Έρωτας με την πρώτη ματιά;

Άννα Κ. · 08-04-08

Οι περισσότεροι απο εσάς θα πείτε ναι!!Μόλις είδατε το μωρό ζωάκι σας το ερωτευτήκατε με την πρώτη ματιά, ε;
Πρέπει να σας πω την ιστορία με την Εστεέ τιμής ένεκεν μια και σε δύο μέρες η Εστεέ έχει γενέθλια.
Πρέπει να αναφέρω την μεγάλη μου αγάπη την Σακίρα,( το όνομα άνηκε σε μια βασίλισσα στο Σιαμ και όχι στην τραγουδίστρια..).Με την Σακίρα είμαστε 8 χρόνια μαζί, μεγάλη αγάπη,τρελός έρωτας...Μας κοροϊδευαν όλοι, την έλεγαν το εξαρτημένο γατί...Κοιμόμασταν μαζί και ξυπνούσαμε μαζί και δεν την άφησα ποτέ μόνη αλλά κάποια στιγμή τον Ιανουάριο του 2005 αρρώστησε. Ο γιατρός είπε κάτι για οξεία λοίμωξη..Το αίμα που της πήρε για εξέταση ήταν μετα βίας ροζ και εκείνη την ίδια μέρα φώναζε για να την πάρω αγκαλια και εκεί ξεψύχησε:cry::cry::cry:....Εν ολίγοις μου κόστισε τρομερά..Είδατε τι δύναμη έχει πάνω μας κάτι που λατρεύουμε;..Οι μήνες κύλησαν νιώθοντας ένα τρομερό κενό μέσα μου, ο πόνος μου για το χαμό της Σακίρας επαναπροσδιόρισε τα δεδομένα της ζωής μου σε πολλούς και διάφορους τομείς. Και τότε τυχαία, η σπιτονοικοκυρά μιας φίλης ( Γειά σου κυρά Τέτα) μου είπε οτι η κόρη της που έμενε στη Θεσσαλονίκη μπορούσε να μου βρει ένα γατάκι. Η αποφράδα εκεινη μέρα που πήρα την Εστεέ ήταν τέλη Ιουνίου. :bleh:

..Η Εστεέ όταν την πήρα,( ήρθε από την Δράμα μεσω Θεσσαλονίκης με αεροπλάνο στη Ρόδο...) είχε ένα πρόβλημα στο ματάκι και ήταν πολύ αδύνατη...Το πρόβλημα στο μάτι παρέμεινε αλλα δεν μας νοιάζει....Έρωτας με την μια;;Μπα...Το γατί αυτό έγινε ο μεγαλύτερος μπελάς της ζωής μου..Δεν με άφηνε να κοιμηθώ, με γρατζούναγε μου έκανε φου όλη την ώρα, ήταν τόσο άσχημο,κακότροπο και βρωμιάρικο. :blink:

.Τι κάνεις τότε;;;Ε αρχίζεις την εκπαίδευση: Με δάγκωσες κυρία μου, φάτην και εσύ να δούμε σου αρέσει;;Μου κάνεις φου, φάε λίγο νεράκι στα μούτρα σου...Βρωμάς;;Θα κάνεις μπανάκι...Γιατι ανεβαίνεις στα τραπέζια βρε γύφτο και τρως το κοτόπουλο;;Τους πρώτους μήνες ήταν ειλικρινά τρομερά δυσδιάκριτο αν αγαπιόμασταν ή αν η σχέσης μας ήταν σχέση θανάσιμου μίσους...Παρόλα αυτα την κράταγα με το ζόρι κάθε βράδυ στο δωμάτιο μου, την τάιζα ότι ώρα και αν ήταν ,με έχει ξυπνήσει και στις 5 και το ένα έφερε το άλλο και αγαπηθήκαμε..Είναι φανερό οτι η Εστεέ ήταν πολύ ανασφαλής και είναι ακόμα σε κάποιο βαθμό.Αλλά με καμάρι σας το λέω...Τώρα είναι μια κυρία με Κ κεφαλαίο :cool:

...Είναι κουραστική όταν γίνεται μανούλα βέβαια αλλα δεν πειράζει :baby:

...Με την παραμικρή μου κίνηση στον υπνο μου μου νιαουρίζει...Είναι κοινωνική με γάτες και με σκύλους και είναι το υπόδειγμα γάτας-μαμάς.Μην βιαστείτε όταν πάρετε ένα ζωάκι να παραιτηθείτε, δεν είναι πάντα έρωτας με την πρώτη ματιά ειδικά όταν παίρνετε ένα ζωάκι με βιώματα...Πρέπει να επενδύσετε σε αυτή τη σχέση και η προσωπική μου άποψη είναι οτι ο χαρακτήρας του ζώου σας διαμορφώνεται πολύ και από τον δικό σας...(Στην Κρήτη λένε, όπως μου παίζεις την λύρα χορεύω.............)

ΥΣ: Δεν είχα σκοπό να πάρω γατάκι,αμφιταλαντευόμουν αλλά με την Εστεέ έχουμε την ίδια μέρα γενέθλια...Αν αυτό δεν είναι κισμέτ, τι είναι;;;

moukelis · 08-04-08

Τι όμορφη ιστορία…
Ο πρώτος μου γατούλης, ένας φουντωτός ξανθός γαλανομάτης, με ερωτεύτηκε σφόδρα. Είχαμε πάει στο σπίτι μιας συμμαθήτριας με γατάκια μετά το σχολείο, και ο κύριος μπήκε μέσα στη μπλούζα μου. Έτσι τον μετέφερα στο σπίτι, και αφού βγάλαμε τον μπαμπά τρελό που άκουγε ένα γάτο να νιαουρίζει στο μπαλκόνι(άκου φαντασία ο άνθρωπος),αποφασίσαμε(εγώ δηλαδή) να μείνει ο γατούλης στο σπίτι(με το ζόρι).Τον ονομάσαμε Νικολά, και έμεινε μαζί μας τρία χρόνια, μέχρι που τον χάσαμε από φόλα…
Φοιτήτρια πια, ο Μούκος μου μου έφερε ένα άσπρο μικρούτσικο γατελάκι από την Αλεξανδρούπολη, τη Νεφελη. Η καημένη, δεν έζησε ούτε δυο μέρες, η ανεμβολίαστη μαμά της της είχε μεταδώσει πανλευκοπενία και ξεψύχησε στα χέρια μου…Απαρηγόρητοι, ψάχναμε με τον αδερφό μου να βρούμε ένα κτηνιατρείο που να χαρίζει γατάκια. Μέσα από αγγελίες βρήκαμε έναν μυστήριο κτηνίατρο κοντά στο σπίτι, και τον επισκεφθήκαμε το ίδιο απόγευμα…και ερωτεύτηκα. Ο Εκτορίνο από το Τορίνο, όπως τον κοροϊδεύαμε, με χτύπησε κατακούτελα. Τι κι αν ήταν πενταβρώμικος, τι και αν βρωμούσε, τι κι αν τα αγόρια είχαν διαλέξει άλλο, εγώ πάτησα πόδι και είπα «αυτόν θέλω».Με καταγρατσούνισε μέχρι να πάμε σπίτι (δε μπορούσα καν να περιμένω να πάμε να πάρουμε τη γατοφόρο),κάναμε μπάνιο, φάγαμε, και ξαπλώσαμε ευχαριστημένοι. Ο Εκτορίνος μου πέρασε 1,5 μηνών γατάκι ένα μήνα με 40 πυρετό (ο καλός κτηνίατρος δεν είχε μπει στον κόπο να τον αποπαρασιτώσει και έπαθε μόλυνση από τα σκουλήκια),διάρροιες, εμετούς και εξάντληση. Αλλά τα κατάφερε, εμβολιάστηκε, στειρώθηκε, και έγινε ένας γάταρος 6 κιλών. Δυστυχώς, τον χάσαμε πέρυσι από μια αρρώστια που καλά καλά δεν καταλάβαμε τι ήταν, μέσα σε μια μέρα μονάχα. Κάτι έλεγε ο γιατρός για τσίμπημα κουνουπιού…Ποιος άκουγε, «έμεινε» στα χέρια μου μόλις τον πήρα αγκαλιά γυρίζοντας από τη δουλειά, λες και με περίμενε…
Την ιστορία της τρομοκράτισσας Αμελί μπορείτε να τη δείτε εδώ.
Περιμένουμε να ερωτευτούμε κεραυνοβόλα τη μικρή μας Μόιρα την Κυριακή…

Άννα Κ. · 08-04-08

Αρχική Δημοσίευση από moukelis:
Τι όμορφη ιστορία…
Ο πρώτος μου γατούλης, ένας φουντωτός ξανθός γαλανομάτης, με ερωτεύτηκε σφόδρα. Είχαμε πάει στο σπίτι μιας συμμαθήτριας με γατάκια μετά το σχολείο, και ο κύριος μπήκε μέσα στη μπλούζα μου. Έτσι τον μετέφερα στο σπίτι, και αφού βγάλαμε τον μπαμπά τρελό που άκουγε ένα γάτο να νιαουρίζει στο μπαλκόνι(άκου φαντασία ο άνθρωπος),αποφασίσαμε(εγώ δηλαδή) να μείνει ο γατούλης στο σπίτι(με το ζόρι).Τον ονομάσαμε Νικολά, και έμεινε μαζί μας τρία χρόνια, μέχρι που τον χάσαμε από φόλα…
Φοιτήτρια πια, ο Μούκος μου μου έφερε ένα άσπρο μικρούτσικο γατελάκι από την Αλεξανδρούπολη, τη Νεφελη. Η καημένη, δεν έζησε ούτε δυο μέρες, η ανεμβολίαστη μαμά της της είχε μεταδώσει πανλευκοπενία και ξεψύχησε στα χέρια μου…Απαρηγόρητοι, ψάχναμε με τον αδερφό μου να βρούμε ένα κτηνιατρείο που να χαρίζει γατάκια. Μέσα από αγγελίες βρήκαμε έναν μυστήριο κτηνίατρο κοντά στο σπίτι, και τον επισκεφθήκαμε το ίδιο απόγευμα…και ερωτεύτηκα. Ο Εκτορίνο από το Τορίνο, όπως τον κοροϊδεύαμε, με χτύπησε κατακούτελα. Τι κι αν ήταν πενταβρώμικος, τι και αν βρωμούσε, τι κι αν τα αγόρια είχαν διαλέξει άλλο, εγώ πάτησα πόδι και είπα «αυτόν θέλω».Με καταγρατσούνισε μέχρι να πάμε σπίτι (δε μπορούσα καν να περιμένω να πάμε να πάρουμε τη γατοφόρο),κάναμε μπάνιο, φάγαμε, και ξαπλώσαμε ευχαριστημένοι. Ο Εκτορίνος μου πέρασε 1,5 μηνών γατάκι ένα μήνα με 40 πυρετό (ο καλός κτηνίατρος δεν είχε μπει στον κόπο να τον αποπαρασιτώσει και έπαθε μόλυνση από τα σκουλήκια),διάρροιες, εμετούς και εξάντληση. Αλλά τα κατάφερε, εμβολιάστηκε, στειρώθηκε, και έγινε ένας γάταρος 6 κιλών. Δυστυχώς, τον χάσαμε πέρυσι από μια αρρώστια που καλά καλά δεν καταλάβαμε τι ήταν, μέσα σε μια μέρα μονάχα. Κάτι έλεγε ο γιατρός για τσίμπημα κουνουπιού…Ποιος άκουγε, «έμεινε» στα χέρια μου μόλις τον πήρα αγκαλιά γυρίζοντας από τη δουλειά, λες και με περίμενε…
Την ιστορία της τρομοκράτισσας Αμελί μπορείτε να τη δείτε εδώ.
Περιμένουμε να ερωτευτούμε κεραυνοβόλα τη μικρή μας Μόιρα την Κυριακή…

Τσίμπημα κουνουπιού;;;Μα αυτό δεν είναι αρρώστια μόνο για σκύλους, το καλαζάρ;;;Κρίμα όμως, η μάνα μου κάθε φορά που παίρνω ένα κατοικίδιο ωρύεται...¨Να δεις που θα έχουμε κακά ξεμπερδέματα πάλι....Μην τολμήσεις να κλάψεις αν πάθει τίποτα....¨Κούφιες απείλες φίλη μου...Αξίζει ο πόνος όταν έχεις ζήσει τόσα καλά με τα ζωάκια....Πρεπει να μάθουμε να μην τον αποποιούμαστε είναι κομμάτι της ζωής μας ....

moukelis · 08-04-08

Μας είπε ότι είναι μια αρρώστια μάλλον που μεταδίδεται από τη θηλυκά κουνούπια.Ο Έκτορας ήταν εμβολιασμένος ακόμη και για αρρώστιες που μεταδίδονται από άλλες γάτες,αν και τον είχαμε στο διαμέρισμα.Επίσης μας είπε ότι η συγκεκριμένη αρρώστια εμφανίζει μόνο μια μέρα συμπτώματα,που μπορεί και να μην τα καταλάβεις επειδή μπορεί η γάτα να φαίνεται απλά κακόκεφη,μετά το ζώο είναι μια χαρά,αλλά αυτό το "τρώει" από μέσα και τελικά καταρρέει.Δεν έχω ιδέα τι ήταν...

Άννα Κ. · 08-04-08

Αλήθεια;;;έχω σοκαριστεί, αμάν πια με τις αρρώστειες...Σκέφτομαι τώρα ούτε η Σακιρα έβγαινε από το σπίτι και η μόνη της επαφή ήταν τα αδεσποτουλικά που είχα στη Ρόδο όμως τα είχα εμβολιάσει, λες να την πάθαμε απο κουνούπι και εμείς γιατί εγώ ακόμα δεν μπορώ να ερμηνευσω την οξεία λοίμωξη..Τι συμπτώματα είχε;;;Εμάς την πρώτη μέρα ήταν αδιάθετη την άλλη την πήγα στο γιατρό και το ίδιο βράδυ πέθανε, ήταν πολύ γρήγορο δυστυχώς και μάλλον εγώ φταίω γιατί δεν αντέδρασα οσο γρήγορα έπρεπε...

moukelis · 08-04-08

Εμείς μερικούς μήνες πριν το μοιραίο τον είχαμε δώσει στους γονείς μου να τον πάρουν στο κτήμα από το βράδυ,επειδή εμείς θα πηγαίναμε με λεωφορείο.Το επόμενο πρωί με πήρε η μαμά μου και μου είπε ότι δεν είναι καλά,και είχε κάνει τσίσα του στο κλουβάκι,όπου τον είχαν βάλει για το βράδυ.Επειδή ήταν πολύ σιχασιάρης,μόλις πήγα,τον έπλυνα,του έβαλα να φάει και συνήλθε σιγά σιγά.Δε δώσαμε σημασία,αφού μετά από λίγο καιρό πήγαμε και για εμβόλιο και ήταν περδίκι.Έπαιρνε κανονικά βάρος,μέχρι που ένα πρωινό δεν κατέβηκε για κονσέρβα(τρελαινόταν και που έκουγε να ανοίγω το φακελάκι) και τον βρηκα στο καλαθάκι του να τα έχει κάνει πάνω του και να μη μπορει ουτε να σταθεί.Του πήραμε αίμα,μόνο αναιμία και υποθερμία είχε,και κάποια ουσία ήταν λίγο ανεβασμένη που μας είπε ο γιατρός ότι συνήθως ανεβαίνει από αυτή την αρρώστια.Του κάναμε ένεση με αντιβίωση,του δώσαμε βιταμίνες,τον είχαμε με τη θερμοφόρα αγκαλιά,τον ταίζαμε με τη σύριγγα,αλλά μόλις γύρισα το βράδυ και τον πήρα αγκαλιά,ξεψύχησε.
Μας είπε ότι μάλλον τον τσίμπησε κάτι όταν πήγε στο χωριό,αν και του είχαμε βάλει πριν δυο μέρες αμπούλα...

Άννα Κ. · 08-04-08

Αρχική Δημοσίευση από moukelis:
Εμείς μερικούς μήνες πριν το μοιραίο τον είχαμε δώσει στους γονείς μου να τον πάρουν στο κτήμα από το βράδυ,επειδή εμείς θα πηγαίναμε με λεωφορείο.Το επόμενο πρωί με πήρε η μαμά μου και μου είπε ότι δεν είναι καλά,και είχε κάνει τσίσα του στο κλουβάκι,όπου τον είχαν βάλει για το βράδυ.Επειδή ήταν πολύ σιχασιάρης,μόλις πήγα,τον έπλυνα,του έβαλα να φάει και συνήλθε σιγά σιγά.Δε δώσαμε σημασία,αφού μετά από λίγο καιρό πήγαμε και για εμβόλιο και ήταν περδίκι.Έπαιρνε κανονικά βάρος,μέχρι που ένα πρωινό δεν κατέβηκε για κονσέρβα(τρελαινόταν και που έκουγε να ανοίγω το φακελάκι) και τον βρηκα στο καλαθάκι του να τα έχει κάνει πάνω του και να μη μπορει ουτε να σταθεί.Του πήραμε αίμα,μόνο αναιμία και υποθερμία είχε,και κάποια ουσία ήταν λίγο ανεβασμένη που μας είπε ο γιατρός ότι συνήθως ανεβαίνει από αυτή την αρρώστια.Του κάναμε ένεση με αντιβίωση,του δώσαμε βιταμίνες,τον είχαμε με τη θερμοφόρα αγκαλιά,τον ταίζαμε με τη σύριγγα,αλλά μόλις γύρισα το βράδυ και τον πήρα αγκαλιά,ξεψύχησε.
Μας είπε ότι μάλλον τον τσίμπησε κάτι όταν πήγε στο χωριό,αν και του είχαμε βάλει πριν δυο μέρες αμπούλα...

Κρίμα όμως. και εμένα δεν είχε απλώς αναιμία μετά βίας φαινόταν ροζ, ήταν σαν νερό το αίμα της και ο γιατρος στη Ρόδο που προσωπικά τον θεωρώ κορυφαίο, δεν το είχε ξαναδει αυτό το πράγμα..Με εστειλε να αγοράσω κατι φάρμακα για το αίμα που ήταν για ανθρώπους...αλλά δεν προλάβαμε...Τελος πάντων αυτά έχει η ζωή, ας δούμε και τα καλά τώρα έχω 11 γάτες :cool:

, και εσύ σε λίγες μέρες θα έχεις την Μόιρα. :up:

..Η ζωή ευτυχώς ή δυστυχώς συνεχίζεται :mad:

...Και ευτυχώς ο χρόνος είναι πανδαμάτωρ......

moukelis · 08-04-08

Ναι δίκιο εχεις,βλέπουμε μπροστά,Μόιρα,σου ερχόμαστε!

Κι εσύ να χαίρεσαι τα γατούλια σου,και σύντομα με ένα καλό σπιτι το καθένα!

Άννα Κ. · 08-04-08

Αρχική Δημοσίευση από moukelis:
Ναι δίκιο εχεις,βλέπουμε μπροστά,Μόιρα,σου ερχόμαστε!
Κι εσύ να χαίρεσαι τα γατούλια σου,και σύντομα με ένα καλό σπιτι το καθένα!

από το στόμα σου και στου Θεού το αυτί........Αλλιώς θα καταλήξω με 11 γάτες......lol

moukelis · 08-04-08

Όχι καλέ,μην απελπίζεσαι,είπαμε,άμα με στειλουν σε στεριά θα περάσω κι εγώ οντισιόν άμα σου έχει μείνει κανένα!

zorica · 08-04-08

Axxxxxxxx κοριτσια,τι ποστ ηταν αυτο...θυμηθηκα και τη Μελινα μου πολυ εντονα

Άννα Κ. · 08-04-08

Αρχική Δημοσίευση από zorica:
Axxxxxxxx κοριτσια,τι ποστ ηταν αυτο...θυμηθηκα και τη Μελινα μου πολυ εντονα

Είπαμε όμως zorica η ζωή συνεχίζεται....και τώρα αυτο το ''μινιόν'' γατάκι είναι πανέμορφο....

Μoukelis δεν θα κουραστούμε με οντισιον για σένα...

zorica · 08-04-08

Αρχική Δημοσίευση από Άννα Κουβαράκη:
Είπαμε όμως zorica η ζωή συνεχίζεται....και τώρα αυτο το ''μινιόν'' γατάκι είναι πανέμορφο....Μoukelis δεν θα κουραστούμε με οντισιον για σένα...

Eτσι ειναι...

moukelis · 08-04-08

Αρχική Δημοσίευση από Άννα Κουβαράκη:
Είπαμε όμως zorica η ζωή συνεχίζεται....και τώρα αυτο το ''μινιόν'' γατάκι είναι πανέμορφο....Μoukelis δεν θα κουραστούμε με οντισιον για σένα...

Είναι τόσο όμορφα τα κρεμάκια σου,που αν ήξερα που θα με πάρουν θα έπαιρνα ένα από τώρα για να μεγαλώσει μαζί με τη Μόιρα...Απλά θα έχουν μεγαλώσει όταν θα φύγω,και δεν ξέρω αν θα σου έχει μείνει κανένα.Πάντως με μεγάλη χαρά θα δεχόμουν ένα σιαμεζάκι από μια τόσο προσεκτική γατομαμά! :happy:

Zorica το Μελινάκι σου είναι μαζί με τα γατούνια μας και σου νιαουρίζει από εκεί πάνω...Μη μου στενοχωριέσαι,και δες τι κούκλο εχεις στο πλάι σου!

Άννα Κ. · 08-04-08

Αρχική Δημοσίευση από moukelis:
Είναι τόσο όμορφα τα κρεμάκια σου,που αν ήξερα που θα με πάρουν θα έπαιρνα ένα από τώρα για να μεγαλώσει μαζί με τη Μόιρα...Απλά θα έχουν μεγαλώσει όταν θα φύγω,και δεν ξέρω αν θα σου έχει μείνει κανένα.Πάντως με μεγάλη χαρά θα δεχόμουν ένα σιαμεζάκι από μια τόσο προσεκτική γατομαμά!
Zorica το Μελινάκι σου είναι μαζί με τα γατούνια μας και σου νιαουρίζει από εκεί πάνω...Μη μου στενοχωριέσαι,και δες τι κούκλο εχεις στο πλάι σου!

Και εγω ευχαρίστως θα σου έδινα ένα......βολέψου πρώτα και βλέπουμε

...Σε ευχαριστώ πάντως , και θυμήσου τι λέει ο λαος : προσέχουμε για να έχουμε......

Άννα Κ. · 08-04-08

Ναι, ναι συμφωνώ υπάρχει γατοπαράδεισος!!!!!!!!!!

πυρροθριξ · 08-04-08

παιδια με βουρκωσατε!!!!

να σας πανε ολα καλα απο δω και περα...

moukelis · 08-04-08

Κι εσάς με το καλό να δεχτείτε το βιρμανάκι που τόσο ονειρεύεστε!

niaourini2_2 · 09-04-08

Κρίμα όμως, η μάνα μου κάθε φορά που παίρνω ένα κατοικίδιο ωρύεται...¨Να δεις που θα έχουμε κακά ξεμπερδέματα πάλι....Μην τολμήσεις να κλάψεις αν πάθει τίποτα....¨Κούφιες απείλες φίλη μου...Αξίζει ο πόνος όταν έχεις ζήσει τόσα καλά με τα ζωάκια....Πρεπει να μάθουμε να μην τον αποποιούμαστε είναι κομμάτι της ζωής μας ....[/quote]
όλες οι μαμάδες ίδιες...σίγουρα έχεις δίκιο που λες ότι αξίζει..έλα μου ντε όμως που εκείνη την κρίσιμη στιγμή φαίνεται πάρα πολύ δύσκολο να αντέξεις τον πόνο..

Άννα Κ. · 09-04-08

Εγώ είμαι ακόμα ξύπνια γιατί οι γάτες μου με έχουν τρελάνει εσυ νιαουρίνι;;;Τι κάνεις τέτοια ώρα ξύπνια;;;Όταν πέθανε η Σακίρα μου ένιωσα για πρώτη φορά να σωματοποιείται ο πόνος μου...Δεν ένιωθα καλά, δεν έτρωγα,έχασα ένα εξάμηνο από το Πανεπιστήμιο και έπεσα πολύ, όμως τώρα είμαι ευτυχισμένη με την Εστεέ με κοιτάζει με αυτά τα αλλοίθωρα μεγάλα μάτια και είναι σαν να μου λέει:
Μιλώ σου με τα μάτια μου
και αυτο νομίζω φτάνει
να καταλάβεις η καρδια μου
σε ποιά μερια σε βάνει

ΥΣ: ειμαστε και κρητικές μην ξεχνιόμαστε

Έρωτας με την πρώτη ματιά;

Πολύ δραστήριο μέλος

Επιφανές μέλος

Πολύ δραστήριο μέλος

Επιφανές μέλος

Πολύ δραστήριο μέλος

Επιφανές μέλος

Πολύ δραστήριο μέλος

Επιφανές μέλος

Πολύ δραστήριο μέλος

Επιφανές μέλος

Διάσημο μέλος

Πολύ δραστήριο μέλος

Διάσημο μέλος

Επιφανές μέλος

Πολύ δραστήριο μέλος

Πολύ δραστήριο μέλος

Περιβόητο μέλος

Επιφανές μέλος

Εκκολαπτόμενο μέλος

Πολύ δραστήριο μέλος