Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool
jkoulian
Νεοφερμένο μέλος
Ο Giannis αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι μας γράφει από Κατερίνη (Πιερία). Έχει γράψει 25 μηνύματα.
28-07-11
08:50
Τον Πετρούλη τον βρήκα παρατημένο στην αυλή μου, και βρέθηκα γατομπαμπάς από το πουθενά.
Από την αρχή της συγκατοίκησης μας είδα κάτι περίεργο επάνω του αλλά δεν έδωσα σημασία γιατί ήταν 1,5 μηνών όταν τον βρήκα, και θεώρησα ότι θα σιάξει αυτό.
Στο κάτω μέρος του θώρακα λίγο ποιο πάνω από την κοιλίτσα του γάτου υπάρχει ένα μικρό κενό, τόσο ώστε να χωρέσει το δάχτυλο ενός ενήλικα.
Ο κτηνίατρος μας είπε ότι πρόκειται για κληρονομική δυσπλασία στο θώρακα που έχει ως αποτέλεσμα όσο μεγαλώνει ο γάτος, το κάτω μέρος του θώρακα να αναπτύσσετε προς τα μέσα, και του πιέζει τα ζωτικά όργανα.
Έτσι ο γάτος έχει πολύ μεγάλη δύσπνοια [ειδικά τις μέρες που έχει πολύ ζέστη ΥΠΟΦΕΡΕΙ] εάν φάει πολύ επίσης δυσκολεύεται τρελά, δεν κάθετε στην αγκαλιά, μας αποφεύγει, και γενικότερα δεν γουστάρει. Σαν συμβουλή του γιατρού αρχικά είναι να μην τον πιέζουμε/ζορίζουμε, να μην τρώει πολύ [γιατί είναι 2,4 μηνών τώρα] και σαν δεύτερη φάση οπωσδήποτε με το που θα ανοίξουν τα Πανεπιστήμια, να πάμε στη Θεσσαλονίκη στο Κτηνιατρικό τμήμα του Αριστοτέλειου, για να τον δει ειδικός γιατρός και να μας πει εάν χρειάζεται επέμβαση και φυσικά εάν αυτό το πρόβλημα όσο ο γάτος μεγαλώνει, γίνει αιτία για να καταλήξει ο καημένος. Η αλήθεια είναι ότι έχω πελαγώσει γενικά και δεν μου φαίνεται καθόλου καλό να γίνει το γατί, αντικείμενο έρευνας ή πειραματόζωο από φοιτητές εν γένει...
Έτσι λοιπόν αναμένοντας και υπομένοντας μαζί με το μικρό, σκέφτηκα ότι οποιαδήποτε γνώμη ή συμβουλή από τα υπόλοιπα μέλη του Forum θα ήταν εξαιρετικά ευπρόσδεκτη.
Από την αρχή της συγκατοίκησης μας είδα κάτι περίεργο επάνω του αλλά δεν έδωσα σημασία γιατί ήταν 1,5 μηνών όταν τον βρήκα, και θεώρησα ότι θα σιάξει αυτό.
Στο κάτω μέρος του θώρακα λίγο ποιο πάνω από την κοιλίτσα του γάτου υπάρχει ένα μικρό κενό, τόσο ώστε να χωρέσει το δάχτυλο ενός ενήλικα.
Ο κτηνίατρος μας είπε ότι πρόκειται για κληρονομική δυσπλασία στο θώρακα που έχει ως αποτέλεσμα όσο μεγαλώνει ο γάτος, το κάτω μέρος του θώρακα να αναπτύσσετε προς τα μέσα, και του πιέζει τα ζωτικά όργανα.
Έτσι ο γάτος έχει πολύ μεγάλη δύσπνοια [ειδικά τις μέρες που έχει πολύ ζέστη ΥΠΟΦΕΡΕΙ] εάν φάει πολύ επίσης δυσκολεύεται τρελά, δεν κάθετε στην αγκαλιά, μας αποφεύγει, και γενικότερα δεν γουστάρει. Σαν συμβουλή του γιατρού αρχικά είναι να μην τον πιέζουμε/ζορίζουμε, να μην τρώει πολύ [γιατί είναι 2,4 μηνών τώρα] και σαν δεύτερη φάση οπωσδήποτε με το που θα ανοίξουν τα Πανεπιστήμια, να πάμε στη Θεσσαλονίκη στο Κτηνιατρικό τμήμα του Αριστοτέλειου, για να τον δει ειδικός γιατρός και να μας πει εάν χρειάζεται επέμβαση και φυσικά εάν αυτό το πρόβλημα όσο ο γάτος μεγαλώνει, γίνει αιτία για να καταλήξει ο καημένος. Η αλήθεια είναι ότι έχω πελαγώσει γενικά και δεν μου φαίνεται καθόλου καλό να γίνει το γατί, αντικείμενο έρευνας ή πειραματόζωο από φοιτητές εν γένει...
Έτσι λοιπόν αναμένοντας και υπομένοντας μαζί με το μικρό, σκέφτηκα ότι οποιαδήποτε γνώμη ή συμβουλή από τα υπόλοιπα μέλη του Forum θα ήταν εξαιρετικά ευπρόσδεκτη.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Ceres Victoria
Διακεκριμένο μέλος
Η Ceres Victoria αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 7.937 μηνύματα.
28-07-11
09:32
Απάντηση: Κληρονομική Δυσπλασία στο θώρακα.
Εγώ θα το πήγαινα χωρίς 2η σκέψη εκεί. Ακόμα και αν υπάρχει 0.00000001% πιθανότητα να το βοηθήσουν να σωθεί θα το έκανα και ας γίνοταν αντικείμενο μελέτης. 10000000000 φορές να προσπαθήσω να το σώσω παρά να το βλέπω να αργοπεθαίνει χωρίς να μπορώ να κάνω κάτι. Έλεος, στο πανεπιστήμιο δεν μαθαίνουν να σφάζουν ζώα, μαθαίνουν να τα σώζουν, δεν καταλαβαίνω γιατί είστε τόσο εγκάθετοι με την πανεπιστημιακή κλινική. Ίσα ίσα αυτοί είναι καλύτεροι και από τους κτηνίατρους που πάμε τα ζώα μας γιατί α) είναι άνθρωποι με διδακτορικό και αρκετά χρόνια έρευνας στην πλάτη τους, β) ενημερώνονται καθημερινά με τις εξελίξεις στην κτηνιατρική, γ) έχουν τεράστια εμπειρία με ζώα, δ) έχουν επαφές με άλλους καθηγητές της ελλάδας και του εξωτερικού.
Εγώ θα το πήγαινα χωρίς 2η σκέψη εκεί. Ακόμα και αν υπάρχει 0.00000001% πιθανότητα να το βοηθήσουν να σωθεί θα το έκανα και ας γίνοταν αντικείμενο μελέτης. 10000000000 φορές να προσπαθήσω να το σώσω παρά να το βλέπω να αργοπεθαίνει χωρίς να μπορώ να κάνω κάτι. Έλεος, στο πανεπιστήμιο δεν μαθαίνουν να σφάζουν ζώα, μαθαίνουν να τα σώζουν, δεν καταλαβαίνω γιατί είστε τόσο εγκάθετοι με την πανεπιστημιακή κλινική. Ίσα ίσα αυτοί είναι καλύτεροι και από τους κτηνίατρους που πάμε τα ζώα μας γιατί α) είναι άνθρωποι με διδακτορικό και αρκετά χρόνια έρευνας στην πλάτη τους, β) ενημερώνονται καθημερινά με τις εξελίξεις στην κτηνιατρική, γ) έχουν τεράστια εμπειρία με ζώα, δ) έχουν επαφές με άλλους καθηγητές της ελλάδας και του εξωτερικού.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
jkoulian
Νεοφερμένο μέλος
Ο Giannis αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι μας γράφει από Κατερίνη (Πιερία). Έχει γράψει 25 μηνύματα.
28-07-11
10:38
Απάντηση: Κληρονομική Δυσπλασία στο θώρακα.
"δεν καταλαβαίνω γιατί είστε τόσο εγκάθετοι με την πανεπιστημιακή κλινική."
Γιατί ζούμε στην Ελλάδα ίσως?
Δεν είπα ότι σφάζουν ζώα στα Πανεπιστήμια είπα ότι δεν θα ήθελα να γίνει πειραματόζωο το κατοικίδιο μου.
Ούτε καν εγώ ο ίδιος.
Φιλικά..
"δεν καταλαβαίνω γιατί είστε τόσο εγκάθετοι με την πανεπιστημιακή κλινική."
Γιατί ζούμε στην Ελλάδα ίσως?
Δεν είπα ότι σφάζουν ζώα στα Πανεπιστήμια είπα ότι δεν θα ήθελα να γίνει πειραματόζωο το κατοικίδιο μου.
Ούτε καν εγώ ο ίδιος.
Φιλικά..
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
ΞένιαΚ
Νεοφερμένο μέλος
Η ΞένιαΚ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι μας γράφει από Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 118 μηνύματα.
28-07-11
11:37
Απάντηση: Κληρονομική Δυσπλασία στο θώρακα.
Στην πανεπιστημιακή κλινική λειτουργούν εξωτερικά ιατρεία που στελεχώνονται από καθηγητές κτηνιάτρους.Τα περισσότερα πολύ σοβαρά περιστατικά στη Θεσσαλονίκη, μεταφέρονται εκεί όχι μόνο γιατί υπάρχούν διάφοροι εξειδικευμένοι γιατροί στη χειρουργική, την οφθαλμολογία , παθολογία κ.λ.π. αλλά και μηχανήματα εξετάσεων, υπέρηχοι, τομογράφοι κ.λ.π. Είναι δηλαδή όπως και σε ένα ανθρώπινο νοσοκομείο, που όταν το επισκεφθείς θα σε εξετάσει ο γιατρός και όχι ο φοιτητής, θα κάνει ο γιατρός τη διάγνωση και αν χρειαστεί να χειρουργηθείς θα σε εγχειρίσει ο γιατρός και όχι ο φοιτητής. Οι φοιτητές απλά παρακολουθούν τα περιστατικά για να μαθαίνουν και το περισσότερο που θα κάνουν είναι κάποια βοηθητική εργασία πάντα με την επίβλεψη του καθηγητή που είναι πάντα παρών. Για να μην παρεξηγηθώ δεν ανήκω ούτε έχω καμία σχέση με την κτηνιατρική Θεσ/νίκης αλλά σε 2 πολύ σοβαρά περιστατικά που χρειάστηκε να την επισκεφθώ, έμεινα πολύ ικανοποιημένη από την φροντίδα και το επίπεδο υπηρεσιών τους. Μπορείς εξάλλου να τον πας μόνο για μια εξέταση, να του κάνουν τις απαραίτητες εξετάσεις και από εκεί και μετά αποφασίζεις εσ,ύ αν θα συνεχίσεις εκεί ή αν θα απευθυνθείς σε κάποιον ιδιώτη κτηνίατρο. Εξάλλου πάντα στην κτηνιατρική 2 γνώμες είναι καλύτερες από 1
Στην πανεπιστημιακή κλινική λειτουργούν εξωτερικά ιατρεία που στελεχώνονται από καθηγητές κτηνιάτρους.Τα περισσότερα πολύ σοβαρά περιστατικά στη Θεσσαλονίκη, μεταφέρονται εκεί όχι μόνο γιατί υπάρχούν διάφοροι εξειδικευμένοι γιατροί στη χειρουργική, την οφθαλμολογία , παθολογία κ.λ.π. αλλά και μηχανήματα εξετάσεων, υπέρηχοι, τομογράφοι κ.λ.π. Είναι δηλαδή όπως και σε ένα ανθρώπινο νοσοκομείο, που όταν το επισκεφθείς θα σε εξετάσει ο γιατρός και όχι ο φοιτητής, θα κάνει ο γιατρός τη διάγνωση και αν χρειαστεί να χειρουργηθείς θα σε εγχειρίσει ο γιατρός και όχι ο φοιτητής. Οι φοιτητές απλά παρακολουθούν τα περιστατικά για να μαθαίνουν και το περισσότερο που θα κάνουν είναι κάποια βοηθητική εργασία πάντα με την επίβλεψη του καθηγητή που είναι πάντα παρών. Για να μην παρεξηγηθώ δεν ανήκω ούτε έχω καμία σχέση με την κτηνιατρική Θεσ/νίκης αλλά σε 2 πολύ σοβαρά περιστατικά που χρειάστηκε να την επισκεφθώ, έμεινα πολύ ικανοποιημένη από την φροντίδα και το επίπεδο υπηρεσιών τους. Μπορείς εξάλλου να τον πας μόνο για μια εξέταση, να του κάνουν τις απαραίτητες εξετάσεις και από εκεί και μετά αποφασίζεις εσ,ύ αν θα συνεχίσεις εκεί ή αν θα απευθυνθείς σε κάποιον ιδιώτη κτηνίατρο. Εξάλλου πάντα στην κτηνιατρική 2 γνώμες είναι καλύτερες από 1
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
22-04-15
16:36
Καλησπέρα! Τι έγινε τελικά με τον γατούλη? Έχει και το δικό μου το γατάκι κάτι αντίστοιχο, pectus excavatum το είπε ο γιατρός...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
jkoulian
Νεοφερμένο μέλος
Ο Giannis αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι μας γράφει από Κατερίνη (Πιερία). Έχει γράψει 25 μηνύματα.
22-04-15
20:32
O Γατούλης ζει και βασιλεύει θα γίνει 4 ετών τον άλλο μήνα. Δεν χρειάστηκε να κάνουμε καμία επέμβαση. μεγαλώνοντας θέριεψε και δόξα το θεό όλα καλά, απλά δεν τον αφήνουμε να παχύνει και γενικά δεν τον κουράζουμε γιατί λαχανιάζει. κατά τα άλλα όλα σούπερ!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
23-04-15
19:10
Πολύ χαίρομαι, μπράβο 
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Χρήστες Βρείτε παρόμοια
-
Φορτώνει...
