Η καλύτερη στιγμή... Εγώ και η γάτα μου

μαγισσα · 17-12-07

Η καλύτερη στιγμή με την γάτα που έχω τώρα δεν έχει έρθει ακόμη. Πιστεύω πως είναι ακόμη μικρούλα(μόλις δυόμισι μηνών) και πως έχουμε καιρό να ζήσουμε πράγματα μαζί. Με την προηγούμενη γάτα μου ήταν η μέρα που γέννησε για πρώτη φορά. Η αγάπη και η εμπιστοσύνη που μοιραστήκαμε εκείνη την ημέρα είναι δύο πράγματα που θα μου μείνουν αξέχαστα σε σχέση με τις γάτες... Εσείς;

RedCat · 17-12-07

Η καλύτερη στιγμή με τον Τσε είναι όταν ξαπλώνω για ύπνο και μετά από λίγο έρχεται και ξαπλώνει δίπλα μου με το κεφαλάκι του στο μαξιλάρι μου/μας. Είναι η στιγμή που με ξεκουράζει από όλο το "βάρος" της ημέρας, καθώς με κοιτάζει στα μάτια μέχρι να αποκοιμηθώ ή να αποκοιμηθεί εκείνος...τότε ξέρω ότι όλα είναι καλά και χαλαρώνω και εγώ....η καλύτερη μπόνους στιγμή, ήταν την ημέρα της στείρωσής του, που ο κακομοίρης μετά την επέμβαση δεν εβρισκε καμμια θεση να τον βολεύει, δοκίμασε λοιπον την αγκαλιά μου ενώ καθόμουν στην πολυθρόνα....έκανε αρκετή ώρα και συγκινητική προσπάθεια να βολευτεί και θεωρώ ότι ήταν μια από τις καταδικές μας στιγμές...
Με την Μαφαλντίν, αρχίζουν τώρα οι αγαπες μας. Είναι τώρα 9 μηνών και κοριτσάκι, συνεπώς πιο απόμακρη...μια από τις τελευταίες μας συνήθειες είναι όταν δεν είμαι στο δωμάτιο ή με χάνει ξαφνικά να κάνει ένα ερωτηματικό "μιαού" με λίγο παραπονάκι στο τέλος καθώς και το πρωι μόλις σηκώνομαι να τρίβεται γουργουρίζοντας στα πόδια μου για "καλημέρα"

aretha · 17-12-07

Τι ωραίο θέμα!! :up:

Την καλύτερη στιγμή με την Αρήθα μου την έχω περιγράψει εδώ. Ήταν αρρωστούλα και την ταλαιπωρούσα πολύ με τα φάρμακά της και εκείνη, αντί να μου κρατήσει κακία όπως περίμενα, ήρθε και μου έκανε αγκαλίτσες και χαδάκια (πράγμα ούτως ή άλλως σπάνιο γι' αυτήν). :greycat: :inlove:

Ο Πορδολέων είναι έτσι κι αλλιώς πολύ χαδιάρης, οπότε η "σπέσιαλ" στιγμή μας δεν περιλαμβάνει γλύκες... Μάλλον είναι όταν τον πήγα στο γιατρό, την μέρα που τον πρωτοβρήκα, άρρωστο και στα μαύρα του τα χάλια. Είχε υποθερμία από την αδυναμία και, όταν ο Αίλουρος τον ψέκασε με frontline, τον έπιασε τον καημένο ένα απίστευτο τρέμουλο (εν μέσω καύσωνος). Τον πήρα αγκαλιά, τυλιγμένο μέσα σε χαρτιά για να ζεσταθεί, κι αυτός προσπαθούσε να στριμωχτεί πάνω μου όσο πιο πολύ γινόταν για να ζεσταθεί. Και ήταν τόσος δα, μια χούφτα όλος κι όλος... :baby:

τανια13273 · 17-12-07

η καλυτερη στιγμη της ζωης μου με τις γατες ηταν οταν περσι το καλοκαιρι στο σπιτι μας στη χαλκιδικη μια νεαρη γατουλα που εγινε μελοσ της οικογενειασ μας μας χτυπισε ενα μεσημερι κυριολεκτικα την πορτα ζητωντας βοηθεια γιατι την ειχαν πισει οι πονοι.γεννησε στα χερια μου και δεν θα το ξεχασω ποτε

τανια13273 · 17-12-07

φιλη μαγγισα ευχαριστω για το καλοσορισμα χαιρομαι πολυ που εκανα μια νεα φιλη επειδη ειμαι απειρη στη χρηση του υπολογυστη ζητω συγνομη για τυχονλαθη

μελινάκι · 17-12-07

Λοιπον... η καλυτερη στιγμη δικη μου και του εντυ ειναι... :greycat::greycat::greycat:
...τοτε που τον βρηκα πεταμενο στο πορτ παγκαζ ενος παλιου, σακατεμενου αυτοκινητου. Βγηκε η μαμα και με φωναζε υστερικα κι επρεπε να φυγω, κι αυτο το μαυρο παταβουρακι αρχισε να τρεχει πισω μου νιαουριζοντας σα να φωναζει:΄΄Ει! περιμενε! που πας! περιμενε κι εμενα!΄΄ δεν αντεχα να τον ακουω, γυρισα και τον πηρα στα χερια μου μονο τοτε σταματησε αισθανθηκε σιγουρια στην αγκαλια μου... :rolleyes:

μαγισσα · 17-12-07

Αρχική Δημοσίευση από μελινάκι:
Λοιπον... η καλυτερη στιγμη δικη μου και του εντυ ειναι... :greycat::greycat::greycat:
...τοτε που τον βρηκα πεταμενο στο πορτ παγκαζ ενος παλιου, σακατεμενου αυτοκινητου. Βγηκε η μαμα και με φωναζε υστερικα κι επρεπε να φυγω, κι αυτο το μαυρο παταβουρακι αρχισε να τρεχει πισω μου νιαουριζοντας σα να φωναζει:΄΄Ει! περιμενε! που πας! περιμενε κι εμενα!΄΄ δεν αντεχα να τον ακουω, γυρισα και τον πηρα στα χερια μου μονο τοτε σταματησε αισθανθηκε σιγουρια στην αγκαλια μου...

Αχ! Μελινάκι μου έτσι βρήκα και εγώ την Κλειώ μου ήταν έξω από το μαγαζί και έκλαιγε τόσο πού δεν είχε άλλη φωνή και έκανε μόνο την κίνηση στο στόμα της και όταν την πήρα αγκαλιά σταμάτησε να κλαιει και χώθηκε μέσα στο μπουφαν μου είναι απίστευτο αυτά τα αδεσποτάκια τι ένστικτο έχουν και πως μπορούν να σε κάνουν να λιώσεις μπροστά τους με την μία, αλλά σαν την εμπειρία που είχα όταν γέννησε ή πρώτη μου γάτα δεν μομίζω ότι θα ξανανιώσω........ήταν απίστευτο ήρθε και μου τράβηξε την κουβέρτα και με ξυπνησε στις 7 η ώρα το πρωί νιαουρίζοντας και κάθε φορά που πήγαινα να φύγω έκλαιγε σαν να μην μπορούσε να μείνει μόνη της ήταν συγκλονιστικό.

yasmin1gr · 17-12-07

Για μενα οι καλύτερες στιγμές είναι:

α. οταν ενα γατακι με βρισκει η το βρισκω, ειναι σε κακο χαλι και με κοιταει με πελωρια ματια αλλα αποφασιζει να με εμπιστευτει.
β. Οταν εχω καταφερει να του βρω καλο σπιτι και φευγω με ενα συναισθημα οτι επιτελους ταχτοποιηθηκε και θα ειναι χαρουμενο.

Με τα δικα μου η καλυτερη στιγμη ειναι οταν τα αισθανομαι ευχτυχισμενα και χαρουμενα για παραδειγμα οταν παιζουμε, πραγμα σπανιο απο τοτε που εγκατασταθηκε ο μεγας χιτλερ , η καλυψω- τρελοκοτσιδου.Μια αλλη καλυτερη στιγμη ειναι οταν καταλαβαινω οτι οσο δυσκολα κι αν τα παιρνανε με τοσα γατακια φιλοξενουμενα δεν θελουν να φυγουν, ουτε απο μπαλκονια ουτε απο πορτες. Ετσι για χριστουγεννιατικο δωρο αποφασισα να μην ξαναπαρω φιλοξενουμενα για καποιο διαστημα μετα την καλυψω για να ειναι αυτα πιο ηρεμα.

μαγισσα · 17-12-07

Ναι μωρέ δώστους το bonus της αποκλιστικότητας το αξίζουν τα καημένα...
να είσαι καλά κοπέλα μου και καλές γιορτές, σε σένα και τα γατάκια σου.....

yasmin1gr · 17-12-07

Κι εγω ετσι λεω αλλωστε τοσο καλα που φανηκαν χρειαζεται και λιγη ξεκουραση πια.. την αξιζουν. Να σαι καλα σε ευχαριστουμε και οι .. ποσοι ειμαστε...?

Άστριντ · 17-12-07

Η πιο ωραία στιγμή με την πρώτη μου γάτα Νίκη ήταν ένα βράδυ όταν φοβόταν τόσο πολύ την καταιγίδα που ήρθε στο κρεβάτι μου κάτω από το πάπλωμα, και ξάπλωσε τρομαγμένη στο στήθος μου. Με το ένα χέρι χάιδευα το κεφαλάκι της, με το άλλο το ακίνητο κορμί της. Με συγκίνησε η απόλυτη εμπιστοσύνη της ότι εγώ θα την έδινα προστασία. Με τις δυο καρδιές μας ακριβώς η μια πάνω στην άλλη, ήταν μια στιγμή γεμάτη αγάπη.

jasmine · 17-12-07

Κοίτα φίλη Μάγισσα και η δική μου καλύτερη στιγμή με την σπιτόγατά μου δεν έχει έρθει και σε λίγο θα γίνει 11 χρονών. Δεν είναι θέμα ηλικίας, αλλά ιδιοσυγκρασίας. Αντίθετα με όοοολα τα αδέσποτα που φρόντιζα είχα πάντα μια άλλη σχέση πιο ισχυρή, πιο δεμένη πιο...πιο...πιο....Η χαζούλα η δική μου ίσως επειδή ήταν από σπίτι όταν μου ήρθε δεν είχε ιδιαίτερες ανάγκες. Δεν με κοίταξε ποτέ στα μάτια να νιαουρίσει και νιαουρίζει μόνο όταν πεινάει η γουρούνα. Παλιά με ξυπνούσε από τα χαράματα.
Τί να πω αναμένω, άβυσσος η ψυχή της. Ας πω πως ακόμα δεν έχει έρθει αυτή η στιγμή και την περιμένω με χαρά!!!

μαγισσα · 17-12-07

Αρχική Δημοσίευση από Άστριντ:
Η πιο ωραία στιγμή με την πρώτη μου γάτα Νίκη ήταν ένα βράδυ όταν φοβόταν τόσο πολύ την καταιγίδα που ήρθε στο κρεβάτι μου κάτω από το πάπλωμα, και ξάπλωσε τρομαγμένη στο στήθος μου. Με το ένα χέρι χάιδευα το κεφαλάκι της, με το άλλο το ακίνητο κορμί της. Με συγκίνησε η απόλυτη εμπιστοσύνη της ότι εγώ θα την έδινα προστασία. Με τις δυο καρδιές μας ακριβώς η μια πάνω στην άλλη, ήταν μια στιγμή γεμάτη αγάπη.

Αχ! ναι τι υπέροχο είναι όταν το κάνουν αυτό σε λιώνουν σαν παγωτο το καλοκαίρι...είναι απίστευτα αυτά τα γατούλια μας να για αυτό μας έχουν πάρει τα μυαλά.... :up:

ΑΝΝΑ · 18-12-07

yasmine σε καταλαβαινω απολυτα.Η μαμα του Μινωακου μου που εχω τωρα ηταν ακριβως σαν τη δικια σου.Παρολο που την ειχα σωσει απο νεογεννητη και τη μεγαλωσα ουτε γουργουρες εκανε ουτε αγκαλιες ουτε χαδια τιποτα...Μονο κοιμοταν διπλα μας...Ειναι κριμα να αγαπας καποιο ζωακι+αυτο να μη σου δειχνει την τρυφεροτητα που δειχνουν τα υπολοιπα.
Ευτυχως ο Μινωαας αν και παιδι της ειναι ακριβως το αντιθετο.
Μια απο τις καλυτερες στιγμες μας που καταλαβα ποσο με αγαπαει ηταν μια φορα στον κτηνιατρο που τον ειχαμε στο τραπεζι και τον εξεταζαμε +ηταν 3 ατομα γυρω γυρω εγω και ο αραβ/κος μου και μολις τον αφησε ο γιατρος ηρθε τρεχοντας και πηδηξε στην αγκαλια μου...Ελιωσα.......Κατα τ αλλα καθε φορα που ερχεται μου τριβεται στη μουρη και κοιμαται επανω μου,καθε βραδυ που κοιμαται στα μαλλια μου και καθε μεσημερι που γυριζω και μου κανει κωλοτουμπες...

μαγισσα · 19-12-07

Αρχική Δημοσίευση από jasmine:
Κοίτα φίλη Μάγισσα και η δική μου καλύτερη στιγμή με την σπιτόγατά μου δεν έχει έρθει και σε λίγο θα γίνει 11 χρονών. Δεν είναι θέμα ηλικίας, αλλά ιδιοσυγκρασίας. Αντίθετα με όοοολα τα αδέσποτα που φρόντιζα είχα πάντα μια άλλη σχέση πιο ισχυρή, πιο δεμένη πιο...πιο...πιο....Η χαζούλα η δική μου ίσως επειδή ήταν από σπίτι όταν μου ήρθε δεν είχε ιδιαίτερες ανάγκες. Δεν με κοίταξε ποτέ στα μάτια να νιαουρίσει και νιαουρίζει μόνο όταν πεινάει η γουρούνα. Παλιά με ξυπνούσε από τα χαράματα.
Τί να πω αναμένω, άβυσσος η ψυχή της. Ας πω πως ακόμα δεν έχει έρθει αυτή η στιγμή και την περιμένω με χαρά!!!

Εμένα δεν μπορώ να πω το μωρό μου μολίς ξυπνάω και με βλέπει με την ροζ μου ρόμπα περιμένη να πάρω τον καφέ μου να κάτσω και να έρθει πάνω μου να βρεί μία γωνία από το ύφασμα και να αρχίσει να θυλάζει. Δεν μπορώ εκείνη την ώρα τρελένομαι είναι το κάτι άλλο.

julia · 19-12-07

Εμένα είναι πάρα πολλές οι στιγμές που έχω βρεί - σώσει - και υιοθετήσει κάποιο μικρό αβοήθητο πλασματάκι..... :up:

Η στιγμή όμως που μου έχει μείνει αξέχαστη είναι όταν στα 11 μου ήθρε η Χιονάτη και με τραβαγε απο τα παντζάκια.... στον κήπο... ΄μέσα στην Μπανανιά που είχαμε τοτε και μου έδειξε τα 4 νεογέννητά της!!!!!! Μόνο εμένα άφηνε να πλησιάζω!!! :up:

Δεν είχα ξαναδεί μικρά.... Φυσικά δεν ξεκόλλαγα απο την Μπανανιά.. για εβδομάδες!!!!! Μεγαλώσαμε μαζί!!!! Και απο τότε έχουμε τα παιδιά, των παιδιών ώ παιδιά της!!!!!

Με ΜΙΑ διαφορά,
ότι τα επόμενα μωρά ξεγεννήθηκαν σε κρεβάτια, ντουλάπια, χαλιά κλπ..... :redface:

LIFE · 20-12-07

Η πιο ομορφη και ''δυνατη''στιγμη ηταν οταν πρωτοκαταλαβα οτι με βλεπει η Μαιρη..
Την κρατουσα και την ταιζα οταν αρχισε να γυρναει το κεφαλακι της σε καποιες κινησεις μου,ωσπου γυρισε και με κοιταξε στα ματια..ηταν η πιο τρυφερη μας στιγμη

Mia_m · 20-12-07

Τι να πρωτοπώ σε αυτό το θέμα, 10 χρόνια είμαι με την ψιψι,η μισή μου ζωή!!! Το πιο όμορφο όμως είναι να γυρνάω από σχολή,αφού έχω τραβήξει τα πάντα μέσα στα @Υ$@λεοφορεία τους,έχω φάει το ψοφόκρυο στη δουλειά, μπαίνω στο σπίτι και η γατούλα μου είναι πίσω απ' την πόρτα και μόλις με βλέπει αρχίζει τις αγάπες της και να μου μιλάει!!! Τότε ξέρω ότι είμαι στο σπίτι και έρχετε η ηρεμία πλέον :happy:

drusilia · 21-12-07

Αρχική Δημοσίευση από Mia_m:
Τι να πρωτοπώ σε αυτό το θέμα, 10 χρόνια είμαι με την ψιψι,η μισή μου ζωή!!! Το πιο όμορφο όμως είναι να γυρνάω από σχολή,αφού έχω τραβήξει τα πάντα μέσα στα @Υ$@λεοφορεία τους,έχω φάει το ψοφόκρυο στη δουλειά, μπαίνω στο σπίτι και η γατούλα μου είναι πίσω απ' την πόρτα και μόλις με βλέπει αρχίζει τις αγάπες της και να μου μιλάει!!! Τότε ξέρω ότι είμαι στο σπίτι και έρχετε η ηρεμία πλέον

Αχ, πολύ ωραίο αυτο Μια, συμφωνώ απολύτως, ειναι κι αυτή μια αγαπημένη μου στιγμή καθημερινή με τον Ραουλινο! Που γυρνάω σπίτι και με υποδέχεται στην πόρτα ανάσκελα!!

ΒΙΚΗ · 21-12-07

η καλυτερη στιγμη με τον γατουλη ηταν οταν πεθανε ενα πολυ κοντινο μου ατομο και εκλαιγε συνεχεια,δεν ειχε φυγει απο την αγκαλια μου,σηκωνομουν να πιω νερο με ακολουθουσε ξανα ανεβαινε στην αγκαλια μου και απλα καθοταν.με την ταρταρουγα μου η καλυτερη μασ στιγμη ηταν οτι ειχε κανει στειρωση και ειχε να φαει μια εβδομαδα,και η πρωτη φορα που βρηκε απο το καταφυγιο της την βρηκα μεσα στο ντουλαπι να τρωει λαιμαργα απο την σακουλα του φαγητου της,,,πολυ γελιο!!

Η καλύτερη στιγμή... Εγώ και η γάτα μου

Διάσημο μέλος

Διάσημο μέλος

Περιβόητο μέλος

Νεοφερμένο μέλος

Νεοφερμένο μέλος

Πολύ δραστήριο μέλος

Διάσημο μέλος

Περιβόητο μέλος

Διάσημο μέλος

Περιβόητο μέλος

Εκκολαπτόμενο μέλος

Δραστήριο μέλος

Διάσημο μέλος

Εκκολαπτόμενο μέλος

Διάσημο μέλος

Διακεκριμένο μέλος

Πολύ δραστήριο μέλος

Πολύ δραστήριο μέλος

Διάσημο μέλος

Νεοφερμένο μέλος