Ο τρομάρας

Απάντηση: Αγρίεψε

Κάθε καλοκαίρι τα φαγητά και το χώμα είναι έξω στο μπαλκόνι γιατί κάνει ζέστη και θα πάθω ασφυξία από τη μπόχα, εδώ μυρίζει που τα έχω έξω.
Και το παντζούρι να κλείσω τόσο ώστε να μη χωράνε θα σκάσω πάλι δεν έχω aircondition. Κάνει υπερβολική ζέστη και πολλές φορές ξυπνάω με πονοκέφαλο ακόμα και με ανοιχτά τα παράθυρα. Σκέψου με κλειστά...
Όσο κυνική και αν ακουστώ αυτή τη στιγμή ελπίζω να προσέχει πλέον γιατί πράττω ανάλογα με τα λεφτά που έχω. Είναι θέμα επιβίωσης η ζωή μου.
Δεν μπορώ να μπαίνω σε περιττά έξοδα.
Όταν θα έχω χρήματα θα πράξω ανάλογα για τον φράχτη. Μέχρι τότε πάνω σε αυτό το θέμα δεν μπορώ να κάνω κάτι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Αγρίεψε

Μάλιστα...Φαίνεται πως δεν υπάρχει λοιπόν κάποια λύση για σένα.

Πάντως σαν τελευταίες προτάσεις θα σου έλεγα να ψάξεις καμιά άμμο με λίγο άρωμα την οποία θα πρότεινα να αναμειγνύεις με μια χωρίς άρωμα.Εγώ έτσι σώθηκα από την άσχημη μυρωδιά.Δε ξέρω κ πάλι αν θα αντέχεις να την έχεις έτσι μέσα στο σπίτι αλλά μπορεί να βοηθήσει.
Όσο για το φαγητό θα ήταν ίσως καλύτερα να τους βάζεις συγκεκριμένες ώρες να τρώνε ώστε να μαζεύεις τα μπολάκια και να μην μένουν και μυρίζουν.

Για τη ζέστη δυστυχώς δεν υπάρχει λύση ώστε όντως να κλείσεις τα πατζούρια, επομένως ευχόμαστε να δροσίσει γρήγορα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Αγρίεψε

Τους βάζω συγκεκριμένες ώρες να τρώνε και μαζεύω τα μπολάκια τους. Πολλές φορές τους βάζω και μέσα να φάνε όταν έχει πολύ ζέστη έξω. Δε με πειράζει καθόλου το φαϊ τους, δε λερώνουν εξάλλου. Κάνω όλα όσα είναι απαραίτητο τόσο για την υγιεινή και διατροφή τους όσο και για το να είναι χαρούμενα (παιχνίδια, χάδια).

Τεσπα. Έχουμε ξεφύγει πολύ από το θέμα γιατί τα γατιά τα φροντίζω πάρα πολύ και δε τους λείπει τίποτα. Και η μικρή μια χαρά είναι.
Ο φράκτης και τα σχετικά ήταν εξάλλου στο πρόγραμμα να τακτοποιηθούν στο προσεχές μέλλον, απλά να πάρω μια ανάσα θέλει.
Εμένα ο γάτος με ανησυχεί αυτή τη στιγμή. Ενώ φαινομενικά είναι πιο "ήσυχος", πάει έρχεται κάνει το φίδι και δε ξέρω πώς θα βγάλω την νύχτα.
Δε μπορώ να τον αφήσω μόνο μαζί της και δυστυχώς ούτε μπορώ να τους κλείσω σε διαφορετικά μέρη λόγω τετραγωνικών.
Ανησύχησα και τρόμαξα τόσο πολύ όταν έκανε το φίδι και πήγε θέση επίθεσης και με έπιασε άγχος για το πότε θα ηρεμήσει..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Αγρίεψε

Δηλαδή συνεχίζει ακόμα να είναι επιθετικός κ σε εσένα και στο γατάκι;

Αν έχεις ξεχωριστό υπνοδωμάτιο δε ξέρω αν θα βοηθούσε να έμενες λίγο μόνη μαζί του χωρίς βέβαια να είσαι απότομη κ νευρική όσο γίνεται.
Τώρα αν φοβάσαι να το δοκιμάσεις προσπάθησε να είσαι όπως πάντα μαζί του σήμερα και το βράδυ αν ανησυχείς μήπως επιτεθεί στη μικρή ίσως να το περιόριζες στο μπάνιο;;
Δε ξέρω αν μπορείς να το κάνεις αυτό κ αν όντως βοηθήσει.

Στέρεψα από προτάσεις κάπου εδώ οπότε ίσως να βοηθήσει κάποιος πιο έμπειρος ή με παρόμοιο θέμα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Αγρίεψε

Τον αφήνω να συνηθίσει λίγο με τα τωρινά δεδομένα χωρίς πίεση. Οπότε αν πάω κοντά του τώρα θα αγριέψει ή θα γρυλίσει. Πηγαίνω αρκετές φορές και του ρίχνω καμια ματιά και τον ζουζουνίζω λίγο αλλά με μέτρο, γιατί θα το εκλάβει διαφορετικά ως επιβράβευση. Θα κοιμηθώ στο σαλόνι το βράδυ. Να τον κλείσω κάπου είτε τον έναν είτε τον άλλο δε γίνεται γιατί επικοινωνούν όλα με το μπαλκόνι και η τουαλέτα είναι φούρνος, αφού δεν έχει ούτε παράθυρο θα ψηθούν εκεί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Selefa μου, μήπως ζηλεύει ο γατούλης σου από το μικρό; Σε ρωτάω γιατί είναι πολύ φυσιολογικό και συνηθές φαινόμενο :hmm:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Απάντηση: Αγρίεψε

μμμ... ναι το ξέρω αλλά δε θα το έλεγα.
Αν της κάνω πχ παρατήρηση ο Λόκι παραπονιέται, συνέχεια τη γλείφει για να την καθαρίσει και όταν δεν την βλέπει την ψάχνει. Μια φορά που η μικρή είχε περάσει στου διπλανού το σπίτι ήρθε αμέσως ο Λόκι για να μου το "πει-νιαουρίσει". Το μόνο που κάνει ο Λόκι που γενικά και σε μας το κάνει είναι οτι δεν θέλει με τίποτα αγκαλιές. Οπότε αν πάει απάνω του η Άρια και όχι δίπλα του φεύγει. Από την άλλη η Άρια του τρώει όλο το φαγητό του και εκείνος βασικά δε κάνει κάτι απλά μου παραπονιέται οπότε πλέον το βάζω σε άλλο δωμάτιο για να φάει ή τον προσέχω την ώρα του φαγητού. Επίσης, τον μαδάει η Άρια. Του έχει γραντζουνίσει τη μύτη και το μάτι από το δάγκωμα στο δεξί αυτί έχει αραιώσει λίγο το χνούδι. Και το τελευταίο είναι ότι όταν τον βλέπει πάνω μου (από τις λίγες φορές) έρχεται και αυτή, αλλά αναγκαστηκά ο Λόκι φεύγει.
Ωστοσο, έχω φροντίσει να μη τη ζηλεύει. Κάποιες φορές θέλει να μείνει μόνο του μαζί μου, οπότε απασχολώ την Άρια με κάτι άλλο που θα της τραβήξει την προσοχή και είμαι με τον Λόκι. Η Άρια όλη μέρα αγκαλια είναι...Οπότε πιστεύω πιο πολύ ζηλεύει η Άρια παρά ο Λόκι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πάντως ακόμα άγριος είναι... Με το που την βλέπει αγριεύει και περνάει ώρα μέχρι να ηρεμήσει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μόλις διάβασα την ιστορία και καταρχήν καταστεναχωρήθηκα με το γατούλη! Μα να τον μαχαιρώσουν;; Δεν υπάρχουν αυτά...! :mad:
Τώρα για το θέμα σου... Η ψυχολογία και η συμπεριφορά της γάτας είναι άπειρα πολύπλοκα πράγματα!
Η αρχή μπορεί να ήταν ότι η μικρή έπεσε την ώρα κάποιου παιχνιδοκαυγά. Εξού και η σηκωμένη τρίχα του γατούλη. Μπορεί όσο ήταν κάτω η μικρή να την πλησίασε κάποιο άλλο και ο γατούλης να το είδε ή να το κατάλαβε από τη μυρωδιά. Χίλια δυο μπορεί να έγιναν... :hmm:
Από την εμπειρία μου (ο αδερφός μου το έκανε καναδυό φορές και τα άκουσε! ) , το μάλωμα δεν ωφελεί. 'Εχω την εντύπωση ότι το καταλαβαίνουν σα "σπάσιμο" και καθόλου σα μορφή να τους επικοινωνήσεις αυτό που θέλεις! :) 'Ασε που κόβουν λίγο εκείνη τη στιγμή και επιφυλάσσονται για περισσότερα μόλις βρουν ευκαιρία! :P
Εγώ δεν τα έχω μαλώσει ποτέ και πάντα βρίσκεται λύση. Στη διαολιά τους τραβάω την προσοχή με κάποιο παιχνίδι ή με χάδια. 'Ισως και το ότι έχεις συνέχεια τη μικρή αγκαλιά δε βοηθάει... Μπορεί να είναι αιτία περισσότερης ζήλιας.
Κι εγώ όταν ήταν μικρά είχα στενότητα χώρου και όταν έσπασε η 'Ενα το πόδι και χρειάστηκε να μείνει χώρια, είχα τον ανεμιστήρα στην πόρτα του μπάνιου να χτυπάει προς τα μέσα όσο ήμουν σπίτι και μετά άνοιγα τον εξαερισμό και την έκλεινα. Το λυπόμουν άπειρα...αλλά δεν υπήρχε άλλη λύση. Και μιλάμε για καλοκαίρι σε μια από τις θερμότερες πόλεις της Ελλάδας!! Και ήταν μια χαρά! Φαντάσου άμα τη βάζω στη γατοφόρο γουργουρίζει σαν τρελό, τρέμει η ουρά της και κάνει πατουσάκια! Τα άλλα ψιλοφοβούνται... ;)
Α, επίσης της έβαζα νερό από το ψυγείο και έριχνα μέσα μερικά παγάκια.
Πάντως πάντα υπάρχει λόγος για τη συμπεριφορά τους ακόμα και αν δεν τον κατανοούμε. Προσωπικά, μόνο υπομονή και κατανόηση μπορώ να προτείνω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τελευταία επεξεργασία:
Καλημέρα. Κοιμήθηκα ελάχιστα. Τελικά την έβαλα στο δικό μου δωμάτιο και κοιμήθηκα στο σαλόνι. Για το θέμα της αγκαλιας η αλήθεια είναι ότ με έχει κατσιασει η Άρια, αλλά γενικά δε εξέλαβα θέματα ζήλειας από τον Λόκι, όλο αυτό το διάστημα. Είναι πολύ καλός μαζί της και τρυφερός.
Το θέμα είναι τι γίνεται τώρα. Ακόμα αγριεμενος είναι, όλες οι τρίχες του είναιηλεκτρισμένες και κοιτάει με ένα βλέμα άσε να πάνε και γρυλιζει... Δεν ήταν έτσι ούτε όταν την πρωτοφέραμε... Δε ξέρω τι να κάνω... έχει περάσει μια μέρα...Ούτε τον έχω μαλώσει από χθες, οταν δε βλεπει τη μικρη είναι καλός όπως πριν χωρίς γρυλισματα, αλλά μόλις την βλέπει θέλει να φάει τους πάντες...
Τα έχω χαμένα... Πραγματικά δε ξέρω τι να κάνω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αν κρίνω από το γεγονός ότι αγριεύει επειδή βλέπει τη μικρή πάει να πει ότι τη στιγμή του ατυχήματος, πρέπει να παίχτηκε κάτι. Μάλλον μέσα του ο Λόκι όλο αυτό το διάστημα ήταν ανήσυχος, αλλά σε επίπεδα που μπορούσε να ελέγχει ή δεν ήταν εμφανή. Μετά το περιστατικό που έφερε την πτώση από το μπαλκόνι αυξήθηκε όλη αυτή η ανησυχία και τώρα είναι εμφανής. Ο γατούλης σου είναι αναστατωμένος αλλά πρώτη εσύ πρέπει να ηρεμήσεις,γιατί με τον τρόπο σου μεγιστοποιείς το στρες του. Αντιλαμβάνεται την δικιά σου αγωνία δηλαδή. Είναι πολύ πιθανόν μετά την φρίκη που υπέστηκε (μαχαίρωμα), κάθε φορά που αναστατώνεται έστω και λίγο, να βγαίνουν στην επιφάνεια τα ένστικα επιβίωσής του με τα 1000. Απελευθερώνεται όλη αυτή η αδρεναλίνη, οι μυες του γεμίζουν με αίμα: είναι έτοιμος για επίθεση ή για αποχώρηση. Αν ο Λόκι είχε περιθώριο, ίσως και να έτρεχε κάπου μακριά μέχρι να ηρεμήσει. Αλλά σ' ένα διαμέρισμα η μόνη λύση που του απομένει είναι η επίθεση!
Θα μου πεις: "Μα γιατί να επιτεθεί σ' εμένα, προσωπικά δεν έκανα τίποτα!". Θα το κάνει γιατί είσαι ο μόνος στόχος εκείνη τη στιγμή. Αυτό ονομάζεται redirect aggression. Δηλαδή η διοχέτευση όλης της επιθετικότητάς τους σε ένα καινούριο στόχο εάν ο πρώτος στόχος δεν υφίσταται πια, ή αν είναι πολύ δυνατός αντίπαλος. Παράδειγμα: Μια γάτα την κατατρομάζει η ηλεκτρική σκούπα κι επιτίθεται στην ιδιοκτήτρια. Τι έκανε η ιδιοκτήτρια; Απλά βρέθηκε στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή. Ο γάτος σταδιακά θα ηρεμήσει και δεν θα θέλει να της επιτεθεί πια.
Τώρα, με το να του θυμώσεις απλά θα τον φορτίσεις με χειρότερη ένταση. Δεν θα καταλάβει το λάθος του δηλαδή γιατί ο ίδιος δεν αντιλαμβάνεται την συμπεριφορά του ως λάθος! Στα δικά του μάτια απειλήθηκε και πρέπει να προστατεψει τον εαυτό του, ακόμη κι αν εσύ κάνεις τα πάντα για να τον έχεις υγιή κι ευτυχισμένο. Αγνόα τον όσο το δυνατόν πιο πολύ, άσε τον να ηρεμήσει, δώσε του χώρο και χρόνο.
Πιστεύω, χωρίς να σε αμφισβητώ, ότι κάποιο μικροπροβληματάκι στη συμβίωσή τους θα υπάρχει. Πολλές φορές δεν είναι εμφανές. Αλλά πάντα σ' ένα σπίτι όπου κατοικούν περισσότερες από μια γάτες, δημιουργείται μια ιεραρχία. Κρίνοντας από αυτά που έγραψες, πιστεύω ότι το πάνω χέρι το έχει η μικρούλα Άρια. Στη θέση σου λοιπόν, θα το έψαχνα με τους τρόπους που προανάφερα, για να μπορέσω να καταλάβω τα γατιά μου καλύτερα και για να μπορέσω να επιλύσω τα προβλήματα που παρουσιάζονται.
Προς το παρόν όμως πρέπει να φροντίσεις να τροποποιήσεις κάπως το σπίτι ούτως ώστε να λειαίνει τις εντάσεις αρκετά.
Καταρχην θα παρείχα στα γατιά μέρη όπου μπορούν να ανέβουν ψηλά: Μια γάτα αισθάνεται ασφάλεια και υπεροχή όταν ανεβαίνει ψηλά, και πολλά άγχη μπορούν να αποφευχθούν όταν τη στιγμή της έντασης ο Λόκι θα μπορεί να "δραπετεύσει" κάπου. Με το ίδιο σκεπτικό θα πρέπει αν αυξήσεις τις κρυψώνες και τα κρεβάτια, καθώς και τις αμμολεκάνες.
Σ' ένα σπίτι με δύο γάτες χρειάζεσαι ... τρεις αμμολεκάνες, οι οποίες θα είναι τοποθετημένες μακριά από το φαγητό τους ή μέρη όπου θα μπορούσαν να αισθανθούν απειλή (πχ δίπλα από ένα πολύβωο δρόμο, κοντά από ανοικτές πόρτες κτλ) Η αμμολεκάνη προτιμότερο να είναι ανοικτή και όχι κλειστή. Σε γάτες που εύκολα στρεσάρονται ή αισθάνονται απειλή όπως ο Λόκι σου, η κλειστή αμμολεκάνη τους δημιουργεί την εντύπωση ότι αν δεκτούν επίθεση δεν έχουν πως να δραπετεύσουν.
Ξηρά τροφή να παρέχεις απλόχερα σε περισσότερο από ένα σημείο. Πρέπει να μειωθεί το αίσθημα του ανταγωνισμού. Ακόμα κι αν ένας γάτος δεν δείχνει να ενοχλείται όταν το μικρό μπαίνει μες το μπωλ του, μέσα του μπορεί να συσσωρεύει ένταση. Αν δίνεις και υγρή, πάλι, σέρβιρέ την σε διάφορα μέρη, και αν μπορείς όχι όλη μια φορά. Τοποθέτα τα μπωλ με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε όταν τρώει η γάτα να εποπτεύει το χώρο της και να μπορεί να ελέγξει την οποιαδηποτε επίθεση. Μπωλ νερού, με το ίδιο σκεπτικό βάλε σε αρκετά μέρη του σπιτιού.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πω πω Ριάνα...αυτό θα πει "ψαγμένη με την ψυχολογία της γάτας" !! :worship:
Τελικά, οι γατούλες είναι όντως μικρογραφία των μεγάλων αιλουροειδών με τα ένστικτα και όλα κομπλέ! Μήπως δεν εξημερώνονται αλλά απλώς μας "κάνουν τη χάρη" επειδή δε μπορούν να μας φάνε;; :P
Ελπίζω με υπομονή και προσπάθεια να ηρεμήσει το καμαράκι... :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Τα περισσότερα που είπες τα έχω κάνει. Πέρα από τις πολλές αμμολεκάνες (ανοιχτεί είχα εξαρχής). Το σπίτι είναι πολύ μικρό. Του Λόκι δε του αρέσει να ανεβαίνει σε ψηλα μέρη καθόλου και από την άλλη ευτυχώς γιατί το σπίτι δεν είναι δικό μου, φιλοξενούμε κατά μια ένοια (είμαι και εγω καινουρια γάτα στο σπίτι), οπότε αν προσθέσω κάτι παραπάνω θα γίνει πανικός. Από μικρός δε ανέβαινεούτε σε κουρτίνες ούτε σε καλόγερους... και είναι μερημένες οι φορές που ανέβηκε είτε σε τραπέζι είτε στη μεγάλη βιβλιοθήκη και μέχρι το 4ο ράφι (είχε άλλα4 ράφια που έφτασαν ως το ταβάνι). Αντίθετα η Άρια δεν έχει αφήσει κουρτίνα για κουρτίνα και καλόγερο και κρεμάστρες.
Να σημειώσω κάτι γιατί νομιζω οτι πιστεύετε ότι μαλώνω όλη μέρα τον Λόκι. Τον μάλωσα πολύ μόνο χθές όταν πηγε να μου επιτεθεί. Δεν τον έχω ξαναμαλώσει. Έχει καιρό που χώρισα επίσης τα φαγητά τους, μόνο άμμοκαι νερό έχουν κοινό.
Τώρα για τα μικροπροβλήματα που λες... ξέρω ότι η Άρια πολλές φορές τον πρίζει με το να χοροπηδαει πολλες φορες πάνω του, αλλά από τότε που ήρθε στο σπίτι η Άρια ο Λόκι έγινε πιο χαρούμενος και πιο κοινωνικός με όλους και ούτε γκρινιάζει πλεόν (πριν μας τρελαινε) έχασε και 2 κιλα με τοσο κυνήγι :) Όλοι το λένε αυτό... πριν ήταν απλησίαστος, σε αντίθεησ με τώρα, ακόμα και στον αδερφό μου που μέναμε μαζί,μόνο για φαγητό πήγαινε σε εκείνον, χάδια και αγκαλίες μόνο σε μένα αντε και λίγο στη μικρή ανεψιά μου που έμενε και εκείνη μαζί μας, αλλά και πάλι δεν καθόταν εύκολα σε κανέναν πέρα από μένα και όχι πολύ ώρα. Η όλη συμπεριφορά μου προς αυτόν δεν έχει αλλάξει στο ελάχιστο, αντίθετα μπορώ να πω ότι εγω ζηλεύω γιατί παίζει με την Άρια, ενώ εμένα δε με παίζει... :redface::(

Ούτε τον πιέζω και όταν γρυλίζει απλα δε του δίνω σημασία γιατί απλά ξέρω ότι δεν έχει νόημα. Τον αφήνω στην κρυψώνα του. Ένα σημαντικό κριτήριο που τον κάνει να είναι έτσι είναι η μυρωδιά. Λόγω φαρμάκων η μικρή από χθες μυρίζει διαφορετικά και εγώ το μυρίζω. Πολλές είναι οι φορές που τον βλέπω να μυρίζει τον αέρα,οπότε πιστεύει ότι είναι άρρωστη ενώ δεν είναι .
Τώρα αν δε διορθωθεί η κατάσταση πολύ-πολυ να μας φάει για μεζέ... :D

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ριανα μπραβο ειλικρινα..Το χεις ψαξει πολυ το θεμα οντας κ σενα ο ντισνευ ψυχικα τραυματισμενος κ οντως οι κρυψωνες κ τα ψηλα σημεια βοηθανε πολυ Εχω κ γω δυο γατες κ ο μεγαλος ειναι κυριαρχικος οποτε την στριμωχνει ή κρυβετε ή παει ψηλα.σ ενα πρεβαζι οπου κ ηρεμει..Τωρα στην περιπτωση σου οπου ειναι αγκαθι το οικονομικο κανε.φθηνα τρικ..π.χ κουτες η μια πανω στην αλλα οπου θ ανοιξεις τρυπες κ θα τους κανεις φθηνη "πολυκατοικια"κτλπ αυτα για να μπορείνα κρυβετε κ να ηρεμει ο Λοκυ ο τρομαρας κ το βραδυ στην καλυτερη κλεισε το πατζουρι κ ασε κενο τοσο οσο να μην χωραει να περασει η γατουλα σου γιατι το να μην κοιμασαι ή το να ξαναπεσει κ να ναι κ το τελειωτικο χτυτπημα χτυπα ξυλο δεν θα το αντεξεις εγω πιστεύω

Δεν ειχα δει την απαντηση σου selefa..Τοτε απλα υπομονη κ εχε τους χωρια μεχρι να ξεμυρισει κ την πολυκατοικια που γραφω..κανε.την τουνελ αφου του αρεσει το εδαφος θα το ευχαριστηθει:P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:
Λόγω φαρμάκων η μικρή από χθες μυρίζει διαφορετικά και εγώ το μυρίζω. Πολλές είναι οι φορές που τον βλέπω να μυρίζει τον αέρα,οπότε πιστεύει ότι είναι άρρωστη ενώ δεν είναι .
Πολύ καλή παρατήρηση! Πολλά επεισόδια επιθετικότητας συμβαίνουν μετά την επιστροφή από τον κτηνίατρο. Κι αυτό γιατί οι γάτες επικοινωνούν πρωταρχικά μέσα από την όσφρηση και η συλλογική μυρωδιά που δημιουργούν οι γάτες που συγκατοικούν βοηθά στο μεταξύ τους δέσιμο. Αυτή η συλλογική μυρωδιά ξαφνικά διαταράσσεται όταν μια από τις γάτες επισκεφθεί τον κτηνίατρο. Κι αυτό δημιουργεί μια δραματική ανταπόκριση καθώς η γάτα που εμεινε σπίτι δεν αναγνωρίζει το σύντροφό της.
Επομένως Selefa μου άκου τι μπορείς να δοκιμάσεις: κράτα τις χωριστά για 12-24 ώρες, δώσε δηλαδή στη μικρή το περιθώριο να κάνει το μπανάκι της ούτως ώστε να αποκτήσει και πάλι τη δικιά της γνώριμη μυρωδιά. Μπορείς να βοηθήσεις κι εσύ χαιδεύοντας την αρκετά και σταδιακά φέρε τους και πάλι σε επαφή.Ενα άλλο κολπάκι που μπορείς να δοκιμάσεις είναι μετά την πάροδο 24 ωρών, να τρίψεις ελαφρά επάνω στη γουνίτσα της ένα ρούχο το οποίο στη συνέχεια θα τρίψεις επάνω στη γούνα του Λόκι σου.
Ακόμη τη γατοφόρο απομάκρυνέ την νομίζω, ίσως είναι καλύτερα να τη βγάλεις έξω για να αεριστεί.
Ευχαριστώ για τα ευγενικά σας λόγια, οντως όταν αντιμετώπισα προβλήματα συμπεριφοράς με τον Disney αναγκάστηκα να εντάξω τη μελέτη ψυχολογίας της γάτας στην καθημερινότητά μου. Ακόμη, η επαφή που είχα με Cat behavior counselor μου αποκάλυψε πόσο πιο συναρπαστικές και μυστήριες είναι οι γάτες απ' όσο πιστευα μέχρι χθες. Μια γάτα ποτέ δεν θα την γνωρίσεις 100%! Αυτό που κατάλαβα είναι ειλικρινά ότι δεν ξέρω σχεδόν τίποτα! Κι ότι όλοι μας σε cat detectives μόνο αν μετατραπούμε υπάρχει περίπτωση να καταλάβουμε πίσω από την κάθε τους αντίδραση/συμπεριφορά τι μπορεί να κρύβεται. :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μμμ... δηλάδη να κάνω ότι έκανα στην αρχή όταν ήταν να του την γνωρίζω...
Το σκεφτόμουν... αλλά αφού μου το λέει και άλλος αυτό τότε καλύτερα να γίνει έτσι...
Ευχαριστώ πολύ...
Θα σας ενημερώσω με την εξέλιξη των πραγμάτων...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
3 μέρες πάντως που δεν ήταν μαζί με πέθανε στη γκρίνια...
Τα έχουν ψιλοβρει... αλλά όχι όπως πριν... ακόμα τουλαχιστον....
Από εκεί που έκανε το φίδι άγριος, μετά το έκανε και φαινόταν σα να λέει να το κάνω αν μη το κάνω...
πάντως η μικρή γενικά δεν έδειχνε να τον φοβάται... αλλα παραπονιόταν όταν της έκανε το φίδι... έτρεχα από πίσω της για να μη πάει κοντά του
και μια φορά δεν την πρόλαβα και του άρπαξε για παιχνίδι την ούρα. εκείνος έγινε καπνός και έκανε το φίδι... κοπανήθηκε στο παράθυρο...
Σήμερα ήθελε παιχνίδι και έτρεχε πάνω κάτω για να τον κυνηγήσει... αλλά δεν την αφήνει να τον πού αγγίζει... μονο εκείνος θέλει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ε ενταξει χαχαχα δεν υπαρχει ο τρομαρας ..ΠΟΛΥ πετυχημενο τονομα με την συμπεριφορα ταμαμ..οσο για τα λοιπα πρεπει να καταλαβεσ και να μην χρειαζεται να στοπω πως τα βρηκανε..Αυτη ειναι η αρχη δηλαδη αλλα ειναι σε πολυ καλο δρομο...χαχαχα ακου στο παραθυρο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Xα χα...Μες την τρέλα σου πρέπει να γελάς και λίγο μαζί του!
Κ εμένα μου φάινεται πως πηγαίνουν καλά τα πράγματα..Είναι φαντάζομαι περίπου όπως όταν πρωτογνωριστήκανε άρα μην ανησυχείς πια!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Αυτό που κατάλαβα είναι ότι επέστρεψε η μυρωδιά της Άριας, που θεωρώ ότι είναι το σημαντικότερο, γιατί πραγματικά μύριζε πολύ διαφορετικά σε μένα
σκέψου στον Λόκι. Μετά πιστεύω ότι κατάλαβε ότι ήταν ασφαλείς ο Λόκι και ησύχασε λίγο... αν και της έδωσε φάπα πριν λίγες ώρες... το χαζόγατο...
Ωστόσο, την μπανιάρισε λίγο... όσο φυσικά η Άρια κάθισε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 0 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 1 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top