Υπάρχει "τύπου" οιδιπόδειο σύμπλεγμα στις γάτες με τους ιδιοκτήτες τους;

[marina289]

Τις εμπειρίες σας θέλω... οκ,ξέρω, καλό είναι να μην γενικεύουμε και να μην κατηγοριοποιούμε... Όμως! Τί εννοώ...
Η Μελίνα μου, είχε,έχει και θα έχει, εξαρχής κόλλημα με τον άντρα μου... ποτέ δεν με έχει κοιτάξει με τον καψουροερωτοχτυπημένο τρόπο που τον κοιτάζει! Ο Αχιλλέας μου, έχει κόλλημα με μένα,και ποτέ δεν έχει συμπεριφερθεί στον άντρα μου όπως συμπεριφέρεται σε μένα.
Αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάτι αντίστοιχο με Οιδιπόδειο σύμπλεγμα και στα γατούλια...που ο πατερούλης και η κορούλα έχουν μία ιδιαίτερη ¨χημεία¨, όπως και η μανούλα με τον γιόκα της...
Και σε γνωστούς-ες που έχουν γατουλίνια,έχω προσέξει ότι παίζει αυτός ο συνδυασμός... ίσως σύμπτωση;;;
η εμπειρία σας τί λέει;;;
Δεν μιλάω για διάκριση και παραπάνω αγάπη...απλά γ'αυτό το ¨κάτι¨!καταλαβαίνετε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Ναι το έχω ακούσει αυτό να συμβαίνει και αλλού... όμως δεν μπορώ να προσδιορίσω τι ακριβώς παίζει.. Ευτυχώς πάντως που ο γιος μου έχει κόλλημα μαζί μου αλλιώς θα είχαμε μεγάλο πρόβλημα!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[speri]

Δεν το ειχα ξανακουσει...Εμας η μικρη πιο πολυ κολλημα εχει με εμενα παντως παρα με το μπαμπα της...Οπου και αν παω θα κοιταξει προς το μερος μου, ακομα και αν την εχει αγκαλια ο μπαμπας της και φυγω θα γυρισει να δει που παω και αν με χασει απο το οπτικο της πεδιο θα τρεξει να με βρει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[CoffeeBlack]

Δεν έχω παρατηρήσει κάτι τέτοιο. Οι γάτες στο πατρικό μου, θηλυκες και αρσενικές, είναι πιο δεμένες με τη μαμά μου παρά με τον μπαμπά μου. Και ο Ραντάκος μου φαίνεται να έχει περισσότερη αδυναμία σε μένα απ' ότι στον αδερφό μου (τι κάνουμε δεν υπάρχει "μπαμπάς"). Νομίζω ότι εξαρτάται από το ποιός φροντίζει κι ασχολείται περισσότερο με το ζώο και όχι από το φύλο του ιδιοκτήτη... Αν και πριν 13 χρόνια, όταν γέννησε η Λούσυ μας, κάθε βράδυ μετέφερε τα νεογέννητα κάτω από το πάπλωμα του μπαμπά μου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nasia16655]

Και εμένα μου φαίνεται ότι συμπαθούν περισσότερο αυτόν που όχι μόνο τις φροντίζει (τους βάζει φαγητό δηλαδή) αλλά ασχολείται
μαζί τους τις χαϊδεύει, παίζει, τους μιλάει κ.λ.π.

Η γάτα που είχα όταν ήμουν πιτσιρίκι η Κίμ, μια Σιάμ θεά που δεν θα ξεχάσω ποτέ, ήταν κολλημένη μαζί μου κάθε βράδυ κοιμόμασταν αγκαλιά, όταν ήμουν άρρωστη δεν έφευγε από πάνω μου και γενικά έδειχνε την προτίμηση της σε εμένα. Φαγητό της είχα δώσει ελάχιστες φορές, της έβαζε συνήθως η μαμά μου.


Κάτι άλλο πάντως που έχω παρατηρήσει με τις γάτες είναι ότι όταν έρχεται στο σπίτι ένα άτομο που δεν τις πολυθέλει, είτε έχει αλλεργία, είτε δεν τις συμπαθεί, είτε τις φοβάται…. καταλάβατε το concept, αυτές πάνε κατευθείαν πάνω του.
Σαν να λένε «Τώρα θα σου σπάσω τα νεύρα που έχεις τέτοια άποψη για εμένα!»

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Βασικα δεν πιστευω οτι ισχυει κατι τετοιο.(οιδιποδειο..).εκτος αν μου δειξετε καποια ερευνα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[speri]

Και εμένα μου φαίνεται ότι συμπαθούν περισσότερο αυτόν που όχι μόνο τις φροντίζει (τους βάζει φαγητό δηλαδή) αλλά ασχολείται
μαζί τους τις χαϊδεύει, παίζει, τους μιλάει κ.λ.π.

Αυτο πιστευω και εγω οτι συμβαινει. Και εμας οταν ηρθε η μικρη στο σπιτι πιο πολυ ασχολιομουν εγω μαζι της - ημουν περισσοτερες ωρες σπιτι- παρα ο μπαμπας της. Πλεον εχει κολλημα μαζι μου αλλα εννοειται εχει συνηθισει και το μπαμπα της (οταν ειμαι και εγω διπλα)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.