Ο σεβασμός προς τα ζώα είναι θέμα παιδείας κι ανατροφής;

venere_f32

Νεοφερμένο μέλος

Η venere_f32 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 50 ετών. Έχει γράψει 54 μηνύματα.
Ναι φίλοι μου δεν με νοιάζει!!!!!!!!!
Τι σημασία έχει αν είναι Περσίας, Σιαμ, Βιρμανίας, κεραμιδόγατα ή ότι άλλο.
Δεν με νοιάζει αν είναι άσπρο, μαύρο κατράμι, γκρι, καφέ ή παρδαλή.

Δεν με νοιάζει αν έχει 1 ή 2 ματάκια

Όλες οι γάτες είναι τόσο αξιολάτρευτες, η καθε μια έχει τη χάρη της.
Όση αγάπη της δώσεις τόση αγάπη θα σου δώσει.
Είναι μια ψυχούλα που καταλαβαίνει πότε είσαι στονοχωρεμένος, πότε είσαι τσαντισμένος, πότε είσαι κουρασμένος και το μόνο που ζητάει είναι ίση μεταχείριση : Αγάπη, προστασία, φροντίδα.

Καμιά φορά μου έλεγε η μητέρα μου - παρόλο που αγαπάει τις γάτες - πω πω γέμισε η αυλή μαύρα γατιά...........μα είναι τόσο τρυφερά, τόσο γλυκούλια.

Εντάξει παραδέχομαι ότι υπάρχει και αντικειμενικό κριτήριο περί ομορφιάς, και εγώ λέω ότι όμορφο είναι κάθε γατάκι, σκυλάκι, γενικά ζωάκι.

Και αναρωτιέμαι..........πώς μπορούν κάποιοι να βασανίζουν και να πληγώνουν ηθελημένα αυτές τις ψυχούλες που μόνο κακία δεν έχουν.

Σιχαίνεσαι τις γάτες, τους σκύλους? Δε τα θες στο σπίτι σου? Δε θες να σε ακουμπούν? Δε θες την ευθύνη ή το έξοδο της φροντίδας τους? Δεν τα θεωρείς σημαντικά στη ζωή σου?
Και εγώ μαζί σου!!!!!!!!!! Μπράβο σου και δεν κρίνω την άποψη σου, αλλά την σέβομαι 100%.
Την σέβομαι εφόσον σέβεσαι το δικαίωμα τους στη ζωή και δεν προσπαθείς να τα βλάψεις.

ΝΑΙ συμφωνω με όσους δε θελουν τα ζώα αλλά με την προϋπόθεση ότι δεν τα βλάπτουν.

Δυστυχώς φίλοι μου το πρόβλημα ξεκινάει από το οικογενειακό περιβάλλον.
Η μητέρα μου δεν ήθελε να ακούσει κουβέντα για σκύλο διότι όταν ήταν μικρή ο σκύλος της λύσαξε (ντοπερμαν) και είδε τον αστυνόμο να το σκοτώνει μπροστα της. Δεν ήθελε να ακούσει για γάτα γιατί όταν ήταν μικρή είχε μια γατούλα ......την πήγαινε στο σχολείο.........την περίμενε στην πόρτα να γυρίσει.....κοιμόταν κάτω από το κρεββάτι της..........αλλά δυστυχώς την έδιωξαν τη γάτα (μεγάλη ιστορία θα σας την πω άλλη φορά). 2ο πλήγμα.

Ετσι ποτέ δεν είχαμε ζωα αλλά μας έμαθε να τα σεβόμαστε και να μην τα πειράζουμε (και να τα αγαπάμε αλλα αυτό δεν ειναι απαραίτητο).
Αρα είναι θέμα παιδείας και επειδή ξεκινάει πάντα από την οικογένεια θα πρέπει να καταλάβουμε ότι οφείλουμε να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας με σεβασμό για τα ζώα, ανεξαρτήτως του αν τα θέλουμε στο σπίτι ή όχι!!!!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εχεις δικιο να λες οτι η αγαπη/σεβασμος στα ζωα ειναι θεμα παιδειας που παιρνεις απο το σπιτι σου και δυστυχως στην Ελλάδα χωλαινουμε τραγικα.

Για πολλους , τα ζωακια δεν ειναι τιποτα αλλο απο φορεις μικροβιων, ενας τεραστιος μπελας γεματος εξοδα και ανακατωσουρα στην κατα τα αλλα βολεμενη τους ζωη...
Εγω παλι ειλικρινα τους λυπαμαι, θα φυγουν απο αυτη τη ζωη μισοι και παμφτωχοι. χωρις να νιωσουν την αγκαλια και αγαπη ενος ζωου .

Εξοργιζομαι με κατι μαμαδες και μπαμπαδες, που μεσα στην υστερια, εμπνεουν φοβο στα μικρα παιδακια τους για τα ζωα. που αν ειχαν αλλους γονεις, -ενδεχομενως- να αγαπουσαν περισσοτερο τα ζωα. λες και το ζωο εχει σ....τα πανω, η ειναι λεπρο, η δεν ξερω και γω τι. "" Μη Γιαννακη μηηηηηηηηηηηη , θα σε δαγκωσει το σκυλι !!! " Αίσχος και παλι αισχος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ δεν συμφωνώ..Ο χαρακτήρας ενός ζώου σίγουρα θα σε κερδίσει αλλά αυτό το κλικ είναι που θα σε κανει να το θες υπο την προστασία σου..Ας πουμε εγώ δεν μπορώ τα σιάμ(φίλοι που έχετε σιαμ..παρακαλώ μην θυμώνετε)με την ίδια λογική δεν μπορώ κάτι άτομα στο δρόμο που μου την δίνουν στα νεύρα από την υπεροπτική τους συμπεριφορά..Δεν γίνεται να τα αγαπάς όλα..Δεν γίνεται να μην έχεις προτιμήσεις..Γούστα είναι!!!

Το πιο κοινό για εμένα μπορεί όμως να είναι ιδιαίτερο για άλλον..Όλα δεν είναι θέμα παιδείας απλά..Μπορείς ανετα να πείσεις τον εαυτό σου για κάτι απλά και μόνο επειδή το θες..Τα σιαμ λένε ότι είναι επιθετικά ζώα..Το μπουλντογκ το ίδιο..Εκανε κανείς προσπάθεια να το αλλάξει αυτό???Όχι όλα τα βάλαμε σε ένα τσουβάλι και απλά κρίνουμε ανάλογα..Το θέμα είναι το τι έχει περαστει στο μυαλό μαας..ΟΛΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ!!!Και αυτός που δεν παίρνει από λόγια είναι πιο δύσκολος στο να του το αλλαξεις το μυαλό!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Εγώ δεν συμφωνώ..Ο χαρακτήρας ενός ζώου σίγουρα θα σε κερδίσει αλλά αυτό το κλικ είναι που θα σε κανει να το θες υπο την προστασία σου..Ας πουμε εγώ δεν μπορώ τα σιάμ(φίλοι που έχετε σιαμ..παρακαλώ μην θυμώνετε)με την ίδια λογική δεν μπορώ κάτι άτομα στο δρόμο που μου την δίνουν στα νεύρα από την υπεροπτική τους συμπεριφορά..Δεν γίνεται να τα αγαπάς όλα..Δεν γίνεται να μην έχεις προτιμήσεις..Γούστα είναι!!!
Nαι βρε Κατερίνα, μπορεί να μην τα αγαπάς τα σιαμ, αλλά αν πέσουν στον δρόμο σου ούτε θα τα διώξεις, ούτε θα τα κακομεταχειριστείς. Προτιμήσεις σίγουρα μπορεί να υπάρχουν, αλλά κατά βάθος η αγάπη-φροντίδα είναι η ίδια για όλα. Νομίζω ότι η ουσία είναι αυτή.
Μου φαίνεται απαράδεκτο να βλέπω στον δρόμο παιδάκια 4-5 χρόνων που περνάει μια γάτα από μπροστά τους και της κάνουν ξουτ-ξουτ και χτυπάνε και το πόδι τους στο πάτωμα για να φύγει:down::down:
Αυτό σίγουρα τους το έμαθε κάποιος μεγάλος από το οικογενειακό τους περιβάλλον. Γι'αυτό συμφωνώ ότι είναι θέμα παιδείας η αγάπη προς τα ζώα. Όταν ένα παιδί έχει μεγαλώσει με γονείς που αντιπαθούν τα ζώα δεν είναι λίγο δύσκολο να τα αγαπήσει αυτό? Βέβαια εξαιρέσεις υπάρχουν, αλλά μιλάω για τον κανόνα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Nαι βρε Κατερίνα, μπορεί να μην τα αγαπάς τα σιαμ, αλλά αν πέσουν στον δρόμο σου ούτε θα τα διώξεις, ούτε θα τα κακομεταχειριστείς. Προτιμήσεις σίγουρα μπορεί να υπάρχουν, αλλά κατά βάθος η αγάπη-φροντίδα είναι η ίδια για όλα. Νομίζω ότι η ουσία είναι αυτή.
Μου φαίνεται απαράδεκτο να βλέπω στον δρόμο παιδάκια 4-5 χρόνων που περνάει μια γάτα από μπροστά τους και της κάνουν ξουτ-ξουτ και χτυπάνε και το πόδι τους στο πάτωμα για να φύγουν:down::down:
Αυτό σίγουρα τους το έμαθε κάποιος μεγάλος από το οικογενειακό τους περιβάλλον. Γι'αυτό συμφωνώ ότι είναι θέμα παιδείας η αγάπη προς τα ζώα. Όταν ένα παιδί έχει μεγαλώσει με γονείς που αντιπαθούν τα ζώα δεν είναι λίγο δύσκολο να τα αγαπήσει αυτό? Βέβαια εξαιρέσεις υπάρχουν, αλλά μιλάω για τον κανόνα.
Αααααααααα εννοείς απλά την απαράδεκτη συμπεριφορά...Ναι η αλήθεια είναι οτι οι δικοι μου δεν είχαν πρόβλημα με τα ζωάκια αλλά όχι και ότι μου το έμαθαν οι ίδιοι..Απλά τα αγάπησα..Τώρα όσο είσαι μικρός η αγάπη μερικές φορές μετατρέπεται σε μέθοδος παιχνιδιού αλλά πάντα υπήρχαν όρια..δεν πίεζα ποτέ ενα γατάκι..Δεν το βασάνιζα΄κ όταν φίλοι ου κλωτσούσαν γάτες πάντα επεμβαινα αν και έτσι μικροκαμμωμένο που ήμουν ποτέ δεν μου έδιναν σημασια..:/:Δεν το έκαναν επειδή οι γονείς τους τα είχαν μάθει έτσι..ΚΑι η συγκάτοικος μου μεγάλωσε σε περιβάλλον που αντιπαθούσαν τα ζώα και τώρα τα λατρεύει..:)Δεν είναι η οικογένεια μόνο αλλά παίζει αρκετά σημαντικό ρόλο!:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Nαι βρε Κατερίνα, μπορεί να μην τα αγαπάς τα σιαμ, αλλά αν πέσουν στον δρόμο σου ούτε θα τα διώξεις, ούτε θα τα κακομεταχειριστείς. Προτιμήσεις σίγουρα μπορεί να υπάρχουν, αλλά κατά βάθος η αγάπη-φροντίδα είναι η ίδια για όλα. Νομίζω ότι η ουσία είναι αυτή.
Μου φαίνεται απαράδεκτο να βλέπω στον δρόμο παιδάκια 4-5 χρόνων που περνάει μια γάτα από μπροστά τους και της κάνουν ξουτ-ξουτ και χτυπάνε και το πόδι τους στο πάτωμα για να φύγει:down::down:
Αυτό σίγουρα τους το έμαθε κάποιος μεγάλος από το οικογενειακό τους περιβάλλον. Γι'αυτό συμφωνώ ότι είναι θέμα παιδείας η αγάπη προς τα ζώα. Όταν ένα παιδί έχει μεγαλώσει με γονείς που αντιπαθούν τα ζώα δεν είναι λίγο δύσκολο να τα αγαπήσει αυτό? Βέβαια εξαιρέσεις υπάρχουν, αλλά μιλάω για τον κανόνα.


Και δυστυχώς οχι μόνο πέντε και τεσσάρων χρονών... Κι εννιά και δεκαοχτώ και βάλε...
να, η φίλη της αδερφής μου (που είναι 9, εκεί κολλαγε το παραπάνω) έρχεται σπίτι και τρέμει το γάτο μην την δαγκώσει/ γρατσουνίσει γιατί οι γονείς της όταν ήταν μικρό της γέμιζαν το μυαλό με μ....... πως αν την γρατσουνίσει π.χ. δεν θα μπορεί να κάνει παιδί.... έλεος!!!!!!!!! Κι είναι πιθανό αυτό να προέρχεται κι απο αμορφωσια των ίδιων των γονιών!!!
Ακόμη και τα παιδιά στη σχολή όταν μπαίνει κανένα σκυλί μέσα αρχίζουν κι ουρλιαζουν " μη το πιανετε είναι σιχαμενο!" ή " έχει αρρώστιες θα σας κολλήσει!!" ... Δυστυχώς ζούμε σε μια κοινωνία που ο άνθρωπος νομίζει ότι μπορεί να επιβάλει δικαιώματα ζωής και θανάτου σε κάθε ον που θεωρεί "κατώτερο" απο αυτόν... Εδώ όμως θα διαφωνησω...Αυτές οι ψυχουλες είναι πολυ ποιο ανώτερες απο εμάς....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top