Γατίσιο δίλημμα...

Agiyi · 02-02-13

Καταρχήν, να σας συγχαρώ για το καταπληκτικό σας forum, το οποίο το βρήκα πολύ χρήσιμο και ενδιαφέρον! Πήρα την απόφαση να μπώ κι εγώ στην συζήτηση γιατί έχω ένα δύλιμα όπως καταλάβατε και θα εκτιμούσα πολύ την γνώμη σας.

Πρώτα όμως, να σας δώσω ένα background για ‘μένα, ώστε να ξέρετε με ποιόν μιλάτε.
Είμαι 18 χρονών από Αθήνα και από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου λατρεύω τις γάτες! Μόνο μια φορά στην ζωή μου είχα την τύχη να έχω γάτα, και αυτό για μόλις ενάμισι χρόνο. Τότε μέναμε σε σπίτι με αυλή και ο Φρίξος μου έμενε στην αυλή. Έπρεπε να μετακομίσουμε όμως σε σπίτι χωρίς αυλή και οι γονείς μου τότε μου είπαν ότι δεν μπορούμε να τον πάρουμε μαζί μας, και τον αφήσαμε στα χέρια του γείτονα μας που πολλές φορές καθόταν και αυτός να παίξει μαζί του και να τον χαϊδεύει.

Αυτό όμως ήταν 10 χρόνια πριν!!
Ο λόγος που δεν έχω γάτα είναι η μητέρα μου, η οποία για κάποιο λόγο δεν τις συμπαθεί :Ο (όχι ότι τους κάνει κακό, αλλά δεν θέλει να έρχεται σε επαφή μαζί τους..). Όλα αυτά τα 10 χρόνια την παρακαλάω να αλλάξει γνώμη και να δεχτεί να πάρω κι εγώ ένα γατάκι (και φυσικά να το προσέχω εγώ σε όλα τα θέματα, αναγνωρίζω τις ευθύνες) αλλά δεν δέχεται. Πολλές φορές άλλοι φίλοι μου που έχουν ή δεν έχουν γάτα σπίτι τους με συμβουλεύουν να πάρω απλά ένα και να το φέρω σπίτι και με αυτόν τον τρόπο η μητέρα μου θα αλλάξει γνώμη, αλλά δεν θέλω να το ρισκάρω, γιατί σκέπτομαι ότι αν τελικά δεν αλλάξει γνώμη, θα έχω ένα γατάκι που θα πρέπει να κάνει κι άλλη μετακόμιση και να ψάχνει να βρει άλλους που θα το αγαπάνε :/ Το γεγονός όμως ότι δεν έχω δικό μου γατάκι, αυξάνει την επιθυμία μου να προσπαθώ να χαϊδέψω κάθε γάτα που βλέπω μπροστά μου στον δρόμο και αν φαίνεται ότι πεινάει να βρω κάτι να της πάρω…

Και τώρα που με γνωρίσατε λίγο, ας μπώ στο θέμα μου.
Πριν 3 μέρες γνώρισα μια γάτα στον δρόμο και την έχω αγαπήσει. Την γνώρισα γυρίζοντας σπίτι μου από μια βόλτα. Ήταν σε έναν περιφραγμένο χώρο, είχε εκεί κοντά πιατάκια με φαγητό και νερό, οπότε την φροντίζει κάποιος (και πραγματικά, όση ώρα πέρασα μαζί της δεν φάνηκε να πεινάει ούτε στο ελάχιστο). Άρα δεν της έλλειπε τίποτα… εκτός από μια ζεστή αγκαλιά. Δεν έχω ξαναγνωρίσει γάτα που να της αρέσει τόσο πολύ η αγκαλιά. Να φανταστείτε ότι την πρώτη φορά που την είδα, έσκυψα σιγά-σιγά για να μην την τρομάξω και να δω αν θα με αφήσει να την χαϊδέψω και αυτή κατευθείαν σκαρφάλωσε πάνω μου! Μετά από λίγο και πολλά χάδια, κουλουριάστηκε (πάντα στην αγκαλιά μου) και αποκοιμήθηκε. Όπως καταλαβαίνεται μου ήταν αδύνατο να την αφήσω και κάθισα δυόμιση ώρες να την έχω στην αγκαλιά μου να κοιμάται, δηλαδή από τις 23:30 μέχρι τις 02:00 το βράδυ. Θα καθόμουν κι άλλο, αλλά απ’ότι καταλαβαίνετε, οι γονείς μου δεν είναι και τόσο χαρούμενοι να αργώ τόσο, και μάλιστα κατά την εξεταστική… Να μην τα πολυλογώ, 3 μέρες συνεχόμενες, πάω το βράδυ και κοιμάται στην αγκαλιά μου για κάνα 2ωρο την φορά.
Το θέμα είναι όμως ότι όταν φεύγω νοιώθω σαν να την εγκαταλείπω μες την νύχτα :/ Με τα χίλια ζόρια κατεβαίνει από τα πόδια μου και μετά όταν φεύγω, ή με ακολουθεί για λίγο, ή κάθετε και με κοιτάει, και μου λιώνει την ψυχή έτσι..
Και αυτό ήθελα να σας ρωτήσω.. Πιστεύετε ότι είναι καλό που κάθομαι μαζί της, ή όχι και τόσο, γιατί πάντα πρέπει να φύγω μετά; Το σκεπτόμουν αυτό και σε παραλληλισμό με την ιδέα που μου λέγαν να φέρω γατάκι σπίτι μου. Δηλαδή, θα περνούσε πολύ καλά για 2-3 μέρες, αλλά μετά θα το έδινα σε άλλους και δεν θα ήταν τόσο καλό.. Άρα σκέπτομαι μην νοιώθει και αυτή το ίδιο, ότι περνάει καλά για 2 ώρες αλλά μετά την εγκαταλείπω.. Ποια είναι η γνώμη σας;
Ευχαριστώ προκαταβολικά, και συγνώμη για το τεράστιο θέμα!

k@lypso · 02-02-13

Γεια σου Agiyi!
Τα δύο που παραλληλίζεις δεν έχουν πολλή σχέση! Η γατούλα της γειτονιάς σου είναι στο χώρο της, έχει την περιποίησή της, και σίγουρα κάνει παρέα ή έχει κάποιου είδους επαφή και με άλλες γάτες και με ανθρώπους και με εσένα! Φαίνεται ότι είναι εξοικιωμένη με τους ανθρώπους αλλά και ιδιαίτερα άφοβη και εκδηλωτική και το γεγονός ότι κάθεσαι μαζί της δεν της κάνει καθόλου κακό, μπορείς να συνεχίσεις χωρίς τύψεις να δένεσαι μαζί της! Ελπίζω μόνο να είναι ασφαλής που ζεί έξω, να μην περνά δρόμους με πολλή κίνηση!
Τώρα αν πάρεις ένα γατάκι σπίτι σου τότε όλη του η ζωή θα είναι το σπίτι σου και εσύ και οι δικοί σου, οπότε αν μετά το δώσεις αλλού του αλλάζεις ολόκληρη τη ζωή. Δυο-τρεις μέρες ίσως είναι λίγο για να δεθεί ουσιαστικά αλλά η αλλαγή θα είναι μεγάλη. Όσο περισσότερο μείνει σπίτι σου τόσο περισσότερο θα δεθεί και τόσο δυσκολότερη θα του είναι η αλλαγή μετά. Οπότε νομίζω ότι καλά κάνεις και το σκέφτεσαι.

Claire Rentfield · 02-02-13

Φιλη Agiyi καλησπερα. Υπαρχουν δυο αποψεις για τα ζωακια που ζουνε στον δρομο, η μια λεει οτι δεν πρεπει να τα ημερευουμε πολυ για να μπορουν οντας καπως αγρια να προστατευθουν απο τους διαφορους κινδυνους. Η αλλη παλι, που ειναι αυτη που ασπαζομαι εγω, λεει οτι οτιδηποτε δωσουμε σε αυτα τα πλασματακια, κερδος τους ειναι, αν αναλογιστει κανεις ποιος ειναι ο μεσος ορος ζωης για ενα ζωακι που ζει αδεσποτο. Εξαλλου ερχονται στιγμες που μπορει να χρειαστουν την βοηθεια μας για να τα δει κτηνιατρος επειδη αρρωστησαν ή χρειαζονται στειρωση και αυτο μπορει να γινει ευκολωτερα οταν μας εμπιστευονται αρκετα για να τα πιασουμε και να τα παμε στον γιατρο, ή να τους δωσουμε καποιο φαρμακο.
Και βεβαια αν σκεφτουμε ποιοι ειναι οι μεγαλυτεροι κινδυνοι για ενα αδεσποτο ζωο, αυτοκινητα, φολες και λοιμωδη νοσηματα που κολλανε το ενα στο αλλο, δεν εχουν καμμια σχεση με το αν ειναι αγρια ή ημερα.
Οσον αφορα το θεμα σου τωρα που θελεις να παρεις καποιο γατακι, πιστεψε με σε καταλαβαινω απολυτα γιατι κι εγω ετσι ενοιωθα στην ηλικια σου και οι γονεις μου δεν ηθελαν. Η γνωμη μου ειναι να περιμενεις μεχρι να εχεις ενα δικο σου σπιτι και τοτε να το κανεις σωστα και συνειδητοποιημενα. Ειναι κριμα να παρεις καποια ψυχουλα και σε μερικες μερες να πρεπει να την επιστρεψεις. Κριμα και για την ψυχουλα αλλα και για εσενα γιατι θα την εχεις αγαπησει ηδη.
Αυτο ομως δεν σημαινει πως δεν μπορεις να κανεις πραγματα για αυτα τα πλασματα που αγαπας τοσο πολυ και τωρα και χωρις να παρεις καποιο στο σπιτι σου. Μπορεις παντα να ταιζεις αδεσποτα, μπορεις οταν τα βλεπεις αρρωστα να τους προσφερεις ιατρικη φροντιδα, μπορεις να τα στειρωνεις αν εχεις την οικονομικη δυνατοτητα και ετσι να λιγοστευουν τα αδεσποτα. Και βεβαια θα μπορουσες να βρεις καποια φιλοζωικη στην περιοχη σου και να γινεις εθελοντρια προσφεροντας την αγαπη σου και τις υπηρεσιες σου σε αυτα τα πλασματα που τοσο την εχουν αναγκη.
Και να ξερεις πως ο καιρος περναει πολυ πιο γρηγορα απο οτι νομιζουμε, θα ερθει και η στιγμη που θα εχεις ενα γατακι ή και περισσοτερα ολοδικο σου να κοιμαται στην αγκαλια σου. Για τωρα μπορεις να θεωρεις δικο σου καθε αδεσποτο που συναντας και να κανεις γι' αυτο το καλυτερο που μπορεις.

Agiyi · 03-02-13

Σας ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας!
Απλά μερικές επιπλέων πληροφορίες/διευκρινήσεις:

Αρχική Δημοσίευση από k@lypso:
Ελπίζω μόνο να είναι ασφαλής που ζεί έξω, να μην περνά δρόμους με πολλή κίνηση!

Δυστυχώς είναι στον πιο κεντρικό δρόμο της περιοχής… Αλλά δεν την έχω δει ποτέ να πάει ούτε καν στην άκρη του πεζοδρομίου, είναι πάντα μέσα στην περιφραγμένη περιοχή της όταν την βρίσκω. (έχει εκεί ένα οικόπεδο που το έχουν κάνει παρκινγκ).

Αρχική Δημοσίευση από Bessy1962:
Φιλη Agiyi καλησπερα.

Βασικά είμαι αγόρι, αλλα δεν πειράζει, συμβαίνει συχνά.

Αρχική Δημοσίευση από Bessy1962:
Υπαρχουν δυο αποψεις για τα ζωακια που ζουνε στον δρομο, η μια λεει οτι δεν πρεπει να τα ημερευουμε πολυ για να μπορουν οντας καπως αγρια να προστατευθουν απο τους διαφορους κινδυνους.

Και αυτό το έχω σκεφτεί… Αλλά δεν μπορώ να μην τα χαϊδέψω αν με αφήσουνε.. Από την άλλη, αν δω ότι φοβάται, το καταλαβαίνω, αφού πολλοί τα πλησιάζουν με όχι και τόσο καλές προθέσεις >_>

Αρχική Δημοσίευση από Bessy1962:
Η γνωμη μου ειναι να περιμενεις μεχρι να εχεις ενα δικο σου σπιτι και τοτε να το κανεις σωστα και συνειδητοποιημενα.

Αυτό μου λέει και η μητέρα μου.. (Δυστυχώς ή ευτυχώς) Μάλλον αυτό θα γίνει… Απλά αυτή η στιγμή που θα μένω μόνος μου μοιάζει χαμένη στο μακρινό μέλλον!

Αρχική Δημοσίευση από Bessy1962:
Και βεβαια θα μπορουσες να βρεις καποια φιλοζωικη στην περιοχη σου και να γινεις εθελοντρια προσφεροντας την αγαπη σου και τις υπηρεσιες σου σε αυτα τα πλασματα που τοσο την εχουν αναγκη.

Αυτή είναι μια πολύ καλή ιδέα που δεν είχα σκεφτεί! Θα το ψάξω!

Αρχική Δημοσίευση από Bessy1962:
Για τωρα μπορεις να θεωρεις δικο σου καθε αδεσποτο που συναντας και να κανεις γι' αυτο το καλυτερο που μπορεις.

Ούφ, μάλλον αυτό θα κάνω…
Σας ευχαριστώ πάντως και πάλι για τις απαντήσεις σας

Aleksa · 03-02-13

Κι εγώ σε γενικές γραμμές θα συμφωνήσω με τις προλαλήσασες, να μην κάνεις αυτό το βήμα ακόμα. Παράλληλα μπορείς να επισκέπτεσαι καθημερινά τη γατούλα, να τις φέρνεις λιχουδίτσες και να την ταϊζεις και να φροντίζεις να παραμένει υγιής και ασφαλής, καθώς και όσα γατάκια θέλεις και
μπορείς. Παράλληλα θα έλεγα, να μην κάθεσαι "αδρανής" μέχρι να έρθει η ώρα να αυτονομηθείς και να πας σε δικό σου σπίτι (αν δεν κάνω λάθος,
είσαι μόλις 18 χρονών, σπουδάζεις, οπότε και μεσούσης της οικονομικής κρίσης, η ώρα αυτή μάλλον αργεί). Παράλληλα λοιπόν άρχισε να "ψήνεις"
τη μητέρα σου κυρίως να συνηθίζει στην ιδέα οτι κάποτε ενδέχεται να φιλοξενήσεις κι εσύ στο σπίτι μια γατούλα. Μίλα της οτι περνάς ένα δίωρο καθημερινά επισκεπτόμενος μια γάτα κι ότι αυτό αναγκάζεσαι να το κάνεις γιατί δεν σου επιτρέπει τα γατιά στο σπίτι

κι οτι είναι εις βάρος της εξεταστικής σου το να σου τρώει χρόνο και να έχεις το μυαλό σου διαρκώς εκεί(ψέμματα είναι?). Κι αργότερα, αν η μητέρα σου "μαλακώσει" λίγο, ίσως θα μπορούσες μόνο να φιλοξενήσεις προσωρινά κάποιο γατάκι από τα πολλά που υπάρχουν στις φιλοζωικές, μέχρι αυτό να βρει το μόνιμό του σπιτάκι. Και λέω το προσωρινά, σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά να μπορέσεις να το πας πίσω στη φιλοζωική κι όχι να κινδυνέψει να μείνει
δεύτερη φορά ορφανό. Επίσης να λάβεις υπόψη σου και τις ώρες που λείπεις από το σπίτι. Αν είναι πολλές (εννοώ όχι όταν
έχεις διαβάσματα, αλλά τα διαστήματα που είσαι ελεύθερος) δεν θα σου το συνιστούσα να πάρεις γατούλα, τη στιγμή που
ζεις με τους γονείς σου, για ευνόητους λόγους.

Αξίζει πάντως να προσπαθήσεις γιατί...είσαι γατόφιλος και ..φαίνεσαι

Selina Kyle · 03-02-13

Φίλε μου, καλοσώρισες στο My Cat.
Είναι τόσο κρίμα άνθρωποι σαν εσένα να μην μπορούν να έχουν ένα ζωάκι να φροντίζουν. Έχεις τόση αγάπη μέσα σου..
Θα σε συμβούλευα να μιλήσεις με τους γονείς σου. Να τους πεις ότι θα ήθελες να ζήσεις μόνος σου, ούτως ώστε να μπορείς να κάνεις περισσότερες επιλογές όσον αφορά τον τρόπο της ζωής που θέλεις να έχεις. Στην καλύτερη μπορεί να σε στηρίξουν λίγο οικονομικά...να βρεις κάποιο συγκάτοικο και να μπορέσεις επιτέλους να πάρεις κάποιο ζωάκι. Αυτή τη γατούλα ή κάποιο άλλο.
Ή να σου πουν ότι θα ήθελαν να συνεχίσεις να ζεις μαζί τους αλλά να αποδεκτούν την απόφασή σου να υιοθετήσεις ένα ζωάκι που τόσα χρόνια τώρα θέλεις...

tz3nh · 03-02-13

Επισης να τους εξηγησεις οτι οι γατες ειναι πολυ καθαρα ζωα και κανουν την αναγκη τους στην αμμο. Γιατι οι περισσοτεροι απο εμας νομιζουμε οτι γατα = μικροβια. Και εγω πρωτη φορα συμβιωσα με γατα πριν ενα μηνα και τωρα εχω 2 και πραγματικα εμεινα εκπληκτη απο το ποσο καθαρα ζωα ειναι και το οτι δεν τα κανουν οπου να'ναι οπως τα σκυλια που τα λατρευω (κυριως με αδεσποτα σκυλια εμπλεκα οποτε εχω ριξει τρελο σφουγγαρισμα και ειχα και την μανα μου να με ζαλιζει). Δεν χρειστηκε να τους δειξω καν που ηταν η αμμολεκανη.
Εάν παλι ειναι καθετοι κανε υπομονη λιγα χρονακια να βρεις μια δουλιτσα να μαζεψεις καποια φραγκα και να παρεις την ζωη σου στα χερια σου. Αν οι γονεις εχουν την διαθεση να σε βοηθησουν, ακομα καλυτερα.

MAYROULIS · 03-02-13

Αρχική Δημοσίευση από tz3nh:
Επισης να τους εξηγησεις οτι οι γατες ειναι πολυ καθαρα ζωα και κανουν την αναγκη τους στην αμμο. Γιατι οι περισσοτεροι απο εμας νομιζουμε οτι γατα = μικροβια. Και εγω πρωτη φορα συμβιωσα με γατα πριν ενα μηνα και τωρα εχω 2 και πραγματικα εμεινα εκπληκτη απο το ποσο καθαρα ζωα ειναι και το οτι δεν τα κανουν οπου να'ναι οπως τα σκυλια που τα λατρευω (κυριως με αδεσποτα σκυλια εμπλεκα οποτε εχω ριξει τρελο σφουγγαρισμα και ειχα και την μανα μου να με ζαλιζει). Δεν χρειστηκε να τους δειξω καν που ηταν η αμμολεκανη.
Εάν παλι ειναι καθετοι κανε υπομονη λιγα χρονακια να βρεις μια δουλιτσα να μαζεψεις καποια φραγκα και να παρεις την ζωη σου στα χερια σου. Αν οι γονεις εχουν την διαθεση να σε βοηθησουν, ακομα καλυτερα.

καθαρά είναι, εκτός αν πέσει κανείς στην περίπτωση του Μαυρούλη

(συγγνώμη για το οφφ :redface:

)

Agiyi · 03-02-13

Σας ευχαριστώ για άλλη μια φορά για τις απαντήσεις και το ενδιαφέρον σας!
Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω τι ενοχλεί την μητέρα μου τόσο πολύ. Ότι είναι πολύ καθαρές της το έχω εξηγήσει χιλιάδες φορές, αλλά εξακολουθεί να μην θέλει.
Να σας πώ την αλήθεια πριν τα Χριστούγεννα (2-3 βδομάδες πριν) αποφάσισα να ξεκινήσω πάλι την συζήτηση αποφασισμένος να την πάω μέχρι το τέλος της. Κάθισα πάλι και της εξήγησα περί γάτας (το forum σας μου είχε φανεί πολύ χρήσιμο για επιπλέων πληροφορίες που βρήκα) και της ξεκαθάρισα ότι οτιδήποτε θα έχει σχέση με το γατάκι μου θα είναι αποκλειστικά δική μου υπόθεση, δηλαδή π.χ. δεν θα της ζητήσω ποτέ να καθαρίσει κάτι που έκανε, να την πάει στον κτηνίατρο (έψαξα και βρήκα 2 κτηνίατρους σε απόσταση που μπορώ να την βάλω στην γατοφόρο και να την πάω μόνος μου με τα πόδια) ή το οτιδήποτε, όχι απλά για να της τα πώ, αλλά για να την κάνω να καταλάβει ότι πραγματικά θέλω να τα κάνω όλα αυτά. Να πω επίσης ότι στο σπίτι μένει και ο πατέρας και η μεγαλύτερη μου αδερφή που και αυτοί αγαπάνε τις γάτες και με στήριξαν διακριτικά, χωρίς όμως να μπούν πολύ στην συζήτηση.. Η αδερφή μου κυρίως μου είπε ότι δεν πήρε τόσο μέρος επειδή απλά έχει αφήσει κάθε ελπίδα ότι μπορεί να αποκτήσουμε κι εμείς γατάκι… Και πάλι η απάντηση της μητέρας μου είναι ότι δεν τις αντέχει (κάτι που δεν μπορώ να καταλάβω γιατί.)
Τώρα, όταν της λέω αυτές τις μέρες για την γάτα που παώ και περνάω χρόνο μαζί της απλά αλλάζει θέμα, δεν σχολιάζει καθόλου…

Για το θέμα του να μετακομίσω εγώ, είναι εκτός οικονομικών δυνατοτήτων αυτή την περίοδο. Το να στηρίξω ένα γατάκι μόνος μου γίνεται, (τα είχα υπολογίσει και αυτά) αλλά το να βρώ σπίτι είναι αδύνατο. Αλλά να σας πω την αλήθεια, ακόμα και να μπορούν οι γονείς μου να με βοηθήσουν σε αυτό, το βρίσκω πολύ μεγάλο βάρος για αυτούς και δεν θα τους το έκανα.. (fun fact: Όταν δήλωνα το μηχανογραφικό παραλίγο να βάλω την Θεσσαλονίκη πρώτη αντί για την Αθήνα και να έμενα εκεί τώρα, αλλά τελευταία στιγμή το άλλαξα… Το έχω μετανιώσει ΜΟΝΟ γιατί θα έμενα μόνος μου άρα θα έπαιρνα γάτακι..)

Aleksa · 03-02-13

Τι να σου πω βρε παιδί μου!..Δεν ξέρω γιατί, σύμφωνα με τα λεγόμενά σου, η μητέρα σου έχει τόσο "μουλαρώσει" (σόρρυ για την έκφραση) και μάλιστα χωρίς να δέχεται καν το διάλογο :mad:

Είχα σκεφτεί να σου προτείνω να κάνετε κάποιου είδους
"συμμαχία" με τον πατέρα και την αδερφή σου, αλλά απ'ότι καταλαβαίνω ούτε αυτό θα είναι ικανό να την κάνει να βάλει λίγο νερό στο κρασί της και θα εξακολουθήσει να είναι εντελώς και κάθετα αρνητική. Δεν θα'θελα να προχωρήσω περισσότερο σε εικασίες και συμπεράσματα του πώς και γιατί (γιατί θα υπερέβαινα τα όρια της..διακριτικότητας) μόνο να σου πω οτι υπό τέτοιες συνθήκες μη σκεφτείς καν να κάνεις κάποια κίνηση να τη φέρεις (τη μητέρα σου πάντα) προ "τετελεσμένων καταστάσεων". 'Οχι πριν αποκατασταθούν οι "δημοκρατικές σχέσεις" στην οικογένειά σου και γενικά να τα βρείτε μεταξύ σας για το συγκεκριμένο θέμα.
Αλλά πραγματικά λυπάμαι γιατί έχεις τόση αγάπη να δώσεις σ'αυτά τα υπέροχα πλασματάκια, που είναι κρίμα.. :/:

Claire Rentfield · 03-02-13

Εγω θα ελεγα σε ολους να μην προσπαθησουν να καταλαβουν τι ακριβως προβλημα εχει η μητερα του Agiyi, ειναι κατι που δεν θα βγαλει κανεναν πουθενα και σας το λεω απο πειρα, ετσι ακριβως ηταν η μητερα μου. Δεν ηθελε με τιποτα ζωα μεσα στο σπιτι και οταν καποτε συμμαχησαμε με τον πατερα μου και πηραμε γατακι, στην πρωτη ευκαιρια που κατι φανηκε να πηγαινει στραβα, το καημενο πηρε ποδι και εγω ημουν πολυ μικρη για να αντιδρασω και να εκφερω καν την γνωμη μου, εξαλλου υποτιθεται πως ολα γινονταν για το δικο μου καλο. :/:

Ειναι καποιοι ανθρωποι που ειναι ετσι, δεν ξερω γιατι, ουτε καν για την μανα μου που η δικη της μητερα, η γιαγια μου τις λατρευε τις γατες. Ετσι ειναι, ετσι γεννιουνται και ετσι, δυστυχως για εκεινους πεθαινουν, οπως η μανα μου, χωρις να γνωρισουν ποτε τους αυτο που τοσο καλα ολοι εμεις γνωριζουμε, τι σημαινει η συμβιωση και η αγαπη μιας γατας ή οποιουδηποτε ζωου.

Υ.Γ. Agiyi χιλια συγνωμη που σε θεωρησα κοριτσι, mea maxima coulpa! :redface:

Hlianna · 03-02-13

Agiyi φαινεσαι πολυ ωριμο παιδι και μπραβο σου..
η γνωμη μου ειναι οτι αν ερθει η γατα στο σπιτι η μαμα σου σε καποια φαση θα τη λατρεψει.. ετσι και η μαμα του αγοριου μου, οταν ηρθε ο γατος στο σπιτι ειχε αφηνιασει, μεχρι που κατηγορησε τη γατα για την αρρωστεια του αδερφου της που ετυχε και αρρωστησε 2 μηνες μετα..ομως τωρα ειναι αχωριστοι, δεν μας αφηνουν να τον παρουμε στο πανω σπιτι που μενουμε, κοιμουνται αγκαλια και ολη την ωρα τον χαιδολογουν και του μιλανε..και εχω δει και αλλες ποσες τετοιες περιπτωσεις..
ΟΜΩΣ θεωρω οτι δεν πρεπει να παρεις ενα γατακι και σε 2-3 μερες να χρεαστει να το επιστρεψεις πισω στο δρομο..
αυτο που μπορεις να κανεις ειναι να μιλησεις με καποια φιλοζωικη να εξηγησεις τη κατασταση και να παρεις δοκιμαστηκα μια γατα για φιλοξενεια σπιτι σου(πολλες φιλοζωικες εχουν αναγκη απο φιλοξενεια)..αν δεις οτι η μαμα σου αντιδραει πραγματικα και δεν τη θελει τοτε θα ξερεις οτι εχεις κανει τα παντα και μεχρι να πας στο δικο σου σπιτι θα πρεπει να κανεις υπομονη..
εξτρα τιπ : η γατα το πρωτο καιρο να ειναι στο δωματιο σου και σιγα σιγα να βγαινει στο υπολοιπο σπιτι..
να εισαι απολυτα ειλικρινης ομως με τη φιλοζωικη που θα μιλησεις για να ξερουν και αυτοι ακριβως τη κατασταση και φυσικα να ενημερωσεις και στο σπιτι σου..
δεν ξερω τι αλλο μπορω να σου προτεινω απλα σου λεω και αλλη μια εναλλακτικη, αυτη της φιλοξενειας που η μαμα σου θα ξερει τουλαχιστον οτι η γατα δεν θα μεινει για παντα..

επισης σου στελνω μηνυμα..

Agiyi · 10-02-13

Γεια σας και πάλι από ‘μένα, και συγγνώμη που ξεθάβω θέματα, απλά θα ήθελα την γνώμη σας σε ένα θεματάκι ακόμα…
Καταρχήν, δυστυχώς να πω ότι οι συζητήσεις με την μητέρα μου δεν πάνε τόσο καλά για το θέμα της φιλοξενίας, αλλά δεν τα παρατάω και ανά διαστήματα της λέω τίποτα ώστε να «την ψαρέψω» και να δω την διάθεση της.

Το θέμα μου όμως που θα ήθελα την άποψη σας αφορά την άλλη γατούλα «μου» που μένει στον δρόμο. Από τότε που σας έγραψα πρέπει να έχω χάσει 1-2 βράδια, όλα τα υπόλοιπα πηγαίνω και κάθομαι μαζί της 1-2 ώρες. Πρέπει να την δείτε την καλή μου πως τρέχει όταν την φωνάζω και ανεβαίνει πάνω μου για χάδια!
Αυτό που με προβλημάτισε τώρα είναι ότι παρατήρησα ότι το φαγητό της μάλλον δεν ανανεώνεται με τους ρυθμούς που νόμιζα στην αρχή… Δεν είμαι απόλυτα σίγουρος να πω την αλήθεια (χανόμουνα να την κοιτάω και να την χαϊδεύω και δεν παρατήρησα όλες τις μέρες..) αλλά σίγουρα τις 2 τελευταίες φορές δεν είχε καθόλου φαγητό… Φρίκαρα μάλιστα όταν αφού είχα σηκωθεί την τελευταία φορά την είδα να πίνει νερό από τον δρόμο!! Πάλι καλά έτρεξα σε ένα μίνι μάρκετ που έχει εκεί η γειτονιά και είναι 24ωρο, και της πήρα φρέσκο νεράκι και μια κονσέρβα που βρήκα (ότι καλύτερο που μπορούσα να βρώ 2 η ώρα το βράδυ..). Μπορώ να πω ότι όταν κατάλαβε ότι της έφερα φαγητό ξετρελάθηκε και ανυπομονούσε να το φάει, αλλά όταν της άνοιξα την κονσέρβα δεν ενθουσιάστηκε και πολύ… Στο τέλος έφαγε αλλά σίγουρα δεν είχε τον ενθουσιασμό που είχε όταν με είδε με την σακούλα…

Με αυτό το γεγονός άρχισα να σκέπτομαι το θέμα του φαγητού της και λίγο της ιατρικής περίθαλψης της. Δηλαδή, αν δεν είχε εκεί κοντά πιατάκια (αν και άδεια τελευταία όπως είπα) και ένα κουτάκι για σπιτάκι δεν θα το σκεπτόμουν άλλο, θα αναλάμβανα εγώ το θέμα του φαγητού της, αλλά αφού έχει, λογικά κάποιος την έχει προσέξει και δεν ξέρω αν 1)κάνει να της δίνω κι άλλο φαγητό στην περίπτωση που της δίνουν το πρωί 2) πως θα φαινόταν στους άλλους «ιδιοκτήτες της» να βλέπουν ξένο φαγητό…
Επιπλέων, μου πέρασε από το μυαλό λίγο αν θα είχε νόημα να κάνει κάποια εμβόλια… Η τουλάχιστον τις αποπαρασιτώσεις. Το σκεύτομαι γιατί όπως καταλαβαίνεται περνάμε κάμποση ώρα αγκαλιά, οπότε φοβάμαι λίγο μην γίνει καμιά στραβή (έχω και μακριά μαλλιά τα οποία δεν σκοπεύω να κόψω Ο_Ο) Ποια η άποψη σας; Και σε περίπτωση που θα είχε νόημα να γίνει κάτι τέτοιο, πως θα το κάνω; Απλά θα την πάρω και θα την πάω; (Το λέω πάλι για τυχόν παρεξήγηση με πιθανούς άλλους "ιδιοκτήτες" της..)

Claire Rentfield · 10-02-13

Λοιπον φιλε μου (ειδες, αυτη τη φορα το πηρα σωστα το πραγμα;

), τα γατια που ζουν εξω ειναι παλαβα, κατα την γνωμη μου παντα. Αναφερομαι στο θεμα του νερου που την ειδες να πινει απο τον δρομο. Εχω στα δικα μου τα αδεσποτα δυο πηλινα που τα πλενω τακτικα και τους ανανεωνω το νερο τρεις φορες την ημερα. Σε πληροφορω οτι πολλες φορες πινουν και αυτα απο λακουβες στον δρομο ή απο νερα που τρεχουν απο τα λουκια! Το εχουμε πει πολλες φορες εδω μεσα και μαλλον θα το ξαναπουμε, αβυσσος η ψυχη της γατας... :/:

Για το φαγητο της τωρα, αν καποιος την ταιζει, μπορει μολις τελειωνουν τα γατια το φαγητο τους να μαζευει τα σκευη για να μην ενοχλουνται καποιοι ευαισθητοι, οι οποιοι δεν ενοχλουνται απο ενα σωρο αλλες βρωμιες, αλλα τους ενοχλει το φαγητο που θα φαει ενα ζωακι. Το ιδιο κανω κι εγω καθε φορα που τα ταιζω και για τον λογο που ειπα πιο πανω, αλλα και για να ειμαι νομοτυπη και να μην μπορει να μου πει κανεις τιποτα. Την κονσερβα που της πηρες μπορει να μην την εφαγε με ορεξη επειδη ισως ηταν χορτατη ή επειδη προτιμαει τις κροκετες. Πολλοι που ταιζουν αδεσποτα προτιμουν τις κροκετες γιατι δεν αφηνουν υπολειμματα.
Τωρα στο θεμα του εμβολιασμου και της αποπαρασιτωσης η απαντηση μου ειναι οπωσδηποτε να το κανεις. Θα της προσφερεις μεγαλη ανακουφιση απο τα παρασιτα που πιθανον να εχει και θα την προφυλαξεις απο ιωσεις που δυστυχως κολανε το ενα απο το αλλο. Και αν ειχε ιδιοκτητες ή εστω "ιδιοκτητες" δεν θα ηταν νυχτιατικα στον δρομο, μπορεις να κανεις οτι νομιζεις καλυτερο για την υγεια της και μπραβο σου που το σκεφτηκες.

anna 21 · 10-02-13

το ιδανικο θα ειναι να ερθεις σε επαφη με οποιον την ταιζει 1ον για να δεις οντως τι φροντιδα εχει, αν ταιζεται καθημερινα κτλ και 2ον για να δεις αν τυχον εχει κανει ηδη εμβολια ή αποπαρασιτωση

Agiyi · 11 Φεβρουαρίου 2013

Hahaha, ναι, την έχω ξαναδιαβάσει αυτή την φράση εδώ μέσα x) Τι να πω τότε; Θα παρακολουθήσω τα πιατάκια της καλύτερα τις επόμενες φορές και ελπίζω να βγάλω κάποιο συμπέρασμα..
Βασικά δεν έχω δει κάποιον άλλον να ασχολείται μαζί της όταν είμαι εκεί... Απλά αν την πάω, προφανώς θα πρέπει να είναι πρωί, και μου έρχεται στο μυαλό η εικόνα να "κλέβω" μια γάτα ντάλα μεσημέρι, και κολλάω λίγο... (δηλαδή τι θα σκευτεί π.χ. αυτός που την ταϊζει αν με πιάσει σε τέτοια φάση; Άντε να του εξηγήσω... Εγώ μπορώ να του εξηγήσω, αυτός θα με πιστέψει; )(και μια άλλη ανησυχία που έχω λόγο απειρίας: Η εμπειρία του κτηνιάτρου πως θα είναι; Δεν πιστεύω μετά να με βλέπει και να της έρχονται στο μυαλό στιγμές πόνου ή φόβου! :/ Εγώ θα ξέρω οτι έκανα το σωστό για αυτήν, αλλα θα με σκοτώσει αν μετά με θεωρεί "κακό"...)

Αρχική Δημοσίευση από anna 21:
το ιδανικο θα ειναι να ερθεις σε επαφη με οποιον την ταιζει 1ον για να δεις οντως τι φροντιδα εχει, αν ταιζεται καθημερινα κτλ και 2ον για να δεις αν τυχον εχει κανει ηδη εμβολια ή αποπαρασιτωση

Αυτό σκεπτόμουν κι εγώ, αλλά δεν ξέρω πώς να γίνει αυτό… Να σταθώ έξω από εκεί μια ολόκληρη μέρα; Μου πέρασε από το μυαλό να αφήσω ένα σημείωμα στο πιατάκι της που να λέω ότι ενδιαφέρομαι για την γατούλα και να αφήσω το τηλέφωνο μου για να επικοινωνήσει μαζί μου όποιος το δει.. Αλλά ποιες οι πιθανότητες να το αφήσω και να φτάσει όντως σε αυτόν που θέλω;

Claire Rentfield · 10-02-13

Οχι σε καμμια περιπτωση να μην αφησεις το τηλεφωνο σου ετσι. Αλλα ουτε και να καθησεις να περιμενεις μια ολοκληρη μερα. Αυτο που μπορεις να κανεις ειναι να περνας απο εκει καμποσες φορες την ημερα, συνηθως οσοι ταιζουν ζωα το κανουν πρωινες ωρες, μονο εγω ειμαι παλαβη και τα ταιζω 4 φορες την ημερα.
Το θεμα του κτηνιατρου που θιγεις τωρα, εφ' οσον η γατουλα ειναι αδεσποτη σιγουρα δεν θα εχει εμπειρια με κτηνιατρειο, μπορει να αντιδρασει ηρεμα, μου εχει τυχει πολλες φορες, αλλα μπορει και να τρομοκρατηθει. Υπαρχει τροπος ομως να γινει η δουλεια, απλα θα χρειαστει μετα να μεινει καπου η γατουλα μεχρι να συνελθει απο την ναρκωση, ναι με ναρκωση γινεται οταν το ζωακι ειναι καπως αγριο. Αυτο πρεπει να το σκεφτεις καλα. :confused:

Agiyi · 10-02-13

Άγριο δεν είναι το καλό μου, δεν μου έχει βγάλει ποτέ νύχι (εκτός από όταν πάω να σηκωθώ και γραπώνεται στα ρούχα μου xD αλλά στο δέρμα μου απευθείας ποτέ πραγματικά), ούτε κάνει τίποτα τρέλες… Αλλά όσο να ‘ναι, έχεις δίκιο, θα είναι εντελώς καινούρια εμπειρία για αυτήν, οπότε ποιος ξέρει πως θα αντιδράσει…
Ίσος να πάω πρώτα μόνος τις επόμενες μέρες στον κτηνίατρο να τον ρωτήσω γενικά επί του θέματος και βλέπουμε… Αλλά αυτό το πώς θα καταφέρω να μιλήσω με τους άλλους που την προσέχουν πραγματικά με προβληματίζει…

AperfectCircle · 11-02-13

άσε σε νιώθω φίλε μου ,προσπαθώ και εγώ να τους πείσω για γάτα αλλά με κοροιδεύουν σχετικά . :mad:

τουλάχιστον δεν θα ξεχάσω πώς πρίν 1 χρόνο περίπου πήραμε σκύλο ενώ η μάνα μου δεν ήθελε και φώναζε ,εγώ τον πήρα και στην αρχή το κακόμοιρο έμενε στον κήπο αλλά μετά απο λίγους μήνες το αγαπήσανε και το βάλαμε μέσα .μην τα παρατήσεις και αν τελικά δεν γίνει κάτι ,υπομονή μέχρι να μεγαλώσεις και να έχεις δικό σου σπίτι.

βάλε αν μπορείς κάποιες φωτογραφίες της γατούλας που μας μιλάς!

εγώ είχα συναντήσει πρίν κανά μήνα ένα αδέσποτο πολύ φιλικό και με ακολούθαγε μέχρι και αγκαλιές ανέβαινε και μου τριβότανε,το έβαλα και στην αυλή μήπως το μάθω να έρχεται μόνο αλλά η μπέλα(λαμπραντόρ θυληκό) αν και δεν του έκανε κακό είχε μουρλαθεί και του γαύγιζε.

αν και δεν μπορώ όπως εσύ να αποκτήσω στην παρούσα φάση ,προσπαθώ να φροντίζω τις αδέσποτες και να χαιδεύω όποια είναι ήρεμη και της αρέσει.

bluehelenex · 11-02-13

φίλε μου και γω σε καταλαβαίνω απόλυτα..μεχρι πριν 5 μήνες όταν λεγαμε εγώ και ο αδερφος μου στους γονείς μας να πάρουμε ένα κατοικίδιο εκείνοι ήταν κάθετοι..μάλιστα ο πατέρας μου έλεγε πως δεν πρόκειται να μπει στο σπίτι ούτε κουνούπι που ζει 24 ώρες. :worry:

.και είμαστε 26 και 27 χρονών αντίστοιχα..φαντάσου..δουλεύουμε, έχουμε τα δικά μας χρήματα αλλά εγώ μοιράζομαι το σπίτι με τους γονείς μου..μέχρι που ξεκινήσαμε τη διαμαρτυρία..η μαμά μου ειδικά, που είναι και αρκετά αυστηρή μας είχε τρελάνει..θα αφήνει τρίχες, αν το φέρετε να το πάτε στο υπόγειο να μην το βλέπουμε, δεν πρόκειται να δώσουμε ούτε μία δραχμή..και μπλα μπλα μπλα..
φέρνει το γατάκι μία μερα ο αδερφός μου και έμενε μαζί μου..στο δωμάτιο μου..για ένα μηνα περίπου...εσώκλειστο το καημενο...κόντρα εκείνοι, κόντρα και γω..
μέχρι που την συνήθισαν και τώρα η μάνα μου δεν ξεκολλάει από πάνω της...μιλάμε για αγάπη..
με λίγα λίγια θέλει να τους ψήσεις..σιγά σιγά..μην το κάνεις απτη μία μέρα στην άλλη...παίρνει χρόνο...

Γατίσιο δίλημμα...

Εκκολαπτόμενο μέλος

Νεοφερμένο μέλος

Επιφανές μέλος

Εκκολαπτόμενο μέλος

Τιμώμενο Μέλος

Τιμώμενο Μέλος

Εκκολαπτόμενο μέλος

Περιβόητο μέλος

Εκκολαπτόμενο μέλος

Τιμώμενο Μέλος

Επιφανές μέλος

Διάσημο μέλος

Εκκολαπτόμενο μέλος

Επιφανές μέλος

Δραστήριο μέλος

Εκκολαπτόμενο μέλος

Επιφανές μέλος

Εκκολαπτόμενο μέλος

Νεοφερμένο μέλος

Νεοφερμένο μέλος