Ο πιο πιστός φίλος!

[aspasiapef]

Μόλις το άκουσα στο ράδιο και μου έκανε μεγάλυ εντυπωση. Φαντάζομαι ότι όλοι και όλες έχετε ακούσει την ιστορία για την δολοφονία των 5 κυνηγών στο Αγρίνιο. Δεν θα μιλήσω γι'αυτό, αλλά για το κυνηγόσκυλο του ενός από τα θύματα. Άκουσα λοιπόν πριν από λίγο, ότι το σκυλάκι έμεινε δίπλα στο πτώμα του κυρίου του για 60 ολόκληρες ώρες, για όσο δηλαδή ήταν εκεί τα άψυχα σώματα των κυνηγών, μέχρι να ολοκληρωθούν οπι έρευνες, χωρίς να πιει ή να φάει τίποτα και αδιαφορόντας για την αστυνομία, τον κόαμο και τα τηλεοπτικά συνεργία. Ακόμα κι όταν πήραν το πτώμα, εκείνο ακολούθησε το αυτοκίνητο και μετά ξαναγύρισε και περίμενε κλαίγοντας στο σημείο που είχε σκοτωθεί ο φίλος και κύριος του. Μετά από ώρες το πήραν οι αστυνομικοί στο αστυνομικό τμήμα και το τάισαν. Μην ξέροντας το όνομα του, το ονόμασαν "μάγκα" λόγω της στάσης του. Σε άλλο topic μιλάγαμε για τους κυνηγούς και για τον τρόπο που φέρονται στα σκυλιά τους. Προφανώς εδώ, στην συγκεκριμένη περίπτωση η σχέση σκύλου - κυνηγού ήταν πολύ δυνατή. Είχα διαβάσει κάπου ότι ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος ενός ανθρώπου γιατί γνωρίζει μόνο ένα αφεντικό ενώ η γάτα κανένα - όπου βρει αγαπάει! Αναρωτιέμαι πώς θα ζήσει μετά από αυτό το καημένο το σκυλάκι και μη μου πείτε θα το ξεπεράσει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γωγω]

Είχα διαβάσει κάπου ότι ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος ενός ανθρώπου

Ο σκύλος.. ΕΙΝΑΙ.. ο καλυτερος φιλος του ανθρωπου..και δεν μπορει να τον αντικαταστησει τιποτα..κανενα ζωο..καμια γατα..
ειναι το μοναδικο πλασμα στη ζωη σου, που θα ζει μονο για σενα, που θα σε κοιταει στα ματια, που θα περιμενει να δει πως νιωθεις για να νιωσει αναλογα..αν εισαι λυπημενος, να κατσει εκει διπλα σου, χωρις να κανει τπτ, απλα μονο να σε κοιταζει..αν εισαι χαρουμενος..να συμμετεχει στη χαρα σου..που θα σε υπερασπιστει αν νιωσει οτι κινδυνευεις..η αγαπη του ειναι δεδομενη και δεν αλλαζει οτι και αν συμβει..και αυτο στο δειχνει καθε λεπτο, καθε στιγμη..ειναι αυτος που σε αγαπαει χωρις ορους, χωρις απαιτησεις, χωρις να περιμενει ανταλλαγμα, χωρις να ενδιαφερετε για το ποιος εισαι, και τι κακο εχεις κανει σε καποιον αλλο..
και το σημαντικοτερο απο ολα, ειναι οτι αν πχ εχεις το σκυλο για 15 χρονια..αυτος θα ειναι εκει, παρων! σε καθε στιγμη, σημαντικη και μη..καθε λεπτο, καθε δευτερολεπτο..δειχνοντας σου το ποσο σε αγαπαει..

Αναρωτιεμαι με ποιους αλλους ανθρωπους εχουμε τετοια σχεση...

Το δεσιμο που δημιουργειται με ενα σκυλο δε περιγραφετε με λογια..
Αν δεν το ζησεις..δε μπορεις να το καταλαβεις..

Οσο για τον σκυλο, αν ειναι και μεγαλος σε ηλικια πιθανοτατα να μη το ξεπερασει ποτε..και να μαραζωσει..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

ναι ειναι αληθεια αυτο καποτε ειχα διαβασει οτι ο σκυλος μπορει να αναγνωριση αυτον που κανει κακο στο αφεντικο του κ να τον εκδικιθη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Μου είχε κάνει εντύπωση μια ιστορία που μου είχε πει όταν ήμουν μικρή ο πατέρας μου. Όταν είχε πεθάνει ο παππούς μου, όταν εγώ δεν είχα γεννηθεί ακόμα, από καρκίνο στον προστάτη, γυρνόντας στο σπίτι στο χωριό από το νοσοκομείο όπου πεθανε, η γιαγιά μου και ο πατέρας μου αναζήτησαν τον σκύλο του, που συνήθως περίμενε έξω από την πόρτα. Αφού έψαξαν αρκετά, τον βρήκαν στην πίσω αυλή του σπιτιού πεθαμένο με το κεφάλι χωμένο σ'ένα βουναλάκι από κοπριά. Ο σκύλος, ποιος ξέρει πώς, είχε προφανώς διαισθανθεί τον θάνατο του αφεντικού του και μ'αυτόν τον τρόπο είχε αυτοκτονήσει.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτή η ιστορία με είχε συγκινήσει πολύ και ήταν ένας από τους λόγους που άρχισα να έχω τρέλλα με τα σκυλιά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κατερίνα]

Πολύ συγκινητικές και οι δυο ιστορίες. :cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mariel]

το ακουσα κι εγω χτες και πραγματικα μου φανηκε τρομερα συγκνητικο...ειδα σε βιντεο το σκυλακι να καθεται στο σημειο που σκοτωθηκε το αφεντικο του και οι αστυνομικοι να του πηγαινουν εκει τροφη γιατι δεν εφευγε με τιποτα.ουτε με την οικογενεια του νεαρου δεχτηκε να παει.....:cry:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aspasiapef]

Πριν λίγο διάβαζα Ελευθεροτυπία.Το είχε πρωτοσέλιδο! (https://www.enet.gr/online/dspphoto?id=165964)

Διαβάστε το κείμενο εδώ : https://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=69309596

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

Το είδα κι εγώ στις ειδήσεις χθες και πραγματικά συγκλονίστηκα...
Είναι που είναι από μόνη της η υπόθεση πολύ σοκαριστική, ήρθε και αυτό το video με το κυριολεκτικά μαραζομένο κυνηγόσκυλο, και έδεσε...
Έχω ακούσει και εγώ παλιότερα μια ιστορία ενός πιστού φίλου που έμεινε πάνω από τον τάφο του αφεντικού του, μέχρι που ξεψύχησε κι αυτό εκεί δίπλα του.
Και μετά λένε ότι τα ζώα δεν καταλαβαίνουν και δεν έχουν συναισθήματα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vicki v.]

:cry: Είναι πραγματικά συγκλονιστικό...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mici]

Είναι τρομερό που τα σκυλιά γίνονται ένα με το αφεντικό τους. Πραγματικά είναι...
Είχαμε μαζί με τον ξάδελφο μου, κάνει δώρο έναν γερμανικό ποιμένα που άκουγε στο όνομα Kortez στην συχωρεμένη νονά μου.
Η νόνα μου είχε μια ασθένεια στα πνευμονία της και δεν θα ζούσε. Ο Kortez, πραγματικά αρρώσταινε μαζί με την νονά μου. Όταν πέθανε, δεν ήθελε να φύγει από πάνω της. Κοιμόταν όλα τα βράδια στο κρεβάτι της. Ώσπου τελικά, αρρώστησε τόσο πολύ από τον καημό του και πέθανε 4 μήνες αργότερα.
Ούτε με τον ξάδελφο μου, ούτε με μένα δεν ήθελε να είναι. Ότι και να κάναμε, δεν ξεχνούσε. Μια φόρα το είχε σκάσει από το σπίτι και πήγε στον τάφο της και έμεινε εκεί. Του φέρναμε φαγητό και νερό κάθε μέρα. Αχ, βαχ... το θυμήθηκα και με έπιασαν τα κλάματα.

Αυτούς που σκότωσαν τους 5 άτυχους κυνηγούς δεν θα τους έστελνα στην φυλακή αλλά κατευθείαν στην ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΚΑΡΕΚΛΑ... Αμάν πια!!! Παει χάλασε η ανθρωπότητα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.