Άγχος αποχωρισμού

[calypso]

Οι γάτες μου έχουν αποχωρισμού. Τώρα που ετοιμάζομαι για ταξίδι,
κάθονται πάνω στη βαλίτσα - ή μπαίνουν μέσα, αν μπορέσουν. Η μεγαλύτερη,
η Καλυψώ, που έχει δει πολλές φορές το ίδιο έργο, με κοιτάει ανήσυχα. Πάλι
φεύγεις; Οι δύο μικρότεροι δεν φαίνεται να φοβούνται.
Το ίδιο γίνεται και το πρωί που πηγαίνω στη δουλειά. Με περιεργάζονται.
Τώρα ποιος θα μας φροντίζει; Τη φίλη μου που τα περιποιείται, την αγαπούν μόνο
όταν λείπω. Μόλις γυρίσω, τη γράφουν κανονικά. Μήπως είναι συμφεροντολόγες;
Ξέρω πως κατά βάθος, το άγχος το έχω εγώ, γιατί τα θεωρώ παιδιά μου
και δεν μου αρέσει να τα αποχωρίζομαι. Ευτυχώς για όλους μας, δεν λείπω συχνά.
Έπρεπε και οι γάτες να μπορούσαν να ταξιδεύουν ελεύθερα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.