Ο γάτος έπαιζε κρυφτό

[lightpath]

Την καλύτερη στγμή που είχα ποτέ με γάτα(την πιο αστεία), είναι στην α' γυμνασίου που είχα μια γάτα(έναν γάτο για την ακρίβεια) διασταύρωση Αγκύρας-Περσίας πανέμορφο, άσπρο με μαύρο μάτι και τον φωνάζαμε "Ποκοπίκο". Αυτός ο γάτος λοιπόν, ενώ λείπαμε όλη η οικογένεια από το σπίτι, μόλις γυρίσαμε, ψάχναμε να τον βρούμε. Που είναι ο Ποκοπίκος, να κοιτάμε στο σαλόνι, στα δωμάτια, στο μπάνιο, μες στις ντουλάπες, πουθενά! Στο τέλος, και αφού έχουμε απελπιστεί, ανοίγουμε μία τελευταία ντουλάπα στο δωμάτιο της μητέρας μου την οποία, παρεπιπτόντως, είχαμε αφήσει κλειστή. Το τελευταίο που θυμάμαι, είναι το γατί μου με μία πετσέτα άσπρη στο κεφάλι να τρέχει με ταχύτητα 50 χιλ/ώρα και τη μητέρα μου να φωνάζει που γέμισε τρίχες η ντουλάπα!!Θα μου μείνει αξέχαστη αυτή η σκηνή

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kelly]

..τρέχει με ταχύτητα 50 χιλ/ώρα και τη μητέρα μου να φωνάζει που γέμισε τρίχες η ντουλάπα!!

και τα δικα μου γατάκια κάνουν τέτοιες "χαριτωμενιές" που λεω εγώ..ειναι απίστευτο το πόσο μπορούν να σε κάνουν να γελάσεις..θυμάμαι η Κλειώ, η γάτα που μεγαλώσαμε μαζι (μαθουσαλίξ, 22 χρονών έφτασε..) ειχε κρυφτεί στην καμινάδα μια φορά...φαντάσου ξαφνικά να βλέπεις τη γάτα σου από ασπρη μαύρη και να τρέχει σε ολο το σπίτι...πατουσάκια παντού..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lightpath]

Αστεία γατάκια

Γλύκες είναι! Το θέμα όμως, είναι να μην φτάνουμε σε σημείο να συγκρίνουμε τους ανθρώπους με τα ζώα, όλοι έχουν την αξία τους..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.