Το γατάκι μου είναι επιθετικό

[Lord Kratos]

Απάντηση: Επιθετική συμπεριφορά από γατάκι

Απ' όσο έχω καταλάβει, το κόψιμο των νυχιών είναι από τη μια θέμα τεχνικής κι από την άλλη είναι και λίγο "λαχείο".
Δηλαδή μια γάτα θα το δεχθεί πιο εύκολα ενώ μια άλλη πιο δύσκολα.
Αυτό που μπορώ να σου πω από την δική μου πείρα είναι ότι καλό θα ήταν να ξεκινούσες σταδιακά να τους κάνεις μασάζ απαλά κι αργά στις πατούσες και στα μαξιλαράκια που έχουν στα πόδια τους.
Κάνε το κάθε μέρα από λίγα λεπτά, νομίζω ότι θα τους αρέσει και θα συνηθίσουν λίγο να τους "πειράζεις" αυτές τις περιοχές του σώματος τους.
Όσον αφορά το κόψιμο των νυχιών, στην δική μου τα κόβω όταν κοιμάται.
Είναι η μόνη στιγμή που το δέχεται και μάλιστα σχεδόν αδιαμαρτύρητα.
Μήπως να δοκίμαζες να τους τα κόψεις όταν κοιμούνται;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[catandie]

Απ' όσο έχω καταλάβει, το κόψιμο των νυχιών είναι από τη μια θέμα τεχνικής κι από την άλλη είναι και λίγο "λαχείο".
Δηλαδή μια γάτα θα το δεχθεί πιο εύκολα ενώ μια άλλη πιο δύσκολα.
Αυτό που μπορώ να σου πω από την δική μου πείρα είναι ότι καλό θα ήταν να ξεκινούσες σταδιακά να τους κάνεις μασάζ απαλά κι αργά στις πατούσες και στα μαξιλαράκια που έχουν στα πόδια τους.
Κάνε το κάθε μέρα από λίγα λεπτά, νομίζω ότι θα τους αρέσει και θα συνηθίσουν λίγο να τους "πειράζεις" αυτές τις περιοχές του σώματος τους.
Όσον αφορά το κόψιμο των νυχιών, στην δική μου τα κόβω όταν κοιμάται.
Είναι η μόνη στιγμή που το δέχεται και μάλιστα σχεδόν αδιαμαρτύρητα.
Μήπως να δοκίμαζες να τους τα κόψεις όταν κοιμούνται;

Ο τουλης αποκλείεται να κάτσει να του Κάνω μασάζ στις πατούσες του όταν μετα βίας κάθεται 20 δευτερόλεπτα τη μέρα να το χαιδεψω.... Η μικρη μπορει κ να κάτσει, θα το δοκιμάσω...! Το στον ύπνο του και πάλι δε Νομίζω, έχει το ένα μάτι κλειστό κ με το άλλο κοιτάει που θα δαγκωνει :Ρ τουλάχιστον να Έχω ένα αγριμι έστω μόνο τον τουλη κ η μικρη να ναι νορμαλ......! Αλήθεια μπορει να επηρεάσει το ένα το άλλο σε συμπεριφορά;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[hionati]

Απάντηση: Επιθετική συμπεριφορά από γατάκι

Η δική μου πάντως, παρότι ήρεμη και χαδιάρα (μόνο μ'εμένα όμως...), ακόμη και στην κτηνίατρο λυσσάει όταν της κόβει τα νύχια!!! Μάλλον είναι λίγα τα γατιά που κάθονται να τους τα κόψουν!!! Στον ύπνο δεν προσπάθησα καν με τη γάτα μου γιατί θα ξύπναγε αγρίως...Δύσκολοι οι αίλουροι....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lamma]

επιθετικοτητα

Χαίρετε! Εδώ και κάποια καιρό έχω υιοθετήσει ένα αδεσποτάκι.. Το πρόβλημα είναι πως είναι πολύ επιθετικό κι αντιδραστικό, ακόμα κι η κτηνίατρος που το πήγα για εμβόλια κ.λπ. μου το πε.. Κάνει συνέχεια ζημιές, παρότι του κοψε (σε φυσιολογικό βαθμό) τα νυχάκια η κτηνίατρος, γκρατσουνάει και δαγκώνει πάρα πάρα πολύ βαθιά. Χωρίς αφορμή μου επιτίθεται συνέχεια έτσι ξαφνικά, άλλες φορές όταν κλείνω μια πόρτα (γιατί πχ μπορεί να χω το σφουγγαρόπανο και να σφουγγαρίζω) χτυπάει συνέχεια το κεφάλι του, σπρώχνει συνέχεια να την ανοίξει.. Γενικά, είναι ήρεμο μόνο τα ελάχιστα λεπτά που τρώει ή την ώρα που κοιμάται..Έχω δοκιμάσει όλες τις λύσεις που έχω διαβάσει στο φόρουμ ως προς την επιθετικότητα, δεν έχει πιάσει καμία πάνω του. Το λατρεύω αλλά ειλικρινά δε ξέρω τι να κάνω μ αυτό το θέμα, δε βρίσκω λύση.. Μήπως όταν ήταν αδέσποτο είχε υποστεί κάποιες επιθέσεις, μήπως δεν έχει συνηθίσει με άνθρωπο ή μήπως το χουν ""κακομάθει""; (Πριν το υιοθετήσω εγώ το είχε για λίγο καιρό μια άλλη κυρία) Τι μπορεί να συμβαίνει και πώς μπορώ να το αντιμετωπίσω;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anna 21]

Χαίρετε! Εδώ και κάποια καιρό έχω υιοθετήσει ένα αδεσποτάκι.. Το πρόβλημα είναι πως είναι πολύ επιθετικό κι αντιδραστικό, ακόμα κι η κτηνίατρος που το πήγα για εμβόλια κ.λπ. μου το πε.. Κάνει συνέχεια ζημιές, παρότι του κοψε (σε φυσιολογικό βαθμό) τα νυχάκια η κτηνίατρος, γκρατσουνάει και δαγκώνει πάρα πάρα πολύ βαθιά. Χωρίς αφορμή μου επιτίθεται συνέχεια έτσι ξαφνικά, άλλες φορές όταν κλείνω μια πόρτα (γιατί πχ μπορεί να χω το σφουγγαρόπανο και να σφουγγαρίζω) χτυπάει συνέχεια το κεφάλι του, σπρώχνει συνέχεια να την ανοίξει.. Γενικά, είναι ήρεμο μόνο τα ελάχιστα λεπτά που τρώει ή την ώρα που κοιμάται..Έχω δοκιμάσει όλες τις λύσεις που έχω διαβάσει στο φόρουμ ως προς την επιθετικότητα, δεν έχει πιάσει καμία πάνω του. Το λατρεύω αλλά ειλικρινά δε ξέρω τι να κάνω μ αυτό το θέμα, δε βρίσκω λύση.. Μήπως όταν ήταν αδέσποτο είχε υποστεί κάποιες επιθέσεις, μήπως δεν έχει συνηθίσει με άνθρωπο ή μήπως το χουν ""κακομάθει""; (Πριν το υιοθετήσω εγώ το είχε για λίγο καιρό μια άλλη κυρία) Τι μπορεί να συμβαίνει και πώς μπορώ να το αντιμετωπίσω;

γεια σου lamma! μπορεις να μας δωσεις καποιες επιπλεον πληροφοριες? τι ηλικιας ειναι? τι φυλο? οταν λες επιθετικοτητα εννοεις τυπου παιχνιδιου ή κανονικη αγριαδα? τι λυσεις εχεις δοκιμασει? παιζεις μαζι του?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lamma]

γεια σου lamma! μπορεις να μας δωσεις καποιες επιπλεον πληροφοριες? τι ηλικιας ειναι? τι φυλο? οταν λες επιθετικοτητα εννοεις τυπου παιχνιδιου ή κανονικη αγριαδα? τι λυσεις εχεις δοκιμασει? παιζεις μαζι του?

Είναι αρσενικό, περίπου 2,5 μηνών. Ε, τι να σας πω; Κάποιες φορές νιώθω ότι είναι παιχνίδι αλλά άλλες καθαρή επιθετικότητα. Έχω δοκιμάσει αυτό που είχα διαβάσει εδώ να σταματάω να ασχολούμαι μαζί του, δεν πιάνει. Το άλλο να λέω "αου" ή "μη" με αυστηρό τόνο, τίποτα δεν έγινε. Επίσης είχα διαβάσει εδώ να χω ένα σπρέυ νερού, ούτε κ αυτό πιάνει, σταματάει ένα δευτερόλεπτο και συνεχίζει.. Κ το θέμα είναι πως δεν έχω απλά γρατζουνιές, έχω πληγές, πονάει δηλαδή αντικειμενικά όταν τις κάνει, δεν είναι παραξενιά μου.. Παίζω μαζί του όσο προλαβαίνω. Δεν είμαι όλη μέρα σπίτι, σπουδάζω και εντάξει κάποιες φορές τη βδομάδα θα βγω και μια βόλτα με τους φίλους μου. Άλλα καθημερινά παίζω κάποια ώρα μαζί του. Εκεί σκέφτηκα ότι ίσως έχει μάθει αλλιώς γιατί η κυρία που το χε βρει και το κράτησε ένα μήνα περίπου είναι συνταξιούχος και ασχολιόταν όλη μέρα μαζί του κι απ ό,τι έχω καταλάβει δε το μάλωνε ό,τι και να έκανε. Εγώ δεν έχω αυτή την πολυτέλεια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Αφου το γατακι ειναι τοσο μικρο σε ηλικια,και δεν εχει παρεα,ειναι λογικο να προσπαθει να εκτονωθει με διαφορους τροπους.Σε αυτη την ηλικια η ενεργεια τους ειναι αστειρευτη,αν δεν προλαβαινεις να ασχολεισαι αρκετα μαζι του καπου πρεπει να διοχετευσει αυτη την ενεργεια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lamma]

Αφου το γατακι ειναι τοσο μικρο σε ηλικια,και δεν εχει παρεα,ειναι λογικο να προσπαθει να εκτονωθει με διαφορους τροπους.Σε αυτη την ηλικια η ενεργεια τους ειναι αστειρευτη,αν δεν προλαβαινεις να ασχολεισαι αρκετα μαζι του καπου πρεπει να διοχετευσει αυτη την ενεργεια...

Ναι, αλλά τι να κάνω; Να σταματήσω να πηγαίνω στο πανεπιστήμιο; Προφανώς δεν γίνεται. Θα ναι δηλαδή έτσι μόνιμα ή μήπως έχει να κάνει με την ηλικία του;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Toτε ισως θα ηταν καλυτερα να εχεις διαλεξει ενα μεγαλυτερο σε ηλικια γατακι.Συνηθως μετα τους 6-8 μηνες και μετα τη στειρωση αρχιζουν να ηρεμουν και να "σοβαρευουν".Δοκιμασε να παιζεις μαζι του περισσοτερο,ισως με λεϊζερ,κορδελα,κατι που να τον κανει να τρεχει και να εκτονωνεται.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lamma]

Toτε ισως θα ηταν καλυτερα να εχεις διαλεξει ενα μεγαλυτερο σε ηλικια γατακι.Συνηθως μετα τους 6-8 μηνες και μετα τη στειρωση αρχιζουν να ηρεμουν και να "σοβαρευουν".Δοκιμασε να παιζεις μαζι του περισσοτερο,ισως με λεϊζερ,κορδελα,κατι που να τον κανει να τρεχει και να εκτονωνεται.

Τα εχω ηδη αυτα! Και μπαλιτσα και κουδουνιστο παιχνιδακι και ποντικακια που κουρδιζουν και με ελατηρια και κορδελες κ.λπ. Αρα εν ολιγοις αν καποιος δεν εχει χρονο να ασχολειται ολη μερα με ενα γατακι δε μπορει να εχει ενα μικρο γατακι; Κριμα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moukelis]

Τα εχω ηδη αυτα! Και μπαλιτσα και κουδουνιστο παιχνιδακι και ποντικακια που κουρδιζουν και με ελατηρια και κορδελες κ.λπ. Αρα εν ολιγοις αν καποιος δεν εχει χρονο να ασχολειται ολη μερα με ενα γατακι δε μπορει να εχει ενα μικρο γατακι; Κριμα..

Δε χρειαζεται να ασχολεισαι επι 24ωρου βασης,αλλα θελει να ασχολεισαι αρκετες ωρες αφου δεν εχει αδερφακια ή αλλη γατουλα να παιξει και να κοινωνικοποιηθει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Pennylane]

Μια χαρά μπορείς να έχεις κατοικίδιο όταν είσαι φοιτητής/φοιτήτρια. Επίσης, προς Θεού δεν χρειάζεται να ασχολείσαι όλη μέρα με το γατάκι. Αρκεί να του αφιερώνεις ώρα για παιχνίδι τις ώρες που είσαι σπίτι. Κι εγώ φοιτήτρια είμαι και πιο πολύ είμαι εκτός σπιτιού λόγω μαθημάτων και εργασιών, αλλά όταν είμαι σπίτι όσο κουρασμένη κι αν είμαι θα ασχοληθώ με τα γατιά μου πρώτα.

Επιπλέον, 2.5 μηνών γατί είναι μωρό ακόμα και είναι φυσιολογικότατη αυτή η συμπεριφορά του. Τα περισσότερα γατάκια στην ηλικία του έτσι κάνουν. Και τα δικά μου έτσι ήταν. Και των περισσότερων εδώ μέσα φαντάζομαι. Νύχτες ολόκληρες με κρατούσαν άυπνη. Αλλά όσο μεγαλώνουν τόσο ηρεμούν. Με εξαιρέσεις βέβαια, αλλά και που δεν υπάρχουν εξαιρέσεις;

Υπομονή θέλει και χρόνο (και όταν λέω χρόνο δεν εννοώ 2 εβδομάδες ή έναν μήνα, εννοώ μήνες ), αλλιώς καλύτερα να προτιμούσες ένα ενήλικο στειρωμένο γατούλη/γατούλα!
Άλλωστε τα γατάκια δεν είναι σαν τα σκυλάκια, που εκπαιδεύονται πολύ πιο γρήγορα. Θέλουν πολύ περισσότερο χρόνο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[aba]

Lamma σκέφτεσαι καθόλου το ενδεχόμενο να υιοθετήσεις και δεύτερο γατάκι; Ίσως κι αυτό να αποτελούσε μια λύση!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lamma]

Lamma σκέφτεσαι καθόλου το ενδεχόμενο να υιοθετήσεις και δεύτερο γατάκι; Ίσως κι αυτό να αποτελούσε μια λύση!

Ε, οχι ακομα το θεωρω παρακινδυνευμενο, θελω να δω πως θα παει με το πρωτο.. Επισης, το σπιτι ειναι μια γκαρσονιερα δε ξερω κατα ποσο καλα θα ενιωθε και δευτερο γατακι καλα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[goldmoon]

Απλα συνεχισε να το μαλωνεις με την φωνη που του λες να σταματησει η με το νερο. Οι γατες θελουνε πολυ υπομονη. Και εμας η μικρη που ειναι 6 μηνων, δαγκωνει πολυ δυνατα, αλλα σιγα σιγα το μαθαινει πως δεν πρεπει. Εμεις απλα της φυσαμε το μουτρακι, αυτο και αν δεν τους αρεσει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aleksa]

Η συμπεριφορά του μικρού γατούλη είναι φυσιολογικότατη για την ηλικία του και είναι υγιέστατος (αν ήταν ληθαργικός θα είχε πρόβλημα).
Σ'αυτό το στάδιο, τα νεαρά γατιά μαθαίνουν, θέλουν να εξερευνούν τα πάντα και βεβαίως είναι αεικίνητα.
Και η δική μου που την υιοθέτησα από περίπου 2 μηνών, έτσι συμπεριφερόταν και φυσικά δάγκωνε, αλλά βρήκα τρόπους να το αποτρέπω, είτε με το να μη προτείνω απευθείας το χέρι μου για παιχνίδι, αλλά πάντα το παιχνιδάκι δεμένο σε κάποιο ραβδάκι, είτε σταματούσα το παιχνίδι όταν άρχιζε τα δαγκώματα.. Υπ'όψη οτι θεωρείται μωρούλι και η οδοντοστοιχία του δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί. Βρες κάτι ακίνδυνο να δαγκώνει, στη δική μου άρεσε, τι νομίζεις? Τα στριφτά χερούλια (από πεπιεσμένο χαρτί) των χάρτινων τσαντών τύπου Zara. Τα μασουλούσε ώρες και φρόντιζα να έχω πάντοτε... προμήθειες ..
Υπομονή και αγάπη χρειάζεται και, όπως σου είπαν πριν τα παιδιά, 2 λύσεις βλέπω κι εγώ:
Ή αφιερώνεις κάποιο χρόνο καθημερινά στο παιχνίδι μαζί του ή παίρνεις και δεύτερο γατάκι, που, αν είναι να αποκτήσεις καλύτερα τώρα να το συνηθίζει, διότι όσο μεγαλώνει και είναι μόνος του, τόσο πιο δύσκολα θα δεχτεί μετά ενδεχομένως και παρέα.
Καλή συνέχεια εύχομαι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lamma]

Το ξανάγραψα και το ξαναδιευκρίνισα. Παίζω αρκετά με το γατάκι μου, το μόνο που λέω είναι ότι φυσικά δεν έχω και τη δυνατότητα να παίζω όλη μέρα. Και εντάξει δε βρίσκω και το λόγο να μαι κλεισμένη σα καλόγρια ολημερίς και οληνυχτίς στο σπίτι. Το "πρόβλημα" που βλέπω εγώ και γι αυτό ζητάω συμβουλή είναι ότι ενώ παίζω μαζί του και ενώ έχω κάνει όοοολα όσα διάβασα παραπάνω για να μην δαγκώνει/είναι επιθετικό, δεν έχει πιάσει τόπο τίποτε. Προσπαθώ να καταλάβω γιατί το κάνει αυτό, αν είναι φυσιολογικό ή όχι (γι αυτό και επεσήμανα πως και στην πρώτη επίσκεψη ήδη είπε η κτηνίατρος ότι είναι αντιδραστικό και επιθετικό και μάλιστα μου πε να το μαλώνω, να μην το αφήνω να κάνει ό,τι θέλει) και τι παραπάνω θα μπορούσα να κάνω πάνω σ αυτό εκτός απ το να πάρω άλλο γατάκι που τουλάχιστον προς το παρόν δεν είναι πιθανό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[goldmoon]

Ναι ειναι φυσιολογικο. Ειναι στην ηλικια που θελει να δαγκωνει και για τα δοντια του, και να παιζει. Απλα το δικο σου μπορει να ειναι ενα τικ πιο παιχνιδιαρικο και αυτο να σου δημιουργει προβλημα. (Αν και πιστευω πως απλα χαιρεται που σε βλεπει και υπερδιεγειρεται.) Απλα υπομονη και να συνεχιζεις να το μαλωνεις. Δοκιμασε να το φυσας στο μουτρακι, η να το αφηνεις και να μην ασχολησε μαζι του για μερικα λεπτα οταν το παρακανει. Θελει να σπασεις το πεισμα του, μην σε αποπαιρνει. Δεν θα αλλαξει η συμπεριφορα του σε μερικες ημερες. Ολοι εμεις οι γατογονεις, να 'σαι σιγουρη, εχουμε σημαδια κυριως στα χερια μας απο τα γατια μας οταν ειναι μικρα. Στα λεω αυτα επειδη και εγω φοιτητρια ειμαι και ουτε εχω χρονο να ασχολουμαι συνεχεια με τα γατια μου.
Δοκιμασες αυτο με το μεταλλικο κουτι και μερικα κερματα να το κουνας οταν το παρακανει για να τρομαζει λιγακι?
Βαλτου ενα ονυχοδρομιο για τα νυχια του, κοβε τα του συχνα (με ειδικο ομως ψαλιδι για τα νυχια των γατιων), κανε του μπαλιτσες με χαρτι, παρε ενα μανταλακι και δεστο με εναν σπαγγο, απλα αυτοσχεδια πραγματα. Να απασχολειται λιγο οσο λειπεις και αυτο με τον σπαγγο οσο εισαι εκει. Δεν χρειαζεται να σου φυγουν λεφτα. Αν το χαιδευεις και ξαφνικα αρχιζει να σε δαγκωνει, φωναξε ενα αου, φυσα του το μουτρακι και αν για παραδειγμα ειστε σε ενα δωματιο, φυγε και αστο μονο του. Να ηρεμησει. Κυριως μην απογοητευεσαι! Καλη τυχη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Nicole1987]

Να το κουραζεις οσο μπορεις οταν εισαι στο σπιτι.. Λογω της ηλικιας του και του οτι ηταν αδεσποτο πιστευω οφειλεται η επιθετικοτητα του. Δεν ειναι ολα τα γατια το ιδιο ημερα. Θελει καποιο χρονο. Φαγητο του βαζεις εσυ οταν εισαι σπιτι η εχεις καπου και τρωει οποτε θελει;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γατομαμάκα]

lamma θα σου πω τη δική μου εμπειρία: βρήκα έναν αρσενικό ενός μήνα περίπου....φοβόμουν και να κυκλοφορήσω μες το σπίτι, σκαρφάλωνε σε έπιπλα πήδαγε στην πλάτη μου και με καταγραντζουνούσε. Τα χέρια μου δε ήταν λες και χαρακωνόμουν....έπλενα τα πιάτα ή μαγείρευα και έτσουζαν απίστευτα. Μιλάμε για πόνο! Δεν είχα και ποτέ στη ζωή μου γάτα και νόμιζα ότι απλώς δεν με χωνεύει....τώρα ο γάτος μου είναι 3 ετών και είναι η καλύτερη συντροφιά του κόσμου. Μην απογοητεύεσαι με το γατάκι σου, σου εγγυώμαι ότι το πολύ στον χρόνο θα του έχουν περάσει τα πολλά, πολλά. Ακονίζει τα δόντια του, κάνει αντριλίκια αλλά άμα τον απομονώνεις, θα παίρνει σιγά σιγά το μάθημα του πχ. εγώ τον έκλεινα στο άλλο δωμάτιο όταν ήταν επιθετικός ή του έλεγα πάντα την ίδια λέξη όταν πήγαινε να δαγκώσει/γραντζουνίσει: ''κακό''. Σε πληροφορώ ότι πλέον έχει μάθει τι πάει να πει κακό, κάτω, βόλτα, έλα εδώ. Ούτε σκύλο να είχα. Στους 6 μήνες τον είχα στειρώσει κιόλας και δεν είχα επιπλέον προβλήματα από τον οίστρο. Αλήθεια σου λέω κάνε λίγο υπομονή και δεν θα το μετανοιώσεις!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.