Φοβίες

[konstans]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ligeri]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Hlianna]

και τελικα την σκοτωσες εσυ ή το γατι?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Felice]

Πριν από χρόνια οταν πήγαινα στο λύκειο μας είχε βάλει η μάνα μου και την βοηθουσαμε να καθαρίσει το οικοπεδο πίσω στον κήπο μας. Σε κάποια φάση που μεταφέραμε κατι πέτρες και τις στιβάζαμε κάνω ετσι και σηκώνω εναν τσιμεντόλιθο. Από κάτω βλέπω ενα μικρό ποντικάκι στο μεγεθος κουταλιού της σούπας. Αντι να πάρω τα πόδια στην πλάτη και να αρχίσω να τρέχω, σκύβω και να το δω ποιο καλά ενωνω τα χέρια μου και λέω " ΑΑΑΑΧουτο μου!!!!!!! ενα ωραίο ποντικάκιιιιιιιι!!!
Βλέπω το καημένο με το που με είδε σηκώνετε στα πισω του τα πόδια κοιταζόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο και μετά γυρνάει απευθείας και εξαφανίζεται προς την μάνδρα.
Αυτό παιδια ήταν το ποιο ομορφο ποντικάκι που εχω δει ποτέ μου.

Επίσης πάλι οταν πηγαινα στο λύκειο (μην γελάτε δεν ξέρωγιατι ολα αυτα τα ζώα τα συναντούσα τότε!!!!).
Το λύκειο το τελειωσα στο Πολυκλαδικό που ειναι δίπλα στην Reauno στον Κηφισσό.
Οι τάξεις μας ήταν χτισμενες σε πτεριγες με δικούς του κηπάκους. Καθόμουνα δίπλα στην τζαμαρία ωρα μαθήματος. Κάνω ετσι και βλεπω εναν αρουραίο τεράστιο να βγαίνει απο τον υπόνομο , να μπαίνει μέσα στον μικρό κάδο που πετας τα σκουπίδια να χαρχαλεύει και να βγαίνει με ενα τεραστιο κουλουρι θεσσαλονίκης στο στόμα. Βάζω κάτι φωνες " ΕΝΑΣ ΑΡΟΥΡΑΙΟΣ ΣΤΟ ΥΠΟΣΤΕΓΟ ΜΕ ΕΝΑ ΚΟΥΛΟΥΡΙ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ" Περιττο να πω οτι ολα σταματησαν και ολα τα κοριτσια μαζί με την καθηγητρια κολλήσανε στην τζαμαρία.
ΑΑΑΑΑΑΑΧΧΧΧΧ! αξέχαστες σχολικες στιγμές.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[din@]

φοβαμαι παρα πολυ τις αραχνες (με εχει τσιμπησει στο παρελθον και την εβγαλα στα επειγοντα με πρησμενη πατουσα που δεν χωρουσε να μπει το παπουτσι απο το πρηξιμο), τους σκορπιους, επισης φοβαμαι τα δηλητηριωδη φιδια (κοντεψε να με δαγκωσει οχια, ειδα κατι με χρωματα επανω και πηγα να το πιασω και την γλιτωσα στο παρα 5), σιχαινομαι απιστευτα τους κοριους (σε σημειο που ειχα φτασει να βλεπω εφιαλτες τα βραδια, ευτυχως τους ξεφορτωθηκαμε), φοβαμαι και σιχαινομαι τα ενδοπαρασιτα - αποφευγω να τρωω φρεσκο ψαρι κολιο γιατι μια φορα ειχα δει κατι ασπρα σκουληκακια να κολυμπανε στα αιματα οταν καθαριζε τα ψαρια η μαμα μου, φοβαμαι τις σφηκες, φοβαμαι ορισμενες φορες τους ξαφνικους θορυβους τη νυχτα οταν ειμαι μονη, φοβαμαι τον οδοντιατρο, φοβαμαι τους παθολογους, φοβαμαι τις εξετασεις αιματος, τις ενεσεις, τα εμβολια και οτιδηποτε εχει να κανει με βελονες... αυτα προς το παρον, δεν μπορω να θυμηθω κατι αλλο. Α και κατι ακομα! Παρολο που φοβαμαι τις αραχνες, δεν φοβαμαι τις ταραντουλες

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[MissKit]

Μου θύμισες μια μέρα που διάβαζα και είχαν μπει οι κότες μας στον κήπο. Βλέπω τη μαμά μου, λοιπόν, να τρέχει πίσω από μια κότα. (η κότα σούργελο, ερχόταν εδώ να φάει τις κροκέτες που αφήναμε για τις περαστικές γατούλες) Εκεί που τρέχει λοιπόν η κοτούλα και κακαρίζει, βλέπει τις κροκέτες κι ενώ τις είχε περάσει, τραβάει χειρόφρενο, γυρίζει πίσω παίρνει μία κροκέτα στο στόμα και φεύγει
Επίσης βρίσκω κι εγώ τα ποντικάκια γλυκούλια κι ας είναι λίγο σιχαμένα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Felice]

Μου θύμισες μια μέρα που διάβαζα και είχαν μπει οι κότες μας στον κήπο. Βλέπω τη μαμά μου, λοιπόν, να τρέχει πίσω από μια κότα. (η κότα σούργελο, ερχόταν εδώ να φάει τις κροκέτες που αφήναμε για τις περαστικές γατούλες) Εκεί που τρέχει λοιπόν η κοτούλα και κακαρίζει, βλέπει τις κροκέτες κι ενώ τις είχε περάσει, τραβάει χειρόφρενο, γυρίζει πίσω παίρνει μία κροκέτα στο στόμα και φεύγει
Επίσης βρίσκω κι εγώ τα ποντικάκια γλυκούλια κι ας είναι λίγο σιχαμένα

Ναι ναι και εμας κατεβαίνουν τα τριγόνια απο το πεύκο και τρώνε γατοτροφή οταν βρίσκουν.
Τα μικρά τα ποντικάκια δεν τα φοβάμαι, μονο τους αρουραιους γιατι δεν μας φοβουνται. Προχτες που κατέβαινα απο Ν. Κηφισιά πίσω απο το κτήμα Συγγρού σε κάποιο στενό βλεπω να περνά τον δρομο ενας αρουραιος σε μέγεθος μικρής γάτας. Φρενάρισα το αμάξι και εμεινα με ανοιχτο το στόμα. ΠΟυ να ήμουν με τα πόδια!!! ακόμα θα έτρεχααααααα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[MissKit]

Αρουραίο δεν έχω δει ποτέ στη ζωή μου. Μόνο στη Λαίδη και τον Αλήτη που τον κυνηγούσε η Λαίδη, αλλά δε νομίζω πως πιάνεται

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[τακις]

νομιζα πως ο,τι χειροτερο ειναι μια κατσαριδα σπιτι σου (κοκκινη, μαυρη, με φτερα ή ανευ, δν κανω διακρισεις, ολες χαλια ειναι). μεχρι που ειδα κατσαριδα στο νοσοκομειο που εργαζομαι....κ δν μιλαω για ο,τι κ ο,τι: τουλαχιστον 7 εκ μηκος, τεραστια φτερα (δν χρειαστηκε να την δω να πεταει, ηταν τοσο μεγαλα που φαινοντουσαν). για καντε το εικονα.. απτην τρομαρα μου οχι να φωναξω, ουτε να κουνηθω δν μπορεσα. κοκκαλωσα στη θεση μου λες κ με καταλαβαινε. μικρα βηματα οπισθοχωρησης κ αφου σιγουρευτηκα οτι δν θα με προλαβαινε αν τυχον το αποφασιζε, παταω ενα τρεχαλητο με τα ποδια στην πλατη.. τραγικο. η καθαριστρια, να ναι καλα η γυναικα, επιληφθηκε του θεματος κ την καθαρισε. οταν ρωτησα υπευθυνο τι θα γινει με το θεμα, μου απαντησε οτι πολυ απλα δν υπαρχουν κονδυλια για απεντομωση, αρα τιποτα..
φταιω εγω να κουβαλησω τον τακη στο νοσοκομειο κ να καθαρισει εκεινος το χωρο απο πασης φυσεως εντομο? (τρελαινεται να κυνηγαει κατσαριδες)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[din@]

νομιζα πως ο,τι χειροτερο ειναι μια κατσαριδα σπιτι σου (κοκκινη, μαυρη, με φτερα ή ανευ, δν κανω διακρισεις, ολες χαλια ειναι). μεχρι που ειδα κατσαριδα στο νοσοκομειο που εργαζομαι....κ δν μιλαω για ο,τι κ ο,τι: τουλαχιστον 7 εκ μηκος, τεραστια φτερα (δν χρειαστηκε να την δω να πεταει, ηταν τοσο μεγαλα που φαινοντουσαν). για καντε το εικονα.. απτην τρομαρα μου οχι να φωναξω, ουτε να κουνηθω δν μπορεσα. κοκκαλωσα στη θεση μου λες κ με καταλαβαινε. μικρα βηματα οπισθοχωρησης κ αφου σιγουρευτηκα οτι δν θα με προλαβαινε αν τυχον το αποφασιζε, παταω ενα τρεχαλητο με τα ποδια στην πλατη.. τραγικο. η καθαριστρια, να ναι καλα η γυναικα, επιληφθηκε του θεματος κ την καθαρισε. οταν ρωτησα υπευθυνο τι θα γινει με το θεμα, μου απαντησε οτι πολυ απλα δν υπαρχουν κονδυλια για απεντομωση, αρα τιποτα..
φταιω εγω να κουβαλησω τον τακη στο νοσοκομειο κ να καθαρισει εκεινος το χωρο απο πασης φυσεως εντομο? (τρελαινεται να κυνηγαει κατσαριδες)

αν ειναι δυνατον....καλοτρωνε στα νοσοκομεια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[τακις]

το ξερω οτι το μεγεθος φανταζει απιστευτο, αλλα δυστυχως δν υπερβαλλω..
δν ξερω αν καλοτρωνε τωρα, αλλα σιγουρα καλοεφαγαν στο παρελθον, με αποτελεσμα τωρα, στην προσπαθεια να συμμαζεψουν τα ασυμμαζευτα, να περικοπτουν απο ο,τι μπορουν: γαντια, χαρτοπετσετες, φαγητο για συνοδους κ προσωπικο, καθαριστικα χωρου, απεντομωσεις.. δν συνεχιζω γιατι βγαινω οφφ κ συγχυζομαι κιολας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

χιχιχι.. ωραίο θέμα πιάσαμε!

Ας ξεκινήσω με φοβιες που όλως παραδόξως...ΔΕΝ ΕΧΩ: Υψωφοβία, κλειστοφοβία, αγοραφοβία, φοβο για το σκοτάδι, τ' αεροπλάνα τα λατρευω-οταν πεταω με καλό καιρό, οι κατσαριδες και τα ποντίκια ΔΕΝ με φρικάρουν...

Η σπουδαιότερη φοβία που εχω όμως, εχει να κάνει με το όταν πρεπει να διασχίσω εναν δρόμο. Επειδή με εχει πατήσει και αυτοκίνητο και μηχανάκι, οταν ειναι να περάσω δρόμο..πέρδομαι μέντες!

Με πιανει αδικαιολογητο αγχος οταν ειναι να κανω αριθμητικούς υπολογισμους. Τρεφω ψυχολογικό μισος για τους αριθμους

Φοβάμαι τις πτώσεις από σκάλα.

μαρη....τι εισαι εσυ;;;;μονο τραινο που δεν σε εχει πατησει!!.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ceres Victoria]

τα ποντικια (να υποθεσω οτι λετε για τα συνηθισμενα ποντικια, mus musculus) τα βρισκω και εγω χαριτωμενα Οι αρουραιοι (rattus norvegicus) ειναι αηδιαστικοι, αλλοι αρουραιοι ομως, οπως για παραδειγμα οι rattus rattus ειναι χαριτωμενοι Υπαρχουν τοσα πολλα ειδη ποντικιων που ολα τους ειναι πανεμορφα Δεν μπορω να πω το ιδιο για τα απειρα ειδη σκαθαριων Αδυνατω να πιστεψω πως φοβαστε τετοια χαριτωμενα πλασματακια (vole, ειδος τρωκτικου που μοιαζει με ποντικι):

link

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

καταρχην αυτο που εβαλες Ηρω..ειναι πανεμορφο!!!...
καλα..για αρουραιους..δεν το συζητω....τα ποντικακια φατσικα..και εμενα μου αρεσουν,αλλα αυτο που με χαλαει ποαρα ΄πολυ..ειναι η ουρα τους...φερνει σε σκουλικοειδη,που οπως εχω πει..δεν τα αντεχω.....ομως στο σπιτι μου θα χεστ..απο την τρομαρα μου αμα δω,γιατι ειναι πολυ επικυνδινα για λεπτοσπειρωση,που εχει πολυ μεγαλο ποσοστο θνησιμοτητας,και κολλαει απο ολα τα σωματικα υγρα τοπυ ΄ποντικιου...αν περασει στο αιμα σου...πρεπει να ομολογησω ομως οτι τα σεβομαι πολυ,γιατι,αθελα τους βεβαια,εχουν προσφερει στην ανθρωποτητα ενα τεραστιο καλο(..και ενα κακο βεβαια..την επιδημια βουβονικη πανωλης κατα τον μεσαιωνα..)....ειναι τα πιο σημαντικα πειραματοζωα στην ιατρικη..πολυ λυπηρο βεβαια,και θα ηθελα να μηυν γινεται με τπτ..αλλα αθελα τους εχουν προσφερει παρα πολλα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DRIFTER]

Εγ'ω δεν φοβάμαι τίποτα! Τα εξολοθρεύω όλα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Εγ'ω δεν φοβάμαι τίποτα! Τα εξολοθρεύω όλα!

..........τον θανατο...δεν τον φοβασαι;;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DRIFTER]

Τον θάνατο δεν τον φοβάμαι γιατί θα έρθει αργά ή γρήγορα.
Αυτό που φοβάμαι, αναφορικά με τον θάνατο, είναι να μην έρθει αργά....δηλαδή θέλω να πεθάνω όρθιος και όχι να είμαι άρρωστος σε ένα κρεβάτι πόνου.
Α! να κατι που φοβαμαι μην πάθω. Να μείνω ανάπηρος.

Κάποτε φοβόμουν τις σφήκες, αλλά επειδή κάθε χρόνο με χτυπάνε πάνω στην μηχανή καμμιά 10αρια φορές, δεν τις φοβάμαι πλέον. Κατσαρίδες κλπ. δεν τις φοβάμαι, αλλά τις σιχαίνομαι και τις κοπανάω άμεσα με ό,τι βρω μπροστά μου. Κάποτε στο στρατό έκανα σκοπιά νύχτα και ένιωσα κάτι πάνω στην αρβύλα. Κοιτάζω και ήταν μία οχιά. Σηκώνω προσεχτικά το άλλο πόδι και την απομακρύνω από την αρβύλα και μετά με διαδοχικές τακουνιές την σκότωσα (πολύ αίμα η οχιά). Μία άλλη φορά, πάλι στο στρατό, είχαμε εκπαίδευση και καθόμασταν οκλαδόν. Μου λεει ο διπλανός μου "μην κουνιέσαι και κοίτα αργά το μπούτι σου". Κοιτάζω και βλέπω ότι είχε σκαρφαλώσει ένας σκορπιός. Παίρνω την ξιφολόγχη και τον κάνω να ανέβει πάνω και μετά έγινε αγγελουδάκι στον ουρανό.
Τώρα που θυμάμαι, έχουν γίνει διάφορα και έχουν όλα πλάκα!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ceres Victoria]

καταρχην αυτο που εβαλες Ηρω..ειναι πανεμορφο!!!...
καλα..για αρουραιους..δεν το συζητω....τα ποντικακια φατσικα..και εμενα μου αρεσουν,αλλα αυτο που με χαλαει ποαρα ΄πολυ..ειναι η ουρα τους...φερνει σε σκουλικοειδη,που οπως εχω πει..δεν τα αντεχω.....ομως στο σπιτι μου θα χεστ..απο την τρομαρα μου αμα δω,γιατι ειναι πολυ επικυνδινα για λεπτοσπειρωση,που εχει πολυ μεγαλο ποσοστο θνησιμοτητας,και κολλαει απο ολα τα σωματικα υγρα τοπυ ΄ποντικιου...αν περασει στο αιμα σου...πρεπει να ομολογησω ομως οτι τα σεβομαι πολυ,γιατι,αθελα τους βεβαια,εχουν προσφερει στην ανθρωποτητα ενα τεραστιο καλο(..και ενα κακο βεβαια..την επιδημια βουβονικη πανωλης κατα τον μεσαιωνα..)....ειναι τα πιο σημαντικα πειραματοζωα στην ιατρικη..πολυ λυπηρο βεβαια,και θα ηθελα να μηυν γινεται με τπτ..αλλα αθελα τους εχουν προσφερει παρα πολλα..

αυτο δεν ειναι τιποτα, υπαρχει ιος, hantavirus, ο οποιος βρισκεται στα ουρα και στα κοπρανα τους τον οποιο μπορεις να τον κολλησεις εισπνεοντας τον αν μπεις σε κλειστο χωρο οπου υπαρχουν πολλα περιττωματα απο ποντικια και αρουραιους (ενα συγκεκριμενο ειδος αρουραιου, νομιζω τον cotton). Προκαλει αιμορραγικο πυρετο και η θνησιμοτητα ειναι αρκετα μεγαλη. Ευτυχως για εσας ο συγκεκριμενος ιος δεν υπαρχει στην ελλαδα, δυστυχως για εμενα, υπαρχει εδω. Δεν τον φοβαμαι παντως αφου καποτε ειχαμε παει στο δασος να σημαδεψουμε και να καταμετρησουμε ποντικια. Με δαγκωσαν ουκ ολιγες φορες αλλα δεν επαθα τιποτα

Υπαρχουν παρα πολλα ειδη αρουραιων, τα περισσοτερα δεν ειναι οπως αυτα που ξερεις με την απαισια ουρα. Ειναι πολυ χαριτωμενα. Δες πχ τον black rat που ειναι και αυτος καπως συνηθισμενος οπως ο rattus norvegicus

Source

Τα τρωκτικα παντως τα βρισκω υπερβολικα χαριτωμενα με εξαιρεση τον rattus norvegicus. Αν δεις τον συγκεκριμενο αρουραιο ανασκελα, τον αρσενικο, θα αηδιασεις ακομα περισσοτερο απο το μεγεθος των, εχμ, καταλαβες Παραθετω και φωτογραφια

Source

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[shadowdancer]

Σκουλίκια του χώματος,ποντίκια, ακρίδες πράσινες, αλογάκια, χρυσομυγες, κτλ. δεν τα φοβάμαι καθόλου και μάλιστα πάντα τα επιανα και τα αφηνα καπου ασφαλή.
Τις μαύρες κατσαριδες δεν τις φοβάμαι πια γιατι είναι ανύμπορες αλλα φοβάμαι πάρα πολύ τις κόκκινες γιατι πετάν και κολανε οπου φανταστει κανεις. Μαύρες δεν εχουμε πια καθόλου στο σπίτι ίσως λόγο των γατών? αλλα κόκκινες κατά καιρούς οταν γκρεμιζεται ενα σπίτι τοτε εχουμε. Επίσης εχω τρομερό πρόβλημα γιατι τα γατιά μου επειδή δεν υπάρχει τίποτα μέσα στο σπίτι κατά καιρούς οταν πιάσουν κάτι μου το φέρνουν για να το δω και να με ταίσουν τα μικρά μου!! Ειναι η μαμάδες μου και μου φέρνουν φαγητό και δώρα τα γλυκά μου Πως να τα μαλώσεις μετά?
Αλλους φόβους ?
Φοβάμαι να αλλαξω το γκαζάκι του καφέ και πάντα βάζω τους άλλους.
Μέχρι και στο γραφειο μπουκάρω μέσα στον διευθυντή με το γκαζάκι και του λέω να μου το ξεβιδώσει - βιδώσει αυτός!!!!!!!!!!!!!
επίσης
δεν μου αρέσουν καθόλου οι πορσελάνινες κούκλες και ιδιαίτερα οι μαριονέτες κλόουν . Δεν ξέρω γιατί αλλα τις βρίσκω αποκρουστικες!!! Δεν ξέρω γιατί

Τη φοβια "πορσελανινη κουκλα" την εχω και εγω.....
Οταν ημουν πιτσιρικι η γιαγια μου ειχε φερει δωρο σε μενα και την αδερφη μου δυο κουκλες πορσελανινες τις οποιες η μαμα μου λατρευει.....Θεωρησε λοιπον λογικο να τις στολισει σε ενα συνθετο ακριως απεναντι απο το κρεβατι μου
Ολο το βραδυ εκεινη τη νυχτα δεν εκλεισα ματι...και οι δυο κουκλες ειχαν τοποθετηθει με τετοιο τροπο που με κοιτουσαν καταματα......κοντεψα να πεθανω απο το φοβο μου....Απο τοτε και μεχρι σημερα απεχθανομαι οποιαδηποτε ,κυριως,πορσελανινη κουκλα παντως μεγεθους....περριτο να πω οτι αυτες πηραν ποδι απο το δωματιο μου.....Και να εχω και τη μητερα μου να στολιζει ολο τον κοσμο με τετοιες κουκλες γιατι τις λατρευει....σκετη τραγωδια......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

αυτο δεν ειναι τιποτα, υπαρχει ιος, hantavirus, ο οποιος βρισκεται στα ουρα και στα κοπρανα τους τον οποιο μπορεις να τον κολλησεις εισπνεοντας τον αν μπεις σε κλειστο χωρο οπου υπαρχουν πολλα περιττωματα απο ποντικια και αρουραιους (ενα συγκεκριμενο ειδος αρουραιου, νομιζω τον cotton). Προκαλει αιμορραγικο πυρετο και η θνησιμοτητα ειναι αρκετα μεγαλη. Ευτυχως για εσας ο συγκεκριμενος ιος δεν υπαρχει στην ελλαδα, δυστυχως για εμενα, υπαρχει εδω. Δεν τον φοβαμαι παντως αφου καποτε ειχαμε παει στο δασος να σημαδεψουμε και να καταμετρησουμε ποντικια. Με δαγκωσαν ουκ ολιγες φορες αλλα δεν επαθα τιποτα

Υπαρχουν παρα πολλα ειδη αρουραιων, τα περισσοτερα δεν ειναι οπως αυτα που ξερεις με την απαισια ουρα. Ειναι πολυ χαριτωμενα. Δες πχ τον black rat που ειναι και αυτος καπως συνηθισμενος οπως ο rattus norvegicus

Source

Τα τρωκτικα παντως τα βρισκω υπερβολικα χαριτωμενα με εξαιρεση τον rattus norvegicus. Αν δεις τον συγκεκριμενο αρουραιο ανασκελα, τον αρσενικο, θα αηδιασεις ακομα περισσοτερο απο το μεγεθος των, εχμ, καταλαβες Παραθετω και φωτογραφια

Source

....αν ειναι δυνατον...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.