Δουλευα τοτε ως νοσηλευτρια- γηροκομος- ανθρωπος,σε μια γιαγια φιλογατη.....τοσο πολυ φιλογατη που ξεπερναγε τα ορια,μα υπαρχουν ορια στην αγαπη και την ομορφια;
αν δεν μπορεις να τα χαρεις ναι υπαρχουν.
ζουσε σε απανθρωπες συνθηκες εκεινη η γιαγια,αλλα τις γατες της,τις ειχε σε καλη θεση στο τραπεζι,τις αφηνε να γεννανε μεσα σε συρταρια,μουχλα παντου και δυσωδια.....σ ενα τετοιο συρταρακι γεννηθηκε ο νταφυ......την γιορτη της μητερας.....
μαυρος,και μικρος.....ο πιο ασκημος απ τα αλλα 3 αδελφια του....μισο γατι....
αγριο και τρελο απο μωρο........ειχε μανα ταρταρουγα και μαυρο πατερα.........
τ αδελφια του πεθαναν απ τη σαπιλα που ειχε το σπιτι,τα εφαγαν οι κατσαριδες......αυτος επεζησε.....τον πηρα απ την γιαγια εκεινη..τον εβαλα στην τσαντα μου,ανεβηκα στο μηχανακι,τον εβαλα στο σπιτι μας και το κανε δικο του....εγινε ο ιδιοκτητης να πουμε του σπιτιου...φωναζε μια σταλια στα αλλα γατια που εμεναν μαζι μας...εκανε και χουυυυ......μια χουφτα πλασματακι.....εγινε τοσο ομορφος......σαν αλογο εμοιαζε,το τριχωμα του ολοισιο,αλλα ουρα αλογου,φουντωτη......
χορευε οταν χορευαμε,επαιζε οταν παιζαμε,εκλαιγε οταν κλαιγαμε........σ αγαπαω νταφυ,βρωμιαρη απ τη γεννα σου......σ αγαπαω αθωο μου!
πριν μια εβδομαδα μετα απο 11 χρονια τον πηγα στον κτηνιατρο,και του βγαλαμε τα δοντια του καημενου,οχι τους κυνοδωντες ακομα ειναι ομορφος ομως και σκατιλος!
ΣΚΑΤΙΛΟΣ γιατι κανει κακα του παντα στη λεκανη τη δικη μας οχι μεσα αλλα διπλα και παιρνει υφος παντοτε,πινει και νερο απ τη βρυση και φευγει ταχα τα σκαβει....
