Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool
Giteana
Νεοφερμένο μέλος
Η Ιφιγένεια αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι μας γράφει από Πατήσια (Αττική). Έχει γράψει 10 μηνύματα.
20-02-12
02:03
Παρόλο που μένω κοντά στην περιοχή κι είχα ακούσει καλά λόγια γι' αυτόν τον κτηνίατρο, έχω τη χειρότερη εμπειρία απ' αυτόν τον άνθρωπο.
Ποτέ δε θα συγχωρήσω τον εαυτό μου που εμπιστεύτηκα και πήγα στο ιατρείο του (με έκτακτο περιστατικό), έχασα νεαρό γατούλη, τον πρώτο μου γατούλη που είχα όταν ήρθα στην Αθήνα και σε νεαρότατη ηλικία, ενός έτους όλο κι όλο, από κρυστάλλους στην ουροδόχο κύστη.
Ο συγκεκριμένος κύριος, μου φέρθηκε απαράδεκτα και καθόλου ανθρώπινα σε μένα, ή φιλοζωικά προς το ταλαίπωρο ζώο μου. Τον είχα πάρει πανικόβλητη τηλέφωνο στις 6 το πρωί γιατί το ζώο δεν έδειχνε καλά, και μου μίλησε πολύ απότομα και άσχημα που τον ξύπνησα. Η πρώτη του ερώτηση ήταν "Πόσο είναι το ζώο" κι όταν του είπα "σε λίγο χρονίζει" ρώτησε αμέσως "ποιος κτηνίατρος τον παρακολουθούσε ως τότε και γιατί δεν τον πήγα εκεί, παρά του τηλεφωνώ τέτοια απαράδεκτη ώρα".
Κλαίγοντας μεν, αλλά αρκετά φουρκισμένη δε, του απάντησα ότι ο μόνιμος κτηνίατρός μου έλειπε σε διακοπές (ήταν αρχές καλοκαιριού), κι αν δεν ήταν επείγον δε θα τον ενοχλούσα, κι άλλωστε, το κινητό στην είσοδο έλεγε "για επείγουσες περιπτώσεις". Τον παρακάλεσα σαν το Θεό αν μπορούσε να έρθει λίγο νωρίτερα στο ιατρείο γιατί φοβόμουν ότι το ζώο δεν πήγαινε καλά, αλλά εκείνος μου έκλεισε το τηλέφωνο, λέγοντάς μου το αμίμητο "Να προσέχατε νωρίτερα τα συμπτώματα του ζώου σας, κι όχι να με παίρνετε στις έξι το πρωί!"
Άφησα να περάσει μισή ώρα και πήρα ξανά, αλλά είχε κλείσει το κινητό του.
Συνέχισα να παίρνω, μέχρι τις 7:00 που τον πέτυχα ξανά, και ξεκίνησα πάλι τα παρακάλια με κλάματα. Μου είπε πως δεν μπορούσε να έρθει νωρίτερα, και θα ερχόταν την ώρα που λειτουργεί κανονικά το ιατρείο του, κι αν δεν ήθελα να περιμένω, να πήγαινα σε ιδιωτική κλινική κάπου στο Φάληρο αν θυμάμαι καλά, που ήταν ανοιχτή επί 24ωρου βάσεως...
Στο ιατρείο έφτασε στις 8:20. Είχαν μαζευτεί ήδη κι άλλοι πελάτες έξω, αλλά κανείς με επείγουσα περίπτωση όπως οι δικοί μου. Κλασσικά πράγματα, εμβολιασμοί, αποπαρασιτώσεις, παρακολούθηση κοκ
Με το που ήρθε, έτρεξα προς το μέρος του, εξηγώντας του ότι είμαι η κοπέλα που του τηλεφώνησα, θεωρώντας αυτονόητο πως θα πάρει το ζώο μου πρώτο προς εξέταση (και με προτεραιότητα να το έβλεπες, ήμουν εκεί πολύ πριν εμφανιστεί οποιοσδήποτε άλλος).
Αυτός λοιπόν ο "εξαιρετικός" γιατρός, ξέρετε τι έκανε; Μ' άφησε να περιμένω μέχρι να εξυπηρετήσει ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ πελάτες του, κι εμένα με πήρε ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ!
Μάλιστα, τελευταία. Το ζώο ήδη είχε αρχίσει να χάνει τη μάχη για τη ζωή.
Όσο περίμενα, πήγα 5 φορές στην πόρτα του ιατρείου, παρακαλώντας να δει το ζώο, και στο τέλος μου έκανε και παρατήρηση ο βοηθός του ότι "ενοχλώ και να περιμένω τη σειρά μου".
Όταν εν τέλει ήρθε η ώρα μας, με έβγαλε έξω χωρίς να μου πει λέξη, χωρίς να κάτσει ν' ακούσει το ιστορικό ή οτιδήποτε είχα να του πω.
Βγήκε μετά από κάποια ώρα, μ' έκανε σκουπίδι γιατί λέει τάιζα τον γατούλη ξηρά τροφή και ευθυνόμουν προσωπικά γι' αυτό που έπαθε, με αποκάλεσε ανεύθυνη ιδιοκτήτρια ζώου, κι ενώ τα είχα χαμένα, πέρασε στο κυρίως θέμα.
Μου είπε πως ο γατούλης χρειαζόταν επειγόντως χειρουργείο, επέμβαση για απόφραξη της ουροφόρου οδού, και πως θα κόστιζε 80.000 δραχμές το χειρουργείο (Είχαμε ακόμη δραχμές, η ιστορία έγινε το 2000). Έπαθα ένα μικρό σοκ, φανταστείτε επί της εποχής 110.000 δραχμές ήταν ο μισθός μου. Του είπα πως δεν είχα τόσα χρήματα εκείνη τη στιγμή πάνω μου, και η απάντησή του ήταν "αν δεν το κάνουμε, το ζώο δε θα ζήσει. αν βρείτε τα χρήματα, φέρτε το ξανά".
Του ζήτησα να προχωρήσει άμεσα και εγώ θα έφευγα να βρω τα χρήματα.
Το τι τρέξιμο έκανα εκείνη τη μέρα με τη μηχανή κλαίγοντας για να βρω και να δανειστώ όσα μου έλειπαν δε λέγεται, τυχερή ήμουν που δε στούκαρα κάπου...
Όταν γύρισα ΜΕ τα χρήματα, συμφώνησε να προχωρήσει στην επέμβαση.
Τότε και μόνο τότε, άλλαξε συμπεριφορά απέναντί μου, και μου μίλησε γλυκά και υποτίθεται ανθρώπινα. Άρχισε να μου λέει ότι όλα θα πήγαιναν καλά, ότι το ζωάκι θα ξέφευγε τον κίνδυνο, ότι πολύς κόσμος δεν ήξερε ότι δεν κάνει καλό η ξηρά τροφή στα αρσενικά γατάκια, ότι μετά θα μου έδινε ειδική τροφή και δε θα είχαμε πρόβλημα, κι όλα ΟΚ...
Περίμενα να τελειώσει η επέμβαση, κι όταν κάποια στιγμή άκουσα το γατί να ουρλιάζει σπαραχτικά και πετάχτηκα να δω τι συμβαίνει, ο βοηθός του για άλλη μια φορά με εμπόδισε και δεν μου απάντησε στις ερωτήσεις μου, παρά μου είπε να περιμένω χωρίς να ενοχλώ και ν' αφήσω τον γιατρό να κάνει τη δουλειά του.
Όταν τελικά βγήκε ο κύριος, μου είπε ότι όλα πήγαν εντάξει και μπορούσα να πάρω το ζώο και να φύγω.
Τον ρώτησα απορημένη πώς γινόταν να τον πάρω τόσο γρήγορα και δε θα έπρεπε να τον κρατήσει έστω και κάποιες ώρες, και με διαβεβαίωσε πως δεν υπήρχε λόγος ούτε κίνδυνος κανένας, να τον πάρω να ξεκουραστεί και αύριο θα ήταν πολύ καλύτερα και σε λίγες μέρες περδίκι, και να περνούσα μες τη βδομάδα να μου δώσει ειδική τροφή.
Τον ρώτησα για φάρμακα και μου είπε πως δεν χρειάζεται άμεσα γιατί του είχε δώσει, αλλά να του τηλεφωνούσα σε μια δυο μέρες να του πώ πώς πάει.
Πήρα το ζώο, το οποίο φαινόταν να έχει πέσει σε κώμα. Τον ρώτησα γιατί είναι έτσι, και μου απάντησε ότι ήταν ταλαιπωρημένος και χρειαζόταν ξεκούραση. Τον ρώτησα αν του είχε δώσει ύπνωση και μου είπε όχι.
Πήγα τον γατούλη στο σπίτι, και στη διαδρομή, το ζώο νιαούριζε από πόνους, βαριανάσαινε και βογκούσε, αλλά ήταν εντελώς αδύναμο να κινηθεί. Όταν πια φτάσαμε σπίτι,το ζωντανό έδειχνε να βυθίζεται σε κάτι σαν λήθαργο όσο περνούσε η ώρα, ενώ αιμορραγούσε από την ουρήθρα αίμα και πύο.
Όταν του μιλούσα και τον χάιδευα στο κεφαλάκι άνοιγε τα ματάκια του και με κοίταζε, έκανε μια μικρή προσπάθεια να νιαουρίσει βραχνά, αλλά παραιτούταν γρήγορα και βυθιζόταν ξανά.
Τον πήρα πανικόβλητη τηλέφωνο και μου απάντησε 'το ζώο είναι ταλαιπωρημένο, άφησέ τον ξεκουραστεί'. Όταν του είπα ότι αιμορραγεί και βγάζει κάτι σαν πύο, μου είπε "είναι φυσιολογικό, μην ανησυχείς αύριο θα είναι πολύ καλύτερα".
Το ζώο δεν πήγε ποτέ καλύτερα. Συνέχισε για δυο-τρεις ώρες αυτή η κατάσταση, με την αιμορραγία να αυξάνεται, και μαζί με το πύο άρχισε να βγάζει και κάποια διαλυμένα κομμάτια ιστού (σαν λιωμένο κρέας), ενώ υπέφερε οικτρά από πόνους. Περνούσε ώρα που νιαούριζε σπαραχτικά και ύστερα έχανε τις δυνάμεις του κι έμοιαζε να βυθίζεται ξανά.
Στις δυο επόμενες φορές που τηλεφώνησα στον "γιατρό" και του είπα τι συμβαίνει, η απάντηση ήταν η ίδια: "Ε, χειρουργείο έκανε, λογικό να πονάει, θα τον πιάσουν τα παυσίπονα και θα κοιμηθεί, κι αύριο θα είναι πολύ καλύτερα".
Αυτό δεν συνέβη ποτέ. Νωρίς το απόγευμα, ο γατούλης μου άνοιξε τα ματάκια του μια τελευταία φορά, με κοίταξε, και ξεψύχησε.
Κόντεψα να χάσω τα μυαλά μου. Τον πήρα αμέσως τηλέφωνο και μου είπαν πως είχε φύγει από το ιατρείο.
Ήμουν έξαλλη, άρχισα να φωνάζω ότι δεν τους πιστεύω και ότι θα πήγαινα από εκεί. Βούτηξα τη μηχανή και πήγα. Μου άνοιξε ο βοηθός του και μου είπε ότι ο γιατρός έλειπε και επειδή με είδε σε τι κατάσταση ήμουν, προσπάθησε να με βγάλει και τρελή ρωτώντας με "αν έκανα όλα όσα με συμβούλεψε ο γιατρός". Τότε άρχισα να ουρλιάζω ότι ο γιατρός ΔΕΝ ΜΕ ΣΥΜΒΟΥΛΕΨΕ ΤΙΠΟΤΑ κι ότι απαιτούσα μια εξήγηση, μια απάντηση, και μου έκλεισε την πόρτα λέγοντάς μου ότι θα φωνάξει την αστυνομία.
Γύρισα σπίτι ράκος, κλαίγοντας ως την επόμενη μέρα το πρωί. Δε θα σας περιγράψω το ψυχολογικό σοκ που έπαθα απ' αυτή την ιστορία, αλλά θα σας πω ότι πήρα εκατό τηλέφωνα για να μιλήσω στον περιβόητο αυτόν κύριο και ποτέ δεν βγήκε στο τηλέφωνο. Τις φορές που πήγα από εκεί, πάντα μου έλεγαν ότι λείπει.
Έχουν περάσει 12 χρόνια από τότε, και ποτέ δε θα ξεχάσω την εμπειρία που έζησα μ' αυτόν τον κατά τα άλλα "εξαίρετο" γιατρό.
Λυπάμαι οικτρά που λόγω ηλικίας και απειρίας δεν είχα τ' @ρ@ίδι@ και τη γνώση να τον τρέξω μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι και να του στερήσω την άδειά του.
Σε άλλο γιατρό που βρέθηκα χρόνια αργότερα για την γατούλα μου, όταν του διηγήθηκα την ιστορία κούνησε με λύπη το κεφάλι και μου είπε "όλα έγιναν για τα χρήματα, και μην απορείς".
Σας ευχαριστώ που μ' ακούσατε, συγνώμη για το τεράστιο μήνυμα, αλλά πιστέψτε με, παρόλο που έχουν περάσει 12 χρόνια, δεν έχω ξεχάσει ούτε στιγμή απ' αυτό που πέρασα, όπως δεν ξέχασα ποτέ και τον γατούλη μου που χάθηκε τόσο άδοξα και με τόσους πόνους.
Κι όσο κι αν ήταν "δικό μου το φταίξιμο γιατί του έδινα ξηρά τροφή του εμπορίου" όπως είχε πει ο συγκεκριμένος κύριος, η δική του συμπεριφορά ήταν αν μη τι άλλο επαίσχυντη και δεν τον τιμά ούτε ως άνθρωπο, ούτε ως γιατρό. Εύχομαι ν' αποσυρθεί σύντομα από το επάγγελμα.
Ποτέ δε θα συγχωρήσω τον εαυτό μου που εμπιστεύτηκα και πήγα στο ιατρείο του (με έκτακτο περιστατικό), έχασα νεαρό γατούλη, τον πρώτο μου γατούλη που είχα όταν ήρθα στην Αθήνα και σε νεαρότατη ηλικία, ενός έτους όλο κι όλο, από κρυστάλλους στην ουροδόχο κύστη.
Ο συγκεκριμένος κύριος, μου φέρθηκε απαράδεκτα και καθόλου ανθρώπινα σε μένα, ή φιλοζωικά προς το ταλαίπωρο ζώο μου. Τον είχα πάρει πανικόβλητη τηλέφωνο στις 6 το πρωί γιατί το ζώο δεν έδειχνε καλά, και μου μίλησε πολύ απότομα και άσχημα που τον ξύπνησα. Η πρώτη του ερώτηση ήταν "Πόσο είναι το ζώο" κι όταν του είπα "σε λίγο χρονίζει" ρώτησε αμέσως "ποιος κτηνίατρος τον παρακολουθούσε ως τότε και γιατί δεν τον πήγα εκεί, παρά του τηλεφωνώ τέτοια απαράδεκτη ώρα".
Κλαίγοντας μεν, αλλά αρκετά φουρκισμένη δε, του απάντησα ότι ο μόνιμος κτηνίατρός μου έλειπε σε διακοπές (ήταν αρχές καλοκαιριού), κι αν δεν ήταν επείγον δε θα τον ενοχλούσα, κι άλλωστε, το κινητό στην είσοδο έλεγε "για επείγουσες περιπτώσεις". Τον παρακάλεσα σαν το Θεό αν μπορούσε να έρθει λίγο νωρίτερα στο ιατρείο γιατί φοβόμουν ότι το ζώο δεν πήγαινε καλά, αλλά εκείνος μου έκλεισε το τηλέφωνο, λέγοντάς μου το αμίμητο "Να προσέχατε νωρίτερα τα συμπτώματα του ζώου σας, κι όχι να με παίρνετε στις έξι το πρωί!"
Άφησα να περάσει μισή ώρα και πήρα ξανά, αλλά είχε κλείσει το κινητό του.
Συνέχισα να παίρνω, μέχρι τις 7:00 που τον πέτυχα ξανά, και ξεκίνησα πάλι τα παρακάλια με κλάματα. Μου είπε πως δεν μπορούσε να έρθει νωρίτερα, και θα ερχόταν την ώρα που λειτουργεί κανονικά το ιατρείο του, κι αν δεν ήθελα να περιμένω, να πήγαινα σε ιδιωτική κλινική κάπου στο Φάληρο αν θυμάμαι καλά, που ήταν ανοιχτή επί 24ωρου βάσεως...
Στο ιατρείο έφτασε στις 8:20. Είχαν μαζευτεί ήδη κι άλλοι πελάτες έξω, αλλά κανείς με επείγουσα περίπτωση όπως οι δικοί μου. Κλασσικά πράγματα, εμβολιασμοί, αποπαρασιτώσεις, παρακολούθηση κοκ
Με το που ήρθε, έτρεξα προς το μέρος του, εξηγώντας του ότι είμαι η κοπέλα που του τηλεφώνησα, θεωρώντας αυτονόητο πως θα πάρει το ζώο μου πρώτο προς εξέταση (και με προτεραιότητα να το έβλεπες, ήμουν εκεί πολύ πριν εμφανιστεί οποιοσδήποτε άλλος).
Αυτός λοιπόν ο "εξαιρετικός" γιατρός, ξέρετε τι έκανε; Μ' άφησε να περιμένω μέχρι να εξυπηρετήσει ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ πελάτες του, κι εμένα με πήρε ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ!
Μάλιστα, τελευταία. Το ζώο ήδη είχε αρχίσει να χάνει τη μάχη για τη ζωή.
Όσο περίμενα, πήγα 5 φορές στην πόρτα του ιατρείου, παρακαλώντας να δει το ζώο, και στο τέλος μου έκανε και παρατήρηση ο βοηθός του ότι "ενοχλώ και να περιμένω τη σειρά μου".
Όταν εν τέλει ήρθε η ώρα μας, με έβγαλε έξω χωρίς να μου πει λέξη, χωρίς να κάτσει ν' ακούσει το ιστορικό ή οτιδήποτε είχα να του πω.
Βγήκε μετά από κάποια ώρα, μ' έκανε σκουπίδι γιατί λέει τάιζα τον γατούλη ξηρά τροφή και ευθυνόμουν προσωπικά γι' αυτό που έπαθε, με αποκάλεσε ανεύθυνη ιδιοκτήτρια ζώου, κι ενώ τα είχα χαμένα, πέρασε στο κυρίως θέμα.
Μου είπε πως ο γατούλης χρειαζόταν επειγόντως χειρουργείο, επέμβαση για απόφραξη της ουροφόρου οδού, και πως θα κόστιζε 80.000 δραχμές το χειρουργείο (Είχαμε ακόμη δραχμές, η ιστορία έγινε το 2000). Έπαθα ένα μικρό σοκ, φανταστείτε επί της εποχής 110.000 δραχμές ήταν ο μισθός μου. Του είπα πως δεν είχα τόσα χρήματα εκείνη τη στιγμή πάνω μου, και η απάντησή του ήταν "αν δεν το κάνουμε, το ζώο δε θα ζήσει. αν βρείτε τα χρήματα, φέρτε το ξανά".
Του ζήτησα να προχωρήσει άμεσα και εγώ θα έφευγα να βρω τα χρήματα.
Το τι τρέξιμο έκανα εκείνη τη μέρα με τη μηχανή κλαίγοντας για να βρω και να δανειστώ όσα μου έλειπαν δε λέγεται, τυχερή ήμουν που δε στούκαρα κάπου...
Όταν γύρισα ΜΕ τα χρήματα, συμφώνησε να προχωρήσει στην επέμβαση.
Τότε και μόνο τότε, άλλαξε συμπεριφορά απέναντί μου, και μου μίλησε γλυκά και υποτίθεται ανθρώπινα. Άρχισε να μου λέει ότι όλα θα πήγαιναν καλά, ότι το ζωάκι θα ξέφευγε τον κίνδυνο, ότι πολύς κόσμος δεν ήξερε ότι δεν κάνει καλό η ξηρά τροφή στα αρσενικά γατάκια, ότι μετά θα μου έδινε ειδική τροφή και δε θα είχαμε πρόβλημα, κι όλα ΟΚ...
Περίμενα να τελειώσει η επέμβαση, κι όταν κάποια στιγμή άκουσα το γατί να ουρλιάζει σπαραχτικά και πετάχτηκα να δω τι συμβαίνει, ο βοηθός του για άλλη μια φορά με εμπόδισε και δεν μου απάντησε στις ερωτήσεις μου, παρά μου είπε να περιμένω χωρίς να ενοχλώ και ν' αφήσω τον γιατρό να κάνει τη δουλειά του.
Όταν τελικά βγήκε ο κύριος, μου είπε ότι όλα πήγαν εντάξει και μπορούσα να πάρω το ζώο και να φύγω.
Τον ρώτησα απορημένη πώς γινόταν να τον πάρω τόσο γρήγορα και δε θα έπρεπε να τον κρατήσει έστω και κάποιες ώρες, και με διαβεβαίωσε πως δεν υπήρχε λόγος ούτε κίνδυνος κανένας, να τον πάρω να ξεκουραστεί και αύριο θα ήταν πολύ καλύτερα και σε λίγες μέρες περδίκι, και να περνούσα μες τη βδομάδα να μου δώσει ειδική τροφή.
Τον ρώτησα για φάρμακα και μου είπε πως δεν χρειάζεται άμεσα γιατί του είχε δώσει, αλλά να του τηλεφωνούσα σε μια δυο μέρες να του πώ πώς πάει.
Πήρα το ζώο, το οποίο φαινόταν να έχει πέσει σε κώμα. Τον ρώτησα γιατί είναι έτσι, και μου απάντησε ότι ήταν ταλαιπωρημένος και χρειαζόταν ξεκούραση. Τον ρώτησα αν του είχε δώσει ύπνωση και μου είπε όχι.
Πήγα τον γατούλη στο σπίτι, και στη διαδρομή, το ζώο νιαούριζε από πόνους, βαριανάσαινε και βογκούσε, αλλά ήταν εντελώς αδύναμο να κινηθεί. Όταν πια φτάσαμε σπίτι,το ζωντανό έδειχνε να βυθίζεται σε κάτι σαν λήθαργο όσο περνούσε η ώρα, ενώ αιμορραγούσε από την ουρήθρα αίμα και πύο.
Όταν του μιλούσα και τον χάιδευα στο κεφαλάκι άνοιγε τα ματάκια του και με κοίταζε, έκανε μια μικρή προσπάθεια να νιαουρίσει βραχνά, αλλά παραιτούταν γρήγορα και βυθιζόταν ξανά.
Τον πήρα πανικόβλητη τηλέφωνο και μου απάντησε 'το ζώο είναι ταλαιπωρημένο, άφησέ τον ξεκουραστεί'. Όταν του είπα ότι αιμορραγεί και βγάζει κάτι σαν πύο, μου είπε "είναι φυσιολογικό, μην ανησυχείς αύριο θα είναι πολύ καλύτερα".
Το ζώο δεν πήγε ποτέ καλύτερα. Συνέχισε για δυο-τρεις ώρες αυτή η κατάσταση, με την αιμορραγία να αυξάνεται, και μαζί με το πύο άρχισε να βγάζει και κάποια διαλυμένα κομμάτια ιστού (σαν λιωμένο κρέας), ενώ υπέφερε οικτρά από πόνους. Περνούσε ώρα που νιαούριζε σπαραχτικά και ύστερα έχανε τις δυνάμεις του κι έμοιαζε να βυθίζεται ξανά.
Στις δυο επόμενες φορές που τηλεφώνησα στον "γιατρό" και του είπα τι συμβαίνει, η απάντηση ήταν η ίδια: "Ε, χειρουργείο έκανε, λογικό να πονάει, θα τον πιάσουν τα παυσίπονα και θα κοιμηθεί, κι αύριο θα είναι πολύ καλύτερα".
Αυτό δεν συνέβη ποτέ. Νωρίς το απόγευμα, ο γατούλης μου άνοιξε τα ματάκια του μια τελευταία φορά, με κοίταξε, και ξεψύχησε.
Κόντεψα να χάσω τα μυαλά μου. Τον πήρα αμέσως τηλέφωνο και μου είπαν πως είχε φύγει από το ιατρείο.
Ήμουν έξαλλη, άρχισα να φωνάζω ότι δεν τους πιστεύω και ότι θα πήγαινα από εκεί. Βούτηξα τη μηχανή και πήγα. Μου άνοιξε ο βοηθός του και μου είπε ότι ο γιατρός έλειπε και επειδή με είδε σε τι κατάσταση ήμουν, προσπάθησε να με βγάλει και τρελή ρωτώντας με "αν έκανα όλα όσα με συμβούλεψε ο γιατρός". Τότε άρχισα να ουρλιάζω ότι ο γιατρός ΔΕΝ ΜΕ ΣΥΜΒΟΥΛΕΨΕ ΤΙΠΟΤΑ κι ότι απαιτούσα μια εξήγηση, μια απάντηση, και μου έκλεισε την πόρτα λέγοντάς μου ότι θα φωνάξει την αστυνομία.
Γύρισα σπίτι ράκος, κλαίγοντας ως την επόμενη μέρα το πρωί. Δε θα σας περιγράψω το ψυχολογικό σοκ που έπαθα απ' αυτή την ιστορία, αλλά θα σας πω ότι πήρα εκατό τηλέφωνα για να μιλήσω στον περιβόητο αυτόν κύριο και ποτέ δεν βγήκε στο τηλέφωνο. Τις φορές που πήγα από εκεί, πάντα μου έλεγαν ότι λείπει.
Έχουν περάσει 12 χρόνια από τότε, και ποτέ δε θα ξεχάσω την εμπειρία που έζησα μ' αυτόν τον κατά τα άλλα "εξαίρετο" γιατρό.
Λυπάμαι οικτρά που λόγω ηλικίας και απειρίας δεν είχα τ' @ρ@ίδι@ και τη γνώση να τον τρέξω μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι και να του στερήσω την άδειά του.
Σε άλλο γιατρό που βρέθηκα χρόνια αργότερα για την γατούλα μου, όταν του διηγήθηκα την ιστορία κούνησε με λύπη το κεφάλι και μου είπε "όλα έγιναν για τα χρήματα, και μην απορείς".
Σας ευχαριστώ που μ' ακούσατε, συγνώμη για το τεράστιο μήνυμα, αλλά πιστέψτε με, παρόλο που έχουν περάσει 12 χρόνια, δεν έχω ξεχάσει ούτε στιγμή απ' αυτό που πέρασα, όπως δεν ξέχασα ποτέ και τον γατούλη μου που χάθηκε τόσο άδοξα και με τόσους πόνους.
Κι όσο κι αν ήταν "δικό μου το φταίξιμο γιατί του έδινα ξηρά τροφή του εμπορίου" όπως είχε πει ο συγκεκριμένος κύριος, η δική του συμπεριφορά ήταν αν μη τι άλλο επαίσχυντη και δεν τον τιμά ούτε ως άνθρωπο, ούτε ως γιατρό. Εύχομαι ν' αποσυρθεί σύντομα από το επάγγελμα.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:
vasopent
Εκκολαπτόμενο μέλος
Η Βάσω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 33 ετών και μας γράφει από Ηράκλειο (Κρήτη). Έχει γράψει 285 μηνύματα.
20-02-12
02:18
Απάντηση: Γράψτε έναν κτηνίατρο εδώ
Ανατρίχιασα ολόκληρη... Με έπιασε η καρδιά μου από τις περιγραφές σου!!! Θα του είχα ανοίξει το κεφάλι......
Ανατρίχιασα ολόκληρη... Με έπιασε η καρδιά μου από τις περιγραφές σου!!! Θα του είχα ανοίξει το κεφάλι......
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Giteana
Νεοφερμένο μέλος
Η Ιφιγένεια αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι μας γράφει από Πατήσια (Αττική). Έχει γράψει 10 μηνύματα.
20-02-12
02:28
vasopent, τώρα είδα διαβάζοντας στο φόρουμ, ότι έχει συνταξιοδοτηθεί ο εν λόγω "κύριος".
Τυχερός είναι.
Ξέρεις ότι τόσα χρόνια μετά δεν έχω ξαναπεράσει απ' την οδό του; Τυχερός ήταν, μόνο αυτό σου λέω...
Τυχερός είναι.
Ξέρεις ότι τόσα χρόνια μετά δεν έχω ξαναπεράσει απ' την οδό του; Τυχερός ήταν, μόνο αυτό σου λέω...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:
Selina Kyle
Τιμώμενο Μέλος
Η Ριάνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 50 ετών και μας γράφει από Κύπρος (Ευρώπη). Έχει γράψει 9.131 μηνύματα.
21-02-12
19:09
Παλιάνθρωπος! Χασάπης!! Να παρακαλά τώρα που έχει συνταξιοδοτηθεί να μην τύχει στον ίδιο να εγχειριστεί για κάτι γιατί στη ζωή σήμερα είμαστε οι "δυνατοί" και αύριο οι "αδύνατοι"...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
MAYROULIS
Περιβόητο μέλος
Ο Μαυρουλάκης Φαγανάκης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι μας γράφει από Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 4.284 μηνύματα.
21-02-12
19:46
κι ο Μαυρούλης είχε πάθει κάτι τέτοιο, τον προλάβαμε στο τσακ, λιγό αργότερα θα 
... με κάτι ενέσεις έκανε τα κακά του. Δεν ξέρω καν αν χρειαζόταν εγχείρηση, ή απλώς ο γατούλης σου ήταν χειρότερα.ευτυχώς, μετά από 2 μέρες που δε μπορούσε να κουνηθεί άρχισε και έπαιζε κανονικά κι έκανε τρέλες.
λυπάμαι πολύ για τον γατούλη σου πάντως
... με κάτι ενέσεις έκανε τα κακά του. Δεν ξέρω καν αν χρειαζόταν εγχείρηση, ή απλώς ο γατούλης σου ήταν χειρότερα.ευτυχώς, μετά από 2 μέρες που δε μπορούσε να κουνηθεί άρχισε και έπαιζε κανονικά κι έκανε τρέλες.λυπάμαι πολύ για τον γατούλη σου πάντως
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
nifadoulis
Νεοφερμένο μέλος
Η Ευαγγελία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι μας γράφει από Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 59 μηνύματα.
21-02-12
20:27
Χριστέ μου, πονεσε η ψυχή μου! Ειλικρινά αν συνέβαινε αυτό σε μένα δεν θα γλίτωνε ζωντανος απο τα χέρια μου. Το μόνο που σκέφτομαι σε τέτοιες περιπτώσεις αλλά και σε κακοποιήσεις ζώων είναι πως υπάρχει θεία δίκη.
Κάποτε εύχομαι να το πληρώσει ακριβά.
Κάποτε εύχομαι να το πληρώσει ακριβά.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
YNL
Πολύ δραστήριο μέλος
Ο Γιάννης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 75 ετών και μας γράφει από Κερατσίνι (Αττική). Έχει γράψει 1.082 μηνύματα.
21-02-12
20:37
Το ξέραμε σε γενική άποψη πως υπάρχουν και κακοί κτηνίατροι αλλά ο θεός να βοηθά τα μικρά μας μη συναντήσουμε κανένα τέτοιο υποκείμενο και να μη ζήσουμε τέτοιες καταστάσεις γιατί αν κάτι τέτοιο συνέβαινε σε μένα δεν θα ήμουν μέλος αυτού του φόρουμ αλλά μέλος του Κορυδαλλού
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Havana
Διάσημο μέλος
Η Katrin! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 45 ετών και μας γράφει από Καπανδρίτι (Αττική). Έχει γράψει 2.294 μηνύματα.
21-02-12
21:25
Λυπάμαι πάρα πολύ για την κατάληξη του ζώου σου..
αλλά απο το πρώτο κιόλας τηλέφωνο δεν φαινόνταν να ήταν διατεθημένος αν "εργαστεί"για αυτό το περιστατικό, επίσης χειρουργείο χωρις νάρκωση???
τέλος παντων...
ας αναπαυθει το ζωακι... εν ειρηνη.. λυπήθηκα ειλικρινά...
αλλά απο το πρώτο κιόλας τηλέφωνο δεν φαινόνταν να ήταν διατεθημένος αν "εργαστεί"για αυτό το περιστατικό, επίσης χειρουργείο χωρις νάρκωση???
τέλος παντων...
ας αναπαυθει το ζωακι... εν ειρηνη.. λυπήθηκα ειλικρινά...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Lord Kratos
Τιμώμενο Μέλος
Ο Lord Kratos αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 20.775 μηνύματα.
22-02-12
03:26
Διάβασα πριν από ώρα την ιστορία σου και πίστεψε με μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι!
Ειλικρινά δε μπορώ να καταλάβω γιατί ορισμένοι άνθρωποι επιλέγουν να κάνουν ένα επάγγελμα που δεν πρέπει να κάνουν διότι δεν είναι φτιαγμένοι για αυτό.
Παρόλα αυτά, ο συγκεκριμένος φέρθηκε απαράδεκτα ακόμη κι από πλευράς ανθρωπιάς, υπευθυνότητας και συνείδησης.
Πραγματικά πολύ κρίμα...
Ειλικρινά δε μπορώ να καταλάβω γιατί ορισμένοι άνθρωποι επιλέγουν να κάνουν ένα επάγγελμα που δεν πρέπει να κάνουν διότι δεν είναι φτιαγμένοι για αυτό.
Παρόλα αυτά, ο συγκεκριμένος φέρθηκε απαράδεκτα ακόμη κι από πλευράς ανθρωπιάς, υπευθυνότητας και συνείδησης.
Πραγματικά πολύ κρίμα...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
tz3nh
Εκκολαπτόμενο μέλος
Η tz3nh αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και μας γράφει από Κορυδαλλός (Αττική). Έχει γράψει 361 μηνύματα.
13-01-13
00:36
πωπω τον καραγκιοζη...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
daenerys
Νεοφερμένο μέλος
Η daenerys αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει μόλις ένα μήνυμα.
15-01-13
01:19
Τι απαίσιοι άνθρωποι υπάρχουν!! Να του γυρίσει μπούμερανγκ εύχομαι! 
Κ εγώ στη θέση σου, δεν ξέρω τι θα έκανα!!!
Λυπάμαι πολύ για τον γατούλη σου
Κ εγώ στη θέση σου, δεν ξέρω τι θα έκανα!!! Λυπάμαι πολύ για τον γατούλη σου
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
15-01-13
09:13
Αν δε γίνεται να μάθουμε το όνομα του ίσως αν ξέραμε τη διεύθυνση - αν και πέρασαν πολλά χρόνια - αποφεύγαμε να συναντηθούμε με τέτοιους " επαγγελματίες ".
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
15-01-13
11:11
Συμφωνώ...
Και όχι μόνο για να τον αποφύγουμε, αλλά αν θες παρέα και για τίποτα άλλο, εδώ είμαστε. Κι ας έχουν περάσει 100 χρόνια, όχι 10...
Δεν έχω λόγια για την ιστορία σου.. Μόνο να μη νιώθεις ενοχές. Πρώτον για την αντίδρασή σου, κάτω από τέτοιο σοκ το μόνο που σκέφτεσαι είναι να γίνει ο γατούλης καλά και αρνείσαι να μπεις σε διαδικασία τέτοιας αμφισβήτησης του "γιατρού"... Και κυρίως να μη νιώθεις καμία ενοχή για το αν τον φρόντιζες καλά, όσο κακή τροφή και να του έδινες (που σίγουρα δεν του έδινες και σκ...ά), δεν είναι λόγος να "φύγει" ο γατούλης έτσι.
Απλά έπεσες σε μεγάλο μα....α.... και κλείνω γιατί θα ερχίσω να βρίζω και θα με αποκλείσουν απ` το φόρουμ...
Λυπάμαι πολύ για το σοκ που πέρασες..
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:
Χρήστες Βρείτε παρόμοια
-
Φορτώνει...
