Πέθανε ο γατούλης μου!!!

[stellina]

Καλησπέρα παιδιά και σας ευχαριστώ πολύ που με δεκτήκατε στην όμορφη παρέα σας. Θα ήθελα τη βοήθεια σας, γιατί κοντεύω να τρελαθώ...
Ο γατούλης μου, ο Πίπης, ήταν πάντα ένας κούκλος τιγρέ γατούλης πολύ ζωηρός και φαγανός, ίδιος ο Garfield (σας έβαλα και φώτο να τον δείτε). Ξαφνικά, τον τελευταίο χρόνο (σε ηλικία 11 ετών) και ενώ ήταν 7 κιλά, άρχισε να αδυνατίζει παρότι έτρωγε αρκετά αν και δυσκολευόταν στην κατάποση και να μην μπορεί να περπατήσει (έπεφτε δεξιά και αριστερά και χτυπούσε, τον έβλεπες και ράγιζε η καρδιά σου), ήταν σαν πρησμένος στην κοιλίτσα και έπεφτε ανά διαστήματα σαν σε λήθαργο. Αμέσως τον πήγα στον κτηνίατρο που έχω χρόνια και θεωρείται γενικά καλός γιατρός στην περιοχή (έχω άλλους 2 γάτους, αλλά αυτός ήταν ο πρώτος και αγαπημένος μου, τον είχα από παιδάκι, μάλιστα τον είχα βρει πεταμένο στη βροχή μόλις γεννήθηκε με κλειστά ματάκια χωρίς τρίχωμα σαν ποντικάκι, μου είχαν πει ότι δεν θα ζούσε χωρίς μητρικό γάλα, θυμάμαι τον τάιζα με μπιμπερό κάθε 3 ώρες, να φανταστείτε δεν είχε γνωρίσει στη ζωή του άλλα γατάκια. Ήταν πολύ άγριος και σε άλλα γατάκια, αλλά και σε ανθρώπους, ακόμα και με τους άλλους γάτους που είχαμε στο σπίτι δεν είχε έρθει ποτέ σε επαφή μαζί τους).
Μην σας τα πολυλογώ, επί ένα χρόνο, κάθε μέρα ήμασταν στον κτηνίατρο, κάναμε όλες τις εξετάσεις, βιοχημικές, καλλιέργεα ούρων, υπέρηχους σε όλα τα όργανα σε ειδικά εργαστήρια που μας έστελνε ο κτηνίατρος και ό,τι άλλο μας έλεγε. Τίποτα, όλες οι εξετάσεις καθαρές! Ο Πίπης, όμως, όσο περνούσαν οι μήνες χειροτέρευε... Είχε περισσότερη αστάθεια, τον τάιζα με σήρριγα με το ζόρι, είχε μείνει 4 κιλά, αφυδατωνόταν και τρέχαμε συνέχεια στον κτηνίατρο για ορούς. Ο γιατρός μου έλεγε ότι δεν ξέρει τι έχει, αλλά ταλαιπωρείται και να του κάνουμε ευθανασία!!! Ούτε καν το σκέφτηκα, τον πήγα και σε δύο άλλους γιατρούς να πάρω και δεύτερη γνώμη, κανείς δεν του έβρισκε τίποτα απολύτως! Δεν μπορούσα να καταλάβω πως είναι δυνατόν ο γάτος μου να είναι σε αυτή την κατάσταση και κανείς να μην του βρίσκει τίποτα...
Ώσπου το Μεγάλο Σάββατο ο γατούλης έπεσε σε λήθαργο, είχε να φάει 2 ολόκληρες μέρες και ήταν σαν πεθαμένος. Τρελάθηκα, ο κτηνίατρος του έλειπε διακοπές και όλοι οι γιατροί ήταν κλειστοί. Τον πήγα στο νοσοκομείο ζώων στο Πικέρμι σε πολύ άσκημη κατάσταση. Εκεί του βρήκαν αμέσως γλυκόζη στο αίμα κοντά 500! Μου είπαν ότι το γατί είναι διαβητικό και είναι αδιανόητο να μην το είχε βρει ο κτηνίατρος του τόσο καιρό!!! Ο γλυκούλης μου έμεινε 2 βράδια στο νοσοκομείο συνέχεια με ορό. Του χρηγούσαν ινσουλίνη, αλλά έπεφτε η γλυκόζη του από 400-500 στο 20-30 και ξανά δεξτρόζη να ανέβει κ.ο.κ. Φοβήθηκα ότι κι αυτοί δεν ήξεραν τι έκαναν και ότι θα μου το πέθαιναν λόγω των υπογλικαιμικών σοκ που το έριχναν συνέχεια!
Έτσι λοιπόν Μεγάλη Δευτέρα πήγα να τον πάρω ( μέχρι τότε δεν είχαμε περάσει ούτε μια μέρα χώρια, διακοπές, εξόδους, παντού μαζί ο γατούλης). Βογγούσε από τους πόνους, μου είπαν ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα άλλο και μου το ετοίμασαν για αναχώρηση. Ο Πιπάκος σέρνοντας ήρθε στην αγκαλιά μου, είχε συνέχεια λόξυγγα, ώσπου ξαφνικά άρχισε να κάνει ένα θόρυβο με το στόμα σαν να του ερχόταν εμετός. Φώναξα το γιατρό του νοσοκομείου, το ακροάστηκε και τον πήρε επειγόντως κάτω στην εντατική. Του κάνανε μαλάξεις, του χορηγήσαν ατροπίνη, του κάνανε ακόμα και τεχνητή αναπνοή, το συνδέσαν με μηχάνημα, αλλά η καρδούλα του μετά από τόσους μήνες ταλαιπωρία το πρόδωσε. Πέθανε από ανακοπή καρδιάς... Τον κρατούσα αγκαλιά, τον φίλαγα και παρακαλούσα να ξυπνήσει. Υπέφερε τόσο πολύ το μωρό μου... Χτες ακόμα το έθαψα στο κοιμητήριο μικρών ζώων στη Μαλακάσα, μου λείπει αφόρητα παιδιά, κοντεύω να τρελαθώ, ειλικρινά σας μιλάω. Παρότι έχω 2 ακόμα γατιά, το σπίτι είναι άδειο χωρίς τον Πίπη.
Είπα στον κτηνίατρο μου τι έγινε και μου είπε ότι για να φανεί ότι το σάκχαρο φαίνεται μόνο από τα ούρα σωστά, αλλιώς μπορεί να είναι ψευδές το αποτέλεσμα και να δείξει σάκχαρο λόγω στρες. Επίσης επέμεινε ότι είχαμε κάνει όλες τις εξετάσεις και το γατί σίγουρα δεν ήταν διαβητικό! Από την άλλη, οι γιατροί στο νοσοκομείο υποστηρίζουν ότι ήταν σίγουρα διαβήτης και ότι δεν φαίνεται από τα ούρα, αλλά από τη γλυκόζη στο αίμα και ότι αν το είχαμε πάει νωρίτερα το γατούλη θα το προλαβαίναμε! Σκέφτομαι λοιπόν ότι αν όντως δεν είχε διαβήτη, μου το πεθάνανε στο νοσοκομείο από τα υπογλικαιμικά σοκ, αν πάλι είχε πόσο άσχετος μπορεί να ήταν ο κτηνίατρος ώστε να μην το είδε; Και αν πάλι τίποτα από όλα αυτά δεν συμβαίνει, πως κανείς από τους γιατρούς που το πήγα να μην του βρήκε ποτέ τι έχει, είναι δυνατόν;
Σας παρακαλώ πολύ, συγνώμη αν σας κούρασα με το μεγάλο κείμενο, δεν ξέρω αν μπορεί και κάποιος από τους κτηνίατρους εδώ να με βοηθήσει... Θέλω απλά να καταλάβω αν κάτι τέτοιο είναι δυνατόν! Αν ήξερα ότι είχε κάτι, θα έλεγα έκανα ότι μποορούσα και θα το δεχόμουν. Αλλά τώρα σκέφτομαι μήπως το "σκότωσα" εγώ το γατάκι μου, μήπως μπορούσα να κάνω κάτι περισσότερο, μήπως έκανα κάτι λάθος... Σας παρακαλώ πολύ, πείτε μου τη γνώμη σας, σημαίνει πάρα πολλά για μένα.
Σας ευχαριστώ πολύ,
Στέλλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Τραγική ιστορία, λυπάμαι πολύ!

Θα ρωτήσω τον γιατρό μου αλλά υποθέτω ότι χωρίς να έχει δει το ζω και χωρίς να έχει δει τις εξετάσεις είναι δύσκολο να βγει άκρη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Κρίμα... Λυπάμαι πολύ για τον Πίπη σου.
Όλες αυτές τις εξετάσεις που του έκανε ο κτηνίατρός σου δεν τις έχεις κρατήσει; Αν τις κοιτάξεις, μπορείς να δεις εκεί τις τιμές του σακχάρου. Σίγουρα υπάρχουν αυξομειώσεις ανάλογα με την ώρα της ημέρας, το αν έχει φάει το ζώο ή όχι κ.λπ., αλλά αν είχε τόσο σοβαρό πρόβλημα νομίζω ότι θα φαίνεται, ειδικά αφού του είχατε κάνει τόσο πολλές εξετάσεις.
Όσο για την μέθοδο μέτρησης, ο δικός μου κτηνίατρος είχε χρησιμοποιήσει έναν μετρητή σακχάρου όπως αυτούς που χρησιμοποιούμε για τους ανθρώπους, που μετράνε την τιμή του σακχάρου με μια σταγονίτσα αίμα (είχε "τσιμπήσει" λίγο την Αρήθα στο αυτάκι της).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[agg99]

ειτε εκανε λαθος ο πρωτος γιατρος ειτε ο δευτερος-γιατι σιγουρα καποιος απο τους δυο εκανε-σιγουρα αυτο δεν εχει σχεση με εσενα.δεν πρεπει να κατηγορεις τον εαυτο σου ουτε κατα διανοια!! εσυ εκανες οτι περνουσε απο το χερι σου!! τι αλλο να εκανες χωρις ιατρικες γνωσεις??? καποια πραγματα δεν ειναι του χεριου μας ...για αυτο υπαρχουν οι ειδικοι...απλα σιγα σιγα θα μαθεις ποιους να ξαναεμπιστευτεις και ποιες πορτες να χτυπας για τα επομενα ψιψινια!και οπως λεει και η παροιμια...ρωτωντας πας στην πολη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Raisa]

Αντίο Πίπη....
Κάποια πράγματα δυστυχώς δεν είναι στο χέρι μας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Elena_p]

Το μόνο σίγουρο είναι οτι δεν φταις εσυ, έκανες ό,τι μπορούσες. Δυστυχώς δεν είμαστε κτηνίατροι...εδώ κι εκείνοι και κάνουν λάθη Να ζήσεις να τον θυμάσαι τον Πίπη σου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[JohnDVM]

Ο σακχαρωδης διαβητης παρουσιαζει πολυδιψια πολυ ουρια και πολυ φαγια στα πρωτα σταδια , το σακχαρο στο αιμα το μετρας την ιδια στιγμη που το παιρνεις γιατι οσο περναει η ωρα πεφτει η συγκεντρωση του στο αιμα οποτε το αποτελεσμα θα ειναι λανθασμενο τωρα οπως περιγραφεις τα συμπτωματα ταιριαζει και η παγκρεατιτιδα που οδηγει σε παγκρετατικη ανεπαρκεια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ruko]

Λυπάμαι πολύ για το γατούλη σου. Έκανες το καλύτερο δυνατό γι' αυτόν. Αντίο, Πίπη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Jeannine]

Πάντως εγώ τον κτηνίατρό σου που πήγαινες τον Πίπη τοσα χρόνια, μάλλον δεν θα τον εμπιστευόμουν. Δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι δεν είχε τίποτα τη στιγμή που ο γατούλης μέρα με τη μέρα έφευγε... Ως διά μαγείας έγινε;
Για το Νοσοκομείο στο Πικέρμι έχω ακούσει πολύ καλά λόγια. Μάλιστα ο Αίλουρος (www.ailouros.gr) μου προτείνει να τους έχω στα υπ'όψιν για έκτακτα περιστατικά.
Όπως και να 'χει, ο Πιπης ήταν τυχερός που είχε εσένα μαμά. Έκανες ό,τι μπορούσες και ήσουν δίπλα του μέχρι τελευταία τιγμή... Η μόνη που δεν φταις είσαι εσύ! Τον πήγες σε ένα σωρό κτηνιάτρους που τελικά αποδείχτηκαν όχι και τόσο ενημερωμένοι...
Κουράγιο σου εύχομαι... και δύναμη... και κοίταξε να δώσεις αγάπη στα υπόλοιπα γατάκια σου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[chouzouris]

Στέλλα, κάνε ένα τηλέφωνο στον Αίλουρο. Θα σου λύσει όλες τις απορίες σου. Μην ντραπείς. Θα με θυμηθείς...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gina1]

Κουράγιο,Στελλίτσα....
Εγώ προσωπικά στο Νοσοκομείο έχω εμπιστοσύνη.Το καταλαβαίνω ότι αναρωτιέσαι τι δεν έγινε σωστά,γιατί έτσι κάνουμε όταν χάνουμε κάποιον που αγαπάμε...Όμως,σίγουρα δε φταις εσύ.-
Το να κάνεις ενοχικές σκέψεις θα σου αφήσει παντοτινό πένθος και θλίψη,ενώ σίγουρα ο Πίπης δε θα ήθελε να είσαι έτσι...
Δε θέλω να σου βάζω ιδέες,αλλά ίσως δε φταίει καν ο γιατρός..Ίσως το λάθος να έγινε στο μικροβιολογικό εργαστήριο που έγιναν οι εξετάσεις..Τι να πω...;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[jasmine]

Στέλλα πολύ λυπήθηκα για το γατούλη σου. Όπως είπε και Raisa κάποια πράγματα δυστυχώς δεν είναι στο χέρι μας. Εσύ έκανες ότι μπορούσες και δεν χρειάζεται να κατηγορείς τον εαυτό σου. Δεν τον άφησες αβοήθητο. Καταλαβαίνω τον πόνο σου και τον συμμερίζομαι.
Καλό ταξίδι στον Πίπη σου, τον όμορφο τιγράκο σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Δυστυχώς κάποια πράγματα δεν είναι στο χέρι μας. Έτσι κι εγώ μια γατούλα που είχα παρόλες τις εξετάσεις και την αλλαγή πολλών γιατρών κανένας δεν μπόρεσε να καταλάβει τι ακριβώς είχε. Η γατούλα μου αδυνάτιζε παρέλυε και μετά από κάποιους μήνες έχασε την επαφή με το περιβάλλον ώσπου αναγκάστηκα να της κάνω ευθανασία. Δεν μπορείς να φανταστείς σε πόσους γιατρούς την πήγα ο καθένας τα δικά του.. Πρόσφατα έχασα από ανακοπή την μεγαλύτερη αδυναμία μου την Νινούλα μου. Την πήγα για απλή εξέταση αίματος και την πήρα πεθαμένη. Από τότε κατηγορώ κι εγώ τον εαυτό μου. Αλλά ξέρω ότι σε κάποια πράγματα εμπιστευόμαστε τους ειδικούς και αν αυτοί δεν είναι πάντα ικανοί δεν είναι δικό μας λάθος. Καλό ταξίδι στον μικρό σου. Να είσαι σίγουρη θα τον θυμάσαι συνέχεια γιατί τον αγάπησες πολύ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[stellina]

Χίλια ευχαριστώ!!!

Σας ευχαριστώ όλους μέσα από την καρδιά μου για την ανταπόκριση και τη συμπαράσταση σας. Ξέρω ότι όλοι εδώ μέσα αγαπάτε πολύ τις γατούλες και είστε από τους λίγους ανθρώπους που καταλαβαίνουν πως είναι να χάνεις ένα μέλος της οικογένειας σου...
Chouzourh ακολούθησα τη συμβουλή σου και πήρα τηλέφωνο τον Αίλουρο. Μακάρι παιδιά να σας είχα γνωρίσει νωρίτερα και να μου είχατε πει για τον Αίλουρο, ίσως και να τον είχαμε σώσει τον Πιπάκο...
Έδειξαν πραγματικό ενδιαφέρον και ότι πραγματικά νοιάζονται!! Μου είπαν ότι το σάκχαρο φαίνεται από το αίμα και όχι από τα ούρα (όπως έλεγε ο άχρηστος ο κτηνίατρος που το πήγαινα) και ότι δεν μπορεί να ανέβηκε σε μια μέρα στα 500, πρέπει να ήταν χρόνια διαβητικό το γατί. Και ξέρετε ποιο είναι το χειρότερο; Ότι μετά από τόσες εξετάσεις, τόσα χρήματα που χάλασα για να το σώσω (και αυτό ειλικρινά δεν με νοιάζει καθόλου, θα χαλούσα εκατομμύρια για να τον σώσω) και κυρίως μετά από τόση άδικη ταλαιπωρία του γατούλη μου, τελικά τα φάρμακα που του έδινα ήταν εντελώς αντίθετα. Αυτό με εμπιστευόταν και εγώ τον οδήγησα με μαθηματική ακρίβεια στην ανακοπή καρδιάς...Να φανταστείτε ότι ο γατούλης αργοπέθαινε και αυτός μου έλεγε ότι έχει ψυχολογικά και μου έδινε να του δίνω ηρεμιστικά στεντόν!!!
Και έχετε δίκιο, εμείς δεν είμαστε γιατροί να ξέρουμε, ακολουθούμε ότι μας λένε, αλλά πως μπορεί να μην ήξερε το απλούστερο όλων, ότι δηλαδή το σάκχαρο θέλει μια απλή εξέταση αίματος (ακόμα και ένας πρωτοετής φοιτητής το ξέρει αυτό!!!) Ήταν πολύ άδικο... Και αν είχα την ψυχική δύναμη, μα το Θεό θα τον κατήγγελνα, ώστε να μην πάρει στο λαιμό του και άλλες αθώες ψυχούλες.
Αύριο θα πάω στο Αίλουρο (αν και είναι πολύ μακριά από εκεί που μένω) να δουν και τον άλλο γάτο μου γιατί έχει μια δυσοσμία στο στόμα του και αυτή τη φορά θέλω να είμαι σίγουρη ότι θα τον πάω κάπου που θα τον φροντίσουν καλά. Μου είπαν να κρατάω μαζί και όλες τις εξετάσεις του Πίπη να τις δει ο γιατρός να μάθουμε επιτέλους από κάποιον υπεύθυνο από τι πέθανε το μωρό μου και θα σας ενημερώσω. Ελπίζω να μην έχει τίποτα και ο δεύτερος γάτος μου που κούραρε μέχρι τώρα ο ίδιος γιατρός, γιατί τότε πραγματικά δεν θα το αντέξω!!

Ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[stellina]

Ουρανία καλό ταξίδι στη Νινούλα και στο άλλο μωρό σου, σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τα λόγια σου, και πίστεψε με καταλαβαίνω απόλυτα πως ένιωσες...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Κριμα στο γατουλι τελικα χρειαζεται να ειμαστε πολύ ενημερωμενοι κα να αμφισβητουμε τα παντα πριν εμπιστευτουμε εναν γιατρο. Υπαρχουν μερικοι που κμπορεις να εμπιστευτεις και με κλειστα ματια που λεει ο λογος κι αλλοι που στο καταστρεφουν το ζωο λογω αγνοιας και εγωισμου να το παραδεχτουν... παντως δεν εισαι κτηνιατρος εκανες οτι μπορεσες. Ο αιλουρος θα φροντισει τα υπολοιπα σου μια χαρα. Ελπιζω να μαθεις και για υατο περισσοτερα.. τι να πω μερικοι γιατροι δεν εχουν τσιπα... ειναι κι ανενημερωτοι...δεν στελνουν σε συναδερφους αν δεν ξερουν κατι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[stellina]

Yasmin έχεις απόλυτο δίκιο, τι να πω, τον συγκεκριμένο κτηνίατρο τον είχα χρόνια για όλα τα γατάκια μου, άσε που έχει και πολύ καλή φήμη στη γειτονιά μου, είχα ρωτήσει πριν και μου τον είχαν συστήσει μάλιστα ως πολύ καλό!! Επίσης είχα πάει και σε άλλο γιατρό για δεύτερη γνώμη, αλλά επίσης δεν μπορούσε να του βρει τίποτα! Τι να πω, μάλλον η γκαντεμιά μου, να πέσω και τις δύο φορές στους πιο άσχετους!!! Το μόνο που κατηγορώ τον εαυτό μου πλέον είναι αυτό που λες και εσύ ότι έπρεπε να ήμουν πιο καχύπτοτη και υποψιασμένη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Τι κρίμα για τον γατούλη σου...Ελπίζω να είναι τα άλλα καλά.Κουράγιο καλή μου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[πυρροθριξ]

κουκλιτσα μου,ειναι οντως φοβερο αυτο που συνεβη.Κλαψαμε κι εμεις μαζι σου.Εγω ισως λιγο περισσοτερο γιατι ο γατος μου μοιαζει παρα πολυ με τον δικο σου και δεν μπορω να διανοηθω οτι θα του συμβει κατι...
Κουραγιο!πρεπει να εχεις δυναμη για τα υπολοιπα γατακια σου..να ζησεις να τον θυμασαι.
Δυστυχως ο πονος στο τελος ειναι το τιμημα της αγαπης.Προσπαθησε να θυμασαι ολες τις καλες στιγμες που ζησατε μαζι.Καποτε θα ξαναβρεθειτε στην αλλη πλευρα της γεφυρας του ουρανιου τοξου και θα ειστε για παντα μαζι..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[stellina]

Παιδιά, πήγα τελικά σήμερα το πρωί στον Αίλουρο με όλες τις εξετάσεις του Πιπάκου. Το γατάκι ήταν λέει χρόνια διαβητικό, ίσως και από τη γέννηση του! Φρίξανε στον Αίλουρο, δεν μπορούσαν να καταλάβουν πως ο γιατρός του δεν το κατάλαβε, πως είναι δυνατόν να μην ήξερε ότι η γλυκόζη φαίνεται στο αίμα...(να φανταστείτε του έλεγα ότι πίνει υπερβολικό νερό και μου έλεγε ότι έτσι πρέπει γιατί κάνει καλό στα νεφρά!!!) Μου είπαν ότι το γατάκι μου δεν πέθανε τυπικά από τον ίδιο το διαβήτη, αλλά είχε πια εξασθενήσει η άμυνα του οργανισμού του (τόσον καιρό το πουλάκι μου χωρίς φάρμακα για την πάθηση του...) και οποιοδήποτε μικρόβιο έμπαινε εύκολα στο σωματάκι του και το κατέστρεφε, οδηγείτο σε σηψαιμία... Και ότι ήταν μήνες ουσιαστικά "πεθαμένο" με την αγωγή του "φοβερού" γιατρού, ενώ έστω μια εβδομάδα νωρίτερα να το είχα πάει στο νοσοκομείο στο Πικέρμι (σημεωτέον μου είπαν ότι είναι πολύ καλοί οι γιατροί εκεί και ότι είχαν τελικά δίκιο) ίσως και να τον είχα προλάβει... Όσο για τα ποδαράκια του που είχαν αστάθεια και έπεφτε δεξιά και αριστερά ήταν νευροπάθεια από το διαβητή. Το πιο σημαντικό όμως από όλα που μου είπαν είναι ότι αν το είχε βρει αυτός ο βλάκας ο πρώην γιατρός του, θα ζούσε σίγουρα πολλά χρόνια ακόμα...
Περιττό να σας πως πως αισθάνομαι... Από τη μία βρήκα έστω και αργά έναν έξαιρετικό γιατρό στον Αίλουρο εξειδικευμένο στις γάτες (που όντως φαίνεται ότι αγαπάει τα ζώα και δεν είναι εκμεταλλευτής σαν τον δικό μου πρώην γιατρό), από την άλλη όμως ο Πιπάκος μου θα μπορούσε να ζει τώρα... Γιατί να μην είχα ακούσει λίγο νωρίτερα για τον Αίλουρο;;
Πήγα στον Αίλουρο και τον άλλο μου το γατούλη, τον Τοτό, που είναι 5 χρονών, και να μην σας τα πολυλογώ και σε αυτόν άλλα αντί άλλων είχε κάνει ο περιβόητος γιατρός μου (τα έλεγα στον Αίλουρο και γελάγανε, τόσο άσχετος!) Κλείσαμε ραντεβού την Πέμπτη στον Αίλουρο για εξετάσεις βιοχημικές του Τοτού να δούμε τι έχει, ίσως να έχει κολλήσει λέει και κάτι από τον Πιπάκο που τον είχε γρατζουνίσει, ελπίζω αυτόν τουλάχιστον να τον προλάβω έγκαιρα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.