bubble44
Νεοφερμένο μέλος
Η bubble44 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 38 ετών. Έχει γράψει μόλις ένα μήνυμα.
16-08-10
16:53
Καλησπέρα σας!
Είμαι καινούρια στο forum και γενικά καινούρια είναι η σχέση μου με τις γάτες. Ανέκαθεν ήμουνα υπερβολικά φιλόζωη αλλα καθώς ο μπαμπάς μου ήταν ακριβώς το αντίθετο δεν είχα ποτέ ιδιαίτερη εμπειρία με ζωάκια.
στην πράξη τώρα..
Πριν απο 1.5 μήνα περίπου, την ώρα που έβγαινα απο το σπίτι μου ακούω ενα πολύ μικρό γατάκι που έκλαιγε. Τα μάτια του κλειστά και τρέχανε πείον, υπερβολικά αδύνατο, ετρεχε πάνω κάτω και καθώς δεν έβλεπε κουτούλαγε μια εδώ μια εκεί. Το πήρα σπίτι μου, στην αρχή έλεγα θα πεθάνει,δεν έτρωγε ούτε ανταποκρινόταν.Τελικά είχε ψύλλους, ψείρες, τσιμπούρια,ψώρα στα αυτιά,ασθένεια στα μάτια που θα τυφλωνόταν,σκουληκάκια στην κοιλιά,μύκητες και μικρόβιο στο αναπνευστικό. Ευτυχώς ενημερώθηκα για ότι έπρεπε να κάνω,το φρόντισα παρα πολύ και μετά απο λίγο καιρό συνήλθε και τώρα είναι πια λεβέντης! Πάχυνε,ειναι υγιέστατος(τώρα τελειώνουμε και τη θεραπεία για τους μύκητες),και εκπαιδευμένος με την τουαλέτα του. Του έχω πάρει όλα τα παιχνίδια που κυκλοφορούν και παίζει σαν τρελός. Να σημειώσω οτι το γατάκι δεν το πήγα στο σπίτι που μένω εγώ αλλα σε ενα διαμέρισμα κάτω απο το δικό μου που έχουμε ξενοίκιαστο και ούτε σκοπεύουμε να το νοικιάσουμε. Το σπίτι αυτό είναι 50 τμ και είναι γκαρσονιέρα με λίγα έπιπλα. Και γιατι τα λέω αυτα.... όταν βρήκα το γατάκι είπα οτι θα το φρόντιζα μέχρι να γίνει καλά και μετά θα το αφήνα πάλι πίσω καθώς όπως είπα δεν είχα τη δυνατότητα να το κρατήσω. Το γατάκι όμως συνήθισε το σπίτι και όποτε το έχω βγάλει έξω μένει ακίνητο επι μισή ώρα και κλαίει,δεν κουνιέται καθόλου. Και το έχω κάνει αρκετές φορές μήπως και συνηθίσει αλλα τίποτα. Το ζήτημα είναι οτι εγώ μπορώ να το κρατήσω στο σπίτι εκείνο που μένει και τώρα αλλα ο χρόνος που μπορώ να κάθομαι κάτω μαζί του είναι περίπου 3 ώρες την ημέρα, δύσκολα παραπάνω γιατί σπουδάζω,δουλεύω κλπ. Και επίσης δεν κοιμάμαι εκεί,θα προσπαθώ κάποια βράδια να πηγαίνω αν και το βράδυ μένει ξύπνιο και δε νομίζω να με αφήνει να κοιμάμαι. Είναι αυτό αρκετο για το γατάκι? Είμαι πολύ λυπημένη γιατί νιώθω οτι το παραμελώ αλλα είμαι σε πολύ δύσκολη θέση γιατί έξω δεν μπορώ να το αφήσω, δε βρίσκω κανέναν να το δώσω και εγώ μπορώ να το κρατήσω μόνο υπο αυτές τις συνθήκες. Τέλος πάντων, ήταν η πρώτη φορά που βρήκα ζωάκιι στο δρόμο και αναρωτιέμαι αν έκανα το σωστό ή αν τώρα το ταλαιπωρώ περισσότερο. Επίσης αμφιβάλλω πολύ αν θα επιβιώσει αν το αφήσω μόνο του έξω... Σας παρακαλώ πάρα πολύ....έχετε καμιά ιδέα...????
Είμαι καινούρια στο forum και γενικά καινούρια είναι η σχέση μου με τις γάτες. Ανέκαθεν ήμουνα υπερβολικά φιλόζωη αλλα καθώς ο μπαμπάς μου ήταν ακριβώς το αντίθετο δεν είχα ποτέ ιδιαίτερη εμπειρία με ζωάκια.
στην πράξη τώρα..
Πριν απο 1.5 μήνα περίπου, την ώρα που έβγαινα απο το σπίτι μου ακούω ενα πολύ μικρό γατάκι που έκλαιγε. Τα μάτια του κλειστά και τρέχανε πείον, υπερβολικά αδύνατο, ετρεχε πάνω κάτω και καθώς δεν έβλεπε κουτούλαγε μια εδώ μια εκεί. Το πήρα σπίτι μου, στην αρχή έλεγα θα πεθάνει,δεν έτρωγε ούτε ανταποκρινόταν.Τελικά είχε ψύλλους, ψείρες, τσιμπούρια,ψώρα στα αυτιά,ασθένεια στα μάτια που θα τυφλωνόταν,σκουληκάκια στην κοιλιά,μύκητες και μικρόβιο στο αναπνευστικό. Ευτυχώς ενημερώθηκα για ότι έπρεπε να κάνω,το φρόντισα παρα πολύ και μετά απο λίγο καιρό συνήλθε και τώρα είναι πια λεβέντης! Πάχυνε,ειναι υγιέστατος(τώρα τελειώνουμε και τη θεραπεία για τους μύκητες),και εκπαιδευμένος με την τουαλέτα του. Του έχω πάρει όλα τα παιχνίδια που κυκλοφορούν και παίζει σαν τρελός. Να σημειώσω οτι το γατάκι δεν το πήγα στο σπίτι που μένω εγώ αλλα σε ενα διαμέρισμα κάτω απο το δικό μου που έχουμε ξενοίκιαστο και ούτε σκοπεύουμε να το νοικιάσουμε. Το σπίτι αυτό είναι 50 τμ και είναι γκαρσονιέρα με λίγα έπιπλα. Και γιατι τα λέω αυτα.... όταν βρήκα το γατάκι είπα οτι θα το φρόντιζα μέχρι να γίνει καλά και μετά θα το αφήνα πάλι πίσω καθώς όπως είπα δεν είχα τη δυνατότητα να το κρατήσω. Το γατάκι όμως συνήθισε το σπίτι και όποτε το έχω βγάλει έξω μένει ακίνητο επι μισή ώρα και κλαίει,δεν κουνιέται καθόλου. Και το έχω κάνει αρκετές φορές μήπως και συνηθίσει αλλα τίποτα. Το ζήτημα είναι οτι εγώ μπορώ να το κρατήσω στο σπίτι εκείνο που μένει και τώρα αλλα ο χρόνος που μπορώ να κάθομαι κάτω μαζί του είναι περίπου 3 ώρες την ημέρα, δύσκολα παραπάνω γιατί σπουδάζω,δουλεύω κλπ. Και επίσης δεν κοιμάμαι εκεί,θα προσπαθώ κάποια βράδια να πηγαίνω αν και το βράδυ μένει ξύπνιο και δε νομίζω να με αφήνει να κοιμάμαι. Είναι αυτό αρκετο για το γατάκι? Είμαι πολύ λυπημένη γιατί νιώθω οτι το παραμελώ αλλα είμαι σε πολύ δύσκολη θέση γιατί έξω δεν μπορώ να το αφήσω, δε βρίσκω κανέναν να το δώσω και εγώ μπορώ να το κρατήσω μόνο υπο αυτές τις συνθήκες. Τέλος πάντων, ήταν η πρώτη φορά που βρήκα ζωάκιι στο δρόμο και αναρωτιέμαι αν έκανα το σωστό ή αν τώρα το ταλαιπωρώ περισσότερο. Επίσης αμφιβάλλω πολύ αν θα επιβιώσει αν το αφήσω μόνο του έξω... Σας παρακαλώ πάρα πολύ....έχετε καμιά ιδέα...????
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
aretha
Περιβόητο μέλος
Η Αλίκη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 48 ετών και μας γράφει από Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 6.401 μηνύματα.
16-08-10
17:01
Καλωσήρθες και μπράβο που το φρόντισες τόσο καλά!!
Σωστά σκέφτεσαι, ένα γατάκι που έχει μεγαλώσει μέσα δεν επιβιώνει στο δρόμο, θα ήταν έγκλημα να το αφήσεις έξω. Αφού δεν μπορείς να το κρατήσεις εσύ, τότε θα πρέπει να βρεις κάποιον που να θέλει να το πάρει στο σπίτι του. Είσαι πολύ τυχερή από την άποψη ότι διαθέτεις ένα χώρο να το φιλοξενείς μέχρι να υιοθετηθεί κι έτσι έχεις μια σχετική άνεση χρόνου. Η εμπειρία μου λέει ότι αργά ή γρήγορα ΟΛΑ τα γατάκια υιοθετούνται, το θέμα είναι τι γίνεται στο μεταξύ. Αφού εσύ δεν έχεις τέτοιο πρόβλημα, το μόνο που χρειάζεται είναι υπομονή.
Βγάλτου λοιπόν μερικές καλές φωτογραφίες και φτιάξε μια αγγελία στην οποία θα αναφέρονται οπωσδήποτε το φύλο και η ηλικία του, το αν έχει αποπαρασιτωθεί ή/και εμβολιαστεί, λίγα λόγια για το χαρακτήρα του και τα στοιχεία επικοινωνίας για τους ενδιαφερόμενους. Ανέβασέ την εδώ κι εδώ.
Διάβασε κι εδώ και... καλή τύχη
Σωστά σκέφτεσαι, ένα γατάκι που έχει μεγαλώσει μέσα δεν επιβιώνει στο δρόμο, θα ήταν έγκλημα να το αφήσεις έξω. Αφού δεν μπορείς να το κρατήσεις εσύ, τότε θα πρέπει να βρεις κάποιον που να θέλει να το πάρει στο σπίτι του. Είσαι πολύ τυχερή από την άποψη ότι διαθέτεις ένα χώρο να το φιλοξενείς μέχρι να υιοθετηθεί κι έτσι έχεις μια σχετική άνεση χρόνου. Η εμπειρία μου λέει ότι αργά ή γρήγορα ΟΛΑ τα γατάκια υιοθετούνται, το θέμα είναι τι γίνεται στο μεταξύ. Αφού εσύ δεν έχεις τέτοιο πρόβλημα, το μόνο που χρειάζεται είναι υπομονή.
Βγάλτου λοιπόν μερικές καλές φωτογραφίες και φτιάξε μια αγγελία στην οποία θα αναφέρονται οπωσδήποτε το φύλο και η ηλικία του, το αν έχει αποπαρασιτωθεί ή/και εμβολιαστεί, λίγα λόγια για το χαρακτήρα του και τα στοιχεία επικοινωνίας για τους ενδιαφερόμενους. Ανέβασέ την εδώ κι εδώ.
Διάβασε κι εδώ και... καλή τύχη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.


Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool