζωντανευει,του φυσηξα στο στομα οσο αερα μπορουσα,κι αρχισε να κλαιει δυνατα!
τρεχω στο μπανιο περνω μια συριγγα,βαζω γαλα απ το στηθος μου και το ταιζω,το ηπιε,λιγο,λιγο,το εβαλα σε μια αδεια γυαλα για ψαρακια κι απο πανω ενα κοματι χαρτονι απο τσιγαρα,που ειχα περασει μια λαμπα ν αναβει να το χει ζεστο,καθε 2 ωρες ταιζα την κορη μου,ταιζα κι εκεινο.
το γατακι μεγαλωσε εγινε μια φουντωτη θυλικια,δε ξερω απο ρατσες,παντως κατι ηταν γιατι ειχε πολυ τριχωμα,την εβγαλα ουρανια,γιατι εγινε σαν θαυμα εξ ουρανου να σωθει,ηταν σχεδον νεκρη.την εχω στειρωσει,και ζει εδω και 10 περιπου χρονια στον κηπο,ηταν πολυ φιλικη,μεχρι που μια μερα της εβαλαν φολα και την προλαβα με ατροπινη,ομως απο τοτε δε καθεται να την ξαναχαιδεψω,τρομαξε!!!!!ειναι το καλαδελφακι της κορης μου,ετσι λενε οταν ενα παιδι πιει το ιδιο γαλα με ενα αλλο,ειναι καλα ερχεται καθε μερα στην αυλη και τρωει,μου κλεινει τα ματακια,ριχνει και καναν υπνο και φευγει!!
ετσι απλα!!!!!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[θρυαλλίδα]

αχ μωρε το καημενο!ελπιζω να ξεπερασει το φοβο του και να σας πλησιασει ξανα!πολυ συγκινητικη ιστορια!ευχομαι αλλο κακο να μη βριει την ουρανια.(η ουρανια ειναι αυτη στο αβαταρ που εχεις?)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ρενακι 13]

οχι αυτος ειναι ο πατσινο,αλλη μερα θα γραψω και τη δικη του ιστορια,ειναι πιο γερος απ ολους 13 χρονων,αυτος ειναι ο ερωτας μου,ο μεγαλος μου γιος,δε κανει χωρις εμενα κι εγω χωρις αυτον!!!!
η ουρανια,φοβηθηκε παρα πολυ εκεινη τη μερα και ενω ειχε φαει τη φολα και ετρεχαν απ το στομα της πρασινα υγρα και ξεψυχαγε την κυνηγουσα κι εγω να της κανω ενεση,με πηρε απο φοβο,ομως δε πειραζει,την καταλαβαινω,δε περασε και λιγα στη ζωη της.εχει κανει αρκετα παιδακια πριν την στειρωσω,που ολα δωθηκαν ευτυχως για υιοθεσια γιατι ηταν μακρυτριχα σα τη μανα τους!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[irinachou]

τι συγκινητικη ιστορια!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[γεωργια33]

πραγματι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ρενακι 13]

καλο παραδεισο ουρανια!!!!δεν την ειδα,μου το ειπε η γυναικα που την κρατουσε στην διπλανη μας αυλη,μου ειπε οτι πεθανε απο γεραματα,βασικα ηταν 10 χρονων ακριβως,σαν τη κορη μου,σε λιγες μερες εχει γενεθλια.πολλες φορες ερχονταν και μου κανε επισκεψη στην αυλη μου κι ετρωγε,ειχα μερες να τη δω,με τα δικα μου γατουνια,δε προλαβαινα ν ασχοληθω και με της γειτονιας τις γατουλες,ομως η ουρανιτσα με πονεσε,το αγαπουσα αυτο το γατουλι!ηταν ενα φοβισμενο πλασμα,ομορφη γατα,απο εκεινες που θα ηταν για καναπε και για κρεβατακι,η ζωη ομως τα εφερε αλλιως κι εζησε σαν αλητογατα,αλλα ειχε παντα την αγαπη τη δικη μου και της γειτονισσας,ελαφρο να ναι το χωματακι σου ψυχουλα μου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.