Δεύτερη γάτα στο σπίτι;

[SofiaV]

Βρε μην αγχώνεσαι. Όταν ήρθε η Σημέλα στο σπίτι και είχα τον Τρούφα (τότε ο Τρούφας ήταν 5μηνών και η Σημέλα 3 και σημείωση οτι το σπίτι είναι 33 τετραγωνικά χωρίς πόρτες στα δωμάτια) έλεγα οτι θα τα σφάξω και τα 2. Δεν τ άντεχα!!! Η Σημέλα γκρίνιαζε συνέχεια... και οταν λέω συνέχεια εννοώ ΣΥΝΕΧΕΙΑ και ότι ώρα νάναι. Μια μιση εβδομάδα δεν κοιμόμουνα καλά. Και τότε έλειπα από το σπίτι αρκετές ώρες όπως και τώρα.
Όσπου κάποια στιγμή, αν θυμάμαι καλά περίπου μιάμιση εβδομάδα, τα βρήκαν και τώρα δεν μπορούν χώρια.
Και ο Τρούφας ακόμα και τώρα κάνει οτι και ο Σαντάμ, πάει ρίχνει δυο γλιψιές στην Σημέλα και μετά αρχίζει και την δαγκώνει αυτή γκρινιάζει, οταν δεν θέλει, και φευγει. Άλλες φορές αρχίζουν και παλευουν και να τρέχουν σε όλο το σπίτι!!

Ο Σαντάμ παρέα θέλει αλλά πρέπει να δει μέχρι που τον παίρνει να την δαγκώνει. Δε νομίζω οτι έχεις τρομερό πρόβλημα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[みことftw]

Βρε μην αγχώνεσαι. Όταν ήρθε η Σημέλα στο σπίτι και είχα τον Τρούφα (τότε ο Τρούφας ήταν 5μηνών και η Σημέλα 3 και σημείωση οτι το σπίτι είναι 33 τετραγωνικά χωρίς πόρτες στα δωμάτια) έλεγα οτι θα τα σφάξω και τα 2. Δεν τ άντεχα!!! Η Σημέλα γκρίνιαζε συνέχεια... και οταν λέω συνέχεια εννοώ ΣΥΝΕΧΕΙΑ και ότι ώρα νάναι. Μια μιση εβδομάδα δεν κοιμόμουνα καλά. Και τότε έλειπα από το σπίτι αρκετές ώρες όπως και τώρα.
Όσπου κάποια στιγμή, αν θυμάμαι καλά περίπου μιάμιση εβδομάδα, τα βρήκαν και τώρα δεν μπορούν χώρια.
Και ο Τρούφας ακόμα και τώρα κάνει οτι και ο Σαντάμ, πάει ρίχνει δυο γλιψιές στην Σημέλα και μετά αρχίζει και την δαγκώνει αυτή γκρινιάζει, οταν δεν θέλει, και φευγει. Άλλες φορές αρχίζουν και παλευουν και να τρέχουν σε όλο το σπίτι!!

Ο Σαντάμ παρέα θέλει αλλά πρέπει να δει μέχρι που τον παίρνει να την δαγκώνει. Δε νομίζω οτι έχεις τρομερό πρόβλημα.

Λοιπον, Αφροδιτη μου, αστους. Μην επεμβαινεις. Και εγω οταν ειχα την Σημελα, οπως σου ειπαν τα κοριτσια, εκανα πολλες μερες να κλεισω ματι γιατι φοβομουν ετσι που εσκουζε το σκασμενο οτι την σφαζει Εν τω μεταξυ, και μενα ο Μικοτο πριν ερθει η Σημελα στο σπιτι με ταραζε στα δαγκωνιδια, και μαλλον δυνατα. Γι'αυτο ανησυχουσα οτι την ποναει πολυ. Σιγα σιγα ομως, αφου εβλεπα οτι η κιουρια Σημελα πηγαινε μονη της και τον τσιγκλουσε, αποφασισα να τους αφησω στην μοιρα τους, και τελικα τα βρηκανε μονα τους. Ο Μικοτο σταματησε να την δαγκωνει τοσο δυνατα στο παιχνιδι (απο την αρχη εβαζα τα δαχτυλα μου εκει που την δαγκωνε, για να δω τι δυναμη εβαζε) , και σταματησε εντελως να δαγκωνει εμενα. Η δε Σημελα δεν επαψε ποτε να γκρινιαζει, απο οτι καταλαβαινεις

Ο Σαντάμ παρέα θέλει αλλά πρέπει να δει μέχρι που τον παίρνει να την δαγκώνει. Δε νομίζω οτι έχεις τρομερό πρόβλημα.

Σε αυτο εχει δικιο η Σοφια. Απλα δωσε τους χρονο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Freya]

αμην!!!!!!!!!!!
πολυ χαιρομαι με αυτα που λετε βρε κοριτσια!!!!
θα κανω υπομονη μεχρι να αλληλοσυνηθιστουν
επισης ελπιζω να σταματησει ο σανταμ να δαγκωνει τοοοσο δυνατα(δεν μοιαζουν μονο στην εμφανιση λοιπον με τον μικοτο)
τωρα ειναι μεσα και σφαζονται αλλα δεν κανω τπτ...επισης πριν η μικρουλα του δαγκωσε την ουρα και αυτος την σβερκωσε παλιβλαμμενα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[sotiria-k]

τα δικα μου που απλα αγνοουν το ενα το αλλο υπαρχει πιθανοτητα να γινει τιποτα? Τα μικρα μου κανουν παρεουλα γιατι ειναι και αδερφακια αλλα ο Benny δεν τα πλησιαζει, τα αγνοει τελειως, και ειναι πανω απο μηνας που ειναι μαζι στο σπιτι ολα... Αμα ερθουν κοντα κανουν χχχχχχ και φευγουν...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[SofiaV]

επισης πριν η μικρουλα του δαγκωσε την ουρα και αυτος την σβερκωσε παλιβλαμμενα

Ε τα θέλει ο κόλος της

τα δικα μου που απλα αγνοουν το ενα το αλλο υπαρχει πιθανοτητα να γινει τιποτα? Τα μικρα μου κανουν παρεουλα γιατι ειναι και αδερφακια αλλα ο Benny δεν τα πλησιαζει, τα αγνοει τελειως, και ειναι πανω απο μηνας που ειναι μαζι στο σπιτι ολα... Αμα ερθουν κοντα κανουν χχχχχχ και φευγουν...

Αστα και εσύ και κάποια στιγμή θα βρουν την ισοροπία τους. Υπάρχουν γατιά βέβαια που το ένα δεν πλησιάζει το άλλο αλλά ζουν αρμονικότατα σε ένα σπίτι. Είναι πάντως γλυκύτατα και τα 3!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roulsydney]

καλημερα!Το Σάββατο βρήκαμε ένα μικρό αρσενικό πορτοκαλί φατσουλίνι κάτω απο ένα αυτοκίνητο.Πρέπει να είναι περίπου 1-2 μηνών.Το πήραμε στο σπίτι δίχως δεύτερη κουβέντα. Το πρόβλημα όμως είναι ότι πρέπει να μάθει να συνυπάρχει με τον Σπίντυ.Κάθε συμβουλή ευπρόσδεκτη!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Καλως το δεχτηκατε Βαρβαρα!
Σιγα σιγα,ασε τους να εχουν επαφη πισω απο καποιο τζαμι,ή ανταλλαζε τις κουβερτουλες τους.Θα σου δειξουν απο μονοι τους ποτε ειναι ετοιμοι να συναντηθουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roulsydney]

Καλως το δεχτηκατε Βαρβαρα!
Σιγα σιγα,ασε τους να εχουν επαφη πισω απο καποιο τζαμι,ή ανταλλαζε τις κουβερτουλες τους.Θα σου δειξουν απο μονοι τους ποτε ειναι ετοιμοι να συναντηθουν.

Δωράκι μου ευχαριστώ για το ενδιαφέρον. Απλά φοβάμαι την διαφορά ηλικίας που έχουν.....Υπάρχει δυνατότητα προσαρμογής απο πλευράς του Σπίντυ κυρίως?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Φυσικα και υπαρχει,κι εγω σε διαφορετικες ηλικιες και περιοδους τα πηρα τα δικα μου και μια χαρα προσαρμοστηκαν.Εξαλλου ο Σπιντυ ειναι μια χαρα κοινωνικος γατουλης.Η Μαριανθη,που πηρε τον Τιραμισου μας,μου λεει οτι τα παει μια χαρα με το Γατιλη,που ειναι πανω απο δεκα ετων.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roulsydney]

Φυσικα και υπαρχει,κι εγω σε διαφορετικες ηλικιες και περιοδους τα πηρα τα δικα μου και μια χαρα προσαρμοστηκαν.Εξαλλου ο Σπιντυ ειναι μια χαρα κοινωνικος γατουλης.Η Μαριανθη,που πηρε τον Τιραμισου μας,μου λεει οτι τα παει μια χαρα με το Γατιλη,που ειναι πανω απο δεκα ετων.

Μακάρι μωρέ να τα βρούν!Ο μικρούλης άλλωστε είναι τσαμπουκάς κ έχει κάνει κατάληψη στο Σπιντόσπιτο, τρώει το φαγητό του Σπίντυ κ πίνει απο το νερό του κ βέβαια σκαρφαλώνει στην τουαλέττα του Σπίντυ ενώ ε΄χει τα δικά του είδη!Ο Σπίντυ εννοείται ότι έχει φρικάρει κ δεν τρώει τίποτα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Υπομονη,μην επεμβαινεις αλλα παρακολουθησε τους διακριτικα.Ελπιζω σε μερικες μερες να δουμε φωτογραφιες τους παρεουλα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Baffi]

Απέκτησα πρόσφατα ενα μικρό αρσενικό γατάκι ηλικίας περίπου 1,5 μηνών. Εκανα το λάθος και το έφερα αμέσως σε επαφή με τον μεγαλύτερο γάτο μου, ηλικίας 1 ετους. Από το Σάββατο που συγκατοικούν και οι δύο ο μικρός τον πλησιάζει με τάσεις να παιξουν, αλλά ο μεγάλος τον αποφεύγει και βρυχάται όταν τον πλησιάζει ο μικρός. Έκανε τσίσα στο καλαθάκι του μικρού, δείχνει να τον φοβάται, και σήμερα του έδωσε με το πόδι του δύο φαπες όταν ο μικρός τον πλησιασε λιγο παραπάνω. Τους έχω σε διαφορετικά δωμάτια, με διαφορετική άμμο και τροφή, αλλά κάποιες ώρες της ημερας με την παρουσία μου τους φέρνω σε επαφήγια να μυρισει ο ενας την παρουσια του αλλου. Ο μεγάλος μου είναι ιδιαιτερα αυτόνομος, τρωει κοιμαται παιζει λίγο και οταν ειμαι σπίτι θέλει καποιες στιγμές να απομονώνεται. Επίσης δεν ειναι ευκολο να τον χαιδεψω πάντα...ειναι με τις ώρες τ ου δεκτικό στο χάδι. Ο μικρός ειναι το κατι άλλο...σβουρα σκέτη, κτητικός αγκαλίτσας, εξαρτημενος-λογικό μιας και ειναι μωρο- δεν εχει αισθηση κινδύνου. Τους εφερα νωρίς σε επαφή και φοβάμαι μηπως δημιουργησα θεμα στην συγκατοικησή τους.... Τι να κάνω?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[vasilios]

Έπειτα από την προσωρινή εμπειρία μου συμβουλεύω όλους όσους έχουν ενήλικη γάτα στο σπίτι και φέρνουν νέο γατάκι μόλις μπουν μέσα στο σπίτι το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουν πριν να έρθουν σε επαφή οι δυο γάτες είναι μπάνιο .Το νεοφερμένο γατάκι να κάνει μπάνιο για να φύγουν όλες οι μυρωδιές από την μαμά ή και τον μπαμπά του που ίσως κάνουν την ενήλικη γάτα σας να αγριέψει .Το έζησα 3 μέρες με μάχες μέσα στο σπίτι , με αίματα (ευτυχώς δικά μου) και με αποκλεισμούς σε δωμάτια .Έπειτα από το μπανάκι ήταν σαν μαμά με παιδί σε τέτοια φάση που ο μικρός άρχισε να την θηλάζει .Αφήσαμε τα προβλήματα συμπεριφοράς και αρχίσαμε άλλα . Αχχχχ άβυσος η ψυχή της γάτας.......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Baffi]

Βασίλιε....ο μικρός δεν τα πάει καλά με το νερό, νιαουρίζει και κλαιει, χτυπιέται κλπ κλπ....όπως κάθε φυσιολογική γάτα άλλωστε!
Έτσι προκειμένου να αντιμετωπίσω την διάρροια (τον βρηκαμε αφυδατωμένο, έτσι έπρεπε να πάρει αντιβίωση που του έφερε διάρροια), τον σκουπιζα με ενα μωρομάντηλο! Επί τη ευκαιρία με ένα καθαρό του έπαιρνα και το σώμα του ένα χεράκι!!!! Αρα περισσότερο προδέρμ μυριζει ο κακομοίρης παρά μαμα....
Εκανα το λάθος κι εφερα τον ενός ετους γάτο μου, σε κοντινή, πάντα με την επίβλεψη μου, επαφή με τον ενός μηνός μικρούλι... Τον έχω από το Σάββατο και σήμερα ο μεγάλος -ο οποίος είναι κλασικός φοβητσιάρης, και όλο τις τρώει από τις στειρωμένες γριούλες γάτες της γειτόνισσας μου- έδωσε 1-2 φάπες στον μικρό, που τον πλησίασε παιχνιδιάρικα... Τον απέκτησα εκτάκτως και δεν ενημερώθηκα όπως επρεπε να είχα κάνει, ώστε να μην ερθουν από την πρώτη στιγμή οι γάτες σε επαφή. Τώρα την πάτησα! Τους έχω σε χωριστά δωμάτια. Τί κάνουμε τώρα, ποια τα επόμενα βήματα?????

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ceres Victoria]

Πάρε πούδρα για μωρά και πασπάλισέ τα και τα δύο για να μυρίζουν το ίδιο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Baffi]

Ceres Victoria,
Είμαι τόσο αγχωμένη με το θέμα της συνύπαρξης τους, που είμαι ικανή να κάνω οτιδήποτε.!!!! Να περασω λες ενα χερακι μωρομάντηλο και τον μεγάλο? Να μη πανε χαμενα!

Και λες να πετύχει? Να μυριζουν περίπου το ίδιο και οι δύο??? Ήδη ο μεγάλος, όταν ήταν στο δωμάτιο που είχα το μικρό, έκανε τσίσα του δύο φορες στο χαλάκι του μικρού. Έδειξε δηλαδή ήδη την απέχθειά του!

Όχι τίποτα άλλο αλλα ειναι τόσο καλα πλάσματα και τα δυο, αν και τόσο διαφορετικά σαν χαρακτήρες από όσο μπορώ να διακρίνω, που ήδη δε διανοούμαι να σκεφτώ ότι θα μπορούσα να αποχωριστώ είτε το Μπάφι που τον έχω από το Νοέμβρη που μας πέρασε, είτε το Τζερι που τον έχω απο το Σάββατο που μας πέρασε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ceres Victoria]

Δοκίμασε και τα μωρομάντηλα, δεν έχεις να χάσεις τίποτα! Ο μεγάλος από ότι έχω διαπιστώσει μάλλον νιώθει την περιοχή του να απειλείται γι' αυτο και κατουράει σε αντικείμενα του μικρού - μαρκάρει δηλαδή την περιοχή του. Δοκίμασε να βάλεις αντικείμενα του μικρού στην περιοχή του μεγάλου. Πχ πάρε μια πετσέτα ή ένα μπλουζάκι που δεν φοράς και τριψε το στον μικρό για να πάρει την μυρωδιά του. Έπειτα βάλτο στην περιοχή του μεγάλου και άστο εκεί να το μυρίζει. Δίνε περισσότερη προσοχή στον μεγάλο για να μη ζηλεύει. Αφού περάσουν 1-2 μέρες βγάλε το μικρό απο το άλλο δωμάτιο και δες την αντίδραση του μεγάλου. Αν αρχίσει να επιτείθεται χώρισέ τα. Κάνε το ίδιο και την επόμενη μέρα και χώριζε τα κάθε φορά που βλέπεις να αγριεύει η κατάσταση. Στη θέση σου θα έκοβα τα μπροστινά νύχια του μεγάλου γιατί ποτέ δεν ξέρεις Μερικές φάπες πάντως είναι απόλυτα φυσιολογικό

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Baffi]

Βάλσαμο οι συμβουλές σου Ceres Victoria!!!!

Το ρουχαλάκι με τη μυρωδιά του μικρού να το φέρω στον μεγάλο πριν ή μετά το μωρομάντηλο?

Ο μεγάλος μου ήταν ήδη τρεις μήνες στο δρόμο όταν ηρθε σπίτι. Μόνιμα φοβισμένος, σε ετοιμότητα να κρυφτεί αν ακουγε ή εβλεπε κάτι που θεωρούσε απειλητικό. Τα παιχνιδάκια που του έπαιρνα δεν ξερω αν τα έπαιξε ποτέ του. Τα αυτοσχέδια μπαλακια από χαρτί του αρεσουν, το λέιζερ, και τώρα τελευταία τα σχοινάκια, σπάγγοι κλπ. Αρα τα παιχνίδια με τα οποία καταπιάνεται ο μικρός είναι του μεγάλου. Εκτός από ένα...το ποντικάκι με το κουδουνι με το οποίο ο μικρός παιζει συνέχεια. Αυτό θα πάω στο σαλόνι και θα αφήσω για λίγη ώρα να περιεργαστεί ο μεγάλος μου.

Επίσης, μια μικρή συμβουλή ακόμα... Ο μικρός, ο οποίος ήρθε το Σάββατο σπίτι, και ειδε αμέσως από κοντά τον μεγάλο (ξαναλεω μεγάλο σφάλμα μου) κοιμάται στο δωμάτιό μου. Ειναι ο μόνος βολικός χώρος για να απομονώσω τον μικρό από τον μεγάλο, λόγω διαρρύθμισης σπιτιού. Πριν τον μικρό κοιμόμμουν κανονικά στο δωμάτιό μου, καιο μεγάλος μου, κοιμόταν σε μια καρέκλα αγαπημένη του, παραδίπλα. Από τοτε που ήρθε ο μικρός και λόγω της ανυπόφορης ζέστης, κοιμόμουν στο δροσερό σαλόνι, δύσκολα, στον καναπέ με τον μεγάλο που σουλάτσαρε στον ιδιο χώρο με εμένα.
Χθες βραδυ, όμως, αποφάσισα να επιστρεψω στο δωματιο μου, αναγκαστικά με το μικρό απαγορευοντας για ευνοητους λόγους την πρόσβαση στον μεγάλο. Δεν ξερω αν κάνω καλά.
Ο μεγάλος ειναι όπως εχω πει πολλές φορες, αυτόνομο και ανεξάρτητο ζώο. Πέρα από το φαγητο, το παιχνίδι και τη συντροφιά που αποζητά από εμένα, αποσύρεται σε δωμάτια μόνος του ή στα μπαλκόνια και ξαπλώνει νωχελικά ή παρατηρεί το περιβάλλον. Το ότι του στερώ την πρόσβαση στο υπνοδωμάτιό μου, αυτό θα αλλάξει τη συμπεριφορά του? Χθες ας πούμε δε νιαούριζε εξω από την πόρτα, ούτε πάλι νιαούρισε εκεινη τη φορά που δάγκωνε δυνατά τα πόδια μου καταμεσής της νύχτας και ξυπνούσα με την ψυχή στο στόμα, οπότε τον εβγαλα έξω και του έκλεισα την πόρτα, για να του δείξω ότι αυτό που εκανε ήταν ενοχλητικό. Οι μόνες φορές που νιαουρίζει είναι όταν θελει φαγητό, μόνιμος λιχούδης, και όταν θελει να παιξουμε. Και στα νιαουρίσματα αυτά, πάντα ανταποκρίνομαι.

Ευχαριστώ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Martes]

Καλησπέρα - καλησπέρα,
Σε πρώτη φάση μια παρουσίαση...
Έχω ένα γάτο τον Martes εδώ και 3 χρόνια. Αυτόνομος, μπαινοβγαίνει απο το πορτάκι του όποτε και όταν θέλει. ( Δεν είναι στειρωμένος ). Έχει τα εμβόλια του, τα μπολ του & το μαξιλάρι του. Πολύ cool γάτος, ήρεμος & ποτέ δεν έχει κάνει την παραμικρή ζημιά. ( τον είχα βρει ετοιμοθάνατο, με το ποδαράκι του μολυσμένο, ήταν δεν ήταν 3 εβδομάδων. Με φροντίδα περίσσια, αγάπη πολύ και ιδιαίτερη αδυναμία -αφού μέχρι πριν δεν είχα καμία σχέση με τις γάτες!- σήμερα καμαρώνω ένα πανέμορφο γάτο.....
Η Σπίνω τώρα. Η γάτα που αφίχθει πέρισυ τον Ιούνιο στην αυλή μας (την παράτησε η μάνα της μόλις τη γέννησε...και τί να κάνω, έβαλα τα δυνατά μου και τα κατάφερα και την μεγάλωσα και είμαι πολύ περίφανη ), μπαίνει στον 10ο μήνα τώρα. Θα την στειρώσω σε 2 μήνες.
Όλους αυτούς τους μήνες που μεγαλώνει η δεύτερη γάτα εδώ μέσα, ο Μartes έχει μια συμπεριφορά τελείως αλλοπρόσαλλη. Όταν ήταν πιό μικρή, κάθε φορά που την έβλεπε, έτρεμε απο το φόβο του.....!!! Σηκωνόταν η τρίχα του κυριολεκτικά. Η Σπίνω, όσο μεγαλώνει, έχει μια φυσική παιχνιδιάρικη διάθεση απέναντί στο Martes. Είναι και η μόνη ευκαιρία να έρθει σε επαφή με το είδος της αφού μέχρι πρότεινως δεν έβγαινε έξω. Κάθε φορά που τον ακούει να μπαίνει απο το πορτάκι του, εκσφενδονίζεται απο όπου κι αν είναι ( κοιμάται, τρώει, είναι στην άμμο της....) Ο άλλος γριλίζει και είναι φανερό πως ενοχλείται αφάνταστα με την παρουσία της...... : / Αυτή θέλει σαφώς να παίξει μαζί του.
To πρόβλημα. Σήμερα βρήκα το Μartes να κάθεται ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ της Σπίνω. Δεν έβγαινε. Πήγα να τον σηκώσω και μου αγριέψε. Πάτησα πόδι όμως και τον έβγαλα! Δεν άγγιξε το φαγητό του. Μετά μπήκε μέσα στο καλάθι της, όπου δεν έβγαινε με τίποτα.... Σε αυτό το σημείο να πω πως κάθε φορά που έρχεται σπίτι του μιλάω και τον χαιδεύω -τον καλοσωρίζω δλδ-, απο την πρώτη στιγμή που ανέλαβα την ευθύνη του μεγαλώματος της 2ης γάτας. Δεν ήθελα σε καμία περίπτωση να αισθανθεί ούτε παραμελημένος αλλά ούτε και να ζηλέψει. Μέχρι στιγμής δεν έχει καν «ψεκάσει» μέσα στο σπίτι -που ήταν και ΕΙΝΑΙ ο φόβος μου ο μεγάλος-.
Έχει κάποιος κάποια εμπειρία αντίστοιχη; Καταλαβαίνω πως το πρόβλημα του Μartes είναι σαφώς ψυχολογικό, όμως δεν έχω ιδέα πως να το χειριστώ....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[irene..!]

καλησπερα σε ολους! εχω μια γατουλα την οποια την εχω μεσα στο σπιτι και ζουσε μαζι με τον αδερφουλη της ο οποιος δυστηχως μας αφησε πριν 3 μερες. η απωλεια ειναι μεγαλη και δεν την αντεχουμε. η γατουλα φαινεται να εχει στεναχωρεθει κι αυτη που εφυγε ο αδερφουλης της και μας κανει να στεναχωριομαστε ακομη περισσοτερο γι'αυτην. δεν εχει πολυ ορεξη για παιχνιδι, κοιμαται συνεχεια και δεν τρωει τοσο οσο πριν. σκεφτομαστε μηπως της φερουμε μια καινουρια παρεουλα στο σπιτι, ενα αλλο γατακι δηλαδη, αλλα δεν ξερουμε αν θα προσαρμοστει μαζι του. ενας φιλος μας εχει εναν γατουλη 2 μηνων το οποιο ειναι πολυ γλυκουλη και παιχνιδιαρικο και σκεφτομαστε πολυ σοβαρα να το φερουμε στο σπιτι. η γατουλα ειναι 10 μηνων και απο μικρη ηταν πολυ συνεσταλμενη αλλα τωρα τελευταια εχει παρει θαρρος. στην αυλη μας εχουμε ακομη τρεις γατες θυληκες με τις οποιες δεν εχει αναπτυξει φιλικες σχεσεισ παρολο που συναντιουνται καθε μερα και αυτο μας φοβιζει λιγο. τι λετε, να προχωρησουμε στην υιοθεσια του μικρου γατουλη? πιστευετε θα υπαρχει προβλημα μεταξυ τους λογω ηλικιας ή φυλλου?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.