Μου αρέσουν τα δώρα της γάτας μου, αλλά...

[Kurea]

Καλησπέρα σε όλους τους γατόφιλους!

Είμαι μια "αρχάρια" γατομάνα που απέκτησε την πρώτη της γατούλα πριν περίπου 6 μήνες. Την πήρα από μία φίλη που ήδη την είχε 1 χρόνο. Ζω σε μια πολυκατοικία αραιοκατοικημένη και με λίγους ενοίκους, συνεπώς η γατούλα μου έχει την πολυτέλεια να σουλατσάρει στους διαδρόμους μέχρι την ταράτσα, όπου ρεμβάζει και κηνυγάει κατσαρίδες, πουλάκια κτλ. Έχω κάνει πολύ διάβασμα ώστε να αποκρυπτογραφώ την συμπεριφορά της και μέχρι στιγμής τα έχω καταφέρει με καλά αποτελέσματα. Η γατούλα μου, όσο περνάει ο καιρός, γίνεται όλο και πιο τρυφερή και εκφραστική μαζί μου. Σιγά σιγά λοιπόν άρχισαν και τα "δώρα" : ψόφιες κατσαριδούλες, πουλάκια και στη συνέχεια ζωντανές κατσαρίδες. Όποτε μου φέρνει κάτι, εγώ την επιβραβεύω με χάδια και γλυκόλογα. Αν και σιχαίνομαι τις κατσαρίδες, έχω αποδεχτεί ότι είναι στη φύση της και δεν θέλω να το σταματήσω. Παρόλα αυτά, μια μέρα που η κατσαρίδα της ξέφυγε και κρύφτηκε στο σπίτι, εγώ (βλακωδώς) την "μάλωσα"(της μίλησα με διαφορετικό και αποδοκιμαστικό τόνο). Όταν τελικά την βρήκαμε και την εξολοθρεύσαμε, η γάτα μου, μου έφερε 4 κατσαρίδες την μία μετά την άλλη σε διάστημα μιας ώρας-κάτι το οποίο δεν έχει ξαναγίνει. Υποθέτω ότι ο κηνυγός μέσα της θίχτηκε και το έκανε αυτό για να μου αποδείξει την αξία της. Όσο τις έφερνε η επιβράβευση που της έδινα ήταν όλο και πιο χλιαρή, μπας και σταματήσει.Όταν είδα ότι δεν σταματάει, τη μάλωσα. Η γατούλα μου πληγώθηκε και έφυγε για κάποιες ώρες κι εγώ στεναχωρήθηκα πολύ.
Το θέμα μου λοιπόν είναι το εξής: θέλω η γάτα μου να κηνυγάει και να μου φέρνει τα "δώρα" της... Δεν θέλω όμως να μου φέρνει τόσες πολλές και ζωντανές κατσαρίδες. Όταν τις φέρνει, επικρατεί πανζουρλισμός στο σπίτι επειδή την κυνηγάει και με βγάζει τελείως εκτός ισορροπίας-πρέπει να σταματήσω ό,τι κάνω προκειμένου να την σκοτώσω, να την πετάξω κτλ. Χώρια που παθαίνω μικροεμμονές ότι έχω κατσαρίδες στο σπίτι, ενώ δεν έχω. Δεν με πειράζει όμως το πρωί να βρω και 5 πεθαμένες στο πάτωμα. Τί μπορώ να κάνω?
Να σημειώσω επίσης ότι η γατούλα μου είναι η κλασσική κοπρογατούλα της Ελλάδας (απ'ότι διάβασα λέγεται "Γάτα του Αιγαίου") πολύ έξυπνη, τρυφερή, εκφραστική, ζωντανή και κηνυγάει ό,τι ζουζούνι έχει την ατυχία να μπει στο σπίτι μας.

Σας ευχαριστώ πολύ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[anna 21]

Καλησπέρα σε όλους τους γατόφιλους!

Είμαι μια "αρχάρια" γατομάνα που απέκτησε την πρώτη της γατούλα πριν περίπου 6 μήνες. Την πήρα από μία φίλη που ήδη την είχε 1 χρόνο. Ζω σε μια πολυκατοικία αραιοκατοικημένη και με λίγους ενοίκους, συνεπώς η γατούλα μου έχει την πολυτέλεια να σουλατσάρει στους διαδρόμους μέχρι την ταράτσα, όπου ρεμβάζει και κηνυγάει κατσαρίδες, πουλάκια κτλ. Έχω κάνει πολύ διάβασμα ώστε να αποκρυπτογραφώ την συμπεριφορά της και μέχρι στιγμής τα έχω καταφέρει με καλά αποτελέσματα. Η γατούλα μου, όσο περνάει ο καιρός, γίνεται όλο και πιο τρυφερή και εκφραστική μαζί μου. Σιγά σιγά λοιπόν άρχισαν και τα "δώρα" : ψόφιες κατσαριδούλες, πουλάκια και στη συνέχεια ζωντανές κατσαρίδες. Όποτε μου φέρνει κάτι, εγώ την επιβραβεύω με χάδια και γλυκόλογα. Αν και σιχαίνομαι τις κατσαρίδες, έχω αποδεχτεί ότι είναι στη φύση της και δεν θέλω να το σταματήσω. Παρόλα αυτά, μια μέρα που η κατσαρίδα της ξέφυγε και κρύφτηκε στο σπίτι, εγώ (βλακωδώς) την "μάλωσα"(της μίλησα με διαφορετικό και αποδοκιμαστικό τόνο). Όταν τελικά την βρήκαμε και την εξολοθρεύσαμε, η γάτα μου, μου έφερε 4 κατσαρίδες την μία μετά την άλλη σε διάστημα μιας ώρας-κάτι το οποίο δεν έχει ξαναγίνει. Υποθέτω ότι ο κηνυγός μέσα της θίχτηκε και το έκανε αυτό για να μου αποδείξει την αξία της. Όσο τις έφερνε η επιβράβευση που της έδινα ήταν όλο και πιο χλιαρή, μπας και σταματήσει.Όταν είδα ότι δεν σταματάει, τη μάλωσα. Η γατούλα μου πληγώθηκε και έφυγε για κάποιες ώρες κι εγώ στεναχωρήθηκα πολύ.
Το θέμα μου λοιπόν είναι το εξής: θέλω η γάτα μου να κηνυγάει και να μου φέρνει τα "δώρα" της... Δεν θέλω όμως να μου φέρνει τόσες πολλές και ζωντανές κατσαρίδες. Όταν τις φέρνει, επικρατεί πανζουρλισμός στο σπίτι επειδή την κυνηγάει και με βγάζει τελείως εκτός ισορροπίας-πρέπει να σταματήσω ό,τι κάνω προκειμένου να την σκοτώσω, να την πετάξω κτλ. Χώρια που παθαίνω μικροεμμονές ότι έχω κατσαρίδες στο σπίτι, ενώ δεν έχω. Δεν με πειράζει όμως το πρωί να βρω και 5 πεθαμένες στο πάτωμα. Τί μπορώ να κάνω?
Να σημειώσω επίσης ότι η γατούλα μου είναι η κλασσική κοπρογατούλα της Ελλάδας (απ'ότι διάβασα λέγεται "Γάτα του Αιγαίου") πολύ έξυπνη, τρυφερή, εκφραστική, ζωντανή και κηνυγάει ό,τι ζουζούνι έχει την ατυχία να μπει στο σπίτι μας.

Σας ευχαριστώ πολύ!

χαχαχαχαχαχα! ομολογουμενως απο τα πιο αστεια "προβληματα" με γατα
δεν εισαι μονη σου παντως, να σου πω οτι τις προαλλες ξυπνησα με ενα "δωρο" να με περιμενει στο μαξιλαρι μου, ηταν μια κομματιασμενη κατσαριδα!

τωρα ως προς το τι μπορεις να κανεις... την απεντομωση την εχεις σκεφτει? οκ σοβαρευομαι, απ ο,τι καταλαβα απο αυτα που λες τις βρισκει κυριως εκτος σπιτιου οποτε...

εχεις αναρωτηθει γιατι σου τις φερνει ζωντανες? προσπαθει να σε εκπαιδευσει! οπως κανουν οι γατες στα μωρα τους, τους πηγαινουν τραυματισμενα εντομα, πουλια κλπ για να τα σκοτωσουν αυτα και να γινουν κυνηγοι!

νομιζω οτι εισαι λιγο υπερβολικη με την αντιδραση της γατουλας. δλδ πχ η γατα μας στο πατρικο για πολλα χρονια εξυνε την πορτα να ανοιξουμε και μας εφερνε αποκεφαλισμενα ποντικια, σαυρες, πουλια κλπ. η μαμα μου καθε φορα τη μαλωνε, αλλα αυτη δεν το επαιρνε κατακαρδα. και ο δικος μου οποτε μου φερνει κατι τετοιο δεν τον επιβραβευω και δεν εχει πεσει σε καταθλιψη μη σου φαινεται σκληρο, και αλλα κανουν οι γατες απο τρυφεροτητα πχ να σε γλυφουν απο πανω μεχρι κατω αλλα τι να κανουμε αν εσυ δε θελεις της το δειχνεις "ευγενικα".

δλδ προτεινω να μην την επιβραβευεις πρωτον αφου σε ενοχλει τοσο, και κυριως να ασχολεισαι περισσοτερο μαζι της να παιζεις δλδ πολυ μαζι της για να εκτονωνει την ενεργεια της ετσι. αυτο κανουμε με τις οικοσιτες γατες που δεν εχουν προσβαση στο εξω, μιμουμαστε το κυνηγι παιζοντας μαζι τους (δλδ πρεπει να εχει story το πετυχημενο παιχνιδι, να μοιαζει με το κανονικο κυνηγι) και ετσι ικανοποιουν το ενστικτο τους.

α η γατα του Αιγαιου ειναι ξεχωριστη φυλη, δεν ειναι δλδ ολες οι κεραμιδογατες της Ελλαδας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Kurea]

Ευχαριστώ Άννα για την απάντησή σου!
Όπως είπα, είμαι καινούρια στο "γατοκουρμπέτι" και ίσως γι΄αυτό υπερβάλω. Το έχω διαβάσει αυτό που λες για την εκπαίδευση στο κυνήγι με αποδυναμωμένα θηράματα, και γι΄αυτό to αποδέχτηκα και την επιβράβευα (ότι εκτιμώ αυτό που κάνει για μένα), αλλά φυσικά αυτό έχει εντυπωθεί στο μυαλό της "α, ωραία, να φέρνω κι άλλα αβέρτα!". Θα δοκιμάσω τη συμβουλή σου, να την αγνοήσω όταν τα φέρνει και να παίζω πιο πολύ μαζί της.
Φυσικά δεν είναι όλες οι κοπρογατούλες ίδιες, απλά η δική μου ταιριάζει γάντι στην περιγραφή και εξωτερικών χαρακτηριστικών, αλλά και συμπεριφοράς- ακόμα και στο ότι της αρέσει το νερό. Δεν έχει βέβαια μεγάλη σημασία, γιατί αν και οι γατούλες έχουν κοινές συμπεριφορές, αναπτύσσουν διαφορετικές προσωπικότητες. Αυτό, ακόμα το μαθαίνω για την δική μου
Καλή συνέχεια, Άννα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.