Pet shop και απαράδεκτος θάνατος πέρση μετά την αγορά

[qbase]

Γεια σας κύριοι και κυρίες του φόρουμ...αναγκάζομαι να σας γράψω επειδή νιώθω την αγανάκτηση κ τον αποτροπιασμό γ τις συνθήκες κράτησης και εμπορευματοποίησης των ψυχων αυτών.με ξεχειλιζει η οργη.ως γνήσιος "σκυλολατρης " συγκατοικω με τρία εξ αυτών.όλα ξεκίνησαν όταν το μικρο μ αδερφάκι ,ο οποίος και διαμένει με τους γονείς παρεμπιπτόντως, έβαλε στο μάτι ένα γατάκι Περσίας ύστερα από την επίσκεψή του σε μεγάλο κατάστημά της Θεσσαλονίκης.εδώ κ ένα μήνα με έφαγε να του το κάνω δώρο..αν κ εντελώς κάθετος με την όλη νοοτροπία και αντίληψη που επικρατεί γύρω από τα μαγαζια αυτα....πείστηκα πριν από τρεις ημέρες να επισκεφτω το εν λόγω κατάστημά,υστερα και απο πολλες διαβεβαιωσεις του αδερφου μου πως θα το αγαπα και θα το προσεχει περισσοτερο απτον ιδιο του τον εαυτο.ξαφνου ..ένας μεγάλος ερωτάς ξεκίνησε μεμιας!ένα μικρο κόκκινοτιγρε πανέμορφο χνουδομπαλ μεσα σένα ένα κλουβί κράτησης συγκατοικουσε με δυο Σιάμακια.φεύγοντας γ το σπίτι δεν μπορούσα να το βγάλω στγμη απτό μυαλό...μέσα σε δυο ώρες επέστρεψα ως άλλος λυτρωτής..ήθελα να του προσφέρω τα πάντα ήθελα να το κάνω ευτυχισμενο.τι κ εάν ήταν πολυ αδύνατό, τι κ αν ήταν υποτονικο? καθόλου δεν πτοηθηκα.!.πληρωσα ένα υπερογκο ποσο κ μαζί με τα παρελκόμενα τροφές βαλιτσακια...κτλ.,το οδήγησα στο σπίτι των γονιών μου!...αρχικά όλα καλά, αν και με παραξένεψεαπτή πρώτη κιόλας μερα,πως μέσα σένα ιδανικό γιαυτο περιβάλλον εφαγε μονανα 2 κροκέτες!θα είναι και απ την αλλαγή σκέφτηκα κ συνέχισα απλα την παρακολούθηση..μέχρι κ ρεπό απτή δουλεία πήρα την επόμενη μέρα γ να μπορέσω να το προσαρμοσω στις νέες συνθήκες διαβίωσης του σπιτιού των γονιών μου.παρατηρησα οτι το γατάκι κοιμόταν αρκετά,(ξέχασα να σας αναφέρω πως ήταν περίπου 5 μηνών)αφυπνιζοταν συχνά ,άλλα συνέχιζε την παρατεταμένη του ασιτία.τι του ελιωσα ,τι του μουλιασα τις κροκέτες τι του αγόρασα δέκα διαφορετικά ειδή πατέ..μέχρι κ ψάρι εφτάσα στο σημείο να του αγοράσω φρέσκο..τα μύριζε κ τα άφηνε...δοκιμασε μονό λίγο ζεσταμενο πατε βοδινό την δεύτερη μέρα.ειχα ενοχληθει αρκετα μεσα στη μέρα πήρα το ζώό και έτρεξα κατευθειαν στον Κτην ιατρό του pet shop..μεγάλη μου βλακεια όπως αποδείχθηκε αργότερα.εκείνος με διαβεβαίωσε πως το παρακολουθούσε στενα από τη γέννησή του κ συμπριφερεται ακριβως ετσι,του είχε κάνει κ την πρώτη δόση του τριπλού εμβολίου.με διαβεβαίωσε πως όσο κ αν το εψαξε δεν βρίσκει απολύτως τπτ.!μάλλον είναι αφαγο απτή φύση του..!ακουσον άκουσον...κ να πάω σε πέντε μέρες να κάνει τη δεύτερή δόση του εμβολίου απλα.καθησυχασμενος κ γω πήρα την ψυχή μου κ γυρίσαμε σπίτι .,το έκανα μπανακι το περιποιηθηκα εκεινο το βαδυ(Ομολογω πως έπαθε ένα σοκ απτό νερό!) Μετά το πήρα στην αγκαλιά μου !..η αγάπη μου φαινόταν πως βασανίζονταν...το βραδύ ήρθε ανεβοκατέβαινε στο κρεββάτι μου κ καθόταν διπλά μου,χωνοταν κάτω απ τις κουβέρτες...με κοίταζε με τις τεράστιες ματαρες του που λαμπιριζαν κ γω του ετριβα απαλα τη κοιλίτσα .αχ πως χουρχουριζε...ασταματητα το θυμάμαι κ κλαίω.ήταν οι τελευταίες ευτυχισμένες στιγμές .ξημερωματα Σαββάτου κ κάνοντάς μια δουλεία απτην οποία και γυρίζω την επομένη στο σπίτι..εμπιστεύομαι την προστασία του μικρου στους γονείς μου..τρομεροι φιλοζωοι και εκεινοι. φευγω,.όλο τ Σάββατο κατι με βασάνιζε μεσα μου....πρωί Κυριακής.επιστρέφοντας απτή δουλεία..μεμιας τρεχω να το αγκαλιασω.το σκεφτομουν σε ολη τη διαδρομη!προς μεγαλη μου εκπληξη το βρίσκω μέσα στη λεκανιτσα του με την άμμο..περίεργο αναρωτιεμαι.κάνω μια κινηση να το πρώτη στην αγκαλιά μου κ ....η απολυτη σιωπη ....ακινησια.χανω τη γη.κόκκαλομενο.η μητέρα μου μου αποκάλυψε αργότερα πως ούτε την Κυριακή έφαγε κάτι,παρ όλες τις παροτρύνσεις της.δεν ξέρω τι να πω ?ειμαι αναυδος!ακόμα κ αν δεν πιστεύετε,μέσα σε δυο μέρες όχι άπλα το αγάπησα...άλλα νιώθω σαν να έχασα έναν δικό μου άνθρωπό.το λατρεψα!είμαι σοκαρισμένος..αγανακτισμενος ,αποτροπιασμενος.ηθελα μοιραστω αυτη μου την εμπειρια,εις μνημη του περση μου.θελω να διαμαρτυρηθώ.ειναι απαραδεκτο κ δεν μιλαμε μονχα γ τν κοροιδια τα λεφτά άλλα περισσοτερο για το ψυχολογικο,αγάπησα ένα πλάσμα το εβαλα μέσα στο σπίτι μου,εγινε ενα με μας κ σε τρεις μέρες μου το πηραν .γιατι ετσι νιωθω!αχ το αγγελουδακι μου ...θα είναι τώρα στους ουρανούς.πλέον έχω απομείνει με το άψυχο κορμακι του,σκεπασμενο μέσα στις κουβέρτες και περιμένω ανυπομονα να ξημερώσει για να πάω το αψυχο κουφάρι του απο το κατάστημα .θα γίνει χαμός.αυτοί λογικά θα μου προτείνουν αντικατάστασή?εγώ θέλω απλα τα λεφτά πίσω. δεν με ενδιαφερει.λες και πήρα αυτοκίνητο γ να μου το επισκευάσουν αδερφέ..θέλω να δω τι θα μου πουν είμαι πολυ περίεργος.έχω μεινει άφωνος,σοκαρισμενος,χαμενος θα ειναι πολύ δύσκολη νυχτα .προσπαθω να βιωσω την απώλεια..κ ξεχειλιζω απο οργη.το μονό που με παρηγορεί είναι πως απο μια αποψη έσωσα τον μικρο μου Πέρση..δεν πέθανε σένα υγρό και αφιλόξενο κλουβί...ξεχασμενος,αλλα σε μια στοργικη αγκαλια.σε μια οικογενεια που θα τον θυμαται γ παντα.μια ζωή θα μείνει χαραγμενο πως χουρχουριζε ο άγγελός μου στην αγκαλιτσα μου.παρόλο το πόνο κ την αρρώστια που προφανώς ειχε...σας ευχαριστω για το χρόνο σας νιωθω καπως καλυτερα.εις μνήμη του αγγέλου μου.όλοι του το χρωσταμε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Τελικά το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει κανείς παίρνοντας στα χέρια του ένα νέο ζωάκι είναι να το πηγαίνει αμέσως σε έναν γιατρό της εμπιστοσύνης του.
Δεν υπάρχουν λόγια παρηγοριάς να πει κανείς. Εύχομαι ολόψυχα ο πόνος της απώλειας να φθίνει με τον καιρό. Και πράγματι, όπως το λες, έζησε τις τελευταίες μέρες του σε ένα ζεστό, ανθρώπινο και με αγάπη περιβάλλον... Πολλά συλλυπητήρια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Συμμερίζομαι τον πόνο σου Δεν είναι και λίγο να βιώσεις αυτό το σοκ από την πρώτη σου συγκατοίκηση με γατί!
Πόσο μάλλον, με το συγκεκριμένο που το αγάπησες μεμιάς, τον άτυχο περσάκο, που, χάρη στην ανευθυνότητα των..
"υπευθύνων" βρίσκεται τώρα στο γατο-παράδεισο το μικρό κοκκινο-τιγρέ αγγελάκι..
Αλλά έχω κι εγώ την περιέργεια να μας ενημερώσεις, πώς αντέδρασαν ο πετσοπάς, αλλά και ο "γιατρός" -τρομάρα του, να πει οτι είναι...πώς το
είπαμε? "άφαγο απ'τη...φύση του?" Μόνο τα λούτρινα, τα άψυχα είναι "άφαγα απ'τη φύση τους".
Αντίθετα, γνωρίζω πολλούς αχαρακτήριστους ανθρώπους που από τη φύση τους είναι..φαγανοί στο να "τρώνε" αθώες ζωές.
Πάντως, είναι καλό που μέσα στη θλίψη σου, έχεις τη λογική και καταλαβαίνεις οτι το γατάκι πρόλαβε και γεύτηκε την αγάπη και τη ζεστασιά
της καρδιάς σας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Λυπαμαι παρα πολυ...δεν εχω λογια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.