Κι άλλη ιστορία

[Ρεγγίνα]

επειδή διάβαζα πάλι αποχαιρετισμούς και δεν κάνει να κλάψω στα web. Την τελευταία φορά που γέννησε η Ρεγγίνα (τη Δευτέρα θα τη φέρω στη Θεσσαλονίκη να τη στειρώσω ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ και ακολουθεί η Ιμουντασα.), η Καρδο ήταν 9 μηνών. Διάθεση να ζευγαρώσει δεν έχει δείξει ποτέ. Αλλά όταν τα μικρά έκλεισαν 3 βδομάδες και η μαμά άρχισε να σοκακεύει τα παιδιά της πείνασαν και σήκωσαν την πολυκατοικία στο πόδι. Ενώ τα τάιζα με σύριγγα, έρχεται η Ιμούντα και αρχίζει να νιαουρίζει πιο δυνατά από τα γατιά μες στο άγχος και το φόβο... Ξαφνικά ανεβαίνει πάνω στο κρεβάτι και κάθεται γύρω τους... Κι από τότε τα υιοθέτησε. Έβγαινε από το δωμάτιό μου μόνο για να φάει όσο πιο γρήγορα μπορούσε και έτρεχε πίσω στα γατιά ενώ η Ρεγγίνα πρώτα πλενόταν στο σαλόνι, κοιμόταν για λίγο στο κρεβάτι μου κα. Καθόταν πάντα ανάμεσα στα γατιά και τη μαμά τους σε σημείο που νόμιζα ότι θα πάνε από ασητεία επειδή δεν τα άφηνε να θηλάσουν... Όποτε τα αγγίζαμε νιαούριζε όσο πιο δυνατά μπορούσε και τρελαινόταν απ'το άγχος ενώ της μαμάς τους δεν της καιγόταν καρφί...

Και μετά από μια βδομάδα, βγήκαν απ'το δωμάτιό μου και κοιμήθηκαν στον καναπέ της. Αυτό ήταν. Τα μίσησε θανάσιμα. Όποτε την πλησίαζαν έκανε χχχχχχχχχχ και γρύλιζε νιαουρίζοντας και τα μωρά προσπαθούσαν να καταλάβουν τι είχε πάθει. Μάλιστα άρχισε να τα φοβάται τόσο που όταν την ακούμπησε ένα ούρλιαξε τόσο δυνατά που νομίζαμε ότι θα σπάσουν τα τζάμια.

Μία ακόμα βδομάδα και έγινε αδερφή τους. Θήλαζε, την έπλενε και η γάτα και τα γατιά και τους έπλενε κι αυτή κι αφού έφυγαν συνέχισε να θηλάζει... Όλο αυτό το διάστημα ψοφούσαμε καθημερινά στα γέλια με τη συμπεριφορά της...

Είχα 14 γάτες μέχρι τώρα. Τέτοιο γατί δε μου έχει ξανατύχει. Είναι το πιο περίεργο γατί που είχα ποτέ μου... Και μετά απ'αυτή η μαμά της... Βέβαια παίζει και το γεγονός ότι ήμουν μεγαλύτερη και τις κακόμαθα περισσότερο... Αλλά μου φαίνονται ΠΟΛΥ περίεργες...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[χριστινα]

Εχουν κι αυτα το χαρακτηρα τους
Το καθε ενα τις δικες του ιδιαιτεροτητες και παραξενιες
Και δεν παυουν να μας εκπλησουν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.