Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool
Elektra2
Εκκολαπτόμενο μέλος
Η Ηλέκτρα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι μας γράφει από Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 142 μηνύματα.
18-08-13
16:14
Καλησπέρα
Σήμερα το πρωί που βγήκα στη γειτονιά βρήκα δύο μικρά τιγράκια κάτω από ένα αυτοκίνητο. Καχεκτικά αλλά φιλικά, με μια φωνούλα τόση δα, να θέλουν χαδάκια και φαγάκι. Τους πήγα αμέσως φαγάκι και νερό, ήπιαν και έφαγαν, συνήλθαν λίγο, ξανακατέβηκα τώρα και τα είδα, θέλουν χάδια και νιαουρίζουν συνεχώς και δεν ξέρω τι να κάνω. Δεν θέλω να τα βάλω μέσα στο σπίτι με τον Πίπο, αν δεν τα δει πρώτα απ'όλα η κτηνίατρος. Φεύγω στα μέσα της εβδομάδας για 10 ημέρες και δεν θα μπορέσουν να μείνουν μόνα τους με τον Πίπο στο σπίτι μου. Αλλά και να τα σκέφτομαι εκεί δε μου πάει η καρδιά. Τώρα που κατέβηκα ήταν και κάποιοι άλλοι και τα πρόσεχαν. Τους είχαν πάει και φαγητό. Μου είπαν ότι είναι ενός μηνός και κάτι, αλλά πολύ καχεκτικά τα πανέμορφά μου. Να τα αφήσω 10 ημέρες εκεί είναι δολοφονία, τι να κάνω? Μπορεί κάποιος να τα φιλοξενήσει? Έχω την αίσθηση ότι αύριο που γυρίζουν όλοι θα μετακινηθεί το αυτοκίνητο που έχουν κάνει σπίτι τους. Αν κάποιος είναι στην ευρύτερη περιοχή του Γκύζη ας έρθει σε επαφή μαζί μου. Κι αν έχετε καμιά πρόχειρη συμβουλή για σήμερα -αύριο το πρωί θα πάρω και την κτηνίατρο- είναι ευπρόσδεκτη!
Σήμερα το πρωί που βγήκα στη γειτονιά βρήκα δύο μικρά τιγράκια κάτω από ένα αυτοκίνητο. Καχεκτικά αλλά φιλικά, με μια φωνούλα τόση δα, να θέλουν χαδάκια και φαγάκι. Τους πήγα αμέσως φαγάκι και νερό, ήπιαν και έφαγαν, συνήλθαν λίγο, ξανακατέβηκα τώρα και τα είδα, θέλουν χάδια και νιαουρίζουν συνεχώς και δεν ξέρω τι να κάνω. Δεν θέλω να τα βάλω μέσα στο σπίτι με τον Πίπο, αν δεν τα δει πρώτα απ'όλα η κτηνίατρος. Φεύγω στα μέσα της εβδομάδας για 10 ημέρες και δεν θα μπορέσουν να μείνουν μόνα τους με τον Πίπο στο σπίτι μου. Αλλά και να τα σκέφτομαι εκεί δε μου πάει η καρδιά. Τώρα που κατέβηκα ήταν και κάποιοι άλλοι και τα πρόσεχαν. Τους είχαν πάει και φαγητό. Μου είπαν ότι είναι ενός μηνός και κάτι, αλλά πολύ καχεκτικά τα πανέμορφά μου. Να τα αφήσω 10 ημέρες εκεί είναι δολοφονία, τι να κάνω? Μπορεί κάποιος να τα φιλοξενήσει? Έχω την αίσθηση ότι αύριο που γυρίζουν όλοι θα μετακινηθεί το αυτοκίνητο που έχουν κάνει σπίτι τους. Αν κάποιος είναι στην ευρύτερη περιοχή του Γκύζη ας έρθει σε επαφή μαζί μου. Κι αν έχετε καμιά πρόχειρη συμβουλή για σήμερα -αύριο το πρωί θα πάρω και την κτηνίατρο- είναι ευπρόσδεκτη!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:
Elektra2
Εκκολαπτόμενο μέλος
Η Ηλέκτρα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι μας γράφει από Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 142 μηνύματα.
20-08-13
00:55
Λοιπόν και πάλι καλησπέρα.
Φαίνεται τελικά ότι και ο τίτλος του θέματος παίζει μεγάλο ρόλο. Δεν τον έβαλα καλά κι έτσι δεν είχα απαντήσεις. Αλλά έχω να σας πω νέα. ¨Οπως είπα και παραπάνω ήταν δύο γατάκια. Σήμερα το βράδυ που γύρισα ήταν δυστυχώς μόνο ένα. Ελπίζω ότι κάποιος το πήρε, διότι δεν φαινόταν κάτι άγριο εκεί γύρω. Το δεύτερο λοιπόν, αυτο που είχε μείνει, φώναζε, παρακαλούσε, χαίδευε... δεν ήξερα τι να κάνω... Είχα μιλήσει με την κτηνίατρο το πρωί, αλλά είναι μέρες πολύ δύσκολες για εμένα στη δουλειά... αλλά τέλος πάντων.. το είδα μόνο, και ήταν ΑΔΥΝΑΤΟΝ να το αφήσω μόνο. Το πήρα στα χέρια και άφησα όλα μου τα πράγματα στη μηχανή (είχα φαγητό, κροκέτες γιατί είχα ξεμείνει, και διάφορα δικά μου) τον/την πήρα λοιπόν στα χέρια και ανεβήκαμε σπίτι. Στο σπίτ μπήκα, μέχρι να ανάψω το φως είδα ότι ο Πίπο είχε κάνει εμετό, το κινητό κτυπούσε για δουλειά, αλλά κατάφερα και έβαλα το καινούργιο μας γατάκι στη γατοφόρο του Πίπο, που είναι τεράστια για το νέο μας γατάκι, του έβαλα μια πετσέτα, χαρτί μπόλικο, φαγητό και νερό και άρχισε το έρμο να γουργουρίζει. Όσο το ετοίμαζα, ο Πίπο το μύριζε και έλεγα" τι γλύκας ο Πίπος μου, ούτε ανταγωνισμούς, ούτε τίποτε". Εμ, δεν έπρεπε να μιλήσω γιατί σε λίγο ο Πίπο για πρώτη φορά στην ιστορία μας άρχισε να φωνάζει και να κάνει χχχχχχ.... Παπαπαπαπαπα....Το γατάκι ούτως ή άλλως θα έμενε στη γατοφόρο για το βράδυ μέχρι το πρωί να πάμε στην κτηνίατρο...αλλά αυτό το έρμο, το έχει καταχαρεί... είναι τόσο μικρό και η γατοφόρος τόσο μεγάλη... ο ένας, δηλαδή ο Πίπο είναι 6 κιλά και το άλλο, το σαμιαμίθι που έφερα, 400 γραμμάρια το πολύ, άρα η γατοφόρος είναι αεροδρόμιο γι'αυτό. Επίσης νιώθω ότι τώρα νιώθει ασφαλής... Δεν κλαίει, δεν φωνάζει.. έφαγε.. και κοιμάται τώρα... Τι μωρό... τέλειο... Το έβγαλα έξω από την πόρτα, είμαι στον όροφο μόνη και λείπουν και όλοι, άσε που είναι φιλικοί με τις γάτες. Νιώθει το μωρό ασφαλές και εγώ χαρούμενη που το πήρα, αν και έχω μετανιώσει που δεν τα πήρα χτες που ήταν και τα δύο. Ελπίζω και το άλλο να βρήκε ένα καλό σπιτάκι. Αλλά με παραξενεύει που κάποιος πήρε μόνο το ένα από το δρόμο. Που άφησε ο άκαρδος το άλλο? Τέλος πάντων το πήρα. Τώρα ξανακατέβηκα στο αυτοκίνητο που βρισκόντουσαν και δεν ήταν το άλλο... Σίγουρα κάποιος το πήρε... Κανόνισα το πρωί να πάμε κτηνίατρο, μετά θα τον μεταφέρω κατευθείαν στο γραφείο που όλα τα παιδιά αγαπούν τις γάτες, θα τον/την κρατήσουμε κάποιες ημέρες να ηρεμήσει και να καρδαμώσει και μετά τσουφφφφφ! για το νέο της σπίτι που το βρήκαμε κιόλας. Ένα παιδί που δουλεύει μαζί μας είπε ότι η οικογένειά του το θέλει, έχασαν το γατάκι τους από ξαφνική αρρώστια εδώ και κάποιους μήνες και είναι έτοιμοι για το επόμενο. Κρίμα όμως, θα ήθελα να είναι και τα δύο, να κρατούσαμε ένα στο γραφείο και ένα να πάρει ο Χρήστος. Τέλος πάντων, όπως ήρθαν τα πράγματα, ας το πάρουν να είναι καλά και θα δούμε. Είναι δε ένα κουκλάκι. Θα ανεβάσω φωτογραφία του στο θέμα του Πίπο, δεν πειράζει, γιατί νιώθω ότι είναι λίγο και δικό μου γατάκι.
Τώρα βρίσκεται μέσα στη γατοφόρο, στο διάδρομο της πολυκατοικίας, διότι το σπίτι μου δεν έχει κλειστούς χώρους και ο Πίπο αντέδρασε σαν βέρο αρσενικό, αλλά είναι τόσο, μα τόσο ευχαριστημένο. Μάλλον αντιλαμβάνεται ότι είναι προστατευμένο. Τι κρίμα που δεν πήρα και τα δύο χτες βράδυ.... Νιώθω άσχημα που άφησα να φύγει το άλλο... Αλλά τέλος πάντων, σώθηκε αυτό το κουκλάκι... Θα σας ανεβάσω φωτογραφίες να δείτε τι γλυκα είναι....
Φαίνεται τελικά ότι και ο τίτλος του θέματος παίζει μεγάλο ρόλο. Δεν τον έβαλα καλά κι έτσι δεν είχα απαντήσεις. Αλλά έχω να σας πω νέα. ¨Οπως είπα και παραπάνω ήταν δύο γατάκια. Σήμερα το βράδυ που γύρισα ήταν δυστυχώς μόνο ένα. Ελπίζω ότι κάποιος το πήρε, διότι δεν φαινόταν κάτι άγριο εκεί γύρω. Το δεύτερο λοιπόν, αυτο που είχε μείνει, φώναζε, παρακαλούσε, χαίδευε... δεν ήξερα τι να κάνω... Είχα μιλήσει με την κτηνίατρο το πρωί, αλλά είναι μέρες πολύ δύσκολες για εμένα στη δουλειά... αλλά τέλος πάντων.. το είδα μόνο, και ήταν ΑΔΥΝΑΤΟΝ να το αφήσω μόνο. Το πήρα στα χέρια και άφησα όλα μου τα πράγματα στη μηχανή (είχα φαγητό, κροκέτες γιατί είχα ξεμείνει, και διάφορα δικά μου) τον/την πήρα λοιπόν στα χέρια και ανεβήκαμε σπίτι. Στο σπίτ μπήκα, μέχρι να ανάψω το φως είδα ότι ο Πίπο είχε κάνει εμετό, το κινητό κτυπούσε για δουλειά, αλλά κατάφερα και έβαλα το καινούργιο μας γατάκι στη γατοφόρο του Πίπο, που είναι τεράστια για το νέο μας γατάκι, του έβαλα μια πετσέτα, χαρτί μπόλικο, φαγητό και νερό και άρχισε το έρμο να γουργουρίζει. Όσο το ετοίμαζα, ο Πίπο το μύριζε και έλεγα" τι γλύκας ο Πίπος μου, ούτε ανταγωνισμούς, ούτε τίποτε". Εμ, δεν έπρεπε να μιλήσω γιατί σε λίγο ο Πίπο για πρώτη φορά στην ιστορία μας άρχισε να φωνάζει και να κάνει χχχχχχ.... Παπαπαπαπαπα....Το γατάκι ούτως ή άλλως θα έμενε στη γατοφόρο για το βράδυ μέχρι το πρωί να πάμε στην κτηνίατρο...αλλά αυτό το έρμο, το έχει καταχαρεί... είναι τόσο μικρό και η γατοφόρος τόσο μεγάλη... ο ένας, δηλαδή ο Πίπο είναι 6 κιλά και το άλλο, το σαμιαμίθι που έφερα, 400 γραμμάρια το πολύ, άρα η γατοφόρος είναι αεροδρόμιο γι'αυτό. Επίσης νιώθω ότι τώρα νιώθει ασφαλής... Δεν κλαίει, δεν φωνάζει.. έφαγε.. και κοιμάται τώρα... Τι μωρό... τέλειο... Το έβγαλα έξω από την πόρτα, είμαι στον όροφο μόνη και λείπουν και όλοι, άσε που είναι φιλικοί με τις γάτες. Νιώθει το μωρό ασφαλές και εγώ χαρούμενη που το πήρα, αν και έχω μετανιώσει που δεν τα πήρα χτες που ήταν και τα δύο. Ελπίζω και το άλλο να βρήκε ένα καλό σπιτάκι. Αλλά με παραξενεύει που κάποιος πήρε μόνο το ένα από το δρόμο. Που άφησε ο άκαρδος το άλλο? Τέλος πάντων το πήρα. Τώρα ξανακατέβηκα στο αυτοκίνητο που βρισκόντουσαν και δεν ήταν το άλλο... Σίγουρα κάποιος το πήρε... Κανόνισα το πρωί να πάμε κτηνίατρο, μετά θα τον μεταφέρω κατευθείαν στο γραφείο που όλα τα παιδιά αγαπούν τις γάτες, θα τον/την κρατήσουμε κάποιες ημέρες να ηρεμήσει και να καρδαμώσει και μετά τσουφφφφφ! για το νέο της σπίτι που το βρήκαμε κιόλας. Ένα παιδί που δουλεύει μαζί μας είπε ότι η οικογένειά του το θέλει, έχασαν το γατάκι τους από ξαφνική αρρώστια εδώ και κάποιους μήνες και είναι έτοιμοι για το επόμενο. Κρίμα όμως, θα ήθελα να είναι και τα δύο, να κρατούσαμε ένα στο γραφείο και ένα να πάρει ο Χρήστος. Τέλος πάντων, όπως ήρθαν τα πράγματα, ας το πάρουν να είναι καλά και θα δούμε. Είναι δε ένα κουκλάκι. Θα ανεβάσω φωτογραφία του στο θέμα του Πίπο, δεν πειράζει, γιατί νιώθω ότι είναι λίγο και δικό μου γατάκι.
Τώρα βρίσκεται μέσα στη γατοφόρο, στο διάδρομο της πολυκατοικίας, διότι το σπίτι μου δεν έχει κλειστούς χώρους και ο Πίπο αντέδρασε σαν βέρο αρσενικό, αλλά είναι τόσο, μα τόσο ευχαριστημένο. Μάλλον αντιλαμβάνεται ότι είναι προστατευμένο. Τι κρίμα που δεν πήρα και τα δύο χτες βράδυ.... Νιώθω άσχημα που άφησα να φύγει το άλλο... Αλλά τέλος πάντων, σώθηκε αυτό το κουκλάκι... Θα σας ανεβάσω φωτογραφίες να δείτε τι γλυκα είναι....
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
