Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool
marigo173
Δραστήριο μέλος
Η marigo173 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 44 ετών. Έχει γράψει 456 μηνύματα.
23-10-06
19:33
Διαβάζοντας την περιπέτεια της Mariel με το χάπι της Τσίκι και τις περιγραφές του isavva θυμήθηκα μια τρελή περιπέτεια με ένα χάπι που έδωσα (έτσι τουλάχιστον νόμιζα..) στην Λουκρητία.
Το περασμένο καλοκαίρι είχα πάει Αθήνα και Θεσσαλονίκη 2 1/2 μήνες να κάνω έρευνα για το διδακτορικό και θέλοντας και μη, η κυρία Λουκρητία ήρθε μαζί. Στην πτήση από Κύπρο- Αθήνα της έδωσα ηρεμιστικό γιατί πετούσε πρώτη φορά και δεν ήξερα πως θα αντιδράσει. Μετά βέβαια το γατί ήταν μαστουρωμένο για ώρες αλλα μέχρι το επόμενο πρωί συνήλθε.
Όταν μέσα στον Ιούλιο θα πετούσαμε από Αθήνα για Θεσσαλονίκη, καθότι η πτήση ήταν σύντομη και δεν είχε δείξει έντονα σημάδια δυσαρέσκειας στο πρώτο ταξίδι, είπα να της δώσω μόνο το 1/4 του χαπιού, πιο πολύ για τις διαδρομές στο ταξί. Έλα μου όμως που το ταξί για αεροδρόμιο ήρθε 15 λεπτά νωρίτερα και έπρεπε να της δώσω το χάπι όπως όπως και να κατέβουμε... Της ανοίγω το στόμα, το βάζω μέσα το ξανακλείνω και την βάζω στο κλουβί της (είμαι και έμπειρη τρομάρα μου γιατί της έχω δώσει πολλές φορές αντιβιώσεις κτλ.) Στο αεροπλάνο το γατί ήταν πολύ ήρεμο και κεφάτο και δεν κατέβηκε και το μισό βλέφαρο, όπως την προηγούμενη φορά που πήρε ηρεμιστικό. Δεν έκλαψε καθόλου, έπαιζε και μαζί μου γιατί με άφησαν να βάλω το κλουβί δίπλα μου (θεϊκή Aegean
), όλα μια χαρά.
Φτάνοντας στο σπίτι της αδερφής μου στη Θεσσαλονίκη, που όπως σας έχω ξαναπεί σπουδάζει κτηνίατρος, την βγάζουμε από το κλουβί και ήταν το γατί σε άψογη κατάσταση. Ούτε να παραπατάει, ούτε να ζαλίζεται, όπως μετά το πρώτο ταξίδι, έφαγε ήπιε και άρχισε να εξερευνεί το σπίτι.
Αρκετές ώρες αργότερα (7-8 ώρες) και αφού είχε πάρει κι έναν ύπνο στο μπαλκόνι, άραξε στον καναπέ δίπλα μας και άρχισε να καθαρίζεται. Λίγο μετά κατεβαίνει από τον καναπέ, πάει να πιεί νερο και αρχίζει να περπατάει σαν μεθυσμένο. Έκανε δυο βήματα και έπεφτε κάτω και κατέβασε κι αυτό το δεύτερο, τρίτο βλέφαρο πως το λένε. Όταν μετά από κανένα 20λεπτο η κατάσταση συνεχιζόταν εγώ άρχισα να πανικοβάλλομαι, το γατί να μην μπορεί να σταθεί στα πόδια του.
Η αδερφή μου, πιο ψύχραιμη, άρχισε να κάνει υποθέσεις και το πρώτο που σκεφτήκαμε ήταν πως έπαθε ηλίαση όταν κοιμόταν στο μπαλκόνι. Πιάνουμε λοιπόν την κακομοίρα τη Λουκρητία, εγώ να την κρατάω και η αδερφή μου να της βάζει θερμόμετρα, να την ψηλαφεί παντού, να ελέγχει αντανακλαστικά, τίποτα... Εν τω μεταξύ το γατί να τρώει και να πίνει κανονικά και να μην ξέρουμε τι συμβαίνει!! Κατεβάζει η αδερφή μου τα βιβλία της να ελέγξει για παρενέργειες του χαπιού και άλλα που σκεφτόταν και δεν βρίσκει τίποτα, μέχρι που επειδή δεν άντεχε την γκρίνια μου πήρε τηλέφωνο και έναν άλλο κτηνίατρο που έκανε την ειδίκευση του στις κλινικές τους να τον ρωτήσει... Εκείνος μας είπε να περιμένουμε μέχρι το πρωί κι αν δεν συνέλθει να την πάρουμε στις κλινικές.
Εγώ στο μεταξύ να λέω ότι αυτά ακριβώς τα συμπτώματα παρουσιάζει την ώρα που παίρνει το ηρεμιστικό αλλά καθότι είχαν περάσει τόσες ώρες και η δόση ήταν μικρή δεν υπήρχε λογική εξήγηση. Να την πιάσει το χάπι τόσες ώρες μετά;;
Τελικά και για να μην σας ζαλίζω, λέω στην αδερφή μου ότι τα ξημερώματα της είχα δώσει βιαστικά το χάπι και υπάρχει μια περίπτωση, εφόσον στο αεροπλάνο και μετά ήταν φυσιολογικότατη, να μην το πήρε. Η κυρία Λουκρητία προφανώς το πρωί έφτυσε το μικροσκοπικό χάπι, το οποίο κόλλησε πάνω στη γούνα της και όταν προσαρμόστηκε στο καινούριο σπίτι και έκατσε να καθαριστεί το έφαγε...
Περιττό να σημειώσω ότι άκουσα μπινελίκι πρώτης τάξεως από την αδερφή μου, "αλητοϊδιοκτήτες" (και άλλους ευγενείς χαρακτηρισμούς που της μαθαίνουν στη σχολή της
) και ακόμη όποτε το θυμάται το κήρυγμα επαναλαμβάνεται..
Ηθικό δίδαγμα, ελέγχουμε πάντα ότι η γάτα μας κατάπιε το χάπι....
Το περασμένο καλοκαίρι είχα πάει Αθήνα και Θεσσαλονίκη 2 1/2 μήνες να κάνω έρευνα για το διδακτορικό και θέλοντας και μη, η κυρία Λουκρητία ήρθε μαζί. Στην πτήση από Κύπρο- Αθήνα της έδωσα ηρεμιστικό γιατί πετούσε πρώτη φορά και δεν ήξερα πως θα αντιδράσει. Μετά βέβαια το γατί ήταν μαστουρωμένο για ώρες αλλα μέχρι το επόμενο πρωί συνήλθε.
Όταν μέσα στον Ιούλιο θα πετούσαμε από Αθήνα για Θεσσαλονίκη, καθότι η πτήση ήταν σύντομη και δεν είχε δείξει έντονα σημάδια δυσαρέσκειας στο πρώτο ταξίδι, είπα να της δώσω μόνο το 1/4 του χαπιού, πιο πολύ για τις διαδρομές στο ταξί. Έλα μου όμως που το ταξί για αεροδρόμιο ήρθε 15 λεπτά νωρίτερα και έπρεπε να της δώσω το χάπι όπως όπως και να κατέβουμε... Της ανοίγω το στόμα, το βάζω μέσα το ξανακλείνω και την βάζω στο κλουβί της (είμαι και έμπειρη τρομάρα μου γιατί της έχω δώσει πολλές φορές αντιβιώσεις κτλ.) Στο αεροπλάνο το γατί ήταν πολύ ήρεμο και κεφάτο και δεν κατέβηκε και το μισό βλέφαρο, όπως την προηγούμενη φορά που πήρε ηρεμιστικό. Δεν έκλαψε καθόλου, έπαιζε και μαζί μου γιατί με άφησαν να βάλω το κλουβί δίπλα μου (θεϊκή Aegean
), όλα μια χαρά.Φτάνοντας στο σπίτι της αδερφής μου στη Θεσσαλονίκη, που όπως σας έχω ξαναπεί σπουδάζει κτηνίατρος, την βγάζουμε από το κλουβί και ήταν το γατί σε άψογη κατάσταση. Ούτε να παραπατάει, ούτε να ζαλίζεται, όπως μετά το πρώτο ταξίδι, έφαγε ήπιε και άρχισε να εξερευνεί το σπίτι.
Αρκετές ώρες αργότερα (7-8 ώρες) και αφού είχε πάρει κι έναν ύπνο στο μπαλκόνι, άραξε στον καναπέ δίπλα μας και άρχισε να καθαρίζεται. Λίγο μετά κατεβαίνει από τον καναπέ, πάει να πιεί νερο και αρχίζει να περπατάει σαν μεθυσμένο. Έκανε δυο βήματα και έπεφτε κάτω και κατέβασε κι αυτό το δεύτερο, τρίτο βλέφαρο πως το λένε. Όταν μετά από κανένα 20λεπτο η κατάσταση συνεχιζόταν εγώ άρχισα να πανικοβάλλομαι, το γατί να μην μπορεί να σταθεί στα πόδια του.
Η αδερφή μου, πιο ψύχραιμη, άρχισε να κάνει υποθέσεις και το πρώτο που σκεφτήκαμε ήταν πως έπαθε ηλίαση όταν κοιμόταν στο μπαλκόνι. Πιάνουμε λοιπόν την κακομοίρα τη Λουκρητία, εγώ να την κρατάω και η αδερφή μου να της βάζει θερμόμετρα, να την ψηλαφεί παντού, να ελέγχει αντανακλαστικά, τίποτα... Εν τω μεταξύ το γατί να τρώει και να πίνει κανονικά και να μην ξέρουμε τι συμβαίνει!! Κατεβάζει η αδερφή μου τα βιβλία της να ελέγξει για παρενέργειες του χαπιού και άλλα που σκεφτόταν και δεν βρίσκει τίποτα, μέχρι που επειδή δεν άντεχε την γκρίνια μου πήρε τηλέφωνο και έναν άλλο κτηνίατρο που έκανε την ειδίκευση του στις κλινικές τους να τον ρωτήσει... Εκείνος μας είπε να περιμένουμε μέχρι το πρωί κι αν δεν συνέλθει να την πάρουμε στις κλινικές.Εγώ στο μεταξύ να λέω ότι αυτά ακριβώς τα συμπτώματα παρουσιάζει την ώρα που παίρνει το ηρεμιστικό αλλά καθότι είχαν περάσει τόσες ώρες και η δόση ήταν μικρή δεν υπήρχε λογική εξήγηση. Να την πιάσει το χάπι τόσες ώρες μετά;;
Τελικά και για να μην σας ζαλίζω, λέω στην αδερφή μου ότι τα ξημερώματα της είχα δώσει βιαστικά το χάπι και υπάρχει μια περίπτωση, εφόσον στο αεροπλάνο και μετά ήταν φυσιολογικότατη, να μην το πήρε. Η κυρία Λουκρητία προφανώς το πρωί έφτυσε το μικροσκοπικό χάπι, το οποίο κόλλησε πάνω στη γούνα της και όταν προσαρμόστηκε στο καινούριο σπίτι και έκατσε να καθαριστεί το έφαγε...
Περιττό να σημειώσω ότι άκουσα μπινελίκι πρώτης τάξεως από την αδερφή μου, "αλητοϊδιοκτήτες" (και άλλους ευγενείς χαρακτηρισμούς που της μαθαίνουν στη σχολή της
) και ακόμη όποτε το θυμάται το κήρυγμα επαναλαμβάνεται..Ηθικό δίδαγμα, ελέγχουμε πάντα ότι η γάτα μας κατάπιε το χάπι....
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Κίττυ
Νεοφερμένο μέλος
Η Κίττυ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 45 ετών. Έχει γράψει 111 μηνύματα.
23-10-06
20:07
Πολύ καλό!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Αθανασία
Πολύ δραστήριο μέλος
Η Αθανασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 55 ετών. Έχει γράψει 985 μηνύματα.
23-10-06
20:51
Παρά τον μπελά και τη -συντομη ευτυχώς- αγωνία σας, είναι αστεία η ιστορία! Λουκρητία μπελαλού!!!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
anabou
Διάσημο μέλος
Η anabou αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 43 ετών. Έχει γράψει 2.431 μηνύματα.
24-10-06
00:09
Στην αρχή έδινα κι εγώ στον Σάκη ηρεμιστικό όταν ταξιδεύαμε. Αλλά τελικά κατάλαβα ότι ήταν καλύτερα χωρίς αυτό. Έκανε ώρα να συνέλθει με το χάπι!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
marigo173
Δραστήριο μέλος
Η marigo173 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 44 ετών. Έχει γράψει 456 μηνύματα.
24-10-06
00:25
Ναι, ναι και η Λουκρητία φυσικά μετά το συμβάν δεν ξαναπήρε ηρεμιστικό... Όπως απέδειξε το πεπρωμένο ταξιδεύουμε πολύ καλύτερα χωρίς ηρεμιστικό...
Στην αρχή έδινα κι εγώ στον Σάκη ηρεμιστικό όταν ταξιδεύαμε. Αλλά τελικά κατάλαβα ότι ήταν καλύτερα χωρίς αυτό. Έκανε ώρα να συνέλθει με το χάπι!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Αθανασία
Πολύ δραστήριο μέλος
Η Αθανασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 55 ετών. Έχει γράψει 985 μηνύματα.
24-10-06
11:29
Δεν έδωσα ποτέ στη Νιάρα ηρεμιστικό για ταξίδι και κάνουμε 9-10 ώρες διαδρομή σερί με το αυτοκίνητο...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
anabou
Διάσημο μέλος
Η anabou αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 43 ετών. Έχει γράψει 2.431 μηνύματα.
24-10-06
11:59
Με το αυτοκίνητο δεν είχαμε ποτέ πρόβλημα αλλά και να νιαούριζε δεν θα ενοχλούσε κανέναν. Με το αεροπλάνο είχα μεγάλο άγχος τις πρώτες φορές γιατί είναι πολύ φοβιτσιάρης και είχα βάσιμες υποψίες ότι θα έσκουζε όλη την ώρα. Τελικά επιλέγει να έχει 'βουβό πόνο' εκτός από κάτι διάσπαρτα νιαου νιαου στην απογείωση και την προσγείωση!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
marigo173
Δραστήριο μέλος
Η marigo173 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 44 ετών. Έχει γράψει 456 μηνύματα.
24-10-06
12:42
Ναι και γω πιο πολύ ανησυχούσα για τους άλλους επιβάτες στο αεροπλάνο. Τελικά το αεροπλάνο είναι το αγαπημένο της μέσο μεταφοράς. Άλλες 2 φορές που πετάξαμε έκτοτε, χωρίς ηρεμιστικό, ήταν κυρία. Πήρε και κάτι ύπνους, δεν έμοιαζε να την ενοχλούσε κάτι. Μόνο όταν προσγειώνεται το αεροπλάνο αρχίζει τη γκρίνια, ίσως καταλαβαίνει ότι φτάσαμε, ίσως της αρέσει περισσότερα στα ψηλά, τι να πω.. μυστήριαι αι βουλαι της γατας..
Στο αυτοκίνητο όταν βαρεθεί γκρινιάζει αλλά ευτυχώς δεν παθαίνει ναυτίες. Κάτι είναι και αυτό..
Στο αυτοκίνητο όταν βαρεθεί γκρινιάζει αλλά ευτυχώς δεν παθαίνει ναυτίες. Κάτι είναι και αυτό..
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
χριστινα
Διάσημο μέλος
Η χριστινα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 47 ετών. Έχει γράψει 2.873 μηνύματα.
24-10-06
16:52
Αστείο όντως.... . Η εκδίκηση για το χάπι ήταν να σας τρομάξει? . Εγώ πάντως όταν τα βγάζω έξω, χρειάζομαι ηρεμιστικά η ίδια. Τόση φασαρία δεν την αντέχω
. Η εκδίκηση για το χάπι ήταν να σας τρομάξει? . Εγώ πάντως όταν τα βγάζω έξω, χρειάζομαι ηρεμιστικά η ίδια. Τόση φασαρία δεν την αντέχω Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Χρήστες Βρείτε παρόμοια
-
Φορτώνει...
