Εδώ τσακωνόμαστε!

[Μυρτω4038]

Αλίκη μάλλον η φιλοζωία είναι μια πάρα πολύ παρεξηγημένη έννοια στην Ελλάδα.
Και από ανθρώπους που θεωρούν τους εαυτούς τους φιλόζωους.Έχουμε πάρα πολύ δρόμο ακόμη....
Αυτό που προέχει τώρα είναι να γίνει καλά η γατούλα και να περπατήσει φυσιολογικά.
Και μετά πιστεύω να σταθεί τυχερή και να βρει αληθινό σπιτάκι γρήγορα.

Καλά αυτή η Πειραιώς τόσα λίγα υποκαταστήματα έχει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aretha]

Και από ανθρώπους που θεωρούν τους εαυτούς τους φιλόζωους.

Αυτό ακριβώς είναι που μου τη δίνει ακόμα περισσότερο

Καλά αυτή η Πειραιώς τόσα λίγα υποκαταστήματα έχει.

Καλέ, δεν σου είπα ότι δεν υπάρχει άγχος; Τα 'χω κανονίσει με τον κτηνίατρο.
Και πάλι σ' ευχαριστώ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[starter]

Δεν θέλω να τσακωθώ (για την ακρίβεια τσακώθηκα ήδη, πρωί πρωί ), αλλά να τα γράψω για να ξεθυμάνω.
Δε φτάνει που σήμερα έχω ένα στομάχι-κόμπο από την αγωνία για τη γατούλα που θα πάμε για χειρουργείο, σπάσανε και τα νεύρα μου με το που πάτησα στο γραφείο.
Χτες μάθαμε ότι η γατούλα με τα σπασμένα ποδαράκια που βρήκαμε είχε "ιδιοκτήτρια", μια κυρία που την τάιζε και που την είχε δει ότι ήταν τραυματισμένη, αλλά επειδή δεν είχε λεφτά για κτηνίατρο, την είχε αφήσει στην τύχη της. Σήμερα λοιπόν το πρωί που τα συζητούσαμε με μια συνάδελφο στο γραφείο, με ρώτησε αν θα της την πάμε πίσω τη γάτα. Της απάντησα "φυσικά όχι". Αυτό έλειπε, να φτύσουμε αίμα για να το αναστήσουμε το ζωάκι και να το ξαναπάμε εκεί για να ξαναπατηθεί από αυτοκίνητο σε δυό μέρες, μήνες, χρόνια, οτιδήποτε και να αφεθεί πάλι "να γίνει καλά μόνο του". Ε, τι απάντηση πήρα; Ότι αυτό είναι φασιστικό και υπεροπτικό απέναντι σε ανθρώπους που δεν έχουν να φάνε. Λες κι αυτό τους δίνει το δικαίωμα να κακοποιούν ένα ζώο -γιατί περί κακοποίησης πρόκειται. Δηλαδή αν έσπαγε τα πόδια του το παιδί της, θα το άφηνε "να γίνει καλά μόνο του"; Και αυτό θα ήταν οκ; Δεν θα της το 'παιρνε το παιδί ένας κοινωνικός λειτουργός, για έκθεση ανηλίκου σε κίνδυνο;
Και καλά, αυτήν πες ότι την καταλαβαίνω, τόσα ξέρει, μέχρι εκεί καταλαβαίνει, τόσα κάνει.
Αυτοί που την δικαιολογούν, ειλικρινά με αφήνουν μαλάκα.

"Ωχ μωρέ εδώ τόσα παιδάκια πεινάνε και εσύ ασχολήσε με τα γατιά/σκυλιά....." και ότι άλλο είναι....

Αυτή είναι η δικαιολογία καραμέλα που χρησιμοποιούν όλοι όσοι σε ακούν να μιλάς για βοήθεια σε ζώα ή οτι έχεις ζώα και προσπαθεις να τα φροντίσεις με τον καλύτερο τρόπο.

Δυστυχώς αυτοί που κάνουν τέτοιες δηλώσεις για να υποτιμήσουν μια προσπάθεια και ακόμα χειρότερα μια ευαισθησία δεν έχουν κουνήσει ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ ούτε το μικρό τους δαχτυλάκι για να βοηθήσουν τα παιδάκια που πεινάνε ούτε τα ζωάκια για οποιονδήποτε λόγο. Γενικώς δεν κουνανε ευκολα τον κ@@λο τους απο τη θέση του οπότε δεν δικαιούνται να έχουν γνώμη -για μένα- ούτε και να τους πάρει κανείς στα σοβαρά και να συγχιστεί.

Είναι οι ίδιοι που θα τους μιλήσεις για ανακύκλωση και θα σου πουν οτι σιγά μην σώσουν αυτοί τον πλανήτη ή για πολίτική δράση και πάλι θα βγάλουν την ουρά τους απ'εξω. Και αγνοούν οτι και μια ζωούλα να βοηθήσεις ,έναν άνθρωπο να στηρίξεις, ένα μπουκάλι να πετάξεις είναι ΚΑΤΙ. Και το κάτι μπορεί να είναι πολύ λίγο αλλά είναι σίγουρα περισσότερο απο το ΤΙΠΟΤΑ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Voula]

Ίσως είναι το μόνο σημείο στο οποίο μπορώ να περιγράψω αυτό που έζησα λίγες μέρες πριν. Και για όσους με ξέρουν προσωπικά, θα απορήσουν που ούτε έβρισα, ούτε τσακώθηκα αλλά κράτησα την ψυχραιμία μου.

Ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά. Εδώ και πολλά χρόνια είχα την απορία μέσα μου πως είναι οι άνθρωποι που κάνουν κακό στα ζώα. Είναι φυσιολογικοί ? Τους καταλαβαίνεις ? Ξεγελάνε ? Μέχρι που συνάντησα κάποιον..
Την προηγούμενη εβδομάδα ήμουν διακοπές στην Πάτμο. Στο ίδιο γκρουπ ήταν κι ένα άλλο ζευγάρι, στην ίδια ηλικία με μας.
Είχαμε ψιλομιλήσει 2-3 φορές και την Τετάρτη το βράδυ συναντηθήκαμε πάνω στην βραδινή βόλτα και μας κάλεσαν να φάμε μαζί. Πήγαμε, καθήσαμε, λέγαμε για δουλειά, παιδιά κλπ μέχρι που χτύπησε το τηλέφωνο μου και ήταν η κόρη μου.
Της λέω κάποια στιγμή, 'τα παιδιά μου τι κάνουν', εννοώντας φυσικά τις γάτες μου. Αφού έκλεισα το τηλ, τους λέει ο άντρας μου, η Βούλα λέγοντας παιδιά, εννοεί τα γατιά που έχουμε σπίτι μας.
Απάντηση : α, έχεις γατιά, δεν τις χωνεύω καθόλου τις γάτες. Μέχρι και αεροβόλο αγόρασα κάποτε για να τις σημαδεύω.
Και εκεί έρχεται το σχόλιο της κοπέλλας : ' Αχ να σας πω, τι έκανε ο άντρας μου, πριν 2-3 χρόνια στα Μετέωρα. Περπατούσαμε και βλέπει να κάθεται πάνω σε ένα πεζούλι μια γάτα. Την πλησιάζει και σκέφτομαι εγώ, τι πάει να κάνει πάλι.
Την χαιδεύει αρχικά για να μην την τρομάξει, την αρπάζει από το σβέρκο και την ρίχνει στον γκρεμό'
Σε αυτό το σημείο, νοιώθω να έχω παγώσει, να σκέφτομαι τι άκουσα τώρα και ταυτόχρονα να νοιώθω το χέρι του άντρα μου για να με συγκρατήσει.
Θυμάμαι ότι τα επόμενα δευτερόλεπτα, πρέπει να είχα γίνει κατακόκκινη και ένοιωθα το μυαλό μου να βουίζει.
Η πρώτη αντίδραση που σκέφτηκα ήταν να σηκωθώ και να φύγω. Έπρεπε να σκεφτώ επίσης τον άνδρα μου, ο οποίος θα ερχόταν σε δύσκολη θέση.
Η δεύτερη αντίδραση ήταν να φανώ ψύχραιμη και να τον ρωτήσω γιατί το έκανε?
Απάντηση : Μεγάλωσα μωρέ στο χωριό με τους θείους μου και θυμάμαι ότι βασάνιζαν τα ζώα.
Του είπα ότι αυτό δεν σημαίνει κάτι. Όταν βλέπουμε κάτι που δεν μας αρέσει, δεν το αντιγράφουμε. Επίσης πως γίνεται να σου αρέσουν τα πουλιά, να είσαι αδιάφορος προς τους σκύλους και να αντιπαθείς τις γάτες ? ¨Ολα είναι πλάσματα που αξίζουν την ίδια μεταχείριση, είτε αδιαφορία είναι αυτή είτε φροντίδα. Σε καμμία περίπτωση όμως βιαιότητα.
Η υπόλοιπη ώρα πέρασε βασανιστικά για μένα. Η σκέψη της γάτας είχε σφηνωθεί στο μυαλό μου και το μόνο που έλεγα μέσα μου ήταν να είχε βρει ακαριαίο θάνατο.
Κάποια στιγμή επιτέλους φύγαμε. Το ίδιο βράδυ κοιμήθηκα με εφιάλτες, βλέποντας πεθαμένες γάτες να επιπλέουν στην θάλασσα και το πρωί μόνο τα μαύρα μου γυαλιά μπορούσαν να κρύψουν τα πρησμένα μάτια μου.
Τώρα πια ξέρω ότι όλοι αυτοί που βασανίζουν ζώα έχουν μια όψη σαν όλους μας. Δεν διαφέρουν σε τίποτα. Χαρακτήρες ήρεμοι, θα μπορούσες να πεις ακόμα και καλοσυνάτοι. Κι όμως η αλήθεια είναι τόσο διαφορετική.
Εννοείται ότι από την επόμενη μέρα τους αποφύγαμε παντελώς. Και εγώ πλέον, έχοντας χάσει από την ζωή μου ακόμα ένα πλάσμα που αγάπησα πολύ, τους εύχομαι να πάθουν το χειρότερο που θα μπορούσαν γιατί μόνο αυτό τους αξίζει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aporw]

Ίσως είναι το μόνο σημείο στο οποίο μπορώ να περιγράψω αυτό που έζησα λίγες μέρες πριν. Και για όσους με ξέρουν προσωπικά, θα απορήσουν που ούτε έβρισα, ούτε τσακώθηκα αλλά κράτησα την ψυχραιμία μου.

Ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά. Εδώ και πολλά χρόνια είχα την απορία μέσα μου πως είναι οι άνθρωποι που κάνουν κακό στα ζώα. Είναι φυσιολογικοί ? Τους καταλαβαίνεις ? Ξεγελάνε ? Μέχρι που συνάντησα κάποιον..
Την προηγούμενη εβδομάδα ήμουν διακοπές στην Πάτμο. Στο ίδιο γκρουπ ήταν κι ένα άλλο ζευγάρι, στην ίδια ηλικία με μας.
Είχαμε ψιλομιλήσει 2-3 φορές και την Τετάρτη το βράδυ συναντηθήκαμε πάνω στην βραδινή βόλτα και μας κάλεσαν να φάμε μαζί. Πήγαμε, καθήσαμε, λέγαμε για δουλειά, παιδιά κλπ μέχρι που χτύπησε το τηλέφωνο μου και ήταν η κόρη μου.
Της λέω κάποια στιγμή, 'τα παιδιά μου τι κάνουν', εννοώντας φυσικά τις γάτες μου. Αφού έκλεισα το τηλ, τους λέει ο άντρας μου, η Βούλα λέγοντας παιδιά, εννοεί τα γατιά που έχουμε σπίτι μας.
Απάντηση : α, έχεις γατιά, δεν τις χωνεύω καθόλου τις γάτες. Μέχρι και αεροβόλο αγόρασα κάποτε για να τις σημαδεύω.
Και εκεί έρχεται το σχόλιο της κοπέλλας : ' Αχ να σας πω, τι έκανε ο άντρας μου, πριν 2-3 χρόνια στα Μετέωρα. Περπατούσαμε και βλέπει να κάθεται πάνω σε ένα πεζούλι μια γάτα. Την πλησιάζει και σκέφτομαι εγώ, τι πάει να κάνει πάλι.
Την χαιδεύει αρχικά για να μην την τρομάξει, την αρπάζει από το σβέρκο και την ρίχνει στον γκρεμό'
Σε αυτό το σημείο, νοιώθω να έχω παγώσει, να σκέφτομαι τι άκουσα τώρα και ταυτόχρονα να νοιώθω το χέρι του άντρα μου για να με συγκρατήσει.
Θυμάμαι ότι τα επόμενα δευτερόλεπτα, πρέπει να είχα γίνει κατακόκκινη και ένοιωθα το μυαλό μου να βουίζει.
Η πρώτη αντίδραση που σκέφτηκα ήταν να σηκωθώ και να φύγω. Έπρεπε να σκεφτώ επίσης τον άνδρα μου, ο οποίος θα ερχόταν σε δύσκολη θέση.
Η δεύτερη αντίδραση ήταν να φανώ ψύχραιμη και να τον ρωτήσω γιατί το έκανε?
Απάντηση : Μεγάλωσα μωρέ στο χωριό με τους θείους μου και θυμάμαι ότι βασάνιζαν τα ζώα.
Του είπα ότι αυτό δεν σημαίνει κάτι. Όταν βλέπουμε κάτι που δεν μας αρέσει, δεν το αντιγράφουμε. Επίσης πως γίνεται να σου αρέσουν τα πουλιά, να είσαι αδιάφορος προς τους σκύλους και να αντιπαθείς τις γάτες ? ¨Ολα είναι πλάσματα που αξίζουν την ίδια μεταχείριση, είτε αδιαφορία είναι αυτή είτε φροντίδα. Σε καμμία περίπτωση όμως βιαιότητα.
Η υπόλοιπη ώρα πέρασε βασανιστικά για μένα. Η σκέψη της γάτας είχε σφηνωθεί στο μυαλό μου και το μόνο που έλεγα μέσα μου ήταν να είχε βρει ακαριαίο θάνατο.
Κάποια στιγμή επιτέλους φύγαμε. Το ίδιο βράδυ κοιμήθηκα με εφιάλτες, βλέποντας πεθαμένες γάτες να επιπλέουν στην θάλασσα και το πρωί μόνο τα μαύρα μου γυαλιά μπορούσαν να κρύψουν τα πρησμένα μάτια μου.
Τώρα πια ξέρω ότι όλοι αυτοί που βασανίζουν ζώα έχουν μια όψη σαν όλους μας. Δεν διαφέρουν σε τίποτα. Χαρακτήρες ήρεμοι, θα μπορούσες να πεις ακόμα και καλοσυνάτοι. Κι όμως η αλήθεια είναι τόσο διαφορετική.
Εννοείται ότι από την επόμενη μέρα τους αποφύγαμε παντελώς. Και εγώ πλέον, έχοντας χάσει από την ζωή μου ακόμα ένα πλάσμα που αγάπησα πολύ, τους εύχομαι να πάθουν το χειρότερο που θα μπορούσαν γιατί μόνο αυτό τους αξίζει.

Tι λες ρε Βουλα!!!
Και δεν απαντησες στον κωλοβλαχο??? Πραγματικα χαρας το κουραγιο σου!

Ουστ απο εδω! παλιοτομαρα!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[natalouko]

Χαράς την ψυχραιμία σου...Εγώ θα είχα πάρει τον χάρη και θα είχαμε φύγει αφού τους έβριζα πρώτα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Voula]

Χαράς την ψυχραιμία σου...Εγώ θα είχα πάρει τον χάρη και θα είχαμε φύγει αφού τους έβριζα πρώτα...

Nαταλία και εγώ απορώ με μένα. Και τον Χάρη τον σκέφθηκα πολλές φορές, πως θα είχε αντιδράσει σε κάτι τέτοιο.
Υπάρχει όμως και η θεωρία που λέει ότι η περιφρόνηση σε κάποιον/κάποιους είναι καλύτερη από οτιδήποτε. Και αυτό ακριβώς έκανα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aporw]

Nαταλία και εγώ απορώ με μένα. Και τον Χάρη τον σκέφθηκα πολλές φορές, πως θα είχε αντιδράσει σε κάτι τέτοιο.
Υπάρχει όμως και η θεωρία που λέει ότι η περιφρόνηση σε κάποιον/κάποιους είναι καλύτερη από οτιδήποτε. Και αυτό ακριβώς έκανα.

Δυστηχως η περιφρονηση σε τετοιους ανθρωπους δεν νομιζω οτι πιανει τοπο..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[natalouko]

Nαταλία και εγώ απορώ με μένα. Και τον Χάρη τον σκέφθηκα πολλές φορές, πως θα είχε αντιδράσει σε κάτι τέτοιο.
Υπάρχει όμως και η θεωρία που λέει ότι η περιφρόνηση σε κάποιον/κάποιους είναι καλύτερη από οτιδήποτε. Και αυτό ακριβώς έκανα.

Ίσως έχεις δίκιο, αλλά τόσο ψύχραιμη δεν είμαι.. Καλά για τον Χάρη δεν το συζητώ.. Θα τους είχε βρίσει πριν καν προλάβουν να ολοκληρώσουν...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Παιδιά παρόμοιο γεγονός είχα και εγώ χτες το βράδυ. Ακόμα αφρίζω από τα νεύρα μου. Χτες είχα βγει με συναδέλφους για φαγητό. Μέσα σε αυτούς και ένας Βέλγος που ζει και εργάζεται χρόνια εδώ. Λοιπόν ξέρουν την μεγάλη μου αγάπη για τα ζώα. Με βλέπαν που γύριζα και κοίταζα τριγύρω γιατί γατούλες ακόμα και μωρά παιδιά γατάκια το πολύ 2 μηνών ζητιάνευαν στα τραπέζια και εγώ δεν είχα ακόμα τίποτα να τους δώσω αφού ακόμα δεν είχαν φέρει τίποτα το κρεατικό και υπέφερα. Μου λέει σε μια φάση λοιπόν ο μ....ς ότι "το χειμώνα έριξα μια κλωτσιά στην γάτα που ταϊζεις που βρέθηκε στην είσοδο της πύλης" Κρατάω και εγώ την ψυχραιμία μου και του λέω και για ποιο λόγο τι σου έκανε το ζωντανό? "Νιαούριζε και με εκνεύριζε" Πεινούσε ρε του λέω. "Δεν τις συμπαθώ τις γάτες" μου λέει. Για ποιο λόγο του λέω τι σε ενοχλούνε ίσα ίσα κηνυγάνε και ποντίκια και φίδια να μην σε φάνε εσένα. Και τελειώνει η κουβέντα μέσω μια άλλης συναδέλφου από την Αυστρία που μπήκε στην μέση γιατί ξέρει την αγάπη μου για τα ζώα. Του λέω απεχθάνομαι τους ανθρώπους που δεν αγαπάνε τα ζώα. Ο γελαδάρης είχε φάρμα στην πατρίδα του φαντάζομαι τι τραβούσαν τα ζώα από αυτόν. Τέλος πάντων αφού έρχονται τα σουβλάκια τα οποία μένουν τα μαζεύω όπως εμένα μου φαίνεται λογικό να τα ρίξω στα γατάκια που πεινούσαν. Το πρώτο σχόλιο της μ.......ς της μάνας του που η γελοία καθόμασταν 2 ώρες και δεν είχε ανοίξει το βρωμόστομα της να μιλήσει ούτε να συστηθεί. "Νο νο νο μου κάνει. Νο να είναι οι ώρες σου σκέφτηκα και συνέχισα να ταϊζω να ζωάκια. Ακούω έναν άλλο μ.....α από το διπλανό τραπέζι να λέει. "Θα έρχεσαι κάθε μέρα να τα ταΪζεις?". Θα κάνω ότι θέλω του λέω γιατί απαγορεύεται,? Α να χαθούν οι γελοίοι που να πεθάνουν πεινασμένοι. ¨
Αφού τα ταϊσα σπάστηκα τόσο πολύ που βρήκα δικαιολογία μια άλλη συνάδελφο που δεν αισθανόταν καλά και φύγαμε. Στο δρόμο όπως πήγαινα στην άκρη του δρόμου μωρά γατάκια. Τι να κάνω γμτ που να τα πάω εδώ κάτω. Σε εκείνο το κο.οχωριό που πήγαμε να φάμε έτσι ζουν τα γατάκια μωρά και μη μέσα στα αυτοκίνητα. Δεν θέλω πια να ξαναβγώ πια από το σπίτι μου. Κάθε βράδι τα ίδια χαλιέμαι. Δεν αγαπάνε τα ζώα εδώ. Μόνο πρωτοβουλία ξένων υπάρχει. Σκέφτομαι όλα αυτά τα γατάκια που ταϊζω καθημερινά και τρέχουν όλα απο πίσω μου μόλις με δούν τι θα κάνουν το χειμώνα και πως θα τα αποχωριστώ και αρρωσταίνω. Κοντεύω να πάθω κατάθλιψη εδώ κάτω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[konstans]

Ουφ, τι θέλω και τα διαβάζω τέτοια ποστ πρωϊνιάτικα και συγχύζομαι!!!
Βούλα δεν το πιστεύω ότι δεν απάντησες! Τουλάχιστον δεν τους έριχνες καμιά κανάτα νερό στη κεφάλα τους (ουπς, καταλάθος) μπας και πάρει μπρος το σκατόμυαλο τους;
Ράνια τι να πω, τόσα τους μάθανε τόσα κάνουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[avtwvia]

Λοιπον και εγω απορω Βουλα με την υπομονη σου και να πω οτι και εγω στη Χερσονησο βρεθηκα σε ενα περιστατικο ενος ατυχου σκυλουκου που ετυχε να βρεθει στον τουριστικο δρομο της Χερσονησου και ενας μυξας κοντος με μουστακι τον εδιωχνε. Φυσικα σε αυτο το γεγονος γυρισα και αρχισα τα βρισιδια και ειδικα στη γυναικα του που ειχε ενα κοσμηματοπωλειο φαινεται της χαλουσε τη μοστρα της χαμενης!! Οι τουριστες που κυκλοφορουν γυμνοι δεν τους χαλανε την αισθητικη τα αδεσποτα τους ενοχλησαν τους χωριατες.
Δεν θα ξεχασω το σκυλακι να τρεχει φοβισμενο με την ουρα στα σκελια.
Και πολυ θα ηθελα να σας ειχα μαζι μου Ναταλια και Χαρη γιατι ο Βασιλης μου ειπε οτι οτι και να πεις σε αυτους τους ανθρωπους δεν βαζουν μυαλο αλλα ενα χερι ξυλο το ηθελε.
Αλλα μια χαρα πηρα πιο κατω οταν σε ενα αλλο κοσμηματοπωλειο απο εξω ειχε μπολακια με ξηρη τροφη και νερο. Χαρηκα οτι υπαρχουν ανθρωποι και αισθανθηκα λιγο καλα για τον τοπο καταγωγης μου.
Ο πολιτισμος των ανθρωπων φαινεται στο πως φερομαστε στα ζωα και δυστυχως οι Ελληνες ειναι ακομα απολιτιστοι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Raktia]

Βουλα μου κι εγω έχω απορήσει με την υπομονή και την αξιοπρέπιά σου. Καταλαβαίνω βέβαια ότι αν ήσουν μόνη σου ίσως να ειχες ξεσπάσει αλλα αφου ήσουν με τον ανθρωπό σου, όφειλες να σεβαστεις και την δική του ηρεμία. Και απο την άλλη πλευρα, δεν πιστευω ότι θα κερδιζες κατι αν τον μπινελίκωνες όπως θα ήθελες. Τέτοιου ειδους μα****ς δεν νουθετίζονται απο προσβολές και απο βαριές κουβέντες. Η συνειδητοποίηση σε αυτούς αργεί να έρθει αλλα όταν έρθει πέφτει σαν κεραυνός. Το πιστευω αυτό. Όλοι κάποια στιγμή πληρώνουν για τα λάθη τους. Είτε με το ίδιο νόμισμά είτε έστω μόνο με τύψεις.

Πριν απο χρόνια ειχα μια αντίστοιχη εμπειρία, με εναν καραγκίζη που έμελε να τον τρώω στην μάπα για πολυ καιρό μια και ήταν κολλητός του γκόμενου που είχα τότε. Ειχε βάλει ο ξεφτίλας, μια γάτα μεσα σε μια κουτα και την ειχε ρίξει μεσα στο σκουπιδιάρικο. Δεν ήξερα πως να εκφράσω τον θυμό μου και την θλίψη μου. Τον έβρισα με όσες λέξεις ήξερα, ξετυλίγοντας πάνω του όλο του πλούσιο λεξιλόγιό μου και ενα βράδυ, σε ενα πάρτυ που ήμασταν, προφασιστηκα την μεθυσμένη και του έριξα μια σφαλιάρα τόσο δυνατή που πόνεσε το χέρι μου.

Αλλά τετοιες εικόνες, έχουν περάσει πάνω απο 10 χρόνια απο τοτε κι όμως δεν βγαινουν απο το μυαλό μου. Απ'ότι φαινεται, οι μαλ**κες και οι σκατόψυχοι έχουν μια φάτσα σαν όλους τους άλλους.
Πως γίνεται όμως και κολλάνε μεταξύ τους ρε σεις; Δηλαδή λεω, η γυναικα του παπαρα που ήταν στην παρέα σας ρε Βουλα, το ειπε σαν να μην ειναι και κάτι τοσο σημαντικό αυτο που έκανε. Πραγμα που την κάνει και αυτην όχι καλύτερή του. Αν δηλαδη το έκανε αυτο ένας συντροφος δικός μας, θα πήγαινε να βρει και εκεινος το γατι μετα στο γκρεμό. Αυτη όμως επέλεξε να μεινει. Όμοιος στον όμοιο.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[din@]

βουλα απιστευτο που κρατηθηκες!εγω σιγουρα θα τον ειχα βρισει και θα ειχα σηκωθει να φυγω!
εγω πιστευω πως ο,τι δινεις παιρνεις σε αυτη τη ζωη.ο,τι κανεις το παθαινεις καποια στιγμη.ηταν ενας γερος στο χωριο της μαμας μου που φολιαζε ολα τα σκυλια του χωριου,μετα απο χρονια εμαθα οτι τρελαθηκε και αυτοκτονησε παιρνοντας και αυτος φολα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Voula]

βουλα απιστευτο που κρατηθηκες!εγω σιγουρα θα τον ειχα βρισει και θα ειχα σηκωθει να φυγω!
εγω πιστευω πως ο,τι δινεις παιρνεις σε αυτη τη ζωη.ο,τι κανεις το παθαινεις καποια στιγμη.ηταν ενας γερος στο χωριο της μαμας μου που φολιαζε ολα τα σκυλια του χωριου,μετα απο χρονια εμαθα οτι τρελαθηκε και αυτοκτονησε παιρνοντας και αυτος φολα.

Είναι η μόνη σκέψη που προσπαθώ να έχω στο μυαλό μου για να μην τρελλαθώ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΟΥΡΑΝΙΑ]

Τρίχες εγώ πιστεύω ότι φεύγουν όλοι οι καλοί και συναισθηματικοί άνθρωποι απλά γιατί στεναχωριούνται. Τα αναίσθητα καθάρματα επιβιώνουν....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ANNA KATΣΑΡΟΥ]

Αχ βρε κορίτσια είχα χαλασμένο το κομπιούτερ και και δεν μάθαινα τα νέα σας...Βούλα απορώ πως κρατήθηκες..εγώ θα του έριχνα ένα φούσκο μες τα μούτρα ...τον αλήτη..Ράνια καλά δεν έκανα που κλείδωσα την από πάνω στο γκαράζ ξημερώματα που πετούσε τις τροφές των γατιών;Τέτοια τιμωρία τους χρειάζεται τα καθάρματα...σε περιμένω τον Οκτώμβρη να περιθάλψουμε τα αδέσποτα ταλαίπωρα εδώ...κάνε υπομονή παντού οι ίδιοι μ@λάκες υπάρχουν ...δεν πάει μπροστά με τίποτα αυτό το κράτος...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ANNA KATΣΑΡΟΥ]

Σαν σήμερα στις 14 Σεπτεμβρίου του 1943 μια μαύρη μέρα ξεκινούσε για την Κέρκυρα...Από τις 10 το προηγούμενο βράδυ οι Γερμανοί άρχισαν να βομβαρδίζουν την πόλη με εμπρηστικές βόμβες γαι αντίποινα....Σχεδόν όλη η πόλη έγινε στάχτη,και μαζί πολλά αρχιτεκτονικά αριστουργήματα όπως η Ιόνιος Ακαδημία,η Δημοτική Βιβλιοθήκη και το Δημοτικό θέατρο της Κέρκυρας ένα πραγματικό αριστούργημα αρχιτεκτονικής.


Αυτός ο γίγαντας που είχε 39 μέτρα ύψος (όσο μια 14όροφη πολυκατοικία δηλαδή)οι άνθρωποι φαινόντουσαν μυρμήγκια μπροστά του.Πρόσεξτε το μέγεθος των ανθρώπων δίπλα του...


Η ανέγερσή του άρχισε το 1893 επί δημαρχίας Μιχαήλ Θεοτόκη. Λόγω του μεγάλου κόστους το έργο ολοκληρώθηκε το 1902 σε σχέδια του Ιταλού αρχιτέκτονα Conrado Pergolesi ο οποίος χρησιμοποίησε σαν πρότυπο το κτίριο της «Σκάλας του Μιλάνου». Είχε ύψος 39 μέτρα και στην είσοδο υπήρχε στοά που την πρόσοψή της κοσμούσαν 6 κίονες τοσκανικού ρυθμού. Εξωτερικά, τον επάνω όροφο κοσμούσαν 4 ημικίονες με επίκρανα κορινθιακού ρυθμού και αέτωμα. Στο μέσον του αετώματος υπήρχε ανάγλυφος ο θυρεός της Κέρκυρας, πλαισιωμένος από δάφνινο στεφάνι και ταινίες. Η είσοδος του Θεάτρου ήταν στολισμένη με τεράστιες βυσσινί στήλες και γύρω οι τοίχοι ήταν διακοσμημένοι ψηλά, με πορτρέτα μεγάλων μουσουργών, που τα είχαν ζωγραφίσει εκλεκτοί Ιταλοί ζωγράφοι.
Το Δημοτικό Θέατρο διέθετε 64 θεωρεία σε τρεις σειρές και υπερώο. Κάθε θεωρείο ήταν πολυτελέστατο· διέθετε ιδιαίτερο σαλονάκι με τουαλέτα, μικρό διαμέρισμα με βαρύτιμους καθρέπτες και παραπέτασμα και αποκλειστικά δικό του φωτισμό από γκάζι. Το Θέατρο είχε πολυτελή πλατεία πλούσια διακοσμημένη, με βελούδινες βαθυπόρφυρες πολυθρόνες, που προς το τέλος της πλατείας ήταν πιο μικρές.
Το Δημοτικό Θέατρο Κέρκυρας εθεωρείτο ένα από τα καλύτερα της Ευρώπης. Η ακουστική του ήταν απαράμιλλη από κάθε τεχνική άποψη και είχε τη δυνατότητα να αποδίδει σωστά και την παραμικρή απόχρωση του ήχου. Η χωρητικότητά του υπολογιζόταν σε χίλιες περίπου θέσεις, ενώ διέθετε και ένα μεγάλο φουαγιέ, διακοσμημένο στις οροφές με θαυμάσιες τοιχογραφίες Ιταλών ζωγράφων που απεικόνιζαν αρχαίους θεούς και διάφορες μουσικές αναπαραστάσεις. Ξακουστές έχουν παραμείνει οι χοροεσπερίδες που δόθηκαν στο Φουαγιέ του.
Η έναρξη των παραστάσεων του Δημοτικού Θεάτρου Κέρκυρας έγινε στις 7 Δεκεμβρίου 1902 με τον "Lohengrin" του Wagner. Σε μια από τις παραστάσεις του παρευρέθηκε και ο Κάιζερ Γουλιέλμος Β΄ της Γερμανίας την εποχή που επισκεπτόταν το 'Αχίλλειο'.
Το Δημοτικό Θέατρο στοίχισε ένα εκατομμύριο χρυσές λίρες, ποσό τεράστιο για την εποχή, αναγκάζοντας τον Δήμο Κερκυραίων να συνάψει χρεολυτικό δάνειο, η τελική εξόφληση του οποίου θα γινόταν το 1941.Δυστυχώς δεν προλάβαμε ούτε να το ξεχρεώσουμε. Το μόνο πράγμα που σώθηκε ήταν η αυλαία του, που κατά τύχη δεν βρισκόταν στο Δημοτικό Θέατρο τη νύχτα εκείνη.

Το κτήριο λοιπόν κάηκε μεν, αλλά οι εξωτερικοί τοίχοι και η πρόσοψή του έμειναν ανέπαφοι από την φωτιά καθώς ήταν χτισμένο από μαρμαρόπετρα πάχους 1 μ..
Δέκα χρόνια έμεινε σε αυτήν την κατάσταση και το 1952 επί Δημάρχου Στ.Δεσύλα απόφασίστηκε ότι "δεν έχει ουδεμία αρχιτεκτονική και ιστορική αξία".
Η κατεδάφιση άρχισε με μία τεράστια σιδερένια μπάλα κατεδαφίσεως η οποία κτύπαγε πολλές φορές στο ίδιο σημείο για να πέσει ένα κομμάτι 1-2 m2. Όσο κατεβαίνανε προς τα κάτω τόσο ποιο δύσκολα τα πράγματα μέχρι που στο τέλος έβαλλαν μικρά μπουρλότα αλλιώς ο γίγαντας δεν έπεφτε.
Πως μπορείς να κατεδαφίσεις ένα τέτοιο αριστούργημα; Μόνο και μόνο επειδή διέθετε τον πρώτο ομιλούντα κινηματογράφο,και ο κ. Δεσύλας που στην οικογένεια του διέθεταν κι αυτοί τον μοναδικό κινηματογράφο στην Κέρκυρα δεν ήθελαν να υπάρχει θέμα ανταγωνισμού όπως καταλαβαίνετε...
Ο εργολάβος που το γκρέμισε κατέβασε όλα τα αετώματα με τα αγάλματα που είχε περιμετρικά,κομμάτι κομμάτι με τους συνδέσμους τους και τα πούλησε στους Ιταλούς. Στη θέση του αργότερα έχτισαν ένα τερατούργημα με μαγαζιά στο ισόγειο,με αποθήκες που στεγάζεται κάθε καρυδιάς καρύδι,και για να ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ η οδός που περνάει δίπλα του στην αριστερή πλευρα του ονομάστηκε οδός Στ.Δεσύλα προς τιμήν αυτού που το κατεδάφισε. Οι Κερκυραίοι ακόμα και στα δικαστήρια είχαν φτάσει για να εμποδίσουν την καταδάφιση του.
Βλέπετε εκείνη την εποχή δεν υπήρχε η λέξη "κατάληψη"Αν είχαν στρατοπεδεύσει μέσα οι θα μπορούσαν να το είχαν γκρεμίσει;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[γεωργια33]

θυμωνω οταν τρωω.θυμονω οταν κοιμαμε. θυμωνω οταν βαριεμαι.μονο οταν ειμαι με τους αγαπημενους μου δεν θυμωνω!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[miou..miar]

Αυτοί οι που πετάνε γατάκια στο απέναντι οικόπεδο!
Α!Κι αυτή η που σκότωσε τον Saladin και εγώ δεν ξέρω πόσα γατιά ακόμα είχαν την ίδια μοίρα..
Αλλά το δικό της το γατί όλο ''αγάπη μου, γλύκα μου'' και ''φως μου'' !!!!!!
Ε, όχι!!!Αρκετά σε ανέχτηκα κυρά μου!!!
[Ουφ. Για να μην τη γδάρω.Σε ευχαριστώ drusilia.]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.