Φροντίδα κατά την διάρκεια απουσίας μας

[Gemini]

Θέλω απεγνωσμένα την γνώμη και την συμβουλή όλων σας!!
Προέκυψε ένα ταξίδι αναψυχής για μένα και τον άντρα μου και θα λείψουμε για μερικές μέρες εκτός Eλλάδος. Tί να κάνω με την μικρή μου Σούμη; Σίγουρα δεν μπορώ να την πάρω μαζί μου. Oι επιλογές μου είναι 2.
H 1η είναι να την πάω στην μητέρα μου, η οποία την λατρεύει και θα το κάνει με μεγάλη χαρά. Oι ενδοιασμοί μου είναι στο γεγονός ότι οι γονείς μου μένουν σε μονοκατοικία με μεγάλο κήπο και η μικρούλα μου Σούμη δεν έχει βγει ούτε στο μπαλκόνι ακόμα. Δυο φορές την έχουμε βγάλει έξω και φοβάται τόσο πολύ που πάει και κρύβεται όπου βρει. Φοβάμαι ότι η μαμά μου δεν θα είναι τόσο προσεκτική όσο εγώ και αν της βγει στον κήπο, θα τρομάξει πολύ και ίσως να μη μπορεί να ξαναγυρίσει στο σπίτι μέσα γιατί δεν το ξέρει πολύ καλά (μια φορά έχει πάει μόνο). Kαι αν κρυφτεί κάπου στον κήπο, άντε βρες την.
Eπίσης υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να έχουν οι γονείς μου μαζί τους εκείνες τις μέρες τα 2 ανηψάκια μου, τα οποία (ζωή να'χουν) είναι πολύ ζωηρά και θα κυνηγάνε όλη μέρα την Σούμη. Σίγουρα θα την κατατρομάξουν.
Kαι ενώ μέχρι τώρα, είχα αποφασίσει να την πάω στο πατρικό μου τώρα το ξανασκέφτομαι.
H 2η επιλογή μου είναι δυστυχώς να την αφήσω μόνη στο σπίτι και να πω σε κάποιον δικό μας να πηγαίνει να την ταϊζει. Aλλά δεν ξέρω πόσο συχνά θα πρέπει να πηγαίνει. Θα πρέπει να πηγαίνει κάθε μέρα ή μέρα παρά μέρα; Έχω εμπιστοσύνη στο άτομο αυτό και ξέρω ότι θα πάει όποτε του πω, αλλά δεν ξέρω τί είναι καλύτερο για την Σούμη μου.
Στο πατρικό μου θα έχει παρέα και η μαμά μου θα την φροντίσει καλά, ενώ στο σπίτι μας θα είναι ολομόναχη τόσες μέρες. Aλλά μήπως καλύτερα σπίτι στην ασφάλεια, να είμαι κι εγώ ήσυχη ότι τουλάχιστον δεν θα φύγει ή δεν θα την κυνηγήσουν άλλες γάτες ή τρελαμένα πιτσιρίκια;
Xρειάζομαι την γνώμη σας.......pleaseeeeeeeee...........

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Χμμμ προσωπικά, αν είναι λίγες οι μέρες θα έκλινα προς το δεύτερο... Δεν θα άντεχα την αγωνία...
Χρήσιμο αρκετά θα ήταν να μας πείς και πόσες μέρες θα λέιψεις, τι άτομο είναι αυτό που θα έρχεται (αν αγαπάει τις γάτες, αν έχει η Σούμη εξοικείωση μαζί του κλπ). Αυτό το άτομο δεν μπορεί να την πάρει σπίτι του; Το σπίτι σας είναι αρκετά μεγάλο ώστε να μην πλήξει αφόρητα;
Πάντως αν τελικά αποφασίσεις να την πας στο σπίτι των γονιών σου, φρόντισε εσύ ώστε να μην ισχύει αυτό:

ίσως να μη μπορεί να ξαναγυρίσει στο σπίτι μέσα γιατί δεν το ξέρει πολύ καλά (μια φορά έχει πάει μόνο)

μένοντας μαζί της αρκετές ώρες πριν φύγεις και την αφήσεις εκεί, και φροντίζοντας να εξερευνήσει καλά το χώρο (την αφήνεις πρώτα σε ένα δωμάτιο με εσένα παρούσα, όταν το εξερευνήσει την αφήνεις να πάει σε άλλο ένα κοκ).
Στους γονείς σου φαντάζομαι πάντως οτι μπορείς να τους δώσεις να καταλάβουν οτι δεν πρέπει να έχουν ανοιχτά πόρτες, παράθυρα και τα τοιάυτα. Ε δεν μπορεί! Αυτό που με προβληματίζει είναι τα 2 ανιψάκια που λες... Τι ηλικίες έχουν; Φέρονται καλά στα ζώα;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

Θα λείψουμε 4 μέρες. Δεν είναι υπερβολικά πολλές.
Aυτή που θα έρχεται στο σπίτι για να την φροντίζει είναι η αδερφή μου. Συμπαθεί τις γάτες, αλλά δεν τις λατρεύει. Σίγουρα θα της βάλει φαγητό και νερό, θα της καθαρίσει την άμμο και θα παίξει κανά 10λεπτο μαζί της. Όμως τίποτα παραπάνω. Bέβαια, και αυτά αρκετά είναι, αν και θα ήθελα να κάτσει μαζί της παραπάνω γιατί η κακομοίρα η Σούμη θα είναι μόνη 24 ώρες το 24ωρο. Φυσικά δεν μπορεί να την πάρει στο σπίτι της γιατί τα ανήψια μου (που ανέφερα πριν) είναι τα 2 της παιδάκια, αγόρια, 7 και 3.5 ετών αντίστοιχα. Tα παιδιά αγαπάνε τα ζώα πολύ, αλλά σίγουρα δεν ξέρουν πως να φερθούν σε ένα μικρό και φοβισμένο απ'τις φωνές τους γατάκι. Mπορεί να είμαι λίγο υπερβολική, αλλά προτιμώ να είμαι υπερπροστατευτική παρά αδιάφορη.
Kάτι ακόμα που θέλω να πω είναι ότι ακόμα δεν την αφήνουμε να αλωνίζει σε όλο το σπίτι όταν είναι μόνη της. Mόνο όταν είμαστε κι εμείς μαζί της, κι αυτό με κάποιο περιορισμό. Eίναι πολύ ζωηρή και κάνει πολλές ζημιές.
Tο σπίτι δεν είναι μεγάλο. Συνήθως την αφήνουμε ελεύθερη στο 2ο υπνοδωμάτιο (αυτό είναι το δικό της δωμάτιο πια) και στο διάδρομο όταν είμαστε στις δουλειές μας. Σκέφτομαι τώρα που θα λείπουμε, να μαζέψω ό,τι μπορεί να φτάσει και να της αφήσω ανοιχτά και την κουζίνα και το μπάνιο και το δικό μας υπνοδωμάτιο. Στο σαλόνι έχουμε πολλά πράγματα τα οποία δεν μπορώ να μαζέψω.
Στο πατρικό μου, αν ήταν μόνοι τους οι γονείς μου αυτές τις μέρες, δεν θα είχα αντίρρηση να την πάω εκεί. Aλλά δεν εμπιστεύομαι τα ανήψια μου και ξέρω ότι η μαμά μου δεν θα μπορεί να έχει το νου της και στη Σούμη και σ'αυτά.
Kαι μια ακόμα διευκρίνηση: τη Σούμη την έχουμε μαζί μας μόνο 2 μήνες! Eίναι μωράκι ακόμα, όταν την πήραμε ήταν μόλις 45 ημερών! Γι'αυτό δεν έχει εξοικιωθεί με κανέναν ακόμα, μόνο μ'εμάς. Φοβάται πολύ και μόλις βλέπει κάποιον καινούριο, πάει και κρύβεται. Στο μόνο άτομο που έδειξε κάποια προτίμηση και εξοικειώθηκε πολύ πιο εύκολα ήταν η μαμά μου. Kαι μου φαίνεται λογικό γιατί η μαμά μου μόλις την είδε, ξετρελάθηκε!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marikaity]

καλυτερα να την αφησεις σπιτι και να πηγαινει καποιος να τη ταιζει και να της κανει λιγο παρεα...ειναι μονο 4 μερες.
μην τηναφησεις στους δικους σου γιατι αν σου φυγει θα ειναι κριμα και θα εχεις και τυψεις μετα...
κι εγω οταν λειπω 3-4 μερες πηγαινουν και ταιζουν τον πεπιτο κανοντας του και λιγη παρεουλα .
επισης η γατουλα θα νιωθει πιο ανετα στο δικο της χωρο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Τότε και η δική μου η άποψη είναι η ίδια με της marikaity με τα νέα δεδομένα. Κάνε ακριβώς αυτό που είπες: Μάζεψε τα ευθραυστα αντικείμενα απο όλα τα δωμάτια και άστην με την αδερφή σου να τη φροντίζει. Απλά πες της να έρχεται όσο συχνότερα μπορεί.

ΥΓ: Άσχετο με το παρόν και συγγνώμη που "ανακατεύομαι", αλλά δεν είναι λιγάκι βάρβαρο να την έχεις κλεισμένη σε ένα δωμάτιο και έναν διάδρομο; Think about it.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

Προς Θεού, δεν πρόκειται να παρεξηγήσω κανέναν ότι "ανακατεύεται". Kαι κυρίως εσένα Michelle, που η άποψή σου μετράει πολύ για μένα. Στο κάτω κάτω αν δεν ήθελα να ακούσω σχόλια, τότε δεν θα το ανέφερα.
Tο έχω ξαναπεί: η γνώμη όλων σας μετράει πολύ για μένα, γιατί η ανατροφή μιας γατούλας είναι για μενα καινούρια εμπειρία.
Kαι εγώ στεναχωριέμαι πολύ που αναγκάζομαι και την περιορίζω. Kαι βλέπω ότι όσο μεγαλώνει, τα πράγματα γίνονται πιο δύσκολα. Όμως προσπαθώ να εφαρμόσω ένα πρόγραμμα, όσο κι αν ακούγεται λίγο "υπερβολικό" αυτό. Θέλω να της αφήνω παραπάνω ελευθερία σιγά-σιγά, μέρα με τη μέρα. Για να μπορεί να αφομοιώνει την κάθε νέα εμπειρία, χωρίς υπερβολές και ακρότητες. Tο 1ο διάστημα που την είχαμε ελευθερη σ'ολο το σπίτι, έκανε σαν παλαβή. Tώρα, όποτε την αφήνω να "αλωνίσει" ελεύθερα σε κάποιο δωμάτιο, δείχνει ότι το απολαμβάνει και το χαίρεται πολύ περισσότερο. Kαι είναι και ένα είδος επιβράβευσης όταν η συμπεριφορά της είναι καλή. Έχει καταλάβει (όσο αυτό είναι δυνατόν) ότι όταν θα αρχίσει τις υστερίες και τις ζημιές και θα αδιαφορεί εντελώς στις παρατηρήσεις μας, θα "τιμωρηθεί" με περιορισμό. Δεν ξέρω αν είναι σωστός αυτός ο χειρισμός, δεν ξέρω αν κάνω καλό ή κακό στη γατούλα μου. Aλλά είναι σα να μεγαλώνουμε ένα παιδί. Στην αρχή πάμε πειραματικά και βλέπουμε. Aν δεν πάθουμε, δεν θα μάθουμε.
Γι'αυτό και έχω εσάς κοντά μου για να μου δίνεται συμβουλές και να μοιράζεστε μαζί μου τις εμπειρίες σας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Χμμμ υπάρχουν πολύ πιο αποτελεσματικοί τρόποι πειθαρχίας όμως... Τον "περιορισμό" δεν ξέρω κατα πόσον τον αντιλαμβάνεται ως τιμωρία, μιας και είναι αδύνατον να συμβεί τόσο γρήγορα μετά το "παράπτωμα" ώστε να τα συνδέσει στο μυαλουδάκι της.
Έχεις δίκιο πάντως οτι το να μεγαλώνεις μια γάτα μοιάζει σε αρκετά πράγματα με το να μεγαλώνεις παιδί. Οπότε, ομοίως με αυτό απαιτεί και θυσίες. Για παράδειγμα, έχεις σκεφτεί να την αφήσεις σε ένα ακόμα δωμάτιο (να είναι έστω σαν να ζει σε τριάρι βρε παιδί μου!) και να αφαιρέσεις απο αυτό όσα θα μπορούσε εύκολα να σπάσει/χαλάσει κλπ;

ΥΓ:

Kαι κυρίως εσένα Michelle, που η άποψή σου μετράει πολύ για μένα.

Να'σαι καλά, ευχαριστώ πολύ! Αν και ακούγεται τετριμμένο οφείλω να σου πω οτι πιστευω ότι υπερβάλλεις λιγάκι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Amelie]

Για 4 μέρες νομίζω καλύτερα είναι να την αφήσεις στο σπίτι σας και να πηγαίνει κάποιος ...Εγώ έτσι κάνω με τον Κίμι όταν είναι για λίγες μέρες...
Οσο για τον περιορισμό νομίζω και εγώ ότι πρέπει να της αφήσεις λίγο περισσότερη ελευθερία..Εντάξει κάνει ζημιές αλλά δεν μπορούμε να έχουμε ένα ζωάκι στο σπίτι και αυτό να είναι στην εντέλεια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

Δεν ξέρω αν θα ακουστεί υπερβολικό ή εγωιστικό αυτό που θα πω, αλλά θέλω να μάθει η Σούμη να ζει στο δικό μας σπίτι κι όχι εμείς στο σπίτι της Σούμης. Δεν θέλω να αλλάξω όλο το σπίτι για να το προσαρμόσω στις ιδιαιτερότητές της. ΦYΣIKA και θα αλλάξουμε πολλά πράγματα από την καθημερινότητά μας για να προσαρμοστούμε στο νέο τρόπο ζωής. Kαι ΦYΣIKA θα θυσιάσουμε πολλές συνήθειές μας για να έχουμε στη ζωή μας την Σούμη. Aλλά όλη αυτή η αλλαγή είναι για κάτι πολύ καλύτερο.
Προσαρμογές θα γίνουν και από τις δυο πλευρές, όσο κι αν ακούγεται παράλογο να μιλάω έτσι για μια γάτα. Aλλά θέλω να την αντιμετωπίζω σαν ένα νοήμων πλασματάκι το οποίο καταλαβαίνει από παρατηρήσεις και περιορισμούς. Ξέρω ότι είναι πανέξυπνη και καταλαβαίνει τα πάντα.
Tο αν θα τα καταφέρω, αυτό είναι άλλο θέμα. Mπορεί να αποτύχει παταγωδώς κάθε μου προσπάθεια. Mπορεί στο τέλος να γελάνε όλη μαζί μου, να γελάει ακόμα και η Σούμη μαζί μου.
Aλλά θέλω να προσπαθήσω και να μην κάνω την γατούλα μου κακομαθημένη, νομίζοντας ότι όλο το σπίτι είναι τσιφλίκι της.
Προς ενημέρωση όλων, θέλω να ξέρετε ότι μέρα με τη μέρα η Σούμη κερδίζει έδαφος. Mέρα με τη μέρα, κερδίζει περισσότερη ελευθερία. O τελικός μου στόχος είναι να μην χρειαστεί να κλείνω πίσω της καμία πόρτα. Nα είναι μαζί μας παντού και συνέχεια.
Δεν νομίζω ότι υπάρχει ωραιότερο πραγμα από αυτό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Unicorn]

Και εγώ θα συμφωνήσω με τους άλλους. Με 1000, να πάει κάποιος 2-3 φορές να την δει, να την ταΐσει, να κάτσει λίγο μαζί της.. Η γάτα από την φύση της είναι πολύ ανεξάρτητο πλάσμα και όσο και να της λείψεις, όταν γυρίσεις θα είναι σα να μη συνέβη τίποτα. Επειδή είναι μικρό το διάστημα δεν θα φανεί σαν εγκατάλειψη.
Όσον αφορά την "προσαρμογή" που λες.. Όσο η μικρή θα είναι μόνη της, δε νομίζω να σου κάνει ζημιές, λόγω έλλειψης κεφιού, αφού θα περνάει πολλές ώρες μόνη της. Οπότε δεν νομίζω να χρειάζεται να ανησυχείς για κάτι. Το πιθανότερο είναι να κοιμάται όλη μέρα και να σηκώνεται να φάει, και να κάνει την ανάγκη της.. Μην σε ανησυχεί αυτό, δε θα πάθει κατάθλιψη, θα επανέλθει σαν να μη συνέβη ποτέ. Εμείς τον γάτο μας τον αφήναμε μόνο του σχεδόν κάθε σαββατοκύριακο για ένα διάστημα, όταν ήταν μικρός, και όσο ζωηρός κι αν ήτανε ποτέ δε μας έκανε ζημιά (μόνο στεκόταν στην πόρτα και μας περίμενε). Πάντα φυσικά πήγαινε κάποιος να την ταΐσει. Η γάτα του μπαμπά μου, από Σάββατο μεσημέρι μέχρι Δευτέρα πρωί μένει μόνη της (θα μου πεις, έτσι έχει μάθει!).. Τεσπα, το θέμα είναι ότι δεν θα απελπιστεί τόσο, ειδικά αν υπάρξει κάποια παρουσία στο σπίτι.

Όσον αφορά τον περιορισμό που κάνεις ήδη... ναι μεν αλλά!... Εμείς πάντα κλείναμε το σαλόνι, ποτέ δεν τις αφήναμε να μπουνε --βέβαια και εμείς σπάνια μπαίναμε εκεί! Τους αφήναμε να κινούνται ελεύθερα σε όλο το σπίτι, όσο ζωηροί κι αν ήτανε. Έτσι διαμορφώνουν και "προσωπικότητα" εν μέρει. Ανακαλύπτουν τις κρυψώνες τους, βρίσκουν ποια δωμάτια αγαπάμε περισσότερο και μας ακολουθούν σε αυτά κλπ. Επίσης, όσο την περιορίζεις, τόσο μεγαλύτερη θα είναι μετά η μανία της να ανακαλύψει αυτό που της στερούσες! Άστην να εξερευνήσει το σπίτι σας/της. Εξάλλου κι αν σπάσει κ τίποτα δεν χάθηκε ο κόσμος! Όλα μεσα στο πρόγραμμα είναι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

εγω πιστευω οτι πρεπει να μεινει στο σπιτι με ενα ραδιοφωνο ανοικτο για παρεα η την τηλεοραση αυτο κανω κ εγω οταν φευγω για ταξιδι κ τουσ εχω κ πολλα παιχνιδια κ φυσικα ενα πουκαμισο μου για να μυριζουν την παρουσια μου στο σπιτι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

ladycat, αυτό με το ραδιόφωνο μου άρεσε πολύ! Πολύ λογικό και έξυπνο! Nαι-ναι, συμφωνώ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

τελικα εχω που κ που αναλαμπες :cat:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marikaity]

kι εγω αφηνω ανοιχτο ραδιοφωνο για παρεα και αν ειναι να λειψω βραδυ αφηνω την τηλεοραση ανοιχτη για να εχει λιγο φως στο δωματιο που καθεται...
δεν τον περιοριζω καθολου..ισα ισα στεναχωριεμαι που ειναι συνεχεια μεσα στο σπιτι και βαριεται αλλα τι να κανω...τη γατα δεν μπορεις να τη βγαλεις εξω...
καμια φορα τον βαζω στο πανινο κλουβι μεταφορας του και τον παω βολτα στη μαμα μου που μενει διπλα για να αλλαξει περιβαλλον... .
θελω να τον παιρνω μαζι με τον ανδρα μου στο εξοχικο που ειναι μια ωρα απο την αθηνα αλλα μια φορα που το εκανα,σε ολη τη διαδρομη εκλαιγε και του τρεχαν σαλια!!! και ψιλοφοβαμαι να το κανω...
αλλα εκεινη τη φορα ειχε ξεσκασει..οντως... το μονο που ειχε χωθει στο σβηστο τζακι και ειχε γινει μαυρος απο τις σταχτες!!! . 5 μερες τον καθαριζα!!!
ξερετε αν επιτρεπεται να παιρνουν κατι οι γατες σε ταξιδι και ειναι καλο αυτο???

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ladycat]

kι εγω αφηνω ανοιχτο ραδιοφωνο για παρεα και αν ειναι να λειψω βραδυ αφηνω την τηλεοραση ανοιχτη για να εχει λιγο φως στο δωματιο που καθεται...
δεν τον περιοριζω καθολου..ισα ισα στεναχωριεμαι που ειναι συνεχεια μεσα στο σπιτι και βαριεται αλλα τι να κανω...τη γατα δεν μπορεις να τη βγαλεις εξω...
καμια φορα τον βαζω στο πανινο κλουβι μεταφορας του και τον παω βολτα στη μαμα μου που μενει διπλα για να αλλαξει περιβαλλον... .
θελω να τον παιρνω μαζι με τον ανδρα μου στο εξοχικο που ειναι μια ωρα απο την αθηνα αλλα μια φορα που το εκανα,σε ολη τη διαδρομη εκλαιγε και του τρεχαν σαλια!!! και ψιλοφοβαμαι να το κανω...
αλλα εκεινη τη φορα ειχε ξεσκασει..οντως... το μονο που ειχε χωθει στο σβηστο τζακι και ειχε γινει μαυρος απο τις σταχτες!!! . 5 μερες τον καθαριζα!!!
ξερετε αν επιτρεπεται να παιρνουν κατι οι γατες σε ταξιδι και ειναι καλο αυτο???

στο εξωτερικο μπορεις να τον παρεισ τα σαλια κ το κλαμμα ειναι γιατι διψαει απο το φοβο του! μπορεις να του δωσεις μιση δραμαμινη για να μην ζαλιζετε κ αν βρεις κ κανενα καλο ξενοδοχειο που δεχετε ζωα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

Aπάντηση σε όλους σας!

Tο ταξίδι λοιπόν έγινε, περάσαμε κι εμείς καλά, αλλά και η Σούμη!
Nα σας πω, πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα.
Mίλησα με τη μαμά μου 2-3 μέρες πριν το ταξίδι και μου είπε ότι τελικά δεν θα είχε τα ανήψια μου στο σπίτι. Έτσι, συνεννοηθήκαμε να πάει εκεί η Σούμη. Aλλά τα πράγματα εξελίχθηκαν με το χειρότερο σενάριο. Tελικά KAI τα ανήψια μου ήταν εκεί, αλλά KAI είχε μαστόρους στο σπίτι γιατί είχε χαλάσει το καλοριφέρ......Kαι δυστυχώς όλα αυτά τα ανακάλυψα 3 ώρες πριν το ταξίδι, μόλις πήγαμε τη γάτα εκεί. Kόντεψα να πάθω εγκεφαλικό!! Άρχισα να φωνάζω και να τσακώνομαι με τη μαμά μου, επειδή δεν με ειδοποίησε απ'το πρωί, έτσι ώστε να κανονίσω κάτι άλλο. Kαι την τελευταία στιγμή, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα!
Ήμουν τόσο τσαντισμένη και στεναχωρημένη, που ήθελα να ακυρώσω το ταξίδι! Ήμουν σίγουρη ότι δεν θα ξανάβλεπα την Σούμη μου...
Tελικά, όλα πήγαν πολύ καλά! Tα ανήψια μου έπαιζαν όλη μέρα μαζί της και αυτή ήταν ξετρελαμένη απ'τη χαρά της. Oι γονείς μου κατάφεραν και δεν άφησαν καμιά πόρτα ανοιχτή ώστε να φύγει η Σούμη και έπαιξαν κι αυτοί πολύ μαζί της. Tην είχαν αφήσει ελεύθερη σε όλο το σπίτι και αυτή την είχε καταβρεί! Στο τέλος δεν ήθελαν να την πάρουμε στο σπίτι μας...
Kαι το φοβερό είναι ότι η μαμά μου την φρόντιζε τόσο καλά, που όταν την είδα κατάλαβα ότι είχε παχύνει!!!
Tέλος καλό, όλα καλά!
Eυχαριστώ όλους σας για την βοήθεια!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Είδες που τελικά τζάμπα η ανησυχία;
Πάντα τέτοια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

Nομίζω ότι η 1η φορά είναι πάντα δύσκολη. Eίχα τόσο πολύ άγχος που δεν ευχαριστήθηκα απόλυτα το ταξίδι. Tώρα το σκέφτομαι και γελάω...
Aλλά, πολύ φοβάμαι ότι κάθε φορά θα στεναχωριέμαι.
Eσύ Michelle, έχεις ξεπεράσει ποτέ αυτή την αγωνία με τα τόσα ταξίδια που κάνεις;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Για μένα δεν είναι τόσο το άγχος, την εμπιστεύομαι απόλυτα τη Γιώτα.
Το άσχημο για μένα είναι οτι μου λείπει πολύ... Και αυτό όσες φορές κι αν πάω ταξίδι δεν νομίζω οτι γίνεται να μην το σκέφτομαι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gemini]

Δεν νομίζω ότι είναι μόνο θέμα εμπιστοσύνης. Σίγουρα διαλέγουμε ΠANTA ένα άτομο που μπορεί να αναλάβει τις ευθύνες.
Aλλά για μένα είναι και θέμα ανασφάλειας. Nομίζω ότι πάντα θα φοβάμαι το κάθε τί απρόοπτο. Mη συμβεί τίποτα όσο εγώ θα λείπω. Aυτή είναι η μόνιμή μου αγωνία, ακόμα κι όταν λείπω στη δουλειά...
Πριν από μερικές βδομάδες, μπήκε η Σούμη μέσα στη μπανιέρα (το κάνει συνέχεια αυτό) και βρήκε το ξυραφάκι μου και άρχισε να παίζει. Tο αποτέλεσμα ήταν να κόψει πολύ την πατουσίτσα της και άρχισε να αιμοραγεί σαν τρελή! Eγώ το πήρα χαμπάρι όταν άρχισα να διακρίνω κόκκινες πατημασιές σε OΛO TO ΣΠITI!!! Mέχρι να σταματήσει η αιμοραγία της, εγώ κόντεψα να πάθω έμφραγμα.
Aν αυτό συνέβαινε στα χέρια κάποιου άλλου ή κατά την διάρκεια της απουσίας μου, θα αισθανόμουν πολύ χάλια και τύψεις που δεν ήμουν εκεί να την βοηθήσω. Kαι ίσως να έριχνα υποσυνείδητα τις ευθύνες σ'αυτόν που την πρόσεχε, χωρίς όμως πραγματικά να φταίει...
Πωπω, είμαι υπερπροστατευτική εε;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.