Πονηριές...!

[escape]

Τη στιγμή που σας γράφω διαδραματίζεται ένα πολύ αστείο σκηνικό. Ο Κούκλος, γάτος πανέμορφος και πανέξυπνος, πλην δε ταπεινός και ντροπαλός, αυτή τη στιγμή βρίσκεται κάτω από το κρεβάτι μου και ...κάνει την πάπια!
Το πρωί, ώρα 9, μπήκε στο σπίτι για να τσιμπήσει το κατιτίς του. Τον άκουσα και σκέφτηκα ότι είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να τον βουτήξω και να τον πάω στο γιατρό. Έχουμε διάφορα θεματάκια: Πρέπει να κάνουμε το εμβόλιό μας, πρέπει να στειρωθεί, αλλά το κυριότερο είναι ότι εδώ και 2-3 μέρες το κεφαλάκι του μου φαίνεται πρησμένο. Τρώει, πίνει, χαιδεύεται κανονικά, εγώ όμως -μάνα καλή- οφείλω να κάνω τα ...δέοντα.

Το σατανικό μου σχέδιο ήταν να τον ...πιάσω στον ύπνο. Τον άφησα να φάει, τον χάιδεψα κι έκανα καφέ (για ν' ανοίξει και το δικό μου το μάτι). Όταν άραξε το τζόβενο, έφερα από την αποθήκη το κλουβί. Ο τύπος, χωρίς ούτε ένα νιάου, πήγε ακροποδητί στο δωμάτιό μου, δίπλα στο κρεβάτι μου. Δηλαδή, όπλα παλάσκες και εφ όπλου λόγχη(καλά το πά?), σε ετοιμότητα!

Έτσι είσαι; Πονηρος εσυ μία; Πονηρή εγώ δέκα! Θα σε περιμένω, αλήτη! Βάλθηκα να συμμαζεύω το σπίτι κι έπλυνα τα πιάτα να περάσει η ώρα (ήταν ήδη 10.30). Τσουπ τσουπ ο κύριος πήρε πάλι τη θέση του στο σαλόνι. Με παρακολουθούσε και τεντωνόταν... Σε κάποια στιγμή πάω προς το κλουβί και το ανοίγω σα να μη συμβαίνει τίποτα. Το επόμενο βήμα του σχεδίου ήταν να πάω να τον χαιδολογήσω και πάνω στο γουτσου γούτσου να τον χώσω στο ορθάνοιχτο κλουβί. Γυρνάω, λοιπόν, προς το νεροχύτη μου και με την άκρη του ματιού μου τσεκάρω τη γωνιά του. Κενή!

Τώρα που γράφω είναι 12.30 κι ο Κούκλος είναι ακόμα κάτω από το κρεβάτι μου. Ο συνήθως λαλίστατος γάτος δεν έχει βγάλει κιχ! (πρόκειται για γάτο που περπατάει και μιλάει). Λογικά έχει μουδιάσει ολόκληρος, γιατί σπάνια βάζει τον κώλο του κάτω. Οχι, δε θα του βάλω λιχουδιά για να τον δελεάσω! Δε θα παχύνω τα υπόλοιπα για το γινάτι του!Τς!

Περιμένω....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.