Τι έχει αλλάξει στη ζωή σας...;

[Fotini]

...από τότε που πήρατε γάτα/γάτες σπίτι; Προσαρμόστηκε το ζωάκι σας στη ζωή σας ή η καθημερινότητά σας διαμορφώθηκε σύμφωνα με αυτή της γάτας σας; Βλέπετε κάποια πράγματα αλλιώς, γίνατε πιο ευαίσθητοι σχετικά με τα ζώα; Πώς είναι πλέον η πραγματικότητα για εσάς τώρα που υπάρχει ένα κατοικίδιο;

(Δεν γνωρίζω αν υπάρχει παρόμοι θέμα - αν ναι, παρακαλώ διαγράψτε το δικό μου)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[μελινάκι]

εγω απο τοτε που θυμαμε τον εαυτο μου ειχα ζωακι οποτε δεν μπορω να καταλβω τι εχει αλλαξει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mia_m]

Μια απ'τα ίδια, απ'τη μέρα που γεννήθηκα είμαι με γάτες,είχαμε και σκύλο πιο παλιά μέσα στο σπίτι, αλλά πιστεύω ότι μας βοηθάει το ότι συζούμε στον ίδιο χώρο μαζί τους, εμένα προσωπικά η γατούλα μου με βοήθησε να ξεχάσω πολλά πράγματα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[drusilia]

Και για εμενα ειναι δύσκολο...
Θα έλεγα οτι έμαθα κάποια πράγματα για την ευθυνη του να εξαρτάται απο εσένα ενα πλάσμα. Και τα προβλήματα, και τη χαρά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[LIFE]

Απο παιδι λατρευα τα ζωα και ειχα μια ιδιαιτερη αδυναμια στα σκυλια...κατα καιρους ο αδερφος μου μας κουβαλουσε στο σπιτι γατακια-σκυλακια τα οποια φροντιζαμε λιγο καιρο κ μετα τα διναμε...Μετα τη σκυλιτσα μου ειχα πει πως δεν θα ξαναεπαιρνα ποτε ζωο στο σπιτι...αλλα εκεινο το απογευμα που βρηκαμε τη Μαιρη τα αλλαξε ολα...Εχω γινει 100%πιο ευαισθητη,μου εχει χαρισει απιστευτες στιγμες τρυφεροτητας,παιχνιδιου κα..Αισθανομαι πολυ ομορφα βλεποντας την να μεγαλωνει απο μια σταλιτσα γατακι με κλειστα ματακια..μου αρεσει πλεον πολυ το τριχωτο μουσουδακι της που ακουμπαει στο προσωπο μου καθε βραδυΜετα απο αυτο πηραμε και την αποφαση να κρατησουμε και τον μικρο,που ειναι κι αυτος παρα πολυ τρυφερος και εμεις πολυ υπερηφανοι που σωθηκε και ειναι πλεον πολυ καλα.Φυσικα υπαρχουν και καποια αρνητικα οπως η τεραστια ευθυνη που νοιωθω γιαυτα τα 2,καποιες ζημιες μεσα στο σπιτι -παραπανω ωρα για την καθαριοτητα του σπιτιου κτλ.αλλα ειναι πολυ πιο ασημαντα τα αρνητικα απο τα θετικα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yasmin1gr]

Εμενα δεν αλλαξε μονο η ζωη μου αλλαξε και το σωματειο μεσα απο δω, βοηθησαν ο βασιλης , οι μαριες οι δυο , η κικη, η σοφια , η βιβη, ο κωστας, εχουμε κανει πολλα χαρη σε ολα αυτα ακομα κι ενα γατακι να βρηκε σπιτι φιλοξενειας ειναι κατι πολυ σημαντικο. Εξισου εδωσα πολλα γατακια εδω σε ατομα που εμπιστευομαι κι εχω το κεφαλι μου ησυχο οτι ειναι ολα μια χαρα.Παντα στους νεους γατογονεις λεω να μπαινουν εδω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[τανια13273]

μοναδικη εμπειρια ζωης

πέρσι το καλοκαίρι στο σπιτι μας στην χαλκιδικη μια γλυκια νεαρη γατουλα ειχε γινει μελος τις οικογενειας οταν ειρθε η ωρα τισ να γενησει ειρθε οσο απιστευτο και αν ακουγετε και χτυπισε την πορτα μας ζητοντασ βοηθειαφυσικα την βολεψαμε σε αναπαυτικο καλαθακι με τα μαξιλαρια της την κουνουπιερα της και γενησε με το κεφαλι της ακοτμπισμενο στην παλαμη μου κοιτοντας με στα ματια αξεχαστη εμποιρια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[georgia alex]

Η επαφη με τις γατες καθημερινα κανει τη ζωη μου πιο γεματη,με κανει ολοενα και καλυτερο ανθρωπο,μου βγαζει συναισθηματα που δεν ηξερα ποτε οτι ειχα..Εχω γινει πιο υπευθυνος ανθρωπος,πιο ευαισθητοποιημενος,πιο δραστηριος..Δεν υπαρχει μερα που δεν θα χαμογελασω σαν χαζη μπροστα στη θεα των ψιψινων με τις τσαχπινιες που κανουν..Δεν υπαρχει περιπτωση να ειμαι στεναχωρημενη και να μη με παρηγορησουν με τον τροπο τους,να ειμαι θυμωμενη και να μη με ηρεμησουν με τα χαδακια τους..Νιωθω πως με κανουν καλυτερο ανθρωπο,καλυτερο πολιτη,καλυτερο συνανθρωπο,καλυτερη φιλη και οσο περιεργο ή υπερβολικο κι αν ακουγεται,με τις γατες μου νιωθω οτι βιωνω-εν μερει-τη μητροτητα..Οταν λειπω απ'το σπιτι,εχω συνεχεια την εννοια τους,οταν βγαινω για βολτα ανησυχω και θελω να παω σπιτι να δω αν ειναι ολα καλα,οταν αρρωσταινουν χανω τη γη κατω απ'τα ποδια μου,παραμεριζω τα παντα κ θελω να τρεξω αμεσως στο γιατρο,ολη την ωρα εχω το νου μου αν εχουν νερακι/φαγακι και οποτε παω στο σουπερ-μαρκετ δεν υπαρχει περιπτωση να μη σκεφτω να τους παρω λιχουδιτσες ή κατι να τους φτιαξω,οταν ειμαι σπιτι κ δεν εχω οπτικη/ακουστικη επαφη τα ψαχνω για να σιγουρευτω οτι δε συμβαινει τιποτα..Το πιο σημαντικο ομως,για μενα τουλαχιστον,ειναι οτι με βοηθανε οσο τιποτα αλλο ψυχολογικα κι ας το κανουν εκουσια..Εχοντας χρονια καταθλιψη,νομιζω πως η γνωμη μου πανω σε αυτο εχει καποια βαρυτητα και γνωμη μου ειναι πως η επαφη με τις γατες-ποσο μαλλον η συμβιωση μαζι τους-ειναι θεραπευτικη σε ατομα με ψυχολογικες διαταραχες παντος τυπου..Γιάυτο και για πολλους αλλους λογους που δεν εκφραζονται με λογια,θελω να ευχαριστησω οσες γατες εχουν περασει απ'τη ζωη μου,σε εκεινες χρωσταω πολλα στοιχεια του χαρακτηρα μου και την ψυχικη μου υγεια..Ευχομαι σε ολους τους ανθρωπους να βιωσουν αυτη την πληροτητα μοιραζοντας τη ζωη τους με καποιο ζωακι..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.