Συλλογισμοί...

[spyridon1979]

Δυσκολη μερα η σημερινη...
..μολις τελειωσε βεβαια αλλα αφησε μια πικρη γευση...η μαλλον γλυκοπικρη...ισως ενα εναυσμα...
Τρεξιμο απ το πρωι στο γραφειο...meeting,συναντησεις και γενικα ενα αλαλουμ...μεσα σ ολα αυτα και ενα ραντεβου με καποιους επενδυτες καπου στον πειραια...αργοπορημενος οπως παντα,μαζι με εναν καλο μου συναδελφο ξεκιναμε απο μαρουσι για το λιμανι του πειραια...ολοι οι δρομοι πηγμενοι...βροχη..μουντος καιρος..
Ξαφνου και ενω ειμαι στο λιμανι του πειραια και -εννοειτε- αργοπορημενος,στο διαζωμα πανω ειναι ανασκελα ενας μαυρος πιτσιρικας σκυλακος...ξαπλωμενος,με σπασμους,γδαρμενα τα μπροστινα του γονατα και σε πολυ κακη κατασταση....με κοιταξε..τον κοιταξα....οι πισω κορναραν...τα κινητα χτυπαγαν..ο συναδελφος μου χτυπιοταν οτι εχουμε καθυστερησει..το μυαλο μου κολλησε...και απλα προσπερασα...
Μεχρι να φτασουμε στην εταιρεια που πηγαιναμε δεν ειχα ηρεμησει...δυστηχως οι ρυθμοι της καθημερινοτητας και της τρελας που αντιμετωπιζουμε καθημερινα με εκανε να μην σταματησω..να μην τραβηξω το χειροφρενο και να τ αφησω ολα...υποχρεωσεις...συναντησεις..δουλειες...να πανε στο διαολο.....και απλα να βοηθησω..
Αλλα το υποσυνειδητο ειναι παντα εκει..παραφυλα για να διορθωνει τα κακως κειμενα της στραβομαρας μας και της λιποψυχιας μας...ενας οξυς πονος στο σπασμενο μου γονατο..και ενα συναισθημα φοβου ομοιο με εκεινο που ειχα νοιωσει πριν απο σχεδον 3 χρονια οταν σφαδαζα στο διαζωμα της παραλιακης πεσμενος με διαλυμενο γονατο και την μηχανη μου διαλυμενη ποιο περα..ποσο ειρωνικο ηταν τοτε που με το που τρακαρα,αμεσως με αγκαλιασαν και προσπαθουσαν να με παρηγορησουν και να με βοηθησουν καμποσοι αγνωστοι συνανθρωποι μου...της στιγμης...και ποσο ανειπωτα σκληρο ηταν για εκεινον τον μαυρο σκυλακο,να σφαδαζει και να βλεπει ζευγαρια ματια να τον κοιταζουν αλλα κανεις να μην τον βοηθα...
Μην μπορωντας να γυρισω πισω καλεσα το 11831,ζητησα καποιο φιλοζωικο σωματειο και με παρεπεμψαν σε καποιο με εδρα το Κορωπι...απ εκει μια ευγενικοτατη κυρια, μου εδωσε το τηλ της κυριας Σοφιας...προφανως ειναι υπευθυνη του φιλοζωικου σωματειου Πειραια..Την καλεσα...μιλησα μαζι της...Ευτηχως ο σκυλακος δεν ηταν χτυπημενος...απ οτι καταλαβα ακολουθει καποια φαρμακευτικη αγωγη...μου εξηγησε οτι ο σκυλακος ακολουθει τους χρηστες ναρκωτικων στον ΟΚΑΝΑ που βρισκεται παρακατω..οτι και η ιδια ειναι εθελοντρια και οτι γνωριζουν και φροντιζουν ολα τα αδεσποτα του πειραια,και οτι ο μικρος απλα του αρεσει να καθεται εκει ...τα γδαρσιματα στα ποδαρακια του αντιμετωπιζοντε...και γενικα οτι ακολουθει φαρμακευτικη αγωγη και δεν χρηζει αμεσης βοηθειας...
Με ευχαριστησε πολλες φορες για το ενδιαφερον μου και για την κινηση και το ενδιαφερον που εδειξα..Εκλεισα το τηλεφωνο και δεν ενοιωσα γαληνη...οσο και αν ημουν ηρεμος οτι ο μικρος σκυλακος ηταν καλα το υποσυνειδητο μου δεν μ αφηνε να ηρεμησω
Αληθεια γιατι λεγομαι φιλοζωος?επειδη εχω υιοθετησει και φροντιζω να ζουν βασιλικα δυο σκυλια και δυο γατες?επειδη υπερασπιζομαι σε καθε ευκαιρια που μου παρουσιαζεται τα δικαιωματα των ζωων?επειδη αν υποπεσει οποιοδηποτε υπονοια για κακοποιηση ενος ζωου στην αντιληψη μου,θα αντιδρασω...?επειδη θα περιθαλψω και θα φροντισω οποιοδηποτε κατοικιδιο χρειαστει την βοηθεια μου?
Απλα σκεφτομαι συνεχεια στο μυαλο μου τα λογια της κυριας Σοφιας που μου τονιζε...'ΕΙΜΑΙ ΕΘΕΛΟΝΤΡΙΑ'
Μηπως εκει ειναι η χρυση τομη?Μηπως μεσα σ ολη την καθημερινη τρελα..και μεσα σ ολα αυτα που κανω στον ελευθερο μου χρονο και μεσα στο -παντα γεματο σαββατο κυριακο,ενταξω ενα χρονικο οριο οπου θα παλευω εκει εξω για την αγαπη μου για τα κατοικιδια?εκει που πραγματικα θα με χρειαζοντε και που σιγουρα θα αντιμετωπισω προκλησεις...
Το σκεφτομαι σοβαρα να ενταχθω σε ενα φιλοζωικο σωματειο ως εθελοντης...εστω και μια φορα την εβδομαδα εαν μπορω να βοηθω...σιγουρα θα ειναι μια ξεκουραση της ψυχης απο το καθημερινο αγχος του 'πρεπει'
Ελπιζω να μην σας κουρασα..Απλα ηθελα να τα μοιρασθω μαζι σας..
Φιλικα...Σπυρος

υ.γ. Κυρια Σοφια αν και δεν σας γνωριζω...εγω σας ευχαριστω θερμα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Voula]

Σπυράκο πολλές φορές τα κειμενά σου με έχουν κάνει να δακρύσω....
Δεν θα πω πολλά. Αγαπουσα τα ζώα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου.
Φρόντιζα, όπως και εσύ να ζουν βασιλικά τα 'δικά μου ζώα', όλα πρώην αδέσποτα.
Αλλά τι έκανα για τα έξω ? Μάλλον τίποτα μέχρι πρότινος. Όχι ότι πιστεύω ότι κάνω κάτι σπουδαίο τώρα..αλλά δεν προσπερνώ πια. Δεν έχω αντοχές να βλέπω μάτια να με κοιτούν πεινασμένα ή πονεμένα και εγώ να μην κάνω τίποτα.
Δεν είμαι εθελόντρια σε σωματείο, δεν ανήκω κάπου συγκεκριμένα, με την κλασσική έννοια και δεν πρόκειται να γίνω ποτέ. Νοιώθω όμως μέσα μου ότι είμαι εθελόντρια εκεί όπου τα απογεύματα μου της Δευτέρας και της Πέμπτης ειναι ολοκληρωτικά αφιερωμένα . Δεν υπάρχει λόγος να πω λεπτομέρειες. Αυτοί που γνωρίζουν, καταλαβαίνουν
Σε διαβεβαιώ ότι μπορεί να γυρνάω πτώμα από την κούραση αλλά σίγουρα είναι ξεκούραση ψυχής

Ψάξε γύρω σου. Υπάρχουν τόσα που μπορείς να προσφέρεις. Έχεις επισκεφθεί το σάιτ του ΚΑΖ για παράδειγμα ? Ψάχνουν εθελοντές που να μπορούν να πηγαίνουν μια φορά την εβδομάδα, έτσι ώστε να βοηθούν στην κοινονικοποίηση των ζώων.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

τι να πω.......τα ειπες ολα εσυ.....και εγω τα σκεφτομαι αυτα...ναι...και σε μενα εχουν τυχει καποιες περιπτωσεις,κυριως παλιοτερα βεβαια,που δεν σταματησα...θεωρουσα οτι δεν μπορουσα..και με βασανιζαν για καιρο οι σκεψεις μου......πιστευω ,για μενα μιλαω,οτι οντως μπορω να κανω περισσοτερα απο αυτα που κανω...τουλαχιστον το προσπαθω...ειναι τοσα πολλα ομως........

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Σπύρο εκτός από εθελοντές σου λέω ότι όλες οι φιλοζωϊκές πάσχουν και από οικονομικούς πόρους για να μπορούν να φροντίζουν και να φιλοξενούν τα ζωάκια που χρειάζονται φιλοξενία. Όποιος έχει την οικονομική δυνατότητα γιατί όλοι περνάμε δύσκολες εποχές και οι υιοθεσίες έχουν σταματήσει για αυτό τον λόγο όσο κι αν χτυπιόμαστε είναι σωτήριο να προσφέρει ότι μπορεί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ceres Victoria]

εμενα μου ετυχε κατι παρομοιο πριν 2-3 βδομαδες. Ειχα δει ενα περιστερι στο πεζοδρομιο με σπασμενη φτερουγα και δυστυχως επρεπε να το προσπερασω για πολλους λογους. Ακομα και να το επαιρνα θα ειχα προβλημα στο σπιτι και δε νομιζω να μπορουσα να το προφυλαξω απο τα νυχια του γατου μου. Ξαναπερασα απο το ιδιο σημειο μετα απο ωρες για να δω αν ηταν εκει για να καλεσω το animal control αλλα το περιστερι δεν υπηρχε. Δεν μπορουμε να βοηθαμε παντα και καποιες φορες πρεπει να προσπερναμε ειτε μας αρεσει ειτε οχι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ceres Victoria]

Σπύρο εκτός από εθελοντές σου λέω ότι όλες οι φιλοζωϊκές πάσχουν και από οικονομικούς πόρους για να μπορούν να φροντίζουν και να φιλοξενούν τα ζωάκια που χρειάζονται φιλοξενία. Όποιος έχει την οικονομική δυνατότητα γιατί όλοι περνάμε δύσκολες εποχές και οι υιοθεσίες έχουν σταματήσει για αυτό τον λόγο όσο κι αν χτυπιόμαστε είναι σωτήριο να προσφέρει ότι μπορεί.

συμφωνω εδω. Εγω καθε φορα που παω τον γατο μου στον γιατρο αφηνω καποιο ποσο για τα αδεσποτα και επισης στα γεννεθλια του γατου μου αντι να του παρω καποιο δωρο εδωσα ενα ποσο για τα αδεσποτακια Μπορεις να δινεις και διαφορα αλλα οπως τροφες, κουβερτουλες, πιατακια κτλ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.