Αρχική Forum
Νέα Δημοσίευση
Ανέβασε Φωτογραφίες
Προσωπικές Συζητήσεις
Τα Ζωάκια μου
Gallery
Συνδεδεμένοι Χρήστες
Λίστα Αποκλεισμένων
Υπεύθυνοι του Forum
e-steki
iSchool
athanasiad
Πολύ δραστήριο μέλος
Η athanasiad αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών και μας γράφει από Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1.648 μηνύματα.
20-12-09
22:06
Μια οφειλόμενη τιμή στον Γιάννη Μόραλη
Μαυροειδής Σ.
Ημερομηνία δημοσίευσης: 25/11/2009
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗΣ
«Ο Γιάννης Μόραλης δεν θα είναι μαζί μας σήμερα. Ήταν κάτι πέρα από τις δυνάμεις του, μας στέλνει όμως την αγάπη και τις θερμές του ευχαριστίες» είπε ο πρύτανης της ΑΣΚΤ Τριαντάφυλλος Πατρασκίδης προλογίζοντας την έκθεση αλλά και την εκδήλωση που οργάνωσε η σχολή καλών τεχνών προς τιμήν του σπουδαίου δασκάλου της. Η εκδήλωση έγινε τη Δευτέρα το βράδυ σε μια κατάμεστη αίθουσα όπου συμμετείχαν φοιτητές, δάσκαλοι και φίλοι του Γιάννη Μόραλη. Όλοι ήρθαν να ξαναδούν το έργο, να ακούσουν για το ήθος και την ποιότητα του λόγου του μέσα από τις εκμυστηρεύσεις συναδέλφων του καθηγητών την εποχή που εκείνος δίδασκε στην σχολή. Δίπλα ακριβώς από τον χώρο της εκδήλωσης - στην αίθουσα « Νίκος Κεσσανλής» ξεδιπλωνόταν μια μεγάλη έκθεση με έργα του δασκάλου αλλά και 15 μαθητών, οι οποίοι μαθήτευσαν κοντά του σε διαφορετικούς χρόνους και σήμερα διδάσκουν στην ΑΣΚΤ. «Δάσκαλος και μαθητές-καθηγητές της ΑΣΚΤ» είναι ο τίτλος της έκθεσης στην οποία συμμετέχουν με έργα τους εκτός από τον Μόραλη και οι: Δ. Κοκκινίδης, Δ. Μυταράς, Γ. Βαλαβανίδης, Ρένα Παπασπύρου, Χ. Μπότσογλου, Γ. Ζιάκας, Β. Δημητρέας, Τρ. Πατρασκίδης, Α. Χριστάκης, Ζ. Αρβανίτης, Π. Σάμιος, Δάφνη Αγγελίδου και Δ. Κούκου. Ομιλητές στην προχθεσινή βραδιά εκτός από τον Τ. Πατρασκίδη, ήταν ο Δημοσθένης Κοκκινίδης και η Μαρίνα Λαμπράκη Πλάκα, ενώ μήνυμα που διαβάστηκε στην εκδήλωση έστειλε και ο Δημήτρης Μυταράς. Και οι τρεις «ομιλητές» ανέτρεξαν στην 36χρονη θητεία του δασκάλου στη Σχολή, θυμήθηκαν περιστατικά, ομιλίες, εύστοχες παρεμβάσεις του, εξήραν το ήθος του, κατέθεσαν τον σεβασμό τους στο μέτρο, την οικονομία του λόγου του αλλά και στο μέτρο της προβολής του έργου του. Ο Δημοσθένης Κοκκινίδης από τους παλιότερους συναδέλφους του στη Σχολή ταξίδεψε με τη μνήμη στη δεκαετία του 50, σε χρόνια και συνθήκες εξαιρετικά δύσκολες για τη χώρα την τέχνη και τη γενιά του που σπούδαζε αυτά τα χρόνια. Ο Κοκκινίδης χαρακτήρισε τον Μόραλη από τους πρώτους σημειολόγους της,δάσκαλο που εδίδασκε με έναν ορθολογικό τρόπο τη μοντέρνα τέχνη, μια τέχνη που ίσως ούτε και ίδιος να γνώριζε πόσο καλά την είχε αφομοιώσει! Συγκεφαλαιώνοντας την ομιλία του είπε ότι ο Μόραλης είχε ένα ο πλατωνικό στοιχείο της σχεδίασης του κόσμου, η αποκρυπτογράφηση του οποίου βοηθά στην κατανόηση της διδασκαλίας του. H έκθεση που συνοδεύεται από κατάλογο θα διαρκέσει έως 4 Δεκεμβρίου με ελεύθερη για το κοινό είσοδο.
Μήνυμα Μυταρά στην εκδήλωση
Είναι πολύ δύσκολο αλλά και πολύ εύκολο να μιλήσω για τον Γιάννη Μόραλη. Υπήρξα μαθητής για κάποια χρόνια, στη συνέχεια συνεργάτης του στο πρώτο εργαστήριο, τα επόμενα χρόνια συνάδελφός του, αντικαταστάτης του και μόνιμα φίλος του. Σαν μαθητής του θησαύρισα πολλές κουβέντες που τις ένιωσα και τις κατάλαβα πολλά χρόνια αργότερα. Ο Μόραλης έχει ένα μεγάλο προσόν. Διαθέτει καλλιτεχνικό ήθος, που διδάσκει και χαράζει ανεξίτηλα όσους τον πλησιάζουν. Ομολογώ ότι πολλά από τα λόγια του δεν τα κατάλαβα, αλλά κατάλαβα πολύ καλά χωρίς να τʼ ακούσω τι σημαίνει έρευνα σε βάθος και προσήλωση στις ιδέες που πίστευε....
ΔΗΜΗΤΡΗΣ Α. ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ
Ο Ιστός που δυσκολεύει
Ο Γιάννης Μόραλης αποτελεί την πιο έγκυρη συγκεφαλαίωση όλων των αιτημάτων της γενιάς του ΄30. Θεωρησιακών και ζωγραφικών. Ο σημαντικός καλλιτέχνης και δάσκαλος, σχεδόν επινοείται από ένα λαό που ψάχνει απελπισμένα την έγκυρη μνήμη. Έναν λαό που δεν συμφιλιώνεται ούτε με τον χρόνο ούτε με τον τόπο του. Έναν ακατέργαστο και βιαστικό λαό που θέλει να είναι σε ένα διαρκές Αλλού,σε ένα επιμελημένο Άλλο και ακριβώς εξ αιτίας αυτής του της ψύχωσης, εγκλωβίζεται σε μια συντριπτική τωρινότητα. Ο Μόραλης λοιπόν σαν να συστήνει αυτό το Άλλο. Σαν να πυκνώνει και ενεργοποιεί την ανάγκη : Να ζωγραφίζεις αγαπώντας και σκεπτόμενος συγκροτώντας τον διαφεύγοντα κόσμο. Δίδαξε,ζωγράφισε και πιθανολόγησε ακριβώς έτσι. Αγαπήθηκε από τους μαθητές του,σχοινοβάτησε στον υπαινιγμό,θεμελίωσε την αμφιβολία, τεκμηρίωσε την αγωνία. Ο Μόραλης ίσταται και βλέπει . Με κερδισμένη και καλοχτισμένη την απόφαση να Είσαι αναπότρεπτα και ολοσχερώς, ζωγράφος και όχι να μεταμφιέζεσαι . Το δύσκολο δεν είναι να γνωρίσεις αρχειακά και εκθεσιακά το έργο του, όσο τον να προσχωρήσεις στην ιδρυτική ηθική του προϋπόθεση. Το δύσκολο είναι να βρεις μέσα από το έργο του, τον ενεργό ιστό που αποκαλύπτει τον Τσαρούχη,τον Παπαλουκά, τον Στρατή Δούκα, τον Πικιώνη, τον Κωνσταντινίδη, τον Ρίτσο ,τον Ελύτη αλλά και την ευρωπαϊκή πρωτοπορία. Το δύσκολο είναι να βρεις το νήμα της ελληνικής Νεωτερικότητας που καθιστά την Παράδοση ενεργό και επείγουσα.
ΠΑΝΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
Γ. Μόραλης ο δάσκαλος του δασκάλου μου
... Γνωρίζω το έργο του κ. Γ Μόραλη... το κατανοώ, το εντάσσω ιστορικά ,το θαυμάζω ως μία σημαντική συνιστώσα του Νεοελληνικού πολιτισμού. Τον ίδιο δεν τον γνωρίζω προσωπικά... Φευγαλέες συναντήσεις στις εκθέσεις, κάποιες χειραψίες στις γιορτές της Σχολής, ό,τι ξέρω "λίγα πράγματα" προέρχονται από τις αφηγήσεις του δικού μου δασκάλου του αείμνηστου Νίκου Κεσσανλή... αφηγήσεις,ενδείξεις αγάπης, σεβασμού, φιλίας.
Γνωρίζω ότι γεννήθηκε το 16 "δεκάξι " στην Άρτα,σύνορα της δικής μου πατρίδας της Ακαρνανίας...στην απέναντι όχθη του Αμβρακικού. Γνωρίζω επίσης ότι ακούει ακόμη τα "κατά Ματθαίον πάθη "του J S BACH με τον WILLEM MENGELBERG του 1939.Ως συλλέκτης βινυλίων έχω όλες τις εκδόσεις με δικά του εξώφυλλα ,κυρίως με μουσική του Μ Χατζηδάκι...φετίχ!!! Τιμή στο δάσκαλο Γιάννη Μόραλη δέκα φορές τιμή.Τιμή σε κάθε δάσκαλο που συνταξιοδοτείται σε κάθε δάσκαλο ανεξαρτήτου βαθμίδας και αισθητικών ιδιωμάτων -πεποιθήσεων ,με μεγάλες εκθέσεις -εκδόσεις προγραμματικά ... (προσοχή... όχι ευκαιριακά)... Είναι καθήκον της σχολής ΑΣΚΤ ιστορικό... κοινωνικό.
ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ
Ένας ξεχωριστός άνθρωπος
Με τον δάσκαλό μου Γιάννη Μόραλη είχα την τύχη, ευτυχία θα έλεγα, να ζήσω κοντά του 12 ολόκληρα χρόνια. Η περίοδος αυτή ήταν μια συνεχής μαθητεία, τόσο στη ζωγραφική όσο και στη ζωή. Και συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση της προσωπικότητας μου. Ο εξαιρετικός χαρακτήρας σαν άνθρωπος, καλλιτέχνης και δάσκαλος, η ελευθερία που έδινε στον σπουδαστή να διαμορφώνει τη δική του άποψη για τη ζωγραφική μέσα από τη διακριτική εύστοχη και πολύ ουσιαστική διδασκαλία του και ο πάντα ευγενής τρόπος που σε αντιμετώπιζε ήταν στοιχεία που χαράχτηκαν ανεξίτηλα στη μνήμη μου. Η συνεργασία μας μόλις αποφοίτησα από τη σχολή για μια τοιχογραφία της Τράπεζας Πειραιώς και δύο περιστατικά που όταν τα φέρνω στη μνήμη μου πάντα συγκινούμαι, με σημάδεψαν. Έγινα βοηθός του τρία χρόνια μετά την αποφοίτησή μου και είμαι ευγνώμων για την προτίμηση και την αγάπη του. Τον αγαπώ, τον σέβομαι και τον θαυμάζω γιατί είναι εξαιρετικός καλλιτέχνης - δάσκαλος και ξεχωριστός άνθρωπος. Τελειώνοντας να πω ότι ήταν μεγάλη η συγκίνησή μου όταν τον περυσινό Δεκέμβριο με βροχή, ήρθε στην τελευταία μου έκθεση και με τίμησε με την παρουσία του και το σχόλιό του.
Δάσκαλε σ' αγαπώ. Να είσαι πάντα καλά
Μαυροειδής Σ.
Ημερομηνία δημοσίευσης: 25/11/2009
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗΣ
«Ο Γιάννης Μόραλης δεν θα είναι μαζί μας σήμερα. Ήταν κάτι πέρα από τις δυνάμεις του, μας στέλνει όμως την αγάπη και τις θερμές του ευχαριστίες» είπε ο πρύτανης της ΑΣΚΤ Τριαντάφυλλος Πατρασκίδης προλογίζοντας την έκθεση αλλά και την εκδήλωση που οργάνωσε η σχολή καλών τεχνών προς τιμήν του σπουδαίου δασκάλου της. Η εκδήλωση έγινε τη Δευτέρα το βράδυ σε μια κατάμεστη αίθουσα όπου συμμετείχαν φοιτητές, δάσκαλοι και φίλοι του Γιάννη Μόραλη. Όλοι ήρθαν να ξαναδούν το έργο, να ακούσουν για το ήθος και την ποιότητα του λόγου του μέσα από τις εκμυστηρεύσεις συναδέλφων του καθηγητών την εποχή που εκείνος δίδασκε στην σχολή. Δίπλα ακριβώς από τον χώρο της εκδήλωσης - στην αίθουσα « Νίκος Κεσσανλής» ξεδιπλωνόταν μια μεγάλη έκθεση με έργα του δασκάλου αλλά και 15 μαθητών, οι οποίοι μαθήτευσαν κοντά του σε διαφορετικούς χρόνους και σήμερα διδάσκουν στην ΑΣΚΤ. «Δάσκαλος και μαθητές-καθηγητές της ΑΣΚΤ» είναι ο τίτλος της έκθεσης στην οποία συμμετέχουν με έργα τους εκτός από τον Μόραλη και οι: Δ. Κοκκινίδης, Δ. Μυταράς, Γ. Βαλαβανίδης, Ρένα Παπασπύρου, Χ. Μπότσογλου, Γ. Ζιάκας, Β. Δημητρέας, Τρ. Πατρασκίδης, Α. Χριστάκης, Ζ. Αρβανίτης, Π. Σάμιος, Δάφνη Αγγελίδου και Δ. Κούκου. Ομιλητές στην προχθεσινή βραδιά εκτός από τον Τ. Πατρασκίδη, ήταν ο Δημοσθένης Κοκκινίδης και η Μαρίνα Λαμπράκη Πλάκα, ενώ μήνυμα που διαβάστηκε στην εκδήλωση έστειλε και ο Δημήτρης Μυταράς. Και οι τρεις «ομιλητές» ανέτρεξαν στην 36χρονη θητεία του δασκάλου στη Σχολή, θυμήθηκαν περιστατικά, ομιλίες, εύστοχες παρεμβάσεις του, εξήραν το ήθος του, κατέθεσαν τον σεβασμό τους στο μέτρο, την οικονομία του λόγου του αλλά και στο μέτρο της προβολής του έργου του. Ο Δημοσθένης Κοκκινίδης από τους παλιότερους συναδέλφους του στη Σχολή ταξίδεψε με τη μνήμη στη δεκαετία του 50, σε χρόνια και συνθήκες εξαιρετικά δύσκολες για τη χώρα την τέχνη και τη γενιά του που σπούδαζε αυτά τα χρόνια. Ο Κοκκινίδης χαρακτήρισε τον Μόραλη από τους πρώτους σημειολόγους της,δάσκαλο που εδίδασκε με έναν ορθολογικό τρόπο τη μοντέρνα τέχνη, μια τέχνη που ίσως ούτε και ίδιος να γνώριζε πόσο καλά την είχε αφομοιώσει! Συγκεφαλαιώνοντας την ομιλία του είπε ότι ο Μόραλης είχε ένα ο πλατωνικό στοιχείο της σχεδίασης του κόσμου, η αποκρυπτογράφηση του οποίου βοηθά στην κατανόηση της διδασκαλίας του. H έκθεση που συνοδεύεται από κατάλογο θα διαρκέσει έως 4 Δεκεμβρίου με ελεύθερη για το κοινό είσοδο.
Μήνυμα Μυταρά στην εκδήλωση
Είναι πολύ δύσκολο αλλά και πολύ εύκολο να μιλήσω για τον Γιάννη Μόραλη. Υπήρξα μαθητής για κάποια χρόνια, στη συνέχεια συνεργάτης του στο πρώτο εργαστήριο, τα επόμενα χρόνια συνάδελφός του, αντικαταστάτης του και μόνιμα φίλος του. Σαν μαθητής του θησαύρισα πολλές κουβέντες που τις ένιωσα και τις κατάλαβα πολλά χρόνια αργότερα. Ο Μόραλης έχει ένα μεγάλο προσόν. Διαθέτει καλλιτεχνικό ήθος, που διδάσκει και χαράζει ανεξίτηλα όσους τον πλησιάζουν. Ομολογώ ότι πολλά από τα λόγια του δεν τα κατάλαβα, αλλά κατάλαβα πολύ καλά χωρίς να τʼ ακούσω τι σημαίνει έρευνα σε βάθος και προσήλωση στις ιδέες που πίστευε....
ΔΗΜΗΤΡΗΣ Α. ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ
Ο Ιστός που δυσκολεύει
Ο Γιάννης Μόραλης αποτελεί την πιο έγκυρη συγκεφαλαίωση όλων των αιτημάτων της γενιάς του ΄30. Θεωρησιακών και ζωγραφικών. Ο σημαντικός καλλιτέχνης και δάσκαλος, σχεδόν επινοείται από ένα λαό που ψάχνει απελπισμένα την έγκυρη μνήμη. Έναν λαό που δεν συμφιλιώνεται ούτε με τον χρόνο ούτε με τον τόπο του. Έναν ακατέργαστο και βιαστικό λαό που θέλει να είναι σε ένα διαρκές Αλλού,σε ένα επιμελημένο Άλλο και ακριβώς εξ αιτίας αυτής του της ψύχωσης, εγκλωβίζεται σε μια συντριπτική τωρινότητα. Ο Μόραλης λοιπόν σαν να συστήνει αυτό το Άλλο. Σαν να πυκνώνει και ενεργοποιεί την ανάγκη : Να ζωγραφίζεις αγαπώντας και σκεπτόμενος συγκροτώντας τον διαφεύγοντα κόσμο. Δίδαξε,ζωγράφισε και πιθανολόγησε ακριβώς έτσι. Αγαπήθηκε από τους μαθητές του,σχοινοβάτησε στον υπαινιγμό,θεμελίωσε την αμφιβολία, τεκμηρίωσε την αγωνία. Ο Μόραλης ίσταται και βλέπει . Με κερδισμένη και καλοχτισμένη την απόφαση να Είσαι αναπότρεπτα και ολοσχερώς, ζωγράφος και όχι να μεταμφιέζεσαι . Το δύσκολο δεν είναι να γνωρίσεις αρχειακά και εκθεσιακά το έργο του, όσο τον να προσχωρήσεις στην ιδρυτική ηθική του προϋπόθεση. Το δύσκολο είναι να βρεις μέσα από το έργο του, τον ενεργό ιστό που αποκαλύπτει τον Τσαρούχη,τον Παπαλουκά, τον Στρατή Δούκα, τον Πικιώνη, τον Κωνσταντινίδη, τον Ρίτσο ,τον Ελύτη αλλά και την ευρωπαϊκή πρωτοπορία. Το δύσκολο είναι να βρεις το νήμα της ελληνικής Νεωτερικότητας που καθιστά την Παράδοση ενεργό και επείγουσα.
ΠΑΝΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
Γ. Μόραλης ο δάσκαλος του δασκάλου μου
... Γνωρίζω το έργο του κ. Γ Μόραλη... το κατανοώ, το εντάσσω ιστορικά ,το θαυμάζω ως μία σημαντική συνιστώσα του Νεοελληνικού πολιτισμού. Τον ίδιο δεν τον γνωρίζω προσωπικά... Φευγαλέες συναντήσεις στις εκθέσεις, κάποιες χειραψίες στις γιορτές της Σχολής, ό,τι ξέρω "λίγα πράγματα" προέρχονται από τις αφηγήσεις του δικού μου δασκάλου του αείμνηστου Νίκου Κεσσανλή... αφηγήσεις,ενδείξεις αγάπης, σεβασμού, φιλίας.
Γνωρίζω ότι γεννήθηκε το 16 "δεκάξι " στην Άρτα,σύνορα της δικής μου πατρίδας της Ακαρνανίας...στην απέναντι όχθη του Αμβρακικού. Γνωρίζω επίσης ότι ακούει ακόμη τα "κατά Ματθαίον πάθη "του J S BACH με τον WILLEM MENGELBERG του 1939.Ως συλλέκτης βινυλίων έχω όλες τις εκδόσεις με δικά του εξώφυλλα ,κυρίως με μουσική του Μ Χατζηδάκι...φετίχ!!! Τιμή στο δάσκαλο Γιάννη Μόραλη δέκα φορές τιμή.Τιμή σε κάθε δάσκαλο που συνταξιοδοτείται σε κάθε δάσκαλο ανεξαρτήτου βαθμίδας και αισθητικών ιδιωμάτων -πεποιθήσεων ,με μεγάλες εκθέσεις -εκδόσεις προγραμματικά ... (προσοχή... όχι ευκαιριακά)... Είναι καθήκον της σχολής ΑΣΚΤ ιστορικό... κοινωνικό.
ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ
Ένας ξεχωριστός άνθρωπος
Με τον δάσκαλό μου Γιάννη Μόραλη είχα την τύχη, ευτυχία θα έλεγα, να ζήσω κοντά του 12 ολόκληρα χρόνια. Η περίοδος αυτή ήταν μια συνεχής μαθητεία, τόσο στη ζωγραφική όσο και στη ζωή. Και συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση της προσωπικότητας μου. Ο εξαιρετικός χαρακτήρας σαν άνθρωπος, καλλιτέχνης και δάσκαλος, η ελευθερία που έδινε στον σπουδαστή να διαμορφώνει τη δική του άποψη για τη ζωγραφική μέσα από τη διακριτική εύστοχη και πολύ ουσιαστική διδασκαλία του και ο πάντα ευγενής τρόπος που σε αντιμετώπιζε ήταν στοιχεία που χαράχτηκαν ανεξίτηλα στη μνήμη μου. Η συνεργασία μας μόλις αποφοίτησα από τη σχολή για μια τοιχογραφία της Τράπεζας Πειραιώς και δύο περιστατικά που όταν τα φέρνω στη μνήμη μου πάντα συγκινούμαι, με σημάδεψαν. Έγινα βοηθός του τρία χρόνια μετά την αποφοίτησή μου και είμαι ευγνώμων για την προτίμηση και την αγάπη του. Τον αγαπώ, τον σέβομαι και τον θαυμάζω γιατί είναι εξαιρετικός καλλιτέχνης - δάσκαλος και ξεχωριστός άνθρωπος. Τελειώνοντας να πω ότι ήταν μεγάλη η συγκίνησή μου όταν τον περυσινό Δεκέμβριο με βροχή, ήρθε στην τελευταία μου έκθεση και με τίμησε με την παρουσία του και το σχόλιό του.
Δάσκαλε σ' αγαπώ. Να είσαι πάντα καλά
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
