Να συστηθώ!

[Ελισσάκι]

Καλησπέρα!
Είναι η πρώτη μου φορά στο mycat και θέλω να πω λίγα λόγια. Τον περασμένο Μάιο χάσαμε το γατούλη μας, Μάριο, με πολύ τραγικό τρόπο. Κάποιοι μας συμβούλεψαν να πάρουμε καινούρια γάτα για να ξεχάσουμε. Εμείς δεν θέλαμε άλλη γάτα, και γιατί δεν μας έκανε καρδιά να τον αντικαταστήσουμε έτσι απλά και γιατί φοβόμαστε/αν ότι πάλι, αργά ή γρήγορα, θα συμβεί το μοιραίο. Η μοίρα όμως μας έφερε τον Αχιλλέα. Το βρήκαμε, εγώ και ο γιος μου, στο διπλανό οικόπεδο, μικρούλικο, αδύνατο και πεινασμένο αλλά και εξοικιωμένο με ανθρώπους, να νιαουρίζει σπαρακτικά την ημέρα που γιόρταζε η κόρη μου, 1η Σεπτ. Το θεωρήσαμε λοιπόν δώρο και ο άντρας μου δεν μπόρεσε να αρνηθεί! Πριν από πέντε μέρες εκείνος κατέβασε ένα γατάκι από ένα δέντρο, το οποίο νιαούριζε ακόμα πιο σπαρακτικά. Νόμιζε πως ήταν ο Αχιλλέας, γι'αυτό το έφερε , έκπληκτος όμως διαπίστωσε ότι ο Αχιλλέας κοίταζε καχύποπτα το νεό εισβολέα, πιο μικρός, πιο αδύνατος (μιας και ο Αχιλλέας καρδάμωσε στο μεταξύ), πιο πεινασμένος και φοβισμένος. Τον ταΐσαμε και ... έμεινε. Τώρα πια είναι φίλοι και μοιράζονται την ίδια φωλίτσα στη βεράντα.
Και εδώ η ερώτησή μου: Είναι κι άλλοι εδώ στο mycat που έχουν τα μικρά τους γατάκια έξω και όχι μεσα στο σπίτι; Σε μας είναι ένας συμβιβασμός, γιατί ο άντρας μου δεν τα θέλει μέσα στο σπίτι. Και επειδή λείπουμε και συχνά κάτι τέτοιο δεν θα ήταν εύκολο. Όπως όλα όμως, έτσι και αυτό έχει τα μειονεκτήματα και τα πλεονεκτήματά του. Έχουν πάντως ένα μεγάλο κήπο στη διάθεσή τους και μας επισκέπτονται και κάποιες ώρες μέσα, εμείς περνάμε πολλές ώρες έξω και έπίσης δέχονται και επισκέψεις από άλλους γατούληδες και γατούλες της γειτονιάς.
Θα χαιρόμουν πολύ εάν έχει κανείς κάποιες χρήσιμες συμβουλές γι αυτόν το τρόπο διαβίωσης και συμβίωσης!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Πουπουλίνα]

Καλησπερα και καλωσηρθες.
Η συντριπτικη πλειοψηφια ειναι γεγονος οτι εχει τα γατακια μεσα στο σπιτι.
Το θεμα ειναι το κατα ΄ποσον ειναι ασφαλη εκει εξω.Δηλαδη..υπαρχει προσβαση εκτος αυλης;
Δυστυχως εκει υπαρχει ενα θεμα,καταρχην με τα αυτοκινητα.Ακομα και μικρος δρομος να ειναι,παντα κινδυνευουν.Επισης απο φολες γειτονων,μυοκτονιες ανευθυνων δημων,που δεν κανουν σωστα τις μυοκτονιες και κινδυνευουν και αλλα ζωα εκτος απο ποντικια.
Και ενα τεραστιο θεμα..αρρωστιες απο τουςν αλλους γατους ,και γεννες.Ειναι εμβολιασμενα τα γατακια;Εκτος απο αυτο,υπαρχουν καποιες ασθενειες θανατηφορες,που ακομα και τα εμβολια οταν γινονται δεν ειναι ασφαλη,βλεπε λοιμωδη περιτονιτιδα,που ειναι θανατηφορα και θεριζει.
Ειναι στειρωμενα;Γιατι δεν θα πρεπει να συμβαλουμε και στην δημιουργια αδεσποτων..
Δυστυχως ,κατα τη γνωμη μου..μονο σε πολυ καλα περιφραγμενη αυλη,ετσι ωστε να μην μπορουν να απομακρυνονται..ειναι ασφαλη τα γατακια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ρενακι 13]

κατ αρχην καλως ηρθες,εδω θα βρεις και συμβουλες και συμπαρασταση αν χρειαστει.μεχρι 7 ιουλιου,ειχα εναν γατουλη,ηλικιωμενο,τον εχω πολλα χρονια πριν ακομα κανω παιδια.και ζει μες στο σπιτι μαζι μας.7 ιουλιου ομως βρηκαμε στα σκουπιδια,5 γατακια(το ενα δεν τα καταφερε)και εκτοτε εχουμε πλεον 5 γατες,τα 4 μικρα δε μπορω να τα εχω μεσα,οπως καταλαβαινεις ειναι πολυ δυσκολο,κι ο δικος μου ο αντρας φωναζει δε το βλεπει οπως εγω.τους εχω φτιαξει την αποθηκουλα που εχω στον κηπο και μενουν μεσα για υπνακο απ τη μερα που τα βρηκα,το πρωι,τα βγαζω για βολτιτσα και φαγακι,λειπουν και τα παιδια σχολειο και βολευει.μετα το μεσημερακι τα βαζω λιγο μεσα στο σπιτι,μετα παλι στον κηπο και οταν λειπουμε τα κλεινω στο αποθηκακι για να μην χαθουν.
επειδη δεν αντεχω αλλες απωλειες,υποφερω οταν μου πεθαινει ζωακι,τα εχω εμβολιασει,θα τα στειρωσω και τα κλεινω στο αποθηκακι για ν αποφυγω αμαξια και φολες.το ξερω οτι δεν ειναι ευκολο,αλλα ετσι κανω,δεν μου πηγαινε καρδια να τ αφησω εκει.μπορεις να τους φτιαξεις ενα χωρο κλειστο για εκεινα?να μενουν εκει οταν λειπετε,η για να μην κρυωνουν το χειμωνα?θα σου ελεγα να μενουν μεσα γιατι τα δυο ετσι οπως ειμαστε εμεις τελευταια μου φαινονται λιγα χεχε,αλλα αν δε γινεται καντους ενα χωρο για ναμην θρηνεις παλι θυματα.ευχομαι καλη επιτυχια,κι οτι χρειαστεις εδω ειμαστε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ελισσάκι]

Ρενάκι και πουπουλίνα, ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας!

Για στείρωση είναι μικρά ακόμη, πρέπει να είναι τουλάχιστον έξι μηνών. Κήπος ασφαλής 100% δυστυχώς δεν υπάρχει! Για μένα μια γάτα ευτυχισμένη είναι μια γάτα ελεύθερη. Τι να την κάνω τη μακροχρόνια ζωή όταν λαχταράω να βγω στον ήλιο, να κυνηγήσω πεταλούδες να εξερευνήσω τη φύση και δεν μπορώ. Θεωρώ απαράδεκτο το σαμαράκι για τις γάτες (συγνώμη αν θίχτεί κάποιος δεν επιδιώκω κάτι τέτοιο, οι άνθρωποι διαφέρουν σε τόσα και αυτό είναι το δικό μου πιστεύω). Οταν είμουν φοιτήτρια είχα ένα γάτο σιάμ μέσα στο σπίτι. Έβγαινε και στο μπαλκόνι και ποτέ δεν αποπειράθηκε να φύγει. Έγινε μόνο δύο χρονών, παρότι εμβολιασμένο κτλ. πέθανε από λευκοπενία. Δεν ήξερα τότε, αλλά τώρα που ξέρω, ποτέ ξανά δε θα αγοράζα ζωάκι από petshop. Τώρα που έχω ασχοληθεί, πιστεύω ότι ήταν ήδη άρρωστο όταν το πήραμε. Και πιστεύω ότι φταίνε οι ασυνείδητοι εκτροφείς που βλέπουν μόνο το κέρδος. Απαράδεκτο επίσης να τα χωρίζουν πολύ μικρά από τις μάνες τους και να τα κρατάνε μέσα σε γυάλες και κλουβιά στα petshop. Εξάλλου υπάρχουν τόσα αδέσποτα... Μία φίλη μου είχε μια γάτα, η οποία έμπαινε και έβγαινε όποτε ήθελε στο σπίτι, έμενε δίπλα σε δάσος και συχνά έλειπε μερόνυχτα, έγινε δεκαεννέα ετών!
Εγώ θα έπρεπε να βγάλω ή τον άντρα μου ή τις γάτες από το σπίτι, εκείνος όμως ήταν πρώτος εδώ! Και όπως είπα, δεν επέλεξα να τους φέρω, ήρθαν από μόνα τους. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε, νομίζω, ότι αλλιώς είναι η πραγματικότητα στα χωριά και αλλιώς στην Αθήνα ή σε άλλες τσιμεντουπόλεις. Οι φόλες και τα αυτοκίνητα είναι ένα θέμα, ξέρω. Βασικά θα πρέπει να αλλάξουμε τους ανθρώπους αλλά αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο θέμα.... Στη ζωή εξάλλου, δεν υπάρχουν εγγυήσεις! Σας εύχομαι μια καλή μέρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Louis1]

Ελισσάκι,καλημέρα και από μένα. Έχεις δίκιο ότι οι γατούλες μας ίσως να ήταν πιο ευτυχείς έξω,αλλά δυστυχώς πέρα από την περιπτωσιολογία,είναι γεγονός ότι στατιστικά οι γατούλες που ζουν εκτός σπιτιού ζουν λιγότερο λόγω όλων αυτών των αιτιών που γνωρίζουμε όλοι. Και στο λέω εγώ, που έχω και μέσα και έξω από το σπίτι,στον κήπο μου,αναγκαστικά.
Όσο για τα πετ σοπ,είναι αλήθεια,επομένως ενδείκνυται η αγορά μόνο από σοβαρούς και πιστοποιημένους εκτροφείς.
Για τη διάκριση Αθήνας-επαρχίας,επίτρεψέ μου να σου πω ότι παρόλο που η λογική λέει ότι στην Αθήνα υπάρχουν περισσότεροι κίνδυνοι και η επαρχία δεν πάει πίσω. Είμαι από Σάμο,από ένα μικρό χωριό και αν σου περιγράψω πόσες γατούλες έχουν σκοτωθεί από αυτοκίνητα ή από φόλες, θα φρίξεις..
Εγώ αυτά ήθελα να σου πω..Από κει και πέρα δεν νομίζω ότι κανένας θέλει τη γατούλα του δυστυχισμένη μέσα σε ένα σπίτι..Και πιστεύω ότι όλους μας μας «τρώει» μέσα μας αν θα ήταν πιο ευτυχισμένες,έξω στη «φύση».
Τουλάχιστον εμένα σίγουρα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nikolll]

Καλημερα κι απο εμενα.
Κι εγω εχω τις γατουλες μου μεσα στο σπιτι πλεον.
Στο προηγουμενο σπιτι που εμενα υπηρχε αυλη και επειδη στην ουσια τις γατες τις βρηκαμε εξω
και τις υιοθετησαμε για αρκετο καιρο εμεναν εξω, κυριως η μεγαλη.
Καταλαβαινεις φανταζομαι γιατι οι περισσοτεροι θα σου πουνε οτι εχουν τις γατες τους μεσα,
και αυτο ειναι για να τις προστατεψουνε. Δυστυχως το εξω σε μια πολη δεν ειναι πολυ φιλικο για αυτες.
Επειδη ομως εζησα με τη γατα μας που ειναι τωρα 2 1/2 χρονων και ειδα ποσο ευτιχισμενη ηταν εξω
και ποσο δυσκολευτηκα να την κλεισω μεσα δεν μπορω να πω οτι δεν καταλαβαινω και τη θεση σου.
Οπως ειπες οι ανθρωποι ειναι διαφορετικοι και εχουν διαφορετικες αποψεις και τελικα ο καθενας
κανει τις επιλογες με τις οποιες νιωθει πιο ανετα.
Παρολαυτα υπαρχουν αρκετοι που αφηνουν τις γατουλες τους να κυκλοφορουνε ελευθερα,
απο την στιγμη που δεν μενεις μονη σου και ο αντρας σου δε συμφωνει με το να τις εχετε αποκλειστικα μεσα,
δε βλεπω πως θα μπορουσες να κανεις κατι τετοιο.
Οποτε η μονη μου συμβουλη ειναι να τις στειρωσεις οπωσδηποτε.
Να ακολουθεις τα ετησια ραντεβου στον κτηνιατρο για τον εμβολιασμο τους, να τις αποπαρασιτωνεις,
να φροντιζεις για τη διατροφη τους και να τους δειχνεις την αγαπη σου.
Εχει ενα ρισκο, αλλα νομιζω οτι θα ζουν ευτιχισμενες διπλα σας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ρενακι 13]

Ρενάκι και πουπουλίνα, ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας!

Για στείρωση είναι μικρά ακόμη, πρέπει να είναι τουλάχιστον έξι μηνών. Κήπος ασφαλής 100% δυστυχώς δεν υπάρχει! Για μένα μια γάτα ευτυχισμένη είναι μια γάτα ελεύθερη. Τι να την κάνω τη μακροχρόνια ζωή όταν λαχταράω να βγω στον ήλιο, να κυνηγήσω πεταλούδες να εξερευνήσω τη φύση και δεν μπορώ. Θεωρώ απαράδεκτο το σαμαράκι για τις γάτες (συγνώμη αν θίχτεί κάποιος δεν επιδιώκω κάτι τέτοιο, οι άνθρωποι διαφέρουν σε τόσα και αυτό είναι το δικό μου πιστεύω). Οταν είμουν φοιτήτρια είχα ένα γάτο σιάμ μέσα στο σπίτι. Έβγαινε και στο μπαλκόνι και ποτέ δεν αποπειράθηκε να φύγει. Έγινε μόνο δύο χρονών, παρότι εμβολιασμένο κτλ. πέθανε από λευκοπενία. Δεν ήξερα τότε, αλλά τώρα που ξέρω, ποτέ ξανά δε θα αγοράζα ζωάκι από petshop. Τώρα που έχω ασχοληθεί, πιστεύω ότι ήταν ήδη άρρωστο όταν το πήραμε. Και πιστεύω ότι φταίνε οι ασυνείδητοι εκτροφείς που βλέπουν μόνο το κέρδος. Απαράδεκτο επίσης να τα χωρίζουν πολύ μικρά από τις μάνες τους και να τα κρατάνε μέσα σε γυάλες και κλουβιά στα petshop. Εξάλλου υπάρχουν τόσα αδέσποτα... Μία φίλη μου είχε μια γάτα, η οποία έμπαινε και έβγαινε όποτε ήθελε στο σπίτι, έμενε δίπλα σε δάσος και συχνά έλειπε μερόνυχτα, έγινε δεκαεννέα ετών!
Εγώ θα έπρεπε να βγάλω ή τον άντρα μου ή τις γάτες από το σπίτι, εκείνος όμως ήταν πρώτος εδώ! Και όπως είπα, δεν επέλεξα να τους φέρω, ήρθαν από μόνα τους. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε, νομίζω, ότι αλλιώς είναι η πραγματικότητα στα χωριά και αλλιώς στην Αθήνα ή σε άλλες τσιμεντουπόλεις. Οι φόλες και τα αυτοκίνητα είναι ένα θέμα, ξέρω. Βασικά θα πρέπει να αλλάξουμε τους ανθρώπους αλλά αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο θέμα.... Στη ζωή εξάλλου, δεν υπάρχουν εγγυήσεις! Σας εύχομαι μια καλή μέρα.

δεν εχω αγορασει ποτε γατα,ειδικα στην ελλαδα με τοσα αδεσποτα δε χρειαζεται.δεν εχω χρησιμοποιησει ποτε σαμαρακι,δεν ξερω τι ειναι πως μπαινει,αλλα δε κρινω και οποιον το χρησιμοποιει,δεν μενουμε ολοι σε σπιτι με αυλη.εχουν περασει γατες και γατες απ τα χερια μου,ενας επιβιωσε μονο κι αυτο γιατι απο μωρο ειχε στοματιτιδα και δεν ετρωγε εξω,παρολα αυτα εκανε τη βολτα του στα νιατα του,και πηγαινε η ψυχη μου στη κουλουρη μεχρι να γυρισει.ειναι 14 και το παλευουμε!ο καθε ενας εχει τις αποψεις του,σεβαστες,αλλα αν δεν τα στειρωσεις η δεν τα εμβολιασεις,δε κανουμε τιποτα,θα αναπαραχθουν και θα γεμησουμε αδεσποτακια,το δεχομαι οτι ελευθερα με μεγαλο ρισκο φυσικα ειναι χαρουμενα,αλλα δεν αντεχω να βλεπω ζωακι μισοπατημενο και να μην μπορω να κανω τιποτα.ευχομαι καλη επιτυχια με τα μωρα σου,που 6 μηνων ανετα γεννανε,κι ανετα τα βιαζουν οι αρσενικοι της περιοχης.
θα συμφωνησω με τη νικολινα!

ΥΓ.εγω τον γατο τον εχω απο τοτε που εχω και τον αντρα μου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.