Αδέσποτη γατούλα σε ανάγκη, αργοπεθαίνει..

[Bijoux]

Βλέπω όλα τα αδέσποτα στο δρόμο και ραγίζει η καρδιά μου! Κάθε αδεσποτάκι και μια πινέζα στην καρδιά! Σκέφτομαι πως όλα αυτά, σαν μικρά παιδάκια (γιατί έτσι οι περισσότεροι από εμάς βλέπουμε τα γατάκια μας), θα μπορούσαν να είναι Μπιζού, Σεβάχ, Γαβριέλλα, Αλέκα, Χιονάτη, Αιμίλιος, Αρίστος,.....σαν όλα τα γατόνια του mycat που στάθηκαν τυχερά!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Δήμητρα μου να σαι σίγουρη γι' αυτό που λες! Κι ο Disney μου αν δεν ήταν για την κοπέλα που τον μάζεψε από τον κάλαθο μισοπεθαμένο και τον έτρεχε στο κτηνίατρο, αν δεν τον έσωζε ο κτηνίατρος και αν δεν τον υιοθετούσα μετά εγώ...δεν θα έβγαζε το βράδυ..
Και άλλες τόσες αμέτρητες περιπτώσεις γατιών που στάθηκαν τυχερά και βρήκαν στο διάβα τους άνθρωπο με καρδιά..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mpoulaalekoula]

Βλέπω όλα τα αδέσποτα στο δρόμο και ραγίζει η καρδιά μου! Κάθε αδεσποτάκι και μια πινέζα στην καρδιά! Σκέφτομαι πως όλα αυτά, σαν μικρά παιδάκια (γιατί έτσι οι περισσότεροι από εμάς βλέπουμε τα γατάκια μας), θα μπορούσαν να είναι Μπιζού, Σεβάχ, Γαβριέλλα, Αλέκα, Χιονάτη, Αιμίλιος, Αρίστος,.....σαν όλα τα γατόνια του mycat που στάθηκαν τυχερά!

Έχεις πολύ δίκιο..Όντως έτσι το βλέπω..
Σκέφτομαι τι μπορεί αυτά να σκέφτονται..Τι μπορεί να αισθάνονται..Βλέπω ένα γατάκι στο δρόμο μου και κάθομαι για μερικά λεπτά και συλλογίζομαι την απόγνωση, την απογοήτευση, την απελπισία,την απορία, την αδικία, τον πόνο, την πείνα, το κρύο, τη δίψα, τη ζέστη, την καταπόνηση, την περιφρόνηση που κάθε ένα από αυτά αντικρύζει..
Όλα αυτά από ένα και μόνο τους βλέμμα...
Όπως και το βλέμμα της μικρής γατούλας που δεν καταφέραμε να σώσουμε..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Selina Kyle]

Πολλές μέρες νιώθω πόνο και αγανάκτιση για όλα τα ζωάκια που βασανίζονται..και για τους ανθρώπους που δεν αγαπούν τα ζώα. Γι' αυτούς που στρέφουν το βλέμμα αλλού ή για όσους προκαλούν κακό.
Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε εμείς είναι να βοηθάμε όσα πιο πολλά μπορούμε. Να ταίζουμε αδεσποτάκια. Να μαζεύουμε μικρά. Να ψάχνουμε να τους βρούμε σπίτι. Να επικεντρωνόμαστε στα θετικά για να αυξάνουμε αυτά τα θετικά. Εδώ μέσα βρίσκω παρηγοριά, γιατί βλέπω πως υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι με καρδιά και συνείδηση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mpoulaalekoula]

Πολλές μέρες νιώθω πόνο και αγανάκτιση για όλα τα ζωάκια που βασανίζονται..και για τους ανθρώπους που δεν αγαπούν τα ζώα. Γι' αυτούς που στρέφουν το βλέμμα αλλού ή για όσους προκαλούν κακό.
Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε εμείς είναι να βοηθάμε όσα πιο πολλά μπορούμε. Να ταίζουμε αδεσποτάκια. Να μαζεύουμε μικρά. Να ψάχνουμε να τους βρούμε σπίτι. Να επικεντρωνόμαστε στα θετικά για να αυξάνουμε αυτά τα θετικά. Εδώ μέσα βρίσκω παρηγοριά, γιατί βλέπω πως υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι με καρδιά και συνείδηση.

Πολύ σωστά!
Και να μην ξεχνάμε..ΝΑ ΣΤΕΙΡΩΝΟΥΜΕ!Με τη στείρωση, σαν πρώτο και προφανές αποτέλεσμα, δεν γεννιούνται άπειρα μωρά..Ακόμα, οι τσακωμοί λόγω σεξουαλικής αναζήτησης εξαλοίφονται και οι μετάδοση ασθενειών περιορίζεται..Δίνουμε καλύτερη ποιότητα ζωής..
Και εγώ κάπως έτσι νιώθω..Αυτά που βρίσκω εδώ μέσα, δε μπορώ να τα βρω στην πειονότητα των ανθρώπων που γνωρίζω..Και αυτο με πονάει πολύ!Και με εξοργίζει..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[le chat noir]

Πάντως μερικές φορές είναι να απελπίζεσαι.. Εγώ τις περιόδους που γεννιούνται μικρά (βλέπε Απρίλιο) και είναι φουλ πιάνω τον εαυτό μου ασυνείδητα να αποφεύγει τους κάδους..Μπορεί να είναι φυγόπονο αλλά και οι αντοχές έχουν τα όρια τους. Σήμερα βρήκα μια αφίσα για ένα σκυλάκι που είχε χαθεί και πήρα τηλέφωνο να μάθω περισσότερες πληροφορίες για να έχω όσο γίνεται το νου μου. Ο κύριος μου είπε ότι το βρήκε νεκρό το σκυλάκι και ότι του το φόλιασαν (και μάλιστα ήταν το δεύτερο που του φόλιαζαν από ότι μου είπε). Θέλω να το παλεύω αλλά δυστυχώς με την κακία των ανθρώπων δεν τα βγάζεις πέρα. Μερικές φορές εύχομαι να ήμουν αναίσθητη και να μην με ένοιαζε για αυτά.Γιατί αν όπως είπε και η Μπιζού κάθε αδέσποτο είναι μια πινέζα στην καρδιά μας πόσο μπορεί ο καθένας από εμάς να αντέξει να πληγωθεί?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ρενακι 13]

Πάντως μερικές φορές είναι να απελπίζεσαι.. Εγώ τις περιόδους που γεννιούνται μικρά (βλέπε Απρίλιο) και είναι φουλ πιάνω τον εαυτό μου ασυνείδητα να αποφεύγει τους κάδους..Μπορεί να είναι φυγόπονο αλλά και οι αντοχές έχουν τα όρια τους. Σήμερα βρήκα μια αφίσα για ένα σκυλάκι που είχε χαθεί και πήρα τηλέφωνο να μάθω περισσότερες πληροφορίες για να έχω όσο γίνεται το νου μου. Ο κύριος μου είπε ότι το βρήκε νεκρό το σκυλάκι και ότι του το φόλιασαν (και μάλιστα ήταν το δεύτερο που του φόλιαζαν από ότι μου είπε). Θέλω να το παλεύω αλλά δυστυχώς με την κακία των ανθρώπων δεν τα βγάζεις πέρα. Μερικές φορές εύχομαι να ήμουν αναίσθητη και να μην με ένοιαζε για αυτά.Γιατί αν όπως είπε και η Μπιζού κάθε αδέσποτο είναι μια πινέζα στην καρδιά μας πόσο μπορεί ο καθένας από εμάς να αντέξει να πληγωθεί?

οσα εγραψες με αντιπροσωπευουν κι εμενα,αφου σκεφτομαι να μεταφερω τους καδους μακρια απ την πορτα μου,οχι γιατι δεν τ αγαπω πια,αλλα γιατι στη δικη μου περιπτωση δεν ειναι απλα μια πινεζα,αλλα ενα τεραστιο καρφι στην καρδια μου καθε κλαμα,καθε γατακι και δεν κανω τα στραβα ματια,τα περνω,αλλα μετα αλλα δεν ζουν,αλλα δεν μπορω να τα υιοθετησω μες στο σπιτι,κι εγω εχω ευχηθει να ημουν αναισθητη,αλλα απ την αλλη αν δεν ειμασταν κι εμεις τι θα γινοντουσαν τοσα πλασματακια?απλα ο καθενας απο μας,εχει κι ενα οριο,εγω ειπα στον εαυτο μου,ρενα θα κανεις οτι εκανες,αλλα δεν μπορω να ξανακοιμηθω αγκαλιτσα πια με γατο,δεν το αντεχω τετοιο δεσιμο,αυτη τη στιγμη τα κοιτω που τρεχουν,παιζουν μες στο σπιτι,αλλα δεν με κοιτουν,δεν πανε οπου παω,δεν ειναι κολημενα απο μενα,οπως εκεινος...
ομως οσο ζω,κι οσο αντεχω θα τα μαζευω,θα τα εμβολιαζω και θα στειρωνω οσα μπορω,οταν τα θαβω ομως εκει ειναι το γαμωτο,δεν εχω αλλη δυναμη γιαυτο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mpoulaalekoula]

Πάντως μερικές φορές είναι να απελπίζεσαι.. Εγώ τις περιόδους που γεννιούνται μικρά (βλέπε Απρίλιο) και είναι φουλ πιάνω τον εαυτό μου ασυνείδητα να αποφεύγει τους κάδους..Μπορεί να είναι φυγόπονο αλλά και οι αντοχές έχουν τα όρια τους. Σήμερα βρήκα μια αφίσα για ένα σκυλάκι που είχε χαθεί και πήρα τηλέφωνο να μάθω περισσότερες πληροφορίες για να έχω όσο γίνεται το νου μου. Ο κύριος μου είπε ότι το βρήκε νεκρό το σκυλάκι και ότι του το φόλιασαν (και μάλιστα ήταν το δεύτερο που του φόλιαζαν από ότι μου είπε). Θέλω να το παλεύω αλλά δυστυχώς με την κακία των ανθρώπων δεν τα βγάζεις πέρα. Μερικές φορές εύχομαι να ήμουν αναίσθητη και να μην με ένοιαζε για αυτά.Γιατί αν όπως είπε και η Μπιζού κάθε αδέσποτο είναι μια πινέζα στην καρδιά μας πόσο μπορεί ο καθένας από εμάς να αντέξει να πληγωθεί?

Και εγώ το κάνω αυτό με τους κάδους...Μια φορά μου έτυχε και τώρα έχει μείνει τραυματικό..
Εγώ χαίρομαι που δεν είμαι αναίσθητη, όχι όμως ότι αυτό σημαίνει πως δεν υποφέρω πολλές φορές για το λόγο αυτό..Η χαρά της αποκατάστασης σε αποζημιώνει..Ο χαμός και η απώλεια σε διαλύει αλλά νιώθεις πως προσπάθησες..Έτσι νιώθω εγώ τουλάχιστον..
Προσωπικά, έχω πει στον εαυτό μου ΤΕΡΜΑ όσο αφορά τις υιοθεσίες..Έχω βρεθεί με 3 γάτες, είμαι μόνο 24χρονών,σπουδάζω ακόμα, δε δουλεύω (παρά μόνο μια μικρή δουλίτσα), δε ξέρω που μπορεί να είμαι ή να θέλω να είμαι αύριο, χωρίς αυτές δεν πάω πουθενά...Οπότε τώρα πια πρέπει να σκέφτομαι για 4..Όχι μόνο για μένα..και αυτό μου αρέσειαλλά δε θα μπορούσα να μαζεύω ότι βρίσκω..Δυστυχώς..
Έτσι έχω αποφασίσει να βοηθώ όσο μπορώ με στειρώσεις, τάισμα, νερό, έκτακτα περιστατικά, έχω χτίσει σπιτάκι στην αυλή μου και έχω βάλει ζεστές κουβέρτες και από κει και πέρα, ότι είναι να γίνει θα γίνει..Έτσι σκέφτομαι πια..Γιατί και εγώ έχω χάσει πολλά αδεσποτάκια από φολες, αρρωστιες κτλ..Χτες ήταν ένα από αυτά..
Εκείνο όμως που εύχομαι είναι οι άνθρωποι να αρχίσουν να αλλάζουν, να σκέφτονται και να σέβονται τα πλάσματα με τα οποία μοιράζονται τον πλανήτη..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ατσίδας]

Έτσι κάνουμε κι εμείς! Στο χωριό είναι πάρα πολλά τα αδέσποτα γατιά! Έχω φιλοξενήσει πολλά και τους έχω βρει σπίτι. Όλοι οι φίλοι κι οι γνωστοί έχουν και κάποιο ζωάκι. Έχω ξεκινήσει να στειρώνω γάτες μαζί με την μαμά μου αλλά δεν υπάρχει στήριξη από πουθενά και στην εποχή μας, μας είναι δύσκολο να σθνεχίσουμε τις στειρώσεις. Ταϊζει η μαμά μου περίπου στις 38 γάτες αλλά δεν έχουν τελειωμό.

Σταμάτησα να μαζεύω αδέσποτα γιατί ο Ατσίδας δεν αντέχει την παρουσία τους και του έχουμε τρελή αδυναμία. Δεν θέλω να στεναχωριέται. Το περίεργο είναι πως όταν φιλοξενούμε άρρωστα δεν κάνει σαματά και δείχνει να καταλαβαίνει την αδυναμία τους. Τους κάνει "χου" αλλά δεν είναι επιθετικός. Ούτε η γάτα μας η Μπέρτα είναι κακουλίνα. Μάλλον με περιέργεια περιεργάζεται τους φιλοξενούμενους μου.

Καλά γατιά! Καλά γατιά!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[eirinaki84]

για μένα πρέπει οι άνθρωποι να κάνουμε μέχρι εκεί που μπορούμε και ψυχικά και από ρεαλιστικής άποψης....έτσι είναι η ζωή ερχομαστε και φεύγουμε ( ίσως αυτοί που φεύγουν να βρίσκουν και γαλήνη σε σχέση με αυτούς που μένουν).

δεν γίνεται ούτε όλα τα γατιά ούτε όλα τα σκυλιά ούτε όλους τους ανθρώπους να σώζουμε μπορούμε όμως να μην κάνουμε δύσκολη τη ζωη τους... καλημέρα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gianduia7]

κρίμα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mpoulaalekoula]

κρίμα..

πολύ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.