Μια φορά κι έναν καιρό ήταν...

[yasmin1gr]

Ηταν ενα γατακι.
Ηταν μαυρο κι αραχνο και περπατουσε μοναχο του σε ενα σοκακι ελπιζοντας να βρει κατι να φαει.
Ηταν ενα γατακι χωρις μαμα που ειχε γλυτωσει απο του χαρου τα δοντια η μαλλον απο του γειτονα τα χερια. Η κορη του θα γεννουσε και ο γιατρος ειπε να διωξουνε τις γατες απο την αυλη μη κολλησει τιποτα και αποβαλλει. Ο γειτονας λοιπον πηρε τα γατια απο τη κοινη αυλη, τα φορτωσε σε μια κουτα και τα εβαλε στο φορτηγο. Το μικρο γατακι, ειχε παει να κυνηγησει μια πεταλουδιτσα και οταν γυρισε, τι να δει? Αφαντη η μαμα του και τα αδερφακια του. Μυρισε απο δω, μυρισε απο κει.. τιποτα.. ηταν ολομόναχο! Καθησε περιμενοντας να ερθει η οικογενεια του.
Σε λιγες ωρες γυρισε ο γειτονας αλλα η μαμα του αφαντη , την ειχε παρατησει με τα αδερφια του σε ενα ρεμα. Και μολις ειδε οτι εμεινε αυτο του σηκωσε απειλητικα μια παντοφλα και το γατακι καταλαβε οτι ηταν πια ανεπιθύμητο. Γλυστρυσε γρηγορα εξω απο το φραχτη και ετρεξε μακρυα τρομαγμενο. Κι ετσι αρχισε να περιπλανιεται μεχρι που εφτασε στο σοκακι. Ηταν πεινασμένο και κρυωνε. Σε μια γωνια βρηκε κατι σκουπιδια και εξειχε μια κονσερβα. Εγλυψε λιγακι αλλα δεν ειχε καλη γευση και δεν μπορεσε να φαει. Κοιτουσε γυρω γυρω οταν ανοιξε ξαφνικα μια πορτα και καποιος πεταξε ενα γατι εξω...
"Οπα μαγκα κανε πιο κει" του ειπε ενας μεγαλος γατος.
Επεσε πισω αυτο ξαφνιασμενο και τοτε ειδε δυο μεγαλα ματια να τον κοιτανε περιπαιχτικα.
"Εισαι νεος στα λημερια ε" τον ρωτησε ο κιτρινος τεραστιος γατος.
"Χμμ εισαι μικρος για αντιπαλος... σκεφτομαι να στη χαρισω, μαγκακι" ειπε."Εισαι θυμα κι εσυ?"
"Τι ειναι θυμα?" ρωτησε το μαυρο γατακι?
" Σε πεταξαν κι εσενα εξω φιλε? Εμενα, ειχε η κυρα μου αλλεργια λεει.. τσ τσ τσ.. μετα απο δωδεκα χρονια το θυμηθηκε να την αποκτησει.. και μου δωσαν δρομο..." ειπε ο γατος..." πανε οι κονσερβες καθε μερα.. αρχισανε τα δυσκολα, μαγκα!" προσθεσε.
"Εμενα εφυγε η μαμα μου" ειπε το μικρο γατακι ..."μας εδιωξαν" δακρυσμενο
"Αντε μη σε παιρνει απο κατω" ειπε ο γατος.. "ξερω μια φινα ψαροταβερνα παμε, κερναω εγω..." και το μυρισε τρυφερα.
Το ειχε συμπαθησει αυτο το μικρο κουτσικο παρατημενο γατακι και δεν του πηγαινε να το αφησει... αλλωστε στη νεα του ζωη χρειαζονταν παρεα, οι δυσκολοι καιροι ειναι καλυτεροι οταν εχεις ενα φιλο.

Φτανοντας στην ταβερνα μπροστα ο γατος που τον λεγαν "Μακιαβελ" και πισω το μικρακι που δεν ειχε ονομα τους ειδε ο ταβερνιαρης που συμπαθουσε τον γατο και τους εβγαλε μεζεδακι κρυφα απο τη γυναικα του σε μια γωνια.

" Σλουρπ. μιαμ, μιαμ... ειδες τι νοστιμος ανθρωπος αυτος?" ειπε ο γατος ..." μου κανει το τραπεζι απο μικρο, κριμα που εχει μια στριγγλα γυναικα... πολύ τον παω και τι φινο ψαρι ε?
Το μικρο γατακι απαντησε" μιαμ σκροντς σκροντς..γλουπ, γλουπ, γλουπ..."
" Καλε πως τρως ετσι σα λιμασμενο? θα σου κολλησει κανενα αγγαθι στο λαιμο" ειπε χαμογελαστος ο γατος...
Ηταν ομως ευχαριστημενος μεσα στη πικρα του.. αυτη τη μερα θα εμεναν εκει, ο ταβερνιαρης του εφτιαχνε παντα μια γωνιτσα να ξαποστασει λιγες ωρες οταν ελειπε η γυναικα του και πηγαινε και τον χαιδευε στα κρυφα.. γιατι και η πεθερα του δεν ηθελε γατια. Ειχαν εξασφαλισει το φαγητο και τον υπνο..
Αυριο ηταν μια αλλη μερα.

( συνεχίζεται)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.