Η οικογένειά μας μεγάλωσε

[Μυρτω4038]

Την τελευταια φορα που πηγαιναμε στο χωριο βρηκαμε να διασχιζει τον δρομο μια χελωνα.Απο καιρο θελαμε μια χελωνα στο οικοπεδο και ετσι την πηραμε μαζι μας.Ειναι μεγαλουτσικη, δεν γνωριζω το φυλο της και της εδωσα το ουδετερο ονομα Kuba.Δυο μερες τωρα που την εχουμε την ειδα λιγες φορες να κοβει βολτες στο οικοπεδο, τις περισσοτερες φορες μαλλον κοιμαται κατω απο εναν σωρο απο κομμενο γκαζον.Μου ειπαν οτι δεν χρειαζεται να τις βαλω χωριστα νερακι γιατι το παιρνει απο την πρασιναδα που τρωει.Οσοι γνωριζεται κατι για τα πολυ συμπαθη αυτα ζωακια δωστε μου τις συμβουλες σας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΓΙΟΥΛΗ]

Την τελευταια φορα που πηγαιναμε στο χωριο βρηκαμε να διασχιζει τον δρομο μια χελωνα.Απο καιρο θελαμε μια χελωνα στο οικοπεδο και ετσι την πηραμε μαζι μας.Ειναι μεγαλουτσικη, δεν γνωριζω το φυλο της και της εδωσα το ουδετερο ονομα Kuba.Δυο μερες τωρα που την εχουμε την ειδα λιγες φορες να κοβει βολτες στο οικοπεδο, τις περισσοτερες φορες μαλλον κοιμαται κατω απο εναν σωρο απο κομμενο γκαζον.Μου ειπαν οτι δεν χρειαζεται να τις βαλω χωριστα νερακι γιατι το παιρνει απο την πρασιναδα που τρωει.Οσοι γνωριζεται κατι για τα πολυ συμπαθη αυτα ζωακια δωστε μου τις συμβουλες σας.

Τη δικιά μας την ταίζαμε ζωχό που τους αρέσει πολύ όπως και το αγγουράκι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AGGELIKI]

ειχα πολλα χρονια χελωνες αλλα εμαθα απο το εκπαζ οτι δεν πρεπει να ειναι σε αιχμαλωσια γιατι δεν τρεφονται σωστα,η μια μαλιστα μου ειχε αρρωστησει και μετα απο αυτο τις πηγα σην αιγινα οπου αφου θα τις εξεταζανε θα τις αφηνανε σε καταλληλα σημεια.

οσο αφορα την διατροφη,πρεπει να τρωνε μεγαλη ποικιλια χορτων.θα βρω το site και θα το βαλω αλλα καλυτερα θα ηταν να την αφηνες ελευθερη σε βουνο.

το μαρουλι απαγορευεται και ας το τρωνε

Χρειάζονται ζεστό κλίμα , γι' αυτό ζουν μόνο στην ηλιόλουστη Μεσόγειο και κυρίως σε χαμηλό υψόμετρο. Κάνουν καθημερινά αρκετές ώρες ηλιοθεραπεία, γιατί η ακτινοβολία και η ζεστασιά του ήλιου είναι απολύτως απαραίτητες για τις χελώνες, ώστε να διατηρούνται υγιείς. Το ίδιο αναγκαία είναι και η σκιά στην οποία αποτραβιούνται (συνήθως κάτω από θάμνους) όταν νοιώθουν την ανάγκη. Ξεχειμωνιάζουν ναρκωμένες σε προφυλαγμένα μέρη κάτω από πέτρες ή θάμνους (συνήθως σκάβουν μέσα στο έδαφος). Την περίοδο αυτή ζουν από τα αποθέματα λίπους και νερού που έχουν συγκεντρώσει, τρώγοντας μεγάλες ποσότητες χλόης και αγριόχορτων κατά την περίοδο που είναι δραστήριες.
Τρέφονται κυρίως με φυτά και άνθη, λιγότερο με φρούτα , και σπανιότερα με ασπόνδυλα. Άγρια χόρτα όπως τριφύλλια, αγριοράδικα, ζοχοί, βρούβες, αμπελόφυλλα, μολόχες κλπ. αποτελούν το 90% της διατροφής τους. Άμα βρουν νερό πίνουν πολύ. Γεννούν άσπρα στρογγυλά αβγά σε τρύπα που σκάβουν στο χώμα. Μόλις εκκολαφθούν, τα χελωνάκια είναι ικανά να επιβιώσουν μόνα τους.

ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ
Από τις πυρκαγιές δύσκολα θα γλιτώσουν.
Από τα αυτοκίνητα θα σκοτωθούν περισσότερες απ' όσες εξαιτίας των φυσικών εχθρών τους.
Από φυτοφάρμακα, ψεκασμούς, αγροτικά μηχανήματα θα σκοτωθούν αρκετές.
Από ορισμένους ανθρώπους θα φαγωθούν, περιστασιακά, αρκετές χελώνες.
Από πάρα πολλούς ανθρώπους θα αφαιρεθούν χελώνες από το φυσικό τους περιβάλλον για να κρατηθούν ως κατοικίδια. Συνήθως τις αναγκάζουν να ζήσουν σε ακατάλληλους κήπους, ακόμα και σε βεράντες ή γλάστρες. Θα ζήσουν έτσι αρκετό καιρό σε βασανιστική σκλαβιά, για να πεθάνουν πολύ πιο σύντομα από όσο αν ζούσαν στη φύση.
Στην αιχμαλωσία οι χελώνες που κρατούνται ως "κατοικίδια" κινδυνεύουν από ατυχήματα. Τα πιο συνηθισμένα είναι: Τραυματισμοί από εργαλεία κηπουρικής, δαγκώματα από σκύλους, τις περισσότερες φορές θανάσιμοι. Πτώσεις από βεράντες, δηλητηρίαση από εντομοκτόνα, βερνίκια, μπογιές κλπ.
Οι αρσενικές στεριανές χελώνες που ζουν περιορισμένες σε κήπους γίνονται αεικίνητες και ιδιαίτερα επιθετικές. Θηλυκές οι οποίες δαγκώνονται από αρσενικές που βρίσκονται στον ίδιο χώρο, τραυματίζονται επικίνδυνα στα πόδια, στο κεφάλι, στο λαιμό και στην ουρά και χρειάζονται άμεση φροντίδα. Το ίδιο ισχύει και για τους αρσενικούς που δαγκώνονται μεταξύ τους.
Πληθώρα ασθενειών και προβλημάτων υγείας παρουσιάζονται στις χελώνες που ζουν στην αιχμαλωσία και οφείλονται στις λάθος συνθήκες διαβίωσης και στην ακατάλληλη ή ελλιπή διατροφή.
Στις κατοικημένες περιοχές η μεγαλύτερη απειλή για τις στεριανές χελώνες είναι η διατήρησή τους ως "κατοικίδια" και η αντίληψη ότι έτσι τις προστατεύουμε.

ΠΩΣ ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΦΥΛΟ
Υπάρχουν διάφορα εξωτερικά ανατομικά χαρακτηριστικά από τα οποία ξεχωρίζουμε το φύλο της στεριανής χελώνας. Τα σημαντικότερα είναι το σχήμα της ουράς και του καβουκιού. Στην αρσενική, το πλάστρον (το κάτω μέρος του καβουκιού) είναι ελαφρώς κοίλο. Εξαίρεση αποτελεί η Μεσογειακή χελώνα της οποίας το πλάστρον είναι επίπεδο. Η ουρά και στα 3 είδη είναι αρκετά μακριά και όταν η χελώνα περπατά την κρατά μαζεμένη στο πλάι.
Στη θηλυκή χελώνα το πλάστρον είναι επίπεδο και στα 3 είδη. Η ουρά είναι κοντή και χοντρή.
Τα παραπάνω χαρακτηριστικά αρχίζουν να διαμορφώνονται στην περίοδο της εφηβείας, δηλαδή σε άτομα άνω των 5-7 ετών.

ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ
· Αν βρούμε ένα χελωνάκι στην εξοχή ας μην το πάρουμε σπίτι.
· Αν οδηγούμε αυτοκίνητο ας προσέχουμε να μην πατάμε τις χελώνες.
· Στην εξοχή, αν βρούμε χελώνα στην άσφαλτο, ας τη μεταφέρουμε μακριά από το δρόμο.
· Αν φάμε στην εξοχή ας μαζέψουμε τα σκουπίδια μας, ιδιαίτερα τις πλαστικές συσκευασίες. Οι χελώνες κινδυνεύουν αν τις φάνε ή αν παγιδευτούν μέσα σε αυτές.
· Αν βρούμε μια χελώνα μέσα στην πόλη ας μην την εγκαταλείψουμε σε πάρκο ή πλατεία.
· Αν βρούμε μια τραυματισμένη χελώνα ας τη μαζέψουμε και ας απευθυνθούμε στον αρμόδιο φορέα ή στον ειδικό που θα αναλάβει την περίθαλψή της. μια χελώνα, έστω και ελαφρά τραυματισμένη, πρέπει να θεωρείται επείγον περιστατικό. Πολλές χελώνες χρειάστηκε να ακρωτηριαστούν ή δεν επιβίωσαν του τραυματισμού τους, γιατί υπήρξε καθυστέρηση στην περίθαλψή τους από κτηνίατρο ειδικευμένο στις χελώνες.
· Ας μην αγοράζουμε προϊόντα που η πρώτη ύλη τους προέρχεται από χελώνες.
· Ας μην ξεχνάμε ότι τα τελευταία χρόνια οι στεριανές χελώνες έχουν μειωθεί πολύ.

ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ

· Μαζέψτε την τραυματισμένη χελώνα απαλά και προσεκτικά. Αν έχει σπασμένο καβούκι, μπορεί να έχει σπάσει και στο κάτω μέρος του καβουκιού της.
· ΠΡΟΣΟΧΗ ! Μην προσπαθήσετε να καθαρίσετε την πληγή, μη δώσετε κανένα απολύτως φάρμακο. Μην προσπαθήσετε να δώσετε φαγητό ή νερό.
· Καλύψτε καλά όλες τις πληγές με γάζα ή καθαρό πανί.
· Βρείτε ένα καθαρό, ευρύχωρο χαρτόκουτο. Κολλήστε καλά, με πολλή αυτοκόλλητη ταινία για δέματα, τον πάτο του κουτιού. Ανοίξτε μικρές τρύπες γύρω-γύρω. Στρώστε πολλές εφημερίδες στον πάτο του κουτιού. (Οι χελώνες κατά τη μεταφορά συνήθως ουρούν από φόβο. Το κουτί μπορεί να μαλακώσει και να καταστραφεί.)
· Τοποθετήστε τη χελώνα μέσα στο χαρτόκουτο και διατηρήστε τη σε εσωτερικό ζεστό χώρο.
· ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΕΚΠΑΖ,
ΤΗΛ: 22970-31338, 2310-724969, 6973-318845


Οι πρώτες βοήθειες, ενώ φαίνονται απλές οδηγίες, είναι πάρα πολύ σημαντικές για την επιβίωση της χελώνας τις κρίσιμες αυτές στιγμές. Ειδικευμένος στα ερπετά κτηνίατρος θα αναλάβει τη θεραπεία της, που συνήθως διαρκεί αρκετούς μήνες.

Κείμενο: Κατερίνα Χρυσού

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AGGELIKI]

Αφορμή γι� αυτό το κείμενο έγινε ο μεγάλος αριθμός τηλεφωνημάτων που κατακλύζουν το ΕΚΠΑΖ αυτή την περίοδο. Κύριο θέμα τα μικρά χελωνάκια που αρχίζουν να εκκολάπτονται μέσα στον Αύγουστο έως και τον Οκτώβριο.

Συνήθως μέχρι και το Νοέμβρη μπορεί κανείς να βρεί νεογέννητα χελωνάκια μέσα στην πόλη σε εντελώς απίθανα και παράλληλα επικίνδυνα μέρη. Έχουν βρεθεί να διασχίζουν δρόμους, όσο και αν φαίνεται απίθανο, μέσα σε πλατείες, πίσω από τη ρόδα σταθμευμένου αυτοκινήτου, έχουν σωθεί από τα δόντια γάτας και σκύλου.

Αυτοί όμως οι λιλιπούτειοι εξερευνητές δεν είναι φρόνιμο να καταλήξουν σε μια γλάστρα ή ζαρντινιέρα, όσα χαριτωμένοι κι αν είναι. Η θέση τους είναι στον κατάλληλα βιότοπο.
Αυτό ακριβώς κάνει και το ΕΚΠΑΖ. Προσφέρει την απαραίτητη φροντίδα και ότι άλλο χρειάζεται στα νεογέννητα και την κατάλληλη εποχή τα απελευθερώνει σε βιότοπους , όπου θα μπορέσουν να επιβιώσουν.

Υπάρχει η πεποίθηση ότι είναι εύκολη υπόθεση να συντηρηθούν χελώνες σε κήπο. Η πραγματικότητα, όμως, είναι άλλη και ειδικά όταν πρόκειται για μωρά χελωνάκια. Οι χελώνες έχουν διαφορετικές ανάγκες σε σχέση με άλλα ζώα που συνηθίζεται να συντηρούνται ως κατοικίδια, οι χελώνες δεν είναι κατοικίδια ζώα, αλλά πολύ σημαντικές και απολύτως απαραίτητες για την επιβίωσή τους.

Εκτός από τον παράγοντα διατροφή που είναι πάρα πολύ σημαντικός και τον παράγοντα ασφάλεια, η παροχή κατάλληλου χώρου είναι εξίσου σημαντική για την επιβίωση των χελωνών, μωρών και ενηλίκων.

Οι χελώνες είναι ερπετά και χρειάζονται την ηλιακή θερμότητα και ακτινοβολία για να δραστηριοποιηθούν. Είναι, όμως και αναγκασμένες να αποσύρονται σε ημισκιερά ή τελείως σκιερά σημεία για ν� αποφύγουν την υπερθέρμανση.
Λόγω αυτών των αναγκών εκμεταλλεύονται τα μικροκλίματα που τους προσφέρει το φυσικό περιβάλλον, ώστε να διατηρούν τη θερμοκρασία του σώματός τους στα επιθυμητά επίπεδα και να ρυθμίζουν την ισορροπία του νερού στον οργανισμό τους. Στη φύση οι χελώνες έχουν ελευθερία επιλογής, σε αντίθεση π.χ. με ένα κήπο περιορισμένης έκτασης, που περιβάλλεται από ψηλά κτίρια, με περιορισμένη βλάστηση.

Οι χελώνες έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από ηλιοθεραπεία την άνοιξη και το φθινόπωρο. Τις θερμότερες ώρες της ημέρας και ιδιαίτερα όταν η θερμοκρασία του περιβάλλοντος ξεπερνά του 32οC, ελαττώνουν τη δραστηριότητά τους και θάβονται μέσα στο χώμα και στα πεσμένα φύλλα.

Το ίδιο κάνουν το βράδυ και κατά την περίοδο της χειμερίας νάρκης. Αυτή η συμπεριφορά παρέχει διάφορα πλεονεκτήματα στις χελώνες. Μειώνει δραματικά την εξάτμιση των υγρών μέσω του δέρματος και της αναπνοής κατά 70 % και 30% αντίστοιχα. Εξοικονομεί ενέργεια περίπου 80% επί των ενεργειακών απαιτήσεων μιας δραστήριας χελώνας.
Βοηθά στη σταθεροποίηση της θερμοκρασίας του σώματός της. Την προστατεύει από πιθανούς θηρευτές. Το χειμώνα, όταν χιονίζει ή όταν η θερμοκρασία πέφτει κάτω από 2ο C, οι χελώνες που είναι θαμμένες στο χώμα δεν κινδυνεύουν να παγώσουν και να πεθάνουν.

Ιδιαίτερα επικίνδυνη, ειδικά για τα μικρά, είναι η περίοδος της χειμερίας νάρκης, όταν δεν πληρούνται οι κατάλληλες προϋποθέσεις, πράγμα πολύ συνηθισμένο σε κατάσταση, αιχμαλωσίας. Αυτή την περίοδο, οι χελώνες θάβονται στο χώμα και προσπαθούν να σταθεροποιήσουν τη θερμοκρασία του σώματός τους στους 5οC έως 10οC ανώτερο.

Χελώνες που συντηρούνται σε επιφάνειες, εφημερίδες �τσιμέντο �γλάστρες �βεράντες κλπ., όπου δεν έχουν πρόσβαση σε διαφορετικά μικροκλίματα και δεν μπορούν να θαφτούν, χάνουν πολλά υγρά μέσω της εξάτμισης και οι αυξομειώσεις της θερμοκρασίας του σώματός τους είναι πολύ απότομες.

Τα προβλήματα υγείας εμφανίζονται νωρίτερα στα νεαρά άτομα, ενώ για τα ενήλικα μπορεί να χρειαστεί περισσότερος χρόνος. Συνήθως παρατηρούνται ελλείψεις μετάλλων και ιχνοστοιχείων και κυρίως αυτών που εμπλέκονται στην μεταβολική ασθένεια των οστών. Επίσης δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις με προβλήματα στα νεφρά και πέτρες στην ουροδόχο κύστη. Αυτό σε συνδυασμό και με τη λανθασμένη αντίληψη ότι οι χελώνες δεν πίνουν νερό και με ακατάλληλη διατροφή (ψωμί, γάλα, σκυλοτροφές, αποφάγια κλπ.) θα δημιουργήσουν σοβαρότατα προβλήματα υγείας, που οδηγούν στο θάνατο της χελώνας.

Τα αποτελέσματα της άγνοιας και της αδιαφορίας απέναντι στις ανάγκες των χελωνών που ζουν σε αιχμαλωσία, είναι οι πολλές άρρωστες χελώνες που στέλνονται στο ΕΚΠΑΖ κάθε χρόνο. Για κάποιες από αυτές, όμως είναι ήδη πολύ αργά.

Χελώνες 2

Ασθένεια που συναντάται πολύ συχνά σε χελώνες που ζουν σε αιχμαλωσία είναι η λοίμωξη του αναπνευστικού, το γνωστό RNS. Πολλοί παράγοντες φαίνεται ότι συμβάλλουν στην εμφάνιση αυτής της ασθένειας.
Ακατάλληλες συνθήκες διαβίωσης, υπερβολική υγρασία, μειωμένη ηλιοφάνεια, υπερπληθυσμός, στρες, αβιταμίνωση Α. Στις χελώνες με αβιταμίνωση Α οι βλεννογόνοι του αναπνευστικού, της μύτης και τα μάτια είναι τα πρώτα πού επηρεάζονται.

Δημιουργούνται βλάβες στους βλεννογόνους που μολύνονται από βακτήρια. ₼λλες αιτίες από τις οποίες μπορεί να ξεκινήσει το RNS είναι από ξένα σώματα που εισέρχονται στα ρουθούνια όπως άμμος, σκόνη, χορταράκια, υπολείμματα τροφής. Σε πολύ προχωρημένο στάδιο μπορεί να εξελιχθεί σε πνευμονία και στο θάνατο της χελώνας .

Φέτος το καλοκαίρι πραγματοποιήθηκε με επιτυχία με επιτυχία θεραπεία δύο χελωνών 7 ετών που είχαν RNS εδώ και 4 χρόνια. Στα ρουθούνια τους υπήρχαν βλεννώδεις εκκρίσεις, ενώ μέσα στα ρουθούνια και στον ουρανίσκο είχαν παγιδευτεί κομματάκια χώμα που επιδείνωναν την κατάσταση και εμπόδιζαν την αναπνοή. Η όρεξη τους ήταν μειωμένη. Οι χελώνες απομονώθηκαν σε χώρο χωρίς χώμα.
Η διατροφή τους ενισχύθηκε με τροφές πλούσιες σε βιταμίνες C και , ενώ τους χορηγούνταν καθημερινά και σκεύασμα με πολυβιταμίνες και μέταλλα. Δύο φορές την ημέρα γίνονταν πλύσεις μέσα στα ρουθούνια για ν� απομακρυνθούν τα ξένα σώματα και οι εκκρίσεις καθώς και απολύμανση της στοματικής κοιλότητας και χορήγηση αντιβίωσης μέσα στα ρουθούνια. Η θεραπεία κράτησε περίπου ένα μήνα.

1/8/2002
Μια ακόμα περίπτωση χελώνας από αιχμαλωσία που είχε αίσιο τέλος ήταν η θηλυκή testudo marginata από τα Πατήσια. Είχε υποθερμία, ήταν αφυδατωμένη, με χαμηλό βάρος, αναιμική. Δεν είχε καθόλου δυνάμεις να μετακινηθεί. Και τα δύο άνω βλέφαρα της ήταν φαγωμένα, τα μάτια της δεν άνοιγαν. Τέλος είχε και ελαφριά λοίμωξη του αναπνευστικού. Η αποκατάσταση της υγείας της ήταν θέμα χρόνου. Τώρα η χελώνα είναι υγιέστατη και βρίσκετε σε χώρο επανένταξης.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AGGELIKI]

δηλητηριωδη φυτα για χελωνες

Οι χελώνες που ζουν σε αιχμαλωσία δεν θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε κάποια είδη φυτών που περιέχουν επικίνδυνες ή δηλητηριώδεις ουσίες. Τα φυτά που αναφέρονται είναι αυτά που μπορεί να συναντήσουμε σε κήπο: Ανεμώνα, Αζαλέα, Αμαρυλλίς, Αλοκάσια (αυτί του Ελέφαντα), φύλλα του φυτού Αβοκάντο, Αντίρρινο (σκυλάκια), Γαρύφαλλο, Γιασεμί, Γλυτσίνια, Δάφνη, Δενδρολίβανο, Διεφεμπάχια, Ζουμπούλι, Ίριδα, Κάλα, Κισσός, Κρότωνας, Κυκλάμινο, Λιγούστρο, Λομπέλια, Λούπινα, Μοσχομπίζελο, Νάρκισσος, Νεραγκούλα, φυτό Ντοματιάς, Ορτανσία, Παιωνία, φυτό Πατατιάς, Πικροδάφνη, Ποϊνσέτια (Αλεξανδρινό) και όλα τα φυτά που ανήκουν στο είδος Euphorbia, Ρετσινολαδιά (Ρίκινος), Ροδόδεντρο, Σεφλέρα, Στρελίτσια, Φυλλόδενδρο. Κάποια φυτά είναι πιο τοξικά από άλλα, κανένα όμως από αυτά δεν πρέπει να φάει η χελώνα.

πηγη www.inaturenet.org/el/view.html?pid=132

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μυρτω4038]

Σε ευχαριστω πολυ Αγγελικη για την αμεση ανταποκριση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AGGELIKI]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AGGELIKI]

βρηκα και αυτο

https://www.inaturenet.org/el/view.html?pid=149
για χελωνες
Στην αιχμή της τροφικής περιόδου το κύριο μέρος της τροφής αποτελούν η χλόη και τα εποχιακά ποώδη. Έχει παρατηρηθεί ότι τρώνε φυτά που ανήκουν στην οικογένεια Leguminosae, όπως διάφορα είδη τριφυλλιών (Trifolium spp., Lotus spp.), λαθούρια, βίκους κ.τ.λ. Φυτά που ανήκουν στην οικογένεια Compositae, όπως διάφορα είδη αγριοράδικα, πικραλίδες (Taraxacum officinale), ζοχούς (Sonchus spp.), χαμομήλι, διάφορα είδη μαργαρίτες. Φυτά της οικογένειας Plantaginaceae πεντάνευρα (Plantago spp.). Φυτά της οικογένειας Scrophulariaceae, όπως η Βερόνικα (Veronica cymbalaria) και η Κυμβαλαρία (Cymbalaria muralis). Καθώς επίσης βρούβες, καψέλες, διάφορα είδη Sedum, μολόχες, αγριοκάρδαμο, δακτυλίτιδα κ.τ.λ. Άλλα φυτά που τρώνε οι χελώνες και μπορούν να τα βρουν σε ένα κήπο είναι το τριφύλλι διχόντρα, τα κληματόφυλλα, ο τηλέγραφος, άνθη ιβίσκου, ροδοπέταλα, μπαλάκια από πυράκανθο, πανσέδες, άνθη καπένσιας (Bignonia capensia) κ.τ.λ. Προτιμούν τα άνθη κίτρινου, πορτοκαλί ή κόκκινου χρώματος. Σε κατάσταση αιχμαλωσίας είναι πολύ δύσκολο να πετύχουμε την απαραίτητη ποικιλία τροφής για τη διατήρηση της καλής υγείας της χελώνας.
Σε μια χελώνα που ζει σε αιχμαλωσία, συμπληρωματικά μπορούμε να προσφέρουμε: ραδίκια άγρια και ήμερα, αντίδια, ντομάτα, αγγούρι, ανθούς κολοκυθιάς, καρότο (τριμμένο) που είναι πολύ σημαντική πηγή βιταμίνης Α. Μπορούμε επίσης να προσφέρουμε φρούτα, με εξαίρεση το λεμόνι, το γκρέιπ-φρουτ, τη μπανάνα, και το αβοκάντο.
Οι χελώνες δείχνουν ιδιαίτερη αδυναμία στα βερίκοκα, ροδάκινα, μούσμουλα, κορόμηλα, δαμάσκηνα, κεράσια, μούρα, πορτοκάλια, μανταρίνια, αχλάδια, καρπούζι. Φυσικά μπορούμε να προσφέρουμε και τα υπόλοιπα είδη φρούτων. Η αναλογία χορταρικών και φρούτων στην ημερήσια δίαιτα πρέπει να είναι 90% χόρτα και 10% φρούτα. Έχει παρατηρηθεί ότι οι χελώνες έχουν ατομικές ιδιαιτερότητες όσον αφορά στις προτιμήσεις τους σε θέματα διατροφής.
Οι περισσότερες χελώνες που ζουν σε αιχμαλωσία διατρέφονται σχεδόν αποκλειστικά με μαρούλι, ντομάτα και αγγούρι. Αυτή η δίαιτα στερεί από το ζώο τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται για να διατηρηθεί υγιές και είναι εντελώς ακατάλληλη για τη χελώνα.
Τα νεαρά άτομα είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε διατροφικές ελλείψεις. Αντίθετα, ένα ενήλικο άτομο μπορεί να χρειαστεί 5-10 χρόνια μέχρι να εμφανίσει σοβαρά προβλήματα υγείας λόγω φτωχής δίαιτας.
Το ασβέστιο είναι απαραίτητο στοιχείο για την ανάπτυξη των οστών του σκελετού και του καβουκιού. Τα νεογέννητα και νεαρά άτομα έχουν μεγάλες απαιτήσεις σε ασβέστιο. Καταναλώνουν 4-8 μέρη ασβεστίου προς 1 μέρος φωσφόρου, τρώγοντας φυτικές τροφές πλούσιες σε ασβέστιο, όπως τριφύλλια, αγριοράδικα κ.τ.λ. Η βιταμίνη D3, απαραίτητη για την απορρόφηση του ασβεστίου, συνθέτεται με τη βοήθεια της υπεριώδους ακτινοβολίας του ήλιου. Τα άγρια χόρτα είναι πλούσια πηγή φυτικών ινών απαραίτητων για τη σωστή πέψη, σε αντίθεση με τα καλλιεργημένα φυτά για ανθρώπινη κατανάλωση.
Οι χελώνες έχουν προσαρμοστεί να αφομοιώνουν φυτικής προέλευσης τροφές που περιέχουν πάρα πολύ μικρά ποσοστά πρωτεΐνης και λίπους. Ορισμένα είδη τροφών είναι εντελώς ακατάλληλα και επικίνδυνα για μια χερσαία χελώνα, όπως τροφές που περιέχουν πρωτεΐνη, κρέας, ψάρι, αβγό, γαλακτοκομικά προϊόντα, σκυλοτροφές, γατοτροφές. Οι τροφές αυτές δημιουργούν σοβαρότατες και μη αναστρέψιμες βλάβες σε ζωτικά όργανα του ζώου, όπως τα νεφρά και το συκώτι. Παράλληλα η ύπαρξη λίπους σε αυτού του είδους τις τροφές εμποδίζει την απορρόφηση του ασβεστίου που υπάρχει στις φυτικές τροφές, δημιουργεί αρνητικό συντελεστή ασβεστίου - φωσφόρου και είναι μία από τις βασικές αιτίες εμφάνισης μεταβολικής ασθένειας των οστών. Ακατάλληλες τροφές είναι επίσης το ψωμί, το ρύζι, τα μακαρόνια, διάφορα αποφάγια, όσπρια, καθώς επίσης λάχανο, κουνουπίδι, παντζαρόφυλλα, σπανάκι, πατάτες.
Οι χελώνες που ζουν σε αιχμαλωσία δεν θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε κάποια είδη φυτών που περιέχουν επικίνδυνες ή δηλητηριώδεις ουσίες. Τα φυτά που αναφέρονται είναι αυτά που μπορεί να συναντήσουμε σε κήπο: Ανεμώνα, Αζαλέα, Αμαρυλλίς, Αλοκάσια (αυτί του Ελέφαντα), φύλλα του φυτού Αβοκάντο, Αντίρρινο (σκυλάκια), Γαρύφαλλο, Γιασεμί, Γλυτσίνια, Δάφνη, Δενδρολίβανο, Διεφεμπάχια, Ζουμπούλι, Ίριδα, Κάλα, Κισσός, Κρότωνας, Κυκλάμινο, Λιγούστρο, Λομπέλια, Λούπινα, Μοσχομπίζελο, Νάρκισσος, Νεραγκούλα, φυτό Ντοματιάς, Ορτανσία, Παιωνία, φυτό Πατατιάς, Πικροδάφνη, Ποϊνσέτια (Αλεξανδρινό) και όλα τα φυτά που ανήκουν στο είδος Euphorbia, Ρετσινολαδιά (Ρίκινος), Ροδόδεντρο, Σεφλέρα, Στρελίτσια, Φυλλόδενδρο. Κάποια φυτά είναι πιο τοξικά από άλλα, κανένα όμως από αυτά δεν πρέπει να φάει η χελώνα.
Τις περιόδους που οι χελώνες τρέφονται με φρέσκα χόρτα και καρπούς χρησιμοποιούν την υγρασία από την τροφή. Αν όμως βρουν νερό να πιουν, πίνουν μεγάλες ποσότητες. Τους καλοκαιρινούς μήνες που βρίσκουν μόνο ξερά χόρτα και το νερό σπανίζει (ανάλογα πάντα και με το βιότοπο), οι χελώνες μπορούν να αντέξουν για κάποια περίοδο χωρίς νερό. Η αφυδάτωση στις χελώνες σε κατάσταση αιχμαλωσίας είναι συνηθισμένο φαινόμενο, γιατί υπάρχει, και είναι μάλιστα διαδεδομένη, η εντύπωση ότι δεν πίνουν νερό. Σε κατάσταση αιχμαλωσίας η χελώνα πρέπει να έχει πάντα πρόσβαση σε άφθονο και καθαρό νερό.
Το ουρικό οξύ είναι συμπυκνωμένη μορφή των υποπροϊόντων του μεταβολισμού. Μια υγιής χελώνα το αποβάλλει με τα ούρα της, με τη μορφή μιας κρεμώδους λευκής ουσίας. Η ποσότητα, το χρώμα και η υφή του ποικίλλει και εξαρτάται από τη διαθεσιμότητα σε νερό και το είδος της τροφής. Σε περιπτώσεις σοβαρής αφυδάτωσης παρατηρείται μεγάλη συσσώρευση ουρικού οξέος στον οργανισμό της χελώνας. Η υπερσυσσώρευση ουρικού οξέος προκαλεί ανορεξία, κακή λειτουργία των νεφρών, συσσώρευση αλάτων ουρικού οξέος στις αρθρώσεις και τοξίνωση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anthoulaki]

αχ κι εγω εχω 2 χελωνες.. εδω και αρκετα χρονια.. αλλα τον χειμωνα που μας περασε εμαθα κι εγω απ το ΕΚΠΑΖ οτι δεν ειναι σωστο να τις κραταμε ως κατοικιδια... και να μη σας τα πολυλογω, εχω αποφασισει εδω και καιρο οτι πρεπει να τις αφησω.. και αυτες τις μερες θα το κανω... χαιρομαι και στεναχωριεμαι παααααρα πολυ γι αυτη μου την αποφαση... αλλα τι να κανω..? ναι μεν ο κηπακος που ζουνε δεν ειναι και μικρος, αλλα δεν τους ειναι αρκετος... φαινεται οτι θελουν να εξερευνησουν κι αλλα μερη.... λυπαμαι που τοσο καιρο δεν της αφησα να το κανουν... νιωθω λες και πρεπει ν'αφησω τη γατα μου, που ζει μες το σπιτι που κοιμαται μαζι μου... αλλα ξερω οτι δεν ειναι το ιδιο, ακομα και σε μικρο δωματιο να ζει μια γατα ισως της ειναι αρκετο...την νοιαζει κι η ανθρωπινη επαφη, μπορει ν ασχοληθει με διαφορα... οι χελωνες ομως, δεν ειναι κατικοιδια, και ισως καλυτερα ετσι...ειδαμε τι τραβανε τα αθωα τα ζωακια που θελαμε να τα κανουμε κατικοιδια.... αυταα.. με συγχωρειτε για το λογιδριοοο.. αλλααα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ρενακι 13]

κι εγω εχω βρει κατα καιρους χελωνες και σκαντζοχοιρακια,τα ταιζω λιγο σαλατουλα,αλλα παντα τα επιστρεφω εκει που ηταν,και ενοηται οτι τ απομακρινω απο το δρομο,καλη τυχη στις χελωνιτσες σου,αστες να βρουν το δρομο τους!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.